Արևաքաղ

Journalism

Սա լրագրողական և միջազգային հարաբերությունների ոլորտին պատկանող տեղեկատվական նյութ է, որը անդրադառնում է Nagorno-Karabakh-ում տեղի ունեցած վերջին զարգացումներին, որոնց հետևանքով ավելի քան 100,000 մարդ ստիպված է եղել լքել իրենց բնակության վայրերը և տեղափոխվել Armenia, նյութը ներկայացնում է զանգվածային տեղահանության պատճառները, անվտանգային իրավիճակի վատթարացումը և դրա հումանիտար հետևանքները, այդ թվում՝ փախստականների ընդունման, կացարանների, սոցիալական աջակցության և վերաինտեգրման խնդիրները, միաժամանակ անդրադառնում է միջազգային արձագանքներին և տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումներին, ընդգծելով հակամարտության երկարաժամկետ ազդեցությունը բնակչության վրա և տարածաշրջանի կայունության հեռանկարների անորոշությունը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միության ձևավորման, զարգացման և բազմակողմանի գործունեության պատմությանը։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է կազմակերպության ստեղծման նախադրյալները, նրա գործունեության հիմնական փուլերը և այն դերը, որը միությունը կատարել է հայ ժողովրդի սոցիալական, կրթական, մշակութային և ազգային կյանքի տարբեր ոլորտներում։ Աշխատանքի հիմքում բարեգործական գործունեության պատմությունն է, սակայն թեման չի սահմանափակվում միայն նյութական օգնության կազմակերպմամբ․ միության գործունեությունը դիտարկվում է որպես հայ համայնքների համախմբման, կրթության և մշակույթի պահպանման, սոցիալական աջակցության և ազգային ինքնության ամրապնդման ավելի լայն գործընթացի բաղադրիչ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կազմակերպության գործունեության աշխարհագրական ընդլայնմանը և տարբեր երկրներում հայկական համայնքների հետ դրա կապերի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են կրթական հաստատությունների, մշակութային ծրագրերի, սոցիալական աջակցության նախաձեռնությունների և այլ բարեգործական ծրագրերի զարգացման ուղղությունները, որոնց միջոցով կազմակերպությունը նպաստել է համայնքային կյանքի կազմակերպմանը և հասարակական կարիքների բավարարմանը։ Աշխատանքը կարևորում է նաև միության գործունեությունը Հայաստանի և սփյուռքի միջև կապերի պահպանման ու զարգացման համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են փոխվել կազմակերպության առաջնահերթությունները քաղաքական և սոցիալական տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Առանձին նշանակություն ունի հայ ժողովրդի համար հատկապես ծանր պատմական իրադարձությունների և ճգնաժամային ժամանակաշրջանների ընթացքում իրականացված օգնությունը, երբ բարեգործական կառույցները ստանձնել են բնակչության աջակցության, որբերի և կարիքավորների խնամքի, կրթության կազմակերպման և սոցիալական վերականգնման կարևոր գործառույթներ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է կազմակերպությունը հարմարվել տարբեր երկրների քաղաքական, տնտեսական և հասարակական պայմաններին՝ պահպանելով իր հիմնական բարեգործական և ազգային առաքելությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում կառույցի ներքին կազմակերպմանը, մասնաճյուղերի ձևավորմանը, նվիրատուների և անդամների ներգրավմանը և բարեգործական գործունեության համակարգման մեխանիզմներին։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ կազմակերպության պատմությունը ներկայացվում է հայ սփյուռքի և ազգային հասարակական կյանքի ավելի լայն պատմական համատեքստում։ Այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել բարեգործությունը որպես հասարակական ինքնակազմակերպման կարևոր ձև և գնահատել դրա ազդեցությունը կրթության, մշակույթի, սոցիալական պաշտպանության և համայնքային համերաշխության զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, սփյուռքագիտությամբ, բարեգործական կազմակերպությունների պատմությամբ և հայկական համայնքների հասարակական կյանքով հետաքրքրվող պատմաբաններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է հայկական բարեգործական շարժման կարևորագույն կառույցներից մեկի պատմական ուղին՝ բացահայտելով դրա ձևավորման պատճառները, գործունեության հիմնական ուղղությունները և երկարաժամկետ նշանակությունը հայ ժողովրդի և սփյուռքի կյանքում։

