Մաթեմատիկական անալիզ. Առաջին մաս

History

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության և հայ բնակչության միջև ձևավորված պատմական, քաղաքական, հասարակական և մշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են կայսրության տարբեր ժամանակաշրջաններում հայերի սոցիալական և իրավական կարգավիճակը, համայնքային կյանքի առանձնահատկությունները, տնտեսական գործունեությունը, կրթական ու մշակութային զարգացումը, ինչպես նաև պետական կառույցների հետ փոխհարաբերությունները։ Ուշադրություն է դարձվում այն քաղաքական և հասարակական փոփոխություններին, որոնք ազդեցություն են ունեցել հայ բնակչության կյանքի պայմանների և համայնքային կազմակերպման վրա։ Քննարկվում են Օսմանյան կայսրությունում իրականացված բարեփոխումները, ազգային և քաղաքական շարժումների զարգացումը, տարբեր ժողովուրդների միջև հարաբերությունների փոփոխությունները և դրանց հետևանքները հայ համայնքների համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի լարված քաղաքական իրավիճակին, հայերի նկատմամբ բռնություններին, տեղահանություններին և Հայոց ցեղասպանությանը՝ դրանք դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական ու պատմական գործընթացների համատեքստում։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հայկական համայնքների ներդրումը կայսրության տնտեսական, առևտրային, արհեստագործական, կրթական և մշակութային կյանքում, ինչպես նաև հայկական հաստատությունների և համայնքային կառույցների գործունեությունը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել մի քանի դար ընդգրկող բարդ և բազմաշերտ հարաբերությունների մասին՝ դիտարկելով ինչպես համակեցության և փոխազդեցության դրսևորումները, այնպես էլ հակասությունները, քաղաքական ճգնաժամերը և ողբերգական իրադարձությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, հայ ժողովրդի պատմությամբ, հայ-օսմանյան հարաբերություններով, ցեղասպանագիտությամբ և Մերձավոր Արևելքի պատմական զարգացումներով հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Հայաստանի տարածքում ոստիկանության և հասարակական կարգի պահպանության ինստիտուտների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը՝ պատմաաշխարհագրական տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում պետական կառավարման և իրավակարգի պահպանության այն կառույցներն են, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում պատասխանատու են եղել բնակչության անվտանգության, հասարակական կարգի, վարչական վերահսկողության և իրավական նորմերի պահպանման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոստիկանության պատմությունը դիտարկել ոչ միայն որպես իրավապահ համակարգի զարգացման պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանների պետական կառուցվածքի, վարչական կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական Հայաստանի վարչատարածքային բաժանմանը, քաղաքների և բնակավայրերի կառավարման առանձնահատկություններին և այն աշխարհագրական միջավայրին, որտեղ ձևավորվել ու գործել են հասարակական կարգի պահպանության տարբեր մարմիններ։ Հատուկ նշանակություն ունի տարբեր ժամանակաշրջանների համադրական ուսումնասիրությունը, քանի որ քաղաքական իշխանության փոփոխությունները, պետական կառավարման ձևերի վերափոխումը և արտաքին ազդեցությունները անդրադարձել են նաև իրավակարգի պահպանության մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել ոստիկանության գործառույթների պատմական փոփոխությունները, իրավապահ մարմինների և տեղական վարչական կառույցների փոխհարաբերությունները, հանցավորության ու հասարակական անկարգությունների դեմ պայքարի ձևերը, ինչպես նաև բնակչության և իշխանության միջև իրավական հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Պատմաաշխարհագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ գործընթացները կապել կոնկրետ տարածքների, բնակավայրերի, ճանապարհների, վարչական կենտրոնների և բնակչության տեղաբաշխման հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելով իրավապահ համակարգի գործունեության տարածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև աղբյուրագիտական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ վարչական փաստաթղթերի, պատմական վկայությունների, քարտեզների և այլ տեղեկությունների համադրմանը, ինչը կարևոր է պատմական իրադարձությունների և կառույցների տեղային ու ժամանակագրական պատկերը վերականգնելու համար։ Հետազոտության արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ ոստիկանության պատմությունը դիտարկվում է լայն պատմական համատեքստում՝ պետականության, վարչական կառավարման, հասարակական կարգի և տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, պատմական աշխարհագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, իրավունքի և իրավապահ համակարգերի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու պատմական Հայաստանի տարածքներում հասարակական կարգի պահպանության համակարգերի ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները՝ դրանք ներկայացնելով ժամանակի քաղաքական, վարչական և աշխարհագրական իրողությունների համատեքստում։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկ բրոնխիտի բուժման ընթացքում համակցված իմունաթերապիայի կիրառման և դրա արդյունավետության գնահատման չափանիշների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են քրոնիկ բրոնխիտի զարգացման և ընթացքի հետ կապված իմունաբանական մեխանիզմները, շնչուղիների պաշտպանական համակարգի առանձնահատկությունները և հիվանդության ժամանակ իմունային պատասխանի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համակցված բուժական մոտեցումների հիմնավորմանը, տարբեր իմունաթերապևտիկ մեթոդների փոխազդեցությանը և դրանց կիրառման հնարավոր ազդեցությանը հիվանդության կլինիկական ընթացքի վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատումը՝ հաշվի առնելով հիվանդության ախտանշանների փոփոխությունը, սրացումների հաճախականությունը, շնչառական ֆունկցիայի ցուցանիշները, բորբոքային և իմունաբանական փոփոխությունները, ինչպես նաև հիվանդի ընդհանուր ինքնազգացողությունն ու կյանքի որակը։ Քննարկվում են նաև բուժման նկատմամբ արձագանքի գնահատման չափանիշները, թերապիայի արդյունավետության կանխատեսման հնարավոր մոտեցումները և տարբեր կլինիկական ցուցանիշների համադրման նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու քրոնիկ բրոնխիտի դեպքում համակցված իմունաթերապիայի առավել նպատակահարմար կիրառման հնարավորությունները և արդյունավետության գնահատման համակարգված մոտեցումները։ Նյութը կարող է հետաքրքրել թոքաբանության, կլինիկական իմունաբանության և ներքին բժշկության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և քրոնիկ շնչառական հիվանդությունների բուժման կազմակերպմամբ զբաղվող մասնագետներին։

Other Subjects

Այս ռեֆերատը վերաբերում է կառավարվող p-n անցումով դաշտային տրանզիստորի (JFET) աշխատանքի սկզբունքներին և դրա հաշվարկման մեթոդներին, որտեղ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հոսանքի կառավարման վրա էլեկտրական դաշտի միջոցով՝ առանց ուղղակի հոսանքի ներարկման կառավարման էլեկտրոդով։ Այդպիսի տրանզիստորներում հաղորդիչ ալիքի լայնությունը և հետևաբար հոսանքի մեծությունը որոշվում է p-n անցման հակառակ բևեռման լարմամբ, որը փոխում է սպառման շերտի հաստությունը և սահմանափակում է կրիչների անցումը աղբյուրից դեպի արտահոսք։ Հաշվարկային մասում սովորաբար կիրառվում են Շոկլիի հավասարումները, որոնց միջոցով որոշվում է արտահոսքի հոսանքը՝ կախված կառավարման լարումից, մասնավորապես Id = Idss(1 − Vgs/Vp)^2 ձևով, որտեղ Idss-ը առավելագույն հոսանքն է բաց վիճակում, Vgs-ը դարպաս-աղբյուր լարումն է, իսկ Vp-ն փակման լարումն է։ Ռեֆերատում նաև դիտարկվում են ստատիկ և դինամիկ ռեժիմները, փոխանցման բնութագրերը, ինչպես նաև բեռնվածության գծի կառուցման մեթոդը, որը թույլ է տալիս վերլուծել աշխատանքային կետը կոնկրետ սխեմայում։ Բացի այդ, կարևոր է հասկանալ ջերմաստիճանային ազդեցությունները, որոնք փոխում են կիսահաղորդչի դիմադրությունը և կարող են ազդել կայունության վրա, ինչպես նաև փոքր ազդանշանային մոդելները, որոնց միջոցով հաշվարկվում են ուժեղացման գործակիցը և ներքին դիմադրությունները։ Այս ամենը միասին թույլ է տալիս գնահատել տրանզիստորի արդյունավետությունը, ընտրել համապատասխան աշխատանքային ռեժիմ և կիրառել այն ուժեղացուցիչ սխեմաներում կամ էլեկտրոնային անջատիչներում։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայ դրամատուրգիայում մարդու կերպարի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով արդի թատերական մտածողության հիմնական միտումները և գեղարվեստական արտահայտման նորարարական ձևերը։ Վերլուծվում են դրամատիկական ստեղծագործություններում կերպարի կառուցման սկզբունքները, ներքին կոնֆլիկտի դրսևորումները, հոգեբանական խորացման մեթոդները և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը մարդու գեղարվեստական ներկայացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արժեքային համակարգերի փոփոխությանը, ինքնության և օտարացման խնդիրներին, ինչպես նաև ժամանակակից հասարակական իրականության արտացոլմանը բեմական արվեստում։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև դրամատուրգիական կառուցվածքի նոր միտումները, լեզվական արտահայտչամիջոցների զարգացումը և կերպարի բազմաշերտության ընդլայնումը՝ ցույց տալով մարդու կերպարի վերաիմաստավորումը նորագույն հայ թատրոնի համատեքստում։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակակից հայ դրամատուրգիայի գեղարվեստական որոնումների և զարգացման հիմնական ուղղությունների մասին։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Լիլիան Հելլմանի ստեղծագործություններում խղճի, բարոյական ընտրության և պատասխանատվության գաղափարների քննությանը՝ բացահայտելով դրանց դերը հեղինակի դրամատուրգիական աշխարհում և կերպարների հոգեբանական կառուցվածքում։ Հելլմանի պիեսներում մարդկային հարաբերությունները հաճախ զարգանում են բարոյական բարդ իրավիճակների պայմաններում, երբ հերոսները ստիպված են ընտրություն կատարել անձնական շահի, վախի, հավատարմության, ճշմարտության և արդարության միջև։ Այդ ընտրությունները ոչ միայն առաջ են մղում դրամատիկական գործողությունը, այլև բացահայտում են մարդու ներքին աշխարհը, նրա արժեքային համակարգը և սեփական արարքների հետևանքների նկատմամբ վերաբերմունքը։ Խղճի թեման Հելլմանի ստեղծագործություններում հանդես է գալիս որպես մարդու ներքին դատաստանի յուրահատուկ ձև։ Կերպարները կարող են փորձել արդարացնել իրենց քայլերը, թաքցնել ճշմարտությունը կամ պատասխանատվությունը փոխանցել ուրիշներին, սակայն անցյալի որոշումները շարունակում են ազդել նրանց հոգեբանական վիճակի և հարաբերությունների վրա։ Այս տեսանկյունից խիղճը ոչ միայն բարոյական չափանիշ է, այլև ներքին հակամարտության աղբյուր, որը հաճախ ավելի ուժեղ է դառնում արտաքին ճնշումներից։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատասխանատվության խնդրին։ Հելլմանի հերոսները գործում են այնպիսի սոցիալական և բարոյական միջավայրում, որտեղ անհատի որոշումները կարող են ազդեցություն ունենալ ոչ միայն իր, այլև շրջապատի մարդկանց կյանքի վրա։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ պատասխանատվությունից խուսափելու փորձը հաճախ հանգեցնում է նոր հակասությունների, իսկ լռությունը, անգործությունը կամ ճշմարտությունը թաքցնելը կարող են ունենալ նույնքան ծանր հետևանքներ, որքան անմիջական գործողությունը։ Այս պատճառով նրա դրամատուրգիայում բարոյական ընտրությունը հազվադեպ է ներկայացվում որպես պարզ և միանշանակ գործընթաց։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունը։ Հելլմանի ստեղծագործություններում մարդը հաճախ հայտնվում է սոցիալական ճնշումների, քաղաքական իրավիճակների, իշխանության հարաբերությունների և հասարակական կարծիքի ազդեցության ներքո։ Այդ պայմաններում սեփական խղճին հավատարիմ մնալը պահանջում է ոչ միայն ներքին համոզվածություն, այլև քաջություն։ Հեղինակը հետաքրքրված է հատկապես այն պահով, երբ անհատը պետք է որոշի՝ ենթարկվել միջավայրի պահանջներին, թե պաշտպանել իր բարոյական սկզբունքները՝ գիտակցելով հնարավոր կորուստներն ու վտանգները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է լռության և մեղսակցության խնդիրը։ Հելլմանի կերպարների վարքագծում լռությունը երբեմն կարող է թվալ չեզոք դիրք, սակայն ստեղծագործությունների տրամաբանության մեջ այն հաճախ վերածվում է պատասխանատվությունից խուսափելու կամ անարդարությանն անուղղակիորեն մասնակցելու ձևի։ Այս հանգամանքը հատկապես կարևոր է հեղինակի սոցիալական և քաղաքական թեմատիկայի ուսումնասիրության համար, քանի որ բարոյական դիրքորոշումը դրսևորվում է ոչ միայն այն բանում, թե մարդն ինչ է անում, այլև այն հարցում, թե ինչի դեմ է նա պատրաստ խոսել և ինչի նկատմամբ է ընտրում լռել։ Հելլմանի դրամատուրգիայի առանձնահատկություններից է նաև կերպարների հոգեբանական երկիմաստությունը։ Նրա հերոսները սովորաբար չեն բաժանվում պարզապես «բարի» և «չար» կողմերի։ Նրանց գործողությունների հիմքում կարող են միաժամանակ լինել սերը, վախը, շահը, նախանձը, հավակնությունը, հավատարմությունը կամ ինքնապաշտպանության ցանկությունը։ Այդ բազմաշերտությունը հնարավորություն է տալիս բարոյական խնդիրները ներկայացնել ավելի իրատեսական կերպով և ցույց տալ, որ պատասխանատվության հարցը հաճախ առաջանում է հենց հակասական իրավիճակներում, երբ ճիշտ որոշումը հեշտ չէ։ Խղճի և պատասխանատվության թեմաները կապված են նաև հիշողության հետ։ Անցյալում կատարված գործողությունները Հելլմանի ստեղծագործություններում հաճախ չեն անհետանում ժամանակի հետ, այլ շարունակում են գոյություն ունենալ կերպարների գիտակցության մեջ։ Հիշողությունը կարող է վերածվել մեղքի, զղջման կամ ինքնադատաստանի աղբյուրի և ստիպել մարդուն վերադառնալ նախկին ընտրություններին։ Այսպիսով, անցյալը դառնում է ներկայի բարոյական խնդիրների անբաժանելի մասը։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հելլմանի ստեղծագործությունների արժեքավոր կողմերից մեկը մարդու բարոյական պատասխանատվության նկատմամբ հետևողական հետաքրքրությունն է։ Նրա դրամատուրգիան ընթերցողին և հանդիսատեսին ստիպում է ոչ միայն հետևել գործողությունների զարգացմանը, այլև գնահատել կերպարների ընտրությունները, դրանց պատճառները և հետևանքները։ Խիղճը, պատասխանատվությունը, մեղավորությունը, լռությունը, ճշմարտությունը և բարոյական դիմադրությունը միավորվում են՝ ստեղծելով մարդկային վարքագծի բարդ և հակասական պատկերը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ամերիկյան գրականությամբ, դրամատուրգիայով, բարոյափիլիսոփայական խնդիրներով և XX դարի մշակութային ու հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու Լիլիան Հելլմանի ստեղծագործությունների գաղափարական բովանդակությունն ու կերպարների ներքին դրամատիզմը։