ԻՆՖՈՐՄԱՏԻԿԱ ԵՒ ՏԵՂԵԿԱՏՎԱԿԱՆ ՏԵԽՆՈԼՈԳԻԱՆԵՐԻ ՀԻՄՈՒՆՔՆԵՐ

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից ադրբեջանալեզու մամուլի բառապաշարային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայերենի հետ համեմատական վերլուծության շրջանակում։ Հեղինակը հետազոտում է մամուլի լեզվի ձևավորման և զարգացման միտումները, բառապաշարի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, նորաբանությունների, փոխառությունների, հասարակական-քաղաքական և մշակութային բառապաշարի կիրառման դրսևորումները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են երկու լեզուների մամուլի լեզվի ընդհանրություններն ու տարբերությունները, բառերի իմաստային փոփոխությունները, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և լեզվական ընտրության ազդեցությունը տեղեկատվական հաղորդակցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից լրատվական տեքստերում լեզվական գործընթացների, հասարակական իրադարձությունների արտացոլման, տերմինաբանության ձևավորման և լեզվամշակութային առանձնահատկությունների վերլուծությանը։ Ներկայացված են համեմատական դիտարկումներ, լեզվաբանական եզրահանգումներ և մեթոդական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու մամուլի լեզվի զարգացման օրինաչափությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, թարգմանիչներին, լրագրողներին, բանասիրական ֆակուլտետների դասախոսներին, ուսանողներին և համեմատական լեզվաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկա ոլորտին պատկանող «Մաթեմատիկայի շտեմարան 3»-ը սովորաբար ներկայացնում է խնդիրների և վարժությունների հավաքածու, որը նախատեսված է աշակերտների և դիմորդների գիտելիքների ամրապնդման, ինչպես նաև քննություններին պատրաստվելու համար, որտեղ ընդգրկված են տարբեր բարդության առաջադրանքներ՝ սկսած հիմնական թվաբանական և հանրահաշվական խնդիրներից մինչև ավելի բարդ հավասարումներ, ֆունկցիաներ, երկրաչափական հաշվարկներ և տրամաբանական մտածողություն պահանջող առաջադրանքներ, այսպիսի շտեմարանները հաճախ կառուցված են թեմատիկ բաժիններով, որպեսզի սովորողը կարողանա աստիճանաբար յուրացնել նյութը և վարժվել քննությունների ձևաչափին, ինչպես նաև սովորել արագ և ճիշտ լուծման մեթոդներ, և դրանք լայնորեն կիրառվում են դպրոցական և ընդունելության քննությունների նախապատրաստման գործընթացում՝ որպես ինքնուսուցման և ուսուցչի կողմից լրացուցիչ աշխատանքի կազմակերպման գործիք։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է էլեկտրասրտագրական (ԷՍԳ) ազդանշանների գրանցման և ճանաչման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով իզոպոտենցիալ գծի տեղաշարժի ազդեցությունը չափումների ճշգրտության և ազդանշանների մշակման որակի վրա։ Գրքում ներկայացվում են կենսաբժշկական ազդանշանների թվային մշակման ժամանակակից մոտեցումները, վերլուծվում են բազային գծի շեղումների առաջացման պատճառները, դրանց ազդեցությունը ԷՍԳ տվյալների մեկնաբանման վրա և առաջարկվում են ալգորիթմական ու ծրագրային լուծումներ՝ աղմուկի նվազեցման, ազդանշանի կայունացման և ավտոմատ ճանաչման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Աշխատությունում քննարկվում են ֆիլտրացման, առանձնահատկությունների դուրսբերման, դասակարգման և վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև գնահատվում է դրանց կիրառելիությունը բժշկական ախտորոշման համակարգերում և կլինիկական պրակտիկայում։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում կենսաբժշկական ճարտարագիտության, բժշկական ինֆորմատիկայի, թվային ազդանշանների մշակման, սրտաբանության և արհեստական բանականության կիրառություններով զբաղվող հետազոտողների, ինժեներների, բժիշկների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Գեղարվեստական հայ․

«Սպանել փրկչին։ Հիստերիաներ»՝ Գուրգեն Խանջյանի այս ստեղծագործությունը կարևորագույն ու հզոր գրական երկ է, որը մանրամասնորեն լուսաբանում է մարդու ներաշխարհի և հասարակական արժեքների հարցերը։ Վեպը կամ պատմվածքները, որոնք ներկայացնում են տագնապ ու մելանխոլիա, պատկերացնում են կյանքի խճճված, հաճախ անիմաստ ու չհասկանալի իրավիճակները։ Այս ստեղծագործությունում բարձրացված են հարցեր, որոնք վերաբերում են անհատի և հասարակության փոխհարաբերություններին, անհատի բախումը հասարակական կարծրատիպերի և իդեալների հետ։ «Սպանել փրկչին» խորունկ կերպով քննադատում է նաև մարդու հոգեբանական վիճակը, երբ հասարակության մեջ հայտնվում են այնպիսի խառնաշփոթված ու խանգարված արժեքներ, որոնք իրականում հակասում են մարդու բնությունն ու սկզբունքներին։ Գուրգեն Խանջյանը ստեղծագործության մեջ հանգամանորեն թիրախավորում է ինչպես անհատի ներքին կացությունը, այնպես էլ շրջապատող աշխարհն ու իր հարուստ սոցիալական շերտերը։ Այսպիսով, «Սպանել փրկչին» ուղեկցվում է գերխնդիրներով, որոնք շոշափում են մարդու գոյության բարոյական հիմքերը։ Հեղինակը շոշափում է բարոյական հյուսվածքի ճաքերը, որոնք բացահայտվում են մարդկային հարաբերությունների և հասարակության կողմից ենթադրվող պարտադրանքների պատճառով։ Վեպը կամ պատմվածքը միտում ունի ուսումնասիրելու մարդու և նրա արտաքին աշխարհի միջև ընկած լարվածությունը։ **«Հիստերիաներ»**-ը՝ որպես հավելված կամ մեկ այլ մաս, ընդգծում է այն ներսի խառնաշփոթը, որը կապված է անհատի անապահովության և գոյաբառերի հետ։ Այստեղ հիստերիան ոչ միայն հոգեբանական շեղում է, այլ նաև այն սոցիալական մթնոլորտը, որտեղ մարդիկ ծավալում են սեփական ներքին տառապանքները։ Վեպում ներկայացված հիստերիան ներառում է շատ կաշկանդված ձևեր՝ մարդկային անհավատությունների, ճնշումների և ներքին անհանգստությունների մասին։ Հեղինակը Սոցիալական և հոգեբանական կոնֆլիկտները պատկերացնում է այսպիսի մի ժամանակահատվածում, երբ մարդը, դիմակայելով ոչ միայն ներքին աշխարհի, այլ նաև ժամանակի դաժան իրականության հետ, կանգնում է փշրված արժեքների դիմաց։ «Սպանել փրկչին։ Հիստերիաներ» ստեղծագործությունը հուզական խորություն ունի և թույլ է տալիս ընթերցողին բացահայտել մարդու հոգեկան և սոցիալական վերացական իրավիճակները՝ խորիմաստ հարցադրումներով և սուր դիտարկումներով։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-502-0

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հոգևոր-մշակութային կրթական կենտրոնների երաժշտական ժառանգության և անհատ ստեղծագործական գործիչների ներդրման վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով Համբարձում Չերչյան-ի գործունեության և Արմաշի դպրեվանքի երաժշտական ավանդույթների փոխկապակցվածության վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են եկեղեցական երաժշտության զարգացման պատմական ընթացքը, դպրեվանքային ուսուցման համակարգը և հոգևոր երգեցողության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտական կրթության մեթոդներին, վանական միջավայրում ձևավորված կատարողական ավանդույթներին և դրանց ազդեցությանը հայկական հոգևոր երաժշտության ընդհանուր զարգացման վրա։ Քննարկվում է նաև անհատ կատարողների և ուսուցիչների դերը երգեցողության դպրոցների պահպանման ու փոխանցման գործընթացում՝ ընդգծելով երաժշտական ավանդույթի շարունակականության և նորարարության միջև հավասարակշռությունը։ Աշխատությունը կարևորում է Արմաշի դպրեվանքի ներդրումը հայկական հոգևոր երաժշտական մշակույթի ձևավորման և տարածման գործում։

Մշակույթ

Այս թեման վերաբերում է հայ ժողովրդի պատմության ամենակարևոր իրադարձություններից մեկին՝ հայ գրերի ստեղծմանը և դրա հեղինակ Մեսրոպ Մաշտոցի գործունեությանը, որը համարվում է ազգային մշակույթի և ինքնության հիմնադիրներից մեկը։ Մեսրոպ Մաշտոցը ծնվել է մոտ 362 թվականին Տարոնում և կրթություն ստացել հունարեն, ասորերեն ու պարսկերեն լեզուներով՝ դառնալով բարձր կրթված հոգևորական և պետական գործիչ։ Նրա հիմնական նպատակն էր ստեղծել հայոց լեզվի համար սեփական այբուբեն, քանի որ մինչ այդ հայերենը գրավոր համակարգ չուներ, և կրոնական ու կրթական տեքստերը հիմնականում գրվում էին օտար լեզուներով, ինչը դժվարացնում էր ժողովրդի կրթությունը և ազգային ինքնության պահպանումը։ Մաշտոցը, համագործակցելով կաթողիկոս Սահակ Պարթևի հետ, ձեռնամուխ եղավ հայոց գրերի ստեղծմանը և մոտ 405 թվականին ստեղծեց հայոց այբուբենը, որը բաղկացած էր 36 տառից (հետագայում ավելացվել են ևս 2-ը)։ Հայոց գրերի ստեղծումը դարձավ շրջադարձային իրադարձություն, քանի որ այն հնարավորություն տվեց թարգմանել Աստվածաշունչը հայերեն, զարգացնել գրականությունը, կրթությունը և գիտությունը։ Այս գործընթացը հայտնի է որպես «Ոսկեդար» հայ մշակույթի մեջ, երբ ձևավորվեցին առաջին հայ պատմիչները, թարգմանիչները և գրական գործերը։ Մեսրոպ Մաշտոցը նաև հիմնել է բազմաթիվ դպրոցներ Հայաստանի տարբեր շրջաններում՝ նպաստելով գրագիտության տարածմանը և ազգային կրթական համակարգի ձևավորմանը։ Նրա գործունեությունը ոչ միայն կրոնական, այլև քաղաքական և մշակութային մեծ նշանակություն ուներ, քանի որ այն ամրապնդեց հայ ժողովրդի ինքնությունը օտար ազդեցությունների պայմաններում։ Մեսրոպ Մաշտոցը մահացել է 440 թվականին, սակայն նրա ստեղծած այբուբենը մինչ այսօր շարունակում է օգտագործվել և հանդիսանում է հայ ժողովրդի մշակութային և ազգային ինքնության անբաժանելի մասը։ Նրա ժառանգությունը համարվում է հայ ժողովրդի պատմության ամենախոշոր նվաճումներից մեկը, որը ապահովեց լեզվի պահպանությունը և մշակույթի շարունակական զարգացումը դարերի ընթացքում։