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների իմացական մտածողության զարգացման կարևորագույն հիմնախնդրին՝ ինֆորմատիկայի նախագիտելիքների ուսուցման գործընթացի համատեքստում։ Այն ուսումնասիրում է, թե ինչպես կարելի է վաղ դպրոցական տարիքում համակարգված և տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան ուսուցման միջոցով նպաստել երեխայի տրամաբանական, վերլուծական, համեմատական, ընդհանրացնող և ստեղծագործական մտածողության ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից կրթական միջավայրում ինֆորմատիկայի նախագիտելիքները պետք չէ սահմանափակել միայն համակարգչի կամ թվային տեխնոլոգիաների հետ նախնական ծանոթությամբ․ դրանք կարող են դառնալ երեխայի ճանաչողական ակտիվության խթանման, խնդիրների լուծման հմտությունների ձևավորման և մտածողության կառուցվածքային զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում կրտսեր դպրոցական տարիքի հոգեբանական և մանկավարժական առանձնահատկություններին, քանի որ այս փուլում երեխաների մտածողությունը աստիճանաբար անցում է կատարում առավել կոնկրետ գործողություններից դեպի տրամաբանական կապերի գիտակցում, պատճառահետևանքային հարաբերությունների բացահայտում և վերացականացման տարրերի ձևավորում։ Ինֆորմատիկայի նախագիտելիքների ուսուցումը դիտարկվում է որպես այնպիսի կրթական գործընթաց, որի ընթացքում երեխան կարող է սովորել տեղեկատվություն տարբերակել, դասակարգել, համեմատել, հաջորդականություններ կառուցել, օրինաչափություններ բացահայտել, քայլերի հերթականություն սահմանել և առաջադրված խնդիրների լուծման համար ընտրել համապատասխան գործողություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ալգորիթմական մտածողության նախադրյալների ձևավորմանը, քանի որ գործողությունների հաջորդականությունը հասկանալը, խնդիրը փոքր քայլերի բաժանելը, պայմանների և արդյունքների միջև կապեր տեսնելը կարևոր հիմք են ոչ միայն հետագա ինֆորմատիկայի ուսուցման, այլև ընդհանուր ճանաչողական զարգացման համար։ Նյութը կարևորում է նաև ուսուցման խաղային և գործնական բնույթը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ կրտսեր դպրոցականի համար արդյունավետ են այնպիսի առաջադրանքները, որոնք միավորում են ճանաչողական հետաքրքրությունը, երևակայությունը, փորձարկումը և ինքնուրույն գործունեությունը։ Խնդիրների, տրամաբանական վարժությունների, դասակարգման ու հաջորդականացման առաջադրանքների, պայմանական իրավիճակների և պարզ ալգորիթմական գործողությունների միջոցով երեխան ոչ միայն ձեռք է բերում ինֆորմատիկային առնչվող նախնական պատկերացումներ, այլև զարգացնում է ուշադրությունը, հիշողությունը, ընկալումը, խոսքային և տրամաբանական կարողությունները։ Աշխատանքը կարևոր է նաև նրանով, որ ուսուցման գործընթացը դիտարկում է ոչ թե որպես պատրաստի գիտելիքի փոխանցում, այլ որպես երեխայի ակտիվ մտավոր գործունեության կազմակերպում։ Այս մոտեցման դեպքում մանկավարժի դերը կայանում է համապատասխան խնդրային իրավիճակների ստեղծման, երեխային ինքնուրույն մտածելու ուղղորդման, հարցադրումների միջոցով որոնողական գործունեության խթանման և սովորողի անհատական հնարավորություններին համապատասխան առաջադրանքների ընտրության մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև ինֆորմատիկայի նախնական ուսուցմամբ զբաղվողների համար, քանի որ ներկայացվող մոտեցումները հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարելի է թվային և տեղեկատվական միջավայրին վերաբերող նախնական գիտելիքները վերածել երեխայի համակողմանի մտավոր զարգացման գործիքի։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ ինֆորմատիկայի նախագիտելիքների ճիշտ կազմակերպված ուսուցումը կարող է նպաստել ոչ միայն տեխնոլոգիական գրագիտության նախադրյալների ստեղծմանը, այլև սովորողի ինքնուրույնության, տրամաբանական դատողության, խնդիրներ լուծելու կարողության, ճանաչողական հետաքրքրության և նոր իրավիճակներում գիտելիքը կիրառելու հմտության զարգացմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ներդրումային գործունեության ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում առևտրային բանկերի դերն է տնտեսության ֆինանսական ռեսուրսների կուտակման, վերաբաշխման և ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորման գործընթացներում։ Քննվում են բանկային ներդրումային գործունեության տնտեսական բովանդակությունը, հիմնական ձևերը և այն գործոնները, որոնք ազդում են բանկերի կողմից երկարաժամկետ ֆինանսավորման և ներդրումային գործիքների կիրառման հնարավորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանկերի ռեսուրսային բազայի կառուցվածքին, ավանդների և այլ ներգրավված միջոցների ժամկետայնությանը, կապիտալի բավարարությանը, իրացվելիությանը և ներդրումային որոշումների հետ կապված ռիսկերի կառավարմանը։ Վերլուծվում է վարկային ու ներդրումային գործունեության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև բանկերի մասնակցության հնարավորությունները արժեթղթերի շուկայում և տնտեսության իրական հատվածի ֆինանսավորման գործընթացում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ներդրումային ռիսկերի գնահատումը՝ հաշվի առնելով տոկոսադրույքային, վարկային, շուկայական և իրացվելիության ռիսկերի ազդեցությունը ֆինանսական արդյունքների ու բանկային կայունության վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ներդրումային միջավայրի, ֆինանսական շուկայի զարգացման աստիճանի, տնտեսական սպասումների և կարգավորող դաշտի ազդեցությունները բանկերի ներդրումային ակտիվության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության