Միջազգային իրավունք

Mathematics

Англо-русский словарь математических терминов աշխատությունը մասնագիտական տեղեկատու բառարան է, որը նախատեսված է մաթեմատիկական տերմինաբանության համակարգված թարգմանության և մեկնաբանության համար, այն ներառում է հանրահաշվի, անալիզի, երկրաչափության, դիսկրետ մաթեմատիկայի, հավանականությունների տեսության և կիրառական մաթեմատիկայի հիմնական և առաջադեմ տերմինները՝ անգլերենից ռուսերեն համապատասխանություններով, գիրքը բացատրում է նաև բազմաթիվ գիտական հասկացությունների համատեքստային օգտագործումը, ինչը օգնում է ճիշտ հասկանալ մասնագիտական գրականությունը և խուսափել թարգմանական սխալներից, միաժամանակ այն ծառայում է որպես օժանդակ աղբյուր ուսանողների, հետազոտողների և դասախոսների համար, ովքեր աշխատում են միջազգային մաթեմատիկական գրականության հետ, նպաստելով գիտական հաղորդակցության ճշգրտությանը և հասկացությունների միասնականացմանը։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Linguistics

Աշխատությունը հայոց լեզվի և հայ ժողովրդի լեզվամշակութային առանձնահատկություններին նվիրված գիտական նախաբան-ուսումնասիրություն է, որը հայագիտական հարցերը դիտարկում է համեմատական լեզվաբանության և պատմալեզվաբանական ուսումնասիրությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում հայերենի բնույթը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և նրա տեղը հնդեվրոպական լեզուների համակարգում ներկայացնելու խնդիրն է։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում լեզվի ձևավորման և պատմական զարգացման գործընթացներին, լեզվական առանձնահատկությունների համեմատությանը հարակից ու ազգակից լեզուների հետ, ինչպես նաև լեզվի և ժողովրդի պատմամշակութային զարգացման փոխկապակցվածությանը։ Հեղինակը լեզվական փաստերի և պատմական դիտարկումների միջոցով փորձում է բացահայտել հայերենի ինքնատիպ գծերը և դրանց նշանակությունը հայ ժողովրդի ծագումնաբանական ու մշակութային պատմության ուսումնասիրման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվի կառուցվածքի, բառապաշարի և պատմական փոփոխությունների քննությունը, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել լեզվական զարգացման տարբեր փուլերի վերաբերյալ պատկերացումներ։ Աշխատությունը արժեքավոր է հատկապես վաղ շրջանի եվրոպական հայագիտական և համեմատական լեզվաբանական մտքի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է հայոց լեզվի ու ժողովրդի վերաբերյալ գիտական հետաքրքրության ձևավորման փուլերից մեկը։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, լեզվաբաններին, պատմաբաններին, հնդեվրոպական լեզվաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայոց լեզվի պատմությամբ և հայագիտական գրականության զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Biology

Աշխատանքը նվիրված է պարբերական հիվանդության՝ որպես ժառանգական բնույթ ունեցող հիվանդության, հայերի շրջանում կլինիկական, գենեալոգիական և մոլեկուլագենետիկական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում համադրվում են հիվանդության կլինիկական դրսևորումների, հիվանդների ընտանեկան և տոհմաբանական տվյալների, ինչպես նաև ժառանգականության հետ կապված մոլեկուլային փոփոխությունների ուսումնասիրության արդյունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ պարբերական հիվանդությունը հատկապես կարևոր նշանակություն ունի հայկական ծագում ունեցող բնակչության համար, ինչի պատճառով հայերի շրջանում հիվանդության տարածվածության, ժառանգական փոխանցման առանձնահատկությունների և գենետիկական հիմքերի ուսումնասիրությունը ունի ինչպես գիտական, այնպես էլ գործնական նշանակություն։ Գենեալոգիական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հիվանդության ընտանեկան կուտակման օրինաչափությունները, գնահատելու ժառանգական փոխանցման բնույթը և հետևելու հիվանդության դրսևորմանը տարբեր սերունդների ներկայացուցիչների շրջանում։ Կլինիկական հետազոտությունը միտված է հիվանդության հիմնական ախտանշանների, նոպաների բնույթի և հաճախականության, հիվանդության ընթացքի ու հնարավոր բարդությունների համակարգված գնահատմանը, ինչը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարբեր հիվանդների մոտ դրա դրսևորման բազմազանության մասին։ Մոլեկուլագենետիկական ուսումնասիրությունը, իր հերթին, հնարավորություն է տալիս հետազոտելու հիվանդության հետ կապված գենետիկական փոփոխությունները և պարզելու դրանց տարածվածությունն ու հնարավոր կապը կլինիկական առանձնահատկությունների հետ։ Այս մոտեցումը կարևոր է հիվանդության ժառանգական մեխանիզմների առավել խորքային ընկալման, գենետիկական ախտորոշման կատարելագործման և ռիսկային ընտանիքների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատանքը նաև կարող է նպաստել հիվանդության վաղ հայտնաբերմանը, ժառանգական խորհրդատվության կատարելագործմանը և այն դեպքերի տարբերակմանը, երբ կլինիկական նշանները դեռևս ամբողջությամբ արտահայտված չեն։ Հետազոտության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է բժշկական գենետիկայի տարբեր մեթոդներ՝ հնարավորություն տալով հիվանդությունը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին կլինիկական վիճակ, այլև որպես որոշակի բնակչական և ժառանգական առանձնահատկություններ ունեցող գենետիկական խնդիր։ Հայերի շրջանում նման ուսումնասիրությունները կարևոր դեր ունեն նաև պոպուլյացիոն գենետիկայի տեսանկյունից, քանի որ կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել որոշակի գենետիկական փոփոխությունների տարածվածության, բնակչության գենետիկական կառուցվածքի և ժառանգական հիվանդությունների նկատմամբ նախատրամադրվածության վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր գիտական հիմք է պարբերական հիվանդության կլինիկական պատկերի և գենետիկական պատճառաբանության փոխկապակցվածությունը հասկանալու, ախտորոշման մոտեցումները բարելավելու և հիվանդության ժառանգական բնույթի վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացում ձևավորելու համար։

Other Subjects

Սա լատիներենով կազմված հանդիսավոր աղոթական և ծիսական բնույթի հնատիպ հրատարակություն է, որը կապված է Մխիթարյան տպարանի գործունեության և Ավստրիական կայսրության բարձրագույն արքունական շրջանակների մասնակցությամբ իրականացված հանդիսավոր արարողության հետ։ Հրատարակության բովանդակության հիմքում բազմալեզու աղոթքն է, որը կազմվել է քսանհինգ լեզուներով և տպագրության է հանձնվել Մխիթարյան տպարանում։ Բազմալեզու ձևաչափը վկայում է հրատարակության ներկայացուցչական և միջազգային բնույթի մասին՝ ընդգծելով տարբեր ժողովուրդների ու լեզվական ավանդույթների ընդգրկումը մեկ կրոնական-ծիսական համատեքստում։ Նյութը կապված է սրբազան հիմնաքարի հանդիսավոր օրհնության և դրման արարողության հետ, որն իրականացվել է կայսր Ֆերդինանդ I-ի և կայսրուհի Մարիա Աննայի ներկայությամբ։ Այս հանգամանքը հրատարակությանը հաղորդում է ոչ միայն կրոնական, այլև պատմամշակութային և արարողակարգային նշանակություն՝ այն դարձնելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, եկեղեցական և քաղաքական մշակույթի ուսումնասիրության արժեքավոր աղբյուր։ Հրատարակության մեջ արտացոլվում է Մխիթարյան տպագրական ավանդույթի առանձնահատկությունը, մասնավորապես՝ բազմալեզու հոգևոր և գիտակրթական նյութերի պատրաստման ու տարածման կարողությունը։ Այն կարևոր է նաև գրքի պատմության և հնատիպ տպագրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տպագրական մշակույթի, լեզուների ներկայացման և կրոնական արարողությունների փաստագրման փոխկապակցվածությունը։ Բազմալեզու աղոթքի առկայությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել լեզվաբանական և համեմատական ուսումնասիրությունների համար, իսկ հրատարակության ծիսական համատեքստը՝ եկեղեցական պատմության, մշակութաբանության և եվրոպական արքունական արարողակարգերի հետազոտության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է արժեքավոր լինել հայագետների, Մխիթարյան միաբանության և նրա տպագրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, գրքի պատմաբանների, բիբլիոգրաֆների, եկեղեցական պատմության հետազոտողների և հնատիպ գրականության սիրահարների համար։

Psychology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է երաժշտության հոգեբանության՝ որպես հոգեբանական գիտության առանձին բնագավառի ձևավորման, զարգացման և տեսամեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում երաժշտության և մարդու հոգեկան աշխարհի փոխազդեցության հիմնախնդիրն է՝ հաշվի առնելով երաժշտության ընկալման, զգացմունքային ազդեցության, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, մտածողության և ստեղծագործական գործունեության հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է երաժշտության նկատմամբ հոգեբանական հետաքրքրությունը աստիճանաբար ձևավորվել որպես ինքնուրույն գիտական ուղղություն և ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվել երաժշտական փորձառության, երաժշտական գործունեության և մարդու հոգեկան գործընթացների փոխհարաբերության վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատության տեսական հատվածում կարող են դիտարկվել երաժշտության հոգեբանության զարգացման հիմնական փուլերը, դրա կապերը ընդհանուր հոգեբանության, արվեստի հոգեբանության, փիլիսոփայության, գեղագիտության, մանկավարժության և երաժշտագիտության հետ, ինչպես նաև այն գիտական մոտեցումները, որոնց հիման վրա ձևավորվել են ոլորտի հիմնական հասկացություններն ու տեսությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտական ընկալման հոգեբանական մեխանիզմներին, քանի որ երաժշտությունը մարդու կողմից ընկալվում է ոչ միայն որպես ձայնային կառուցվածքների հաջորդականություն, այլև որպես հուզական և իմաստային փորձառություն։ Այս համատեքստում կարևոր են երաժշտական հնչյունների, ռիթմի, մեղեդու, տեմբրի, ներդաշնակության և այլ արտահայտչամիջոցների ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը մարդու հուզական արձագանքների և սուբյեկտիվ փորձի հետ։ Աշխատության տեսամեթոդաբանական հիմքերը ներառում են այն սկզբունքների և հետազոտական մոտեցումների վերլուծությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել երաժշտության ազդեցությունը հոգեկան գործընթացների և անձի վրա։ Կարող են քննարկվել դիտարկման, հոգեբանական փորձի, հարցման, հոգեֆիզիոլոգիական չափումների, գործունեության արդյունքների վերլուծության և այլ մեթոդների կիրառման հնարավորությունները երաժշտական փորձառության ուսումնասիրման ընթացքում։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել երաժշտության ազդեցության օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ բաղադրիչները, քանի որ նույն երաժշտական նյութը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է առաջացնել տարբեր հուզական և հոգեբանական արձագանքներ՝ պայմանավորված անհատական փորձով, տարիքով, մշակութային միջավայրով, երաժշտական պատրաստվածությամբ և անձնային առանձնահատկություններով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև երաժշտական ընդունակությունների, երաժշտական գործունեության և ստեղծագործականության հոգեբանական հիմքերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ձևավորվում և զարգանում երաժշտական լսողությունը, ռիթմի զգացողությունը, երաժշտական հիշողությունը և կատարողական կամ ստեղծագործական հմտությունները։ Աշխատանքը կարևոր է նրանով, որ երաժշտության հոգեբանությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես երաժշտության ազդեցության նկարագրություն, այլև որպես ինքնուրույն գիտական բնագավառ՝ իր ուսումնասիրության առարկայով, հասկացությունների համակարգով, տեսական մոտեցումներով և մեթոդաբանական գործիքակազմով։ Այն կարող է հետաքրքրել հոգեբաններին, երաժշտագետներին, մանկավարժներին, երաժշտական կրթության մասնագետներին, արվեստի հոգեբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև երաժշտության ընկալման և մարդու հոգեկան գործունեության փոխհարաբերությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ասպիրանտներին։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է երաժշտության հոգեբանության գիտական զարգացման տրամաբանությունը հասկանալու և ոլորտի հետագա տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ մեթոդաբանական հիմքերը պատկերացնելու տեսանկյունից։