Տուրիստական պատրաստության մեթոդական առանձնահատկությունները հանրակրթական դպրոցում

Կենսագրություն

«Հրաժեշտ պատրանքներին» Վլադիմիր Պոզների հուշագրական- ese ժանրի գիրք է, որտեղ հեղինակը անկեղծորեն պատմում է իր կյանքի, ժամանակի և Ռուսաստանի մասին՝ առանց իդեալականացման և գեղեցկացման։ Գիրքը կարելի է համարել պորտալ դեպի անցած դարերի իրական կյանքը՝ երբ Պոզները եղել է մի տեսախցիկի առաջ կանգնած ու դարձել է խորհրդային և ռուսական հանրային կյանքի միանշանակ դեմք։ Նա խոսում է այն մասին, թե ինչպես են ժամանակները փոխվել, ինչպիսին էր խորհրդային հասարակության տրամադրությունը, ինչպես էր ձևավորվում տեղեկատվական դաշտը, և ինչ դեր է ունեցել զանգվածային մեդիան։ Պոզները պատմում է նաև իր անձնական ճանապարհը՝ հաղթահարած դժվարություններ, հարցեր, հանդիպումներ և բացահայտումներ։ Գիրքը շատ անկեղծ է, հաճախ գրավիչ իր բուռն արտահայտություններով և իրադարձությունների պարզ ու անհատական մեկնաբանություններով։ Վերջին տարիների Ռուսաստանում տեղի ունեցող փոփոխությունները, քաղաքականությունը, սոցիալական փոփոխությունները՝ ամեն ինչ ներկայացվում է ոչ միայն որպես պատմական փաստ, այլև որպես մարդու ներքին տեսանկյունից ապրած փորձ։ «Հրաժեշտ պատրանքներին» գրքը ընթերցողին տալիս է զգացում, որ ամենակարևորը՝ մարդկանց մեջ մնացած մարդկային անկեղծությունն է, ոչ թե հասարակության կառուցվածքներն ու «պաշտոնական» պատմությունը։ Հրատարակիչ - Նյու Մեգ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 2009923919275

Գրականություն

Այս հատորը վերաբերում է The Brothers Karamazov-ի երկրորդ մասին, որտեղ զարգանում են հերոսների ներաշխարհը և խորանում են ստեղծագործության հիմնական փիլիսոփայական և բարոյական հարցադրումները։ Պատմությունը կենտրոնանում է հավատքի, կասկածի, մեղքի, ազատ կամքի և պատասխանատվության թեմաների վրա՝ ներկայացնելով մարդկային հոգու բարդ և հակասական բնույթը։ Հատորում առանձնահատուկ տեղ ունի ընտանիքի ներսում ձևավորվող լարվածությունը և եղբայրների միջև հոգեբանական ու գաղափարական հակադրությունները, որոնք աստիճանաբար վերածվում են ավելի խորքային գոյաբանական հակամարտության։ Հեղինակը՝ Fyodor Dostoevsky, վարպետորեն համադրում է դատական, փիլիսոփայական և հոգեբանական շերտերը՝ ստեղծելով բազմաշերտ պատմություն, որտեղ յուրաքանչյուր կերպար ներկայացնում է կյանքի և աշխարհայացքի տարբեր դիրքորոշումներ։ Այս հատվածը հատկապես խորացնում է մարդու ներքին պայքարի և բարոյական ընտրության խնդիրները՝ դարձնելով այն համաշխարհային գրականության ամենախորքային փիլիսոփայական ստեղծագործություններից մեկի կարևոր մաս։

Փիլիսոփայություն

Karl Jaspers-ի «Փիլիսոփայական հավատք» (1948) աշխատությունը ներկայացնում է մարդու գոյության, իմաստի և հավատքի փիլիսոփայական ըմբռնման փորձ՝ առանձնացնելով այն կրոնական դոգմատիկ հավատքից։ Յասպերսը փորձում է ցույց տալ, որ փիլիսոփայական հավատքը չի հիմնվում բացարձակ ճշմարտությունների կամ հայտնության վրա, այլ ծնվում է մարդու ինքնուրույն մտածողությունից, ներքին փորձից և գոյության սահմանային իրավիճակների գիտակցումից, ինչպիսիք են տառապանքը, մահը, մեղքը և պայքարը։ Նրա կարծիքով մարդը չի կարող ամբողջությամբ ճանաչել գոյության վերջնական հիմքը գիտական կամ ռացիոնալ միջոցներով, սակայն կարող է դրան մոտենալ փիլիսոփայական անդրադարձի միջոցով, որը բաց է, քննադատական և երբեք վերջնական ձև չստացող։ Այս աշխատության մեջ կարևոր տեղ ունի «տրանսցենդենցիայի» գաղափարը, որը նշանակում է մարդու սահմանափակ գոյությունից անդին գտնվող իրականություն, որի նկատմամբ մարդը կարող է ունենալ միայն խորհրդանշական և ոչ ամբողջական ըմբռնում։ Յասպերսը նաև ընդգծում է հաղորդակցության նշանակությունը մարդկանց միջև՝ որպես ճշմարտության բացահայտման կարևոր միջոց, քանի որ իրական փիլիսոփայական մտածողությունը հնարավոր է միայն ազատ և անկեղծ երկխոսության մեջ։ «Փիլիսոփայական հավատք»-ը առանձնանում է նրանով, որ փորձում է կամուրջ ստեղծել գիտության, կրոնի և փիլիսոփայության միջև՝ առաջարկելով հավատքի մի ձև, որը չի հակասում բանականությանը, այլ հիմնվում է նրա սահմանների գիտակցման վրա։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը մարդու գոյության իմաստի որոնման փորձ է ժամանակակից աշխարհի պայմաններում՝ ընդգծելով ազատ մտածողության և ներքին պատասխանատվության կարևորությունը։

Տնտեսագիտություն

Ձեռնարկատիրական գործունեությունը տնտեսության այն ձևն է, որի ընթացքում անհատը կամ կազմակերպությունը կազմակերպում և իրականացնում է արտադրություն, ծառայությունների մատուցում կամ առևտրային գործունեություն՝ նպատակ ունենալով ստանալ եկամուտ և տնտեսական շահույթ։ Այն հիմնված է նախաձեռնողականության, ռիսկի ստանձնման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և շուկայական պահանջարկի վրա կողմնորոշվելու վրա։ Ձեռնարկատերը համադրում է արտադրական գործոնները՝ աշխատանքը, կապիտալը, հողը և տեղեկատվությունը՝ ստեղծելով նոր արժեք և առաջարկելով այն շուկայում։ Տնտեսական շահույթը ձեռնարկատիրական գործունեության հիմնական նպատակն ու արդյունքն է, որը ձևավորվում է եկամտի և ծախսերի տարբերության արդյունքում։ Այն կարող է լինել դրական, երբ եկամուտները գերազանցում են ծախսերը, և բացասական՝ երբ գործունեությունը վնասաբեր է։ Շահույթը կատարում է կարևոր գործառույթներ՝ խթանում է արտադրության ընդլայնումը, նորարարությունների ներդրումը և ռեսուրսների ավելի արդյունավետ բաշխումը տնտեսության մեջ։ Շուկայական տնտեսությունում շահույթը նաև ազդանշան է հանդիսանում, որը ցույց է տալիս, թե որ ոլորտներն են առավել պահանջված և արդյունավետ։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է պոլեմիկական և քննադատական բնույթի ուսումնասիրություն կամ գրքույկի վերլուծություն, որը վերաբերում է Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում գործող հայ միաբանությանը՝ Mekhitarist Congregation-ին։ Աշխատությունը կենտրոնանում է տվյալ «libello»-ի հեղինակության, բովանդակության և գաղափարական ուղղվածության քննության վրա՝ փորձելով պարզաբանել դրա իրական հեղինակին, նպատակները և պատմական համատեքստը։ Քննարկվում են այն վիճարկումները և մեկնաբանությունները, որոնք կապված են Սան Ղազար կղզու վանական միջավայրում ձևավորված գիտական և մշակութային գործունեության հետ, ինչպես նաև դրա ընկալումը արտաքին քննադատների կողմից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում San Lazzaro degli Armeni-ի՝ որպես հայ մշակութային և կրոնական կարևոր կենտրոնի դերին, որտեղ դարերի ընթացքում զարգացել են հայերեն տպագրությունը, բանասիրական ուսումնասիրությունները և եվրոպական գիտական միջավայրի հետ կապերը։ Գիրքը վերլուծում է նաև այն ժամանակաշրջանի գաղափարական հակասությունները, երբ տարբեր հեղինակներ քննադատական դիրքերից անդրադառնում էին միաբանության գործունեությանը՝ փորձելով գնահատել դրա դերը հայ մշակույթի պահպանման և տարածման գործում։

Պատմություն

Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը եղել է պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը, որի նպատակն էր ստեղծել զարգացած գիտական համակարգ և այն ծառայեցնել արդյունաբերականացման, տնտեսության և կրթության առաջընթացին։ Խորհրդային շրջանում Հայաստանում ձևավորվեցին գիտական հաստատություններ, այդ թվում՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներ, որոնք համակարգված զբաղվում էին մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, քիմիայի, բժշկության, պատմության և այլ ոլորտների ուսումնասիրությամբ։ Հատկապես մեծ դեր է ունեցել Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի ստեղծումը, որը դարձավ գիտական կյանքի կենտրոն և համակարգեց տարբեր գիտական ուղղությունների զարգացումը։ Այս շրջանում գիտությունը սերտորեն կապված էր բարձրագույն կրթության հետ, և բուհերը հանդիսանում էին գիտական կադրերի պատրաստման հիմնական օջախներ։ Խորհրդային Հայաստանի գիտության զարգացման մեջ կարևոր ձեռքբերումներ են գրանցվել ինչպես բնական, այնպես էլ տեխնիկական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում՝ ներառյալ մաթեմատիկական դպրոցների ձևավորումը, ֆիզիկայի և ռադիոէլեկտրոնիկայի զարգացումը, ինչպես նաև հայագիտության խորացումը։ Միևնույն ժամանակ գիտական զարգացումը իրականացվում էր կենտրոնացված պետական համակարգի պայմաններում, ինչը ապահովում էր ֆինանսավորում և կազմակերպվածություն, սակայն սահմանափակում էր որոշակի ազատ ստեղծագործական նախաձեռնություններ։ Ընդհանուր առմամբ, Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը մեծապես նպաստել է երկրի կրթական մակարդակի բարձրացմանը, գիտական ներուժի ձևավորմանը և ժամանակակից գիտական մտածողության հաստատմանը տարածաշրջանում։