Միջազգային իրավունք

История

Հայոց գորգագործությունը հայկական մշակույթի ամենահին և հարուստ ճյուղերից մեկն է, որն ունի հազարավոր տարիների պատմություն և կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժողովրդի կենցաղում ու արվեստում։ Հայկական գորգերը հայտնի են իրենց բարձր որակով, յուրահատուկ զարդանախշերով և գունային բազմազանությամբ, որոնք արտացոլում են հայ ժողովրդի մտածողությունը, հավատալիքները և ազգային ավանդույթները։ Գորգագործությունը Հայաստանում զարգացել է դեռևս հին ժամանակներից, ինչի մասին վկայում են հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված գործվածքների մնացորդները և պատմական աղբյուրները։ Հայկական լեռնաշխարհում գորգագործությունը զարգացել է բնական պայմանների և անասնապահության շնորհիվ, քանի որ բուրդը եղել է հիմնական հումքը գորգերի պատրաստման համար։ Գորգերը ոչ միայն կենցաղային օգտագործման առարկաներ էին, այլև արվեստի արժեքավոր նմուշներ, որոնք հաճախ փոխանցվում էին սերնդեսերունդ։ Հայկական գորգերի վրա պատկերված նախշերը ունեցել են խորհրդանշական նշանակություն։ Դրանցում հաճախ արտացոլվել են արևի, կյանքի ծառի, կենդանիների, բույսերի և երկրաչափական պատկերների մոտիվներ, որոնք կապված էին ժողովրդի հավատալիքների ու բնության հետ։ Տարբեր շրջաններում ձևավորվել են գորգագործության ինքնատիպ դպրոցներ և ոճեր։ Առանձնապես հայտնի էին Արցախի, Վասպուրականի, Սյունիքի և Կարինի գորգերը, որոնք տարբերվում էին իրենց նախշերով և գունային լուծումներով։ Հայ վարպետները հիմնականում օգտագործել են բնական ներկեր, որոնք ստացվել են բույսերից, միջատներից և հանքային նյութերից, ինչի շնորհիվ գույները երկար ժամանակ պահպանել են իրենց պայծառությունն ու որակը։ Միջնադարում հայկական գորգերը մեծ պահանջարկ են ունեցել արևելյան և եվրոպական շուկաներում, իսկ շատ ճանապարհորդներ ու պատմիչներ իրենց աշխատություններում բարձր են գնահատել հայ վարպետների աշխատանքը։ Գորգագործությունը կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական ընտանիքների կյանքում, քանի որ այն համարվել է կանանց հիմնական զբաղմունքներից մեկը և հաճախ եղել է հարսանեկան օժիտի կարևոր մաս։ Ժամանակակից շրջանում հայոց գորգագործությունը շարունակում է մնալ ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Հին հայկական գորգերը պահվում են աշխարհի տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում՝ որպես հայկական արվեստի արժեքավոր ժառանգություն։ Այսօր ևս բազմաթիվ վարպետներ շարունակում են պահպանել ու զարգացնել գորգագործության ավանդույթները՝ փոխանցելով դրանք նոր սերունդներին։

Медицина

էպիլեպսիա-ի փորձարարական մոդելներում, մասնավորապես կոразոլ (պենտիլենետետրազոլ) կիրառմամբ առաջացվող էպիլեպտիֆորմ նոպաների պայմաններում սպիտակ առնետների մոտ դիտվում են հյուսվածքային նյութափոխանակության խորը մոլեկուլային խանգարումներ, որոնք պայմանավորված են նեյրոնային գերհուզելիությամբ, օքսիդատիվ սթրեսի աճով և էներգետիկ փոխանակության դեֆիցիտով։ Կոразոլը որպես GABA-A ընկալիչների անտագոնիստ նվազեցնում է արգելակիչ նեյրոտրանսմիսիան, ինչի արդյունքում բարձրանում է գլուտամատերգիկ ակտիվությունը, առաջանում է կալցիումի ներբջջային հոսքի աճ և ակտիվանում են ազատ ռադիկալների ձևավորման մեխանիզմները։ Այս գործընթացները հանգեցնում են միտոքոնդրիալ դիսֆունկցիայի, ATP-ի սինթեզի նվազման և լիպիդների պերօքսիդացման ակտիվացման, ինչը խաթարում է նեյրոնների և գլիալ բջիջների նորմալ նյութափոխանակությունը։ Բացի այդ, դիտվում են հակաօքսիդանտ համակարգերի՝ սուպերօքսիդդիսմուտազի, կատալազի և գլուտատիոնի սպառման փոփոխություններ, ինչպես նաև բորբոքային ցիտոկինների ակտիվացում, որոնք խորացնում են հյուսվածքային վնասը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Pseudomonas, Stenotrophomonas և Xanthomonas ցեղերին պատկանող որոշ բակտերիաների բազմադեղակայունության ուսումնասիրությանը և L-գինեթթվի սինթետիկ ածանցյալների հնարավոր հակամանրէային ազդեցության գնահատմանը։ Հետազոտության առանցքում բակտերիաների՝ տարբեր հակամանրէային գործոնների նկատմամբ կայունության ձևավորման կենսաբանական և կենսաքիմիական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց շնորհիվ մանրէային բջիջները կարող են պահպանել կենսունակությունը միաժամանակ մի քանի ազդեցությունների պայմաններում։ Քննվում են բազմակայունության ձևավորման հիմնական գործոնները՝ բջջային թաղանթի թափանցելիության փոփոխությունները, արտամղման համակարգերի գործունեությունը, թիրախային կառուցվածքների փոփոխությունները, պաշտպանական ֆերմենտային մեխանիզմները և կենսաթաղանթների ձևավորման հնարավոր դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսումնասիրվող բակտերիաների կենսաբանական տարբերություններին, քանի որ նշված ցեղերի ներկայացուցիչները կարող են հանդիպել կլինիկական, շրջակա միջավայրի և բուսաբանական տարբեր համակարգերում և ունենալ կայունության ձևավորման տարբեր առանձնահատկություններ։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը L-գինեթթվի հիմքով ստացված սինթետիկ ածանցյալների կենսաբանական ակտիվության համեմատական գնահատումն է։ Դրանք դիտարկվում են որպես հետազոտական միացություններ, որոնց կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են կապված լինել մանրէային բջիջների կենսագործունեության տարբեր գործընթացների վրա ազդեցության հետ։ Ուսումնասիրվում է միացությունների կառուցվածքի և կենսաբանական ակտիվության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն ընդհանուր օրինաչափությունները, որոնք կարող են նշանակություն ունենալ նոր հակամանրէային նյութերի հետագա հետազոտության համար։ Կարևորվում է նաև բազմակայունության խնդրի համալիր գնահատումը, քանի որ հակամանրէային կայունությունը ժամանակակից մանրէաբանության և հանրային առողջության կարևորագույն մարտահրավերներից է։ Միաժամանակ տարբեր բակտերիալ խմբերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համեմատել կայունության մեխանիզմները և պարզել՝ արդյոք ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցությունը ընդհանուր բնույթ ունի, թե կախված է կոնկրետ մանրէի կենսաբանական առանձնահատկություններից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է մանրէաբանության, կենսաքիմիայի, հակամանրէային կայունության հետազոտության և կենսաօրգանական քիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով բազմադեղակայունության մեխանիզմների առավել ամբողջական ըմբռնմանը և նոր կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների գիտական գնահատմանը։

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Литература

Այս թեման ներկայացնում է հայ մեծանուն կոմպոզիտոր, երաժշտագետ, երգիչ և հոգևորական Կոմիտասի կյանքն ու գործունեությունը, ով համարվում է հայկական ազգային երաժշտության գիտական հիմքերի ստեղծողը և հայ երաժշտական ինքնության ձևավորման ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Կոմիտասը ծնվել է 1869 թվականին Կուտինա (Քյոթահիա) քաղաքում և մկրտության ժամանակ ստացել է Սողոմոն Սողոմոնյան անունը։ Վաղ տարիքում կորցնելով ծնողներին՝ նա տեղափոխվել է Էջմիածին, որտեղ սկսեց իր հոգևոր և երաժշտական կրթությունը։ Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում նա առանձնահատուկ տաղանդ դրսևորեց երաժշտության նկատմամբ և շուտով ձեռնադրվեց հոգևորական՝ ստանալով Կոմիտաս անունը։ Նա հետագայում ուսանել է Բեռլինում՝ խորացնելով իր գիտելիքները երաժշտագիտության, կոմպոզիցիայի և եվրոպական դասական երաժշտության ոլորտներում։ Կոմիտասի ամենակարևոր ներդրումը հայկական ժողովրդական և հոգևոր երգերի հավաքագրումն ու գիտական ուսումնասիրությունն էր, որի ընթացքում նա շրջել է Հայաստանի տարբեր շրջաններում և գրանցել հազարավոր ժողովրդական երգեր։ Նրա աշխատանքը ցույց տվեց, որ հայկական երաժշտությունը ունի յուրահատուկ կառուցվածք, ռիթմ և մեղեդիական համակարգ, որը տարբերվում է եվրոպական երաժշտական ավանդույթներից։ Կոմիտասը նաև ստեղծեց բազմաթիվ երգչախմբային ստեղծագործություններ և մշակեց հայկական բազմաձայնության սկզբունքները։ Նրա գործունեությունը մեծ դեր ունեցավ հայկական ազգային երաժշտական դպրոցի ձևավորման գործում։ 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության ժամանակ Կոմիտասը ձերբակալվեց և ենթարկվեց ծանր հոգեբանական տրավմայի, որի հետևանքով նա դադարեց ստեղծագործել և կյանքի վերջին տարիները անցկացրեց Փարիզում՝ հոգեբուժական խնամքի տակ։ Նա մահացավ 1935 թվականին։ Կոմիտասի ժառանգությունը անգնահատելի է, քանի որ նա ոչ միայն պահպանեց և ուսումնասիրեց հայկական երաժշտական մշակույթը, այլ նաև այն բարձրացրեց համաշխարհային գիտական մակարդակի՝ դարձնելով այն ազգային ինքնության կարևոր խորհրդանիշ։

История

Գրքում ուսումնասիրվում են հայ-սիրիական հարաբերությունները 1991–2011 թվականներին՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության տարիներից սկսած, վերլուծվում են քաղաքական, տնտեսական, ռազմավարական և մշակութային ոլորտներում համագործակցության դինամիկան, ներկայացվում են երկու պետությունների միջև դիվանագիտական փոխհարաբերությունների ձևավորման փուլերը, դիտարկվում են տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների ազդեցությունը հարաբերությունների զարգացման վրա, ներառվում են առևտրատնտեսական կապերը, էներգետիկ և տրանսպորտային նախագծերի իրագործման փորձերը, ինչպես նաև համայնքային և մշակութային փոխանակումները, աշխատանքը ներառում է ճգնաժամային պահերի և առանձին կոնֆլիկտների վերլուծություն, պետական քաղաքականության և արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունների համադրման տեսանկյունից, գրքը միավորում է փաստական վերլուծությունը, դիվանագիտական նյութերի և քաղաքական մեկնաբանությունների տվյալները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել հայ-սիրիական հարաբերությունների ամբողջական և համալիր պատկերը՝ անկախության առաջին երկու տասնամյակում։