Թեմա` ՋԵՅՄՍ ՋՈՅՍ ՙԴՈՒԲԼԻՆՑԻՆԵՐԸ՚

Աշխարհագրություն

Միանքալե թերակղզի-ի (Գորգանի թքվածք) և Գորգանի ծոց-ին հարակից հատվածների, ինչպես նաև Կասպից ծով-ի հարավային ափերի դինամիկան պայմանավորված է համալիր բնական գործընթացների փոխազդեցությամբ, որտեղ համատեղ գործում են ջրի մակարդակի բազմամյա տատանումները, նստվածքների կուտակումը, ալիքային ռեժիմը, գետաբերանային հոսքերը և մարդկային միջամտությունը։ Այս տարածաշրջանում ափագծի փոփոխությունները առանձնանում են բարձր շարժունակությամբ, քանի որ Կասպից ծովի փակ ավազանը ենթարկվում է կլիմայական և հիդրոլոգիական փոփոխությունների, որոնք հանգեցնում են ջրի մակարդակի պարբերական բարձրացման և անկման, ինչն անմիջականորեն ազդում է թերակղզու և հարակից ծովածոցային համակարգերի ձևավորման վրա։ Միանքալե թերակղզին ինքնին հանդիսանում է նստվածքային ծագման նեղ ցամաքային լեզու, որը ժամանակի ընթացքում ձևավորվել է ծովային հոսանքների և գետերի բերած նյութերի կուտակման արդյունքում, իսկ դրա կայունությունը մշտապես կախված է էրոզիայի և ակկրեցիայի (կուտակման) հավասարակշռությունից։ Գորգանի ծոցի հատվածում նկատվում է լագունային միջավայրերի զարգացում, որտեղ ծանծաղ ջրերը և նստվածքների արագ կուտակումը ստեղծում են արագ փոփոխվող ափագիծ, հաճախ ուղեկցվելով ճահճացման գործընթացներով և կենսաբազմազանության տեղաշարժերով։ Բացի բնական գործոններից, զգալի ազդեցություն ունեն նաև մարդու գործունեությունը՝ հողօգտագործման փոփոխությունները, ջրային կառույցների կառուցումը գետերի վրա և ափամերձ ինժեներական միջամտությունները, որոնք կարող են արագացնել կամ դանդաղեցնել ափի տեղաշարժը։ Ընդհանուր առմամբ, այս տարածաշրջանի ափագծի դինամիկան հանդիսանում է դասական օրինակ փակ ծովային համակարգերի համար բնորոշ բարձր զգայունության, որտեղ փոքր հիդրոկլիմայական փոփոխությունները կարող են հանգեցնել նշանակալի տարածա-ժամանակային վերաձևումների։

Այլ առարկաներ

Մակրոէկոնոմիկան տնտեսագիտության այն կարևոր ճյուղն է, որն ուսումնասիրում է ազգային տնտեսության ընդհանուր գործունեությունը, տնտեսական համակարգի զարգացման օրինաչափությունները, համախառն արտադրության, զբաղվածության, գնաճի, գործազրկության, պետական բյուջեի, դրամավարկային քաղաքականության և տնտեսական աճի փոխազդեցությունները։ Այն ձևավորվել է որպես առանձին գիտական ուղղություն՝ պայմանավորված տնտեսական կյանքի բարդացմամբ, արդյունաբերության զարգացման արագ տեմպերով և պետության դերի մեծացմամբ տնտեսության կառավարման գործընթացում։ Մակրոէկոնոմիկայի ծագման հիմնական նախադրյալներից էր այն հանգամանքը, որ միկրոէկոնոմիկական ուսումնասիրությունները չէին կարող ամբողջությամբ բացատրել ազգային տնտեսության մակարդակում տեղի ունեցող լայնածավալ փոփոխությունները, ինչպիսիք էին տնտեսական ճգնաժամերը, զանգվածային գործազրկությունը կամ երկարատև գնաճը։ Հատկապես 1929-1933 թվականների համաշխարհային տնտեսական մեծ ճգնաժամը ցույց տվեց, որ անհրաժեշտ է տնտեսությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների և սպառողների, այլ ամբողջ տնտեսական համակարգի մակարդակում։ Այդ շրջանում մեծ նշանակություն ունեցան անգլիացի տնտեսագետ Ջոն Մեյնարդ Քեյնս-ի գաղափարները, ով հիմնավորեց, որ պետությունը պետք է ակտիվորեն միջամտի տնտեսությանը՝ ապահովելու տնտեսական կայունություն և բարձր զբաղվածություն։ Նրա տեսությունները դարձան ժամանակակից մակրոէկոնոմիկայի հիմքը և նպաստեցին այս գիտության զարգացմանը։ Մակրոէկոնոմիկայի առաջացման անհրաժեշտ նախադրյալներից էին նաև աշխատանքի բաժանման խորացումը, միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնումը, շուկաների փոխկախվածության աճը և ֆինանսական համակարգի զարգացումը։ Տնտեսական հարաբերությունների բարդացումը հանգեցրեց այն բանին, որ պետությունները սկսեցին մշակել ընդհանուր տնտեսական քաղաքականություններ՝ ուղղված ազգային եկամտի աճին, սոցիալական կայունության պահպանմանը և տնտեսական ճգնաժամերի կանխմանը։ Մակրոէկոնոմիկայի հիմնական սկզբունքները հիմնված են տնտեսական համակարգի ամբողջական ուսումնասիրության վրա։ Այդ սկզբունքներից են ազգային տնտեսության միասնական դիտարկումը, տնտեսական ցուցանիշների փոխկապակցվածության ճանաչումը, պետական կարգավորման անհրաժեշտության ընդունումը և տնտեսական գործընթացների կանխատեսման հնարավորությունը։ Մակրոէկոնոմիկան լայնորեն օգտագործում է այնպիսի կարևոր ցուցանիշներ, ինչպիսիք են համախառն ներքին արդյունքը, ազգային եկամուտը, գնաճի մակարդակը, գործազրկության ցուցանիշը և վճարային հաշվեկշիռը։ Այս ցուցանիշների միջոցով գնահատվում է երկրի տնտեսական վիճակը և մշակվում տնտեսական քաղաքականությունը։ Մակրոէկոնոմիկայի կարևոր սկզբունքներից է նաև հավասարակշռության գաղափարը, որի համաձայն տնտեսության արդյունավետ զարգացումը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ պահանջարկն ու առաջարկը հարաբերականորեն հավասարակշռված են։ Բացի դրանից, մակրոէկոնոմիկան ուսումնասիրում է տնտեսական ցիկլերը, որոնք բնութագրվում են վերելքների և անկումների պարբերական փոփոխություններով։ Ժամանակակից պայմաններում մակրոէկոնոմիկան մեծ դեր ունի ոչ միայն տնտեսագիտական տեսությունների զարգացման, այլև գործնական քաղաքականության մշակման մեջ, քանի որ դրա միջոցով կառավարությունները կարողանում են վերահսկել տնտեսական գործընթացները, պայքարել ճգնաժամերի դեմ և խթանել տնտեսական աճը։ Այսպիսով, մակրոէկոնոմիկայի ծագումը պայմանավորված էր տնտեսական հարաբերությունների զարգացման անհրաժեշտությամբ, իսկ դրա սկզբունքները դարձան ազգային տնտեսության արդյունավետ կառավարման և տնտեսական կայունության ապահովման կարևոր հիմք։

Արտասահմանյան գրականություն

«Չքնաղ նոր աշխարհը» (Օլդոս Հաքսլի) ապագա-դիստոպիական վեպ է, որը պատկերում է մի աշխարհ, որտեղ մարդիկ ապրում են լիովին վերահսկվող, «հարմարավետ» հասարակության մեջ։ Հաքսլին ստեղծում է մի հասարակություն, որտեղ մարդկանց մեծ մասը ծնվում և դաստիարակվում է լաբորատորիայում՝ ըստ ծրագրավորված հասարակական կարգի, և նրանց համար նախատեսված է միայն հատուկ դեր ու կենսաձև։ Այստեղ խտրականությունը հիմնված է գենետիկության վրա՝ ամեն մեկը տեղադրված է իր դասակարգում, և ոչ ոք չի կարող իրականորեն ազատ կամ ինքնուրույն լինել։ Մարդիկ ապրում են ոչ թե սիրով կամ հոգևոր արժեքներով, այլ հաճույքով, սպորտով, թմրանյութով և մակերեսային ժամանցով՝ որպեսզի չխառնվեն մտածելու և հարցեր տալու։ Գիրքը քննադատում է տեխնոլոգիական զարգացումների և սպառողական հասարակության վտանգները, երբ մարդը վերածվում է միայն արտադրության և սպառման մասի։ Հաքսլին ցույց է տալիս, որ «խորհրդային երջանկությունը» իրականում կարող է լինել հոգու դատարկություն՝ առանց իմաստի, սիրո և ազատության։ Գիրքը նաև քննարկում է մարդու բնազդը՝ ազատ լինելու, ստեղծելու և սիրելու մասին, և ցույց է տալիս, որ դրանք չեն կարող երկար վերացվել։ «Չքնաղ նոր աշխարհը» համարվում է XX դարի ամենանշանավոր դիստոպիաներից մեկը, քանի որ էթիկապես և փիլիսոփայականորեն խոր է։ Այս վեպը հարմար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են տեխնոլոգիաների, հասարակության և մարդու ապագայի մասին մտորումներով։ Գիրքը մղում է ընթերցողին մտածելու՝ ինչպիսի՞ն է իսկական ազատությունը և ինչո՞վ է այն փոխարինվում ժամանակակից հասարակությունում։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-9939-68-564-9

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է շների օրգանիզմում օքսիդավերականգնման գործընթացների խախտումների և լիպիդների պերօքսիդացման ակտիվացման կանխարգելման մեթոդներին սթրեսային վիճակների պայմաններում՝ ընդգծելով բջջային նյութափոխանակության կայունության պահպանման և օքսիդատիվ վնասվածքների նվազեցման կենսաքիմիական հիմքերը։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն մեխանիզմների վրա, որոնց միջոցով սթրեսը խաթարում է ազատ ռադիկալների և հակաօքսիդանտային համակարգերի հավասարակշռությունը՝ առաջացնելով բջջային թաղանթների վնասում, էնզիմատիկ ակտիվության փոփոխություններ և ընդհանուր ֆիզիոլոգիական հոմեոստազի խախտում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լիպիդների պերօքսիդացման գործընթացին, որը հանդիսանում է օքսիդատիվ սթրեսի հիմնական ցուցիչներից մեկը, ինչպես նաև հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգերի՝ կատալազի, սուպերօքսիդդիսմուտազի և գլուտաթիոն-պերօքսիդազի դերին։ Ներկայացվում են նաև կանխարգելիչ մոտեցումներ՝ ներառյալ սննդային հավելումների կիրառումը, վիտամինային և միկրոէլեմենտային հավասարակշռության ապահովումը, ինչպես նաև պահման և խնամքի պայմանների օպտիմալացումը, որոնք նպաստում են կենդանիների սթրեսի մակարդակի նվազեցմանը։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև ֆիզիոլոգիական հարմարվողականության մեխանիզմները և դրանց դերը օրգանիզմի դիմադրողականության բարձրացման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ օքսիդավերականգնման գործընթացների և լիպիդների պերօքսիդացման վերահսկումը կարևոր նշանակություն ունի շների առողջության պահպանման և սթրեսի բացասական ազդեցությունների կանխարգելման համար։

Գրականություն

Գրքում ուսումնասիրվում է Հայաստանը և հայ ժողովրդի կերպարը ռուս գրողների ստեղծագործություններում 1970-1990-ական թթ․ ընթացքում՝ անդրադառնալով թե՛ պատմական, թե՛ մշակութային և սոցիալական համատեքստին։ Ներկայացվում են այն թեմաները, որ ռուս գրողներին հուզել են, ինչպիսիք են ազգային ինքնությունը, մշակութային ավանդույթները, սոցիալական խնդիրները և խորհրդային շրջանի փոփոխությունները, ինչպես նաև վերլուծվում է այն գրական և մտավոր միջոցառումների ազդեցությունը, որոնք ձևավորել են Հայաստանի կերպարը ռուս ընթերցողի աչքում։ Գիրքը վերլուծում է թե՛ ճանաչված, թե՛ քիչ հայտնի հեղինակների ստեղծագործությունները, ընդգծում է գրական պատկերների և լեզվական միջոցների դերը, ինչպես նաև անդրադառնում է ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական պայմաններին, որոնք ազդել են հայության ներկայացման ձևերի վրա։ Այն նախատեսված է գրականագետների, մշակութաբանների, ուսանողների և այն մարդկանց համար, ովքեր հետաքրքրված են միջմշակութային դիալոգով, ազգային կերպարի ձևավորմամբ և խորհրդային և հետխորհրդային գրականության ուսումնասիրությամբ։

Պատմություն

Այս աշխատանքը նվիրված է III–IV դարերում Մեծ Հայքի թագավորության քաղաքական ճակատագրի և նրա տարածքի նկատմամբ Պարսկական և Հռոմեական տերությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին և դրանց հետևանքներին հայկական պետականության համար։ Հեղինակը վերլուծում է Հայաստանի ռազմավարական նշանակությունը երկու գերտերությունների միջև մրցակցության համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես էր երկիրը հաճախ վերածվում քաղաքական և ռազմական հակամարտությունների թատերաբեմի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական պայմանավորվածություններին, ռազմական արշավանքներին և այն քաղաքական գործընթացներին, որոնք հանգեցրել են Հայաստանի ազդեցության գոտիների բաժանմանը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը քննարկում է հայկական արքայական իշխանության դիրքը արտաքին ճնշումների պայմաններում, տեղական ազնվականության դերակատարությունը և պետական կառավարման համակարգի վրա արտաքին ուժերի ազդեցությունը։ Ներկայացվում են նաև տարածաշրջանային քաղաքականության, կրոնական զարգացումների և վարչական վերափոխումների փոխկապակցվածությունը՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը երկրի հետագա պատմական ընթացքի վրա։ Շեշտվում է, որ պարսկա-հռոմեական բաժանումները կարևոր շրջադարձային փուլ են եղել Հայաստանի պատմության մեջ, քանի որ դրանք էականորեն ազդել են երկրի քաղաքական ինքնուրույնության, տարածքային ամբողջականության և մշակութային զարգացման վրա՝ ձևավորելով հետագա դարերի պատմական գործընթացների հիմքերը։