Պետական ծառայությունների ծախսերի հաշվառման կատարելագործումը Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բանկային ռիսկերի կառավարման մոդելավորման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովման մեխանիզմներն ու դրանց կատարելագործման ուղղությունները։ Վերլուծվում են վարկային, շուկայական, իրացվելիության և օպերացիոն ռիսկերի գնահատման ու կանխատեսման ժամանակակից մոդելները, դրանց կիրառելիությունը տեղական բանկային համակարգում, ինչպես նաև տվյալների որակի և ինստիտուցիոնալ սահմանափակումների ազդեցությունը մոդելավորման արդյունավետության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բազելյան կարգավորումների պահանջների ներդրման առանձնահատկություններին, ռիսկերի չափման քանակական և որակական մոտեցումների համադրությանը, ինչպես նաև ֆինանսական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ ռիսկերի վերահսկման նոր հնարավորություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է միջազգային լավագույն փորձի ադապտացման խնդիրները ՀՀ բանկային համակարգում՝ առաջարկելով մոդելավորման և կառավարման բարելավման գործնական ուղիներ։ Աշխատությունը նպատակ ունի նպաստել բանկային ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործմանը և ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը։

Այլ առարկաներ

Համախառն ազգային արդյունքը (ՀԱԱ) մակրոտնտեսական կարևոր ցուցանիշ է, որը արտահայտում է որոշակի ժամանակահատվածում տվյալ երկրի ռեզիդենտների կողմից արտադրված վերջնական ապրանքների և ծառայությունների ընդհանուր արժեքը՝ անկախ այն բանից, թե արտադրությունը կատարվել է երկրի ներսում, թե արտերկրում։ Այն օգտագործվում է երկրի տնտեսական ակտիվության, արտադրողականության և բնակչության տնտեսական կարողությունների գնահատման համար։ ՀԱԱ-ն նման է համախառն ներքին արդյունքին (ՀՆԱ), սակայն հիմնական տարբերությունն այն է, որ ՀՆԱ-ն հաշվի է առնում միայն երկրի տարածքում ստեղծված արտադրանքը, իսկ ՀԱԱ-ն՝ նաև արտերկրում աշխատող երկրի քաղաքացիների կողմից ստացված եկամուտները՝ հանելով օտարերկրացիների կողմից երկրի ներսում ստացված եկամուտները։ Այսինքն՝ ՀԱԱ = ՀՆԱ + արտերկրից ստացված եկամուտներ − արտերկիր փոխանցված եկամուտներ։ ՀԱԱ-ի հաշվարկման հիմնական եղանակները երեքն են՝ արտադրական, եկամտային և ծախսային մոտեցումները։ Արտադրական եղանակով ՀԱԱ-ն հաշվարկվում է՝ գումարելով տնտեսության բոլոր ոլորտներում ստեղծված ավելացված արժեքը՝ խուսափելով կրկնահաշվարկից։ Եկամտային մոտեցմամբ հաշվի են առնվում բոլոր եկամուտները, որոնք ստեղծվել են արտադրության գործընթացում՝ աշխատավարձերը, շահույթը, տոկոսները և վարձակալական եկամուտները։ Ծախսային մոտեցմամբ ՀԱԱ-ն հաշվարկվում է որպես վերջնական ապրանքների և ծառայությունների վրա կատարված բոլոր ծախսերի գումար՝ ներառյալ սպառումը, ներդրումները, պետական ծախսերը և զուտ արտահանումը։ Այս երեք մոտեցումները տեսականորեն պետք է ապահովեն նույն արդյունքը, քանի որ դրանք արտացոլում են նույն տնտեսական գործընթացը տարբեր կողմերից։ ՀԱԱ-ի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն թույլ է տալիս գնահատել երկրի տնտեսական հզորությունը, համեմատել տարբեր երկրների տնտեսական զարգացումը և մշակել տնտեսական քաղաքականություն։ Սակայն այս ցուցանիշն ունի նաև սահմանափակումներ, քանի որ չի արտացոլում եկամուտների բաշխումը, ոչ պաշտոնական տնտեսությունը և կյանքի որակի ոչ նյութական կողմերը։ Այսպիսով, համախառն ազգային արդյունքը հանդիսանում է երկրի տնտեսական գործունեության հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշներից մեկը, իսկ դրա հաշվարկման տարբեր եղանակները հնարավորություն են տալիս բազմակողմանիորեն գնահատել ազգային տնտեսության իրական վիճակը և զարգացման միտումները։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատանքը նվիրված է բազմաֆունկցիոնալ ֆոտոընդունիչ կառուցվածքների մշակմանը և դրանց ֆիզիկական ու էլեկտրական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել լուսազգայունության արդյունավետությունը և ընդլայնել կիրառման ոլորտները։ Նյութում ներկայացվում են ֆոտոընդունիչների աշխատանքի հիմնական սկզբունքները, կիսահաղորդչային կառուցվածքների նախագծման մոտեցումները և տարբեր նյութերի (օրինակ՝ սիլիցիում, III–V խմբի միացություններ) ազդեցությունը սարքերի զգայունության, արագության և աղմուկի մակարդակի վրա։ Աշխատությունը ներառում է նաև փորձարարական հետազոտություններ՝ լուսային հոսքի կախվածությունը ելքային ազդանշանից, սպեկտրալ արձագանքը և ջերմաստիճանային կայունությունը գնահատելու համար։ Քննարկվում են բազմաֆունկցիոնալության հնարավորությունները՝ միաժամանակյա սպեկտրալ վերլուծություն, բարձր արագությամբ ազդանշանների գրանցում և տարբեր օպտոէլեկտրոնային համակարգերում կիրառություն։ Աշխատությունը կարևոր է օպտոէլեկտրոնիկայի, նանոտեխնոլոգիաների և կիսահաղորդչային ֆիզիկայի ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով նոր սերնդի բարձր արդյունավետությամբ ֆոտոսենսորների զարգացմանը։

Տնտեսագիտություն

Արժեթղթերը ֆինանսական փաստաթղթեր կամ էլեկտրոնային գրանցումներ են, որոնք հաստատում են սեփականության կամ պարտքային իրավունքները և կարող են մասնակցել շուկայական շրջանառությանը։ Դրանց էությունը կայանում է նրանում, որ դրանք ներկայացնում են արժեք ունեցող իրավունքներ, որոնք կարելի է գնել, վաճառել կամ փոխանցել, և որոնք կապում են ներդրողներին ֆինանսական շուկաների հետ։ Արժեթղթերը հիմնականում բաժանվում են մի քանի տեսակների՝ բաժնային և պարտքային։ Բաժնային արժեթղթերից են բաժնետոմսերը, որոնք հաստատում են ընկերության նկատմամբ սեփականության մասնաբաժին և իրավունք են տալիս ստանալ շահաբաժիններ։ Պարտքային արժեթղթերից են պարտատոմսերը, որոնք արտահայտում են վարկային հարաբերություններ, երբ ներդրողը տրամադրում է գումար և ստանում է տոկոսային եկամուտ որոշակի ժամկետում։ Բացի այդ, կան նաև ածանցյալ արժեթղթեր, որոնց արժեքը կախված է այլ ակտիվների (օրինակ՝ բաժնետոմսերի կամ ապրանքների) արժեքից։ Արժեթղթերի շուկան կարևոր դեր ունի տնտեսությունում, քանի որ ապահովում է կապիտալի ներգրավում, ներդրումների բաշխում և ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում։ Դրանք նաև հնարավորություն են տալիս ներդրողներին ստանալ եկամուտ և դիվերսիֆիկացնել իրենց ֆինանսական ռիսկերը։ Արժեթղթերի շրջանառությունը կարգավորվում է հատուկ ֆինանսական օրենքներով և վերահսկող մարմինների կողմից, որպեսզի ապահովվի շուկայի կայունությունը և թափանցիկությունը։ Այսպիսով, արժեթղթերը ժամանակակից ֆինանսական համակարգի կարևոր բաղադրիչ են և հանդիսանում են կապիտալի շուկայի հիմնական գործիքներից մեկը։

Այլ առարկաներ

«Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2011» տիպի հրատարակությունը սովորաբար ներկայացնում է տեղեկատվական-մատենագիտական կամ վերլուծական ժողովածու, որտեղ համակարգված կերպով ամփոփվում են տվյալ տարվա ընթացքում զանգվածային լրատվամիջոցների (թերթեր, հեռուստատեսություն, առցանց հարթակներ) արձագանքները տարբեր կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ։ Այսպիսի տարեգրքերը նպատակ ունեն փաստագրել տեղեկատվական դաշտում ձևավորված հիմնական թեմաները, հանրային հետաքրքրության առանցքային հարցերը և ԶԼՄ-ների դիրքորոշումների բազմազանությունը՝ ստեղծելով մեդիա գործընթացների ամբողջական պատկեր տվյալ տարվա համար։ 2011 թվականի համար նման նյութերը սովորաբար ներառում են քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և սոցիալական իրադարձությունների լուսաբանումների վերլուծություն, ինչպես նաև լրատվամիջոցների լեզվական և գաղափարական առանձնահատկությունների դիտարկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն, թե ինչպես են տարբեր ԶԼՄ-ներ մեկնաբանել պետական քաղաքականությունը, հասարակական զարգացումները, միջազգային իրադարձությունները և մշակութային գործընթացները, ինչպես նաև ինչ տեղեկատվական շեշտադրումներ են գերակշռել տվյալ ժամանակահատվածում։ Այսպիսի տարեգրքերը կարևոր աղբյուր են մեդիա ուսումնասիրությունների, լրագրագիտության և ժամանակակից պատմության համար, քանի որ թույլ են տալիս հետևել տեղեկատվական հոսքերի զարգացմանը և հասարակական կարծիքի ձևավորման մեխանիզմներին։ Միաժամանակ դրանք ծառայում են որպես փաստագրական հիմք հետագա գիտական ուսումնասիրությունների համար՝ ապահովելով ԶԼՄ-ների գործունեության համակարգված պատկեր։

Գրականություն

Այս գիտական աշխատանքը ուսումնասիրում է բանաստեղծական թարգմանության արվեստը որպես ստեղծագործական և մշակութային երևույթ, կենտրոնանալով 20-րդ դարի երկրորդ կեսի և 21-րդ դարի սկզբի ռուս բանաստեղծների փորձի վրա՝ հայկական պոեզիայի օրինակով։ Հետազոտությունը վերլուծում է այն լեզվական, ոճական և իմաստային փոխակերպումները, որոնք տեղի են ունենում բնագրից թարգմանության անցման ընթացքում, ինչպես նաև բացահայտում է թարգմանչի դերը որպես ոչ միայն միջնորդ, այլև համահեղինակային ստեղծագործական անձ։ Աշխատությունում քննարկվում են պոետիկ պատկերի պահպանման և վերաստեղծման խնդիրները, ռիթմի, հնչյունաբանության և մշակութային ենթատեքստի փոխանցման բարդությունները, ինչպես նաև տարբեր թարգմանական ռազմավարություններ՝ բառացի, ազատ և ստեղծագործական վերաիմաստավորման ձևերով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական պոեզիայի գեղարվեստական առանձնահատկություններին և այն ազդեցությանը, որը այն ունեցել է ռուս բանաստեղծական թարգմանության ավանդույթի վրա՝ նպաստելով միջմշակութային երկխոսության զարգացմանը։ Աշխատությունը կարևոր է գրականագիտության, թարգմանագիտության և համեմատական գրականության ոլորտների համար՝ ընդգծելով գրական փոխանակման և մշակութային փոխհարստացման դերը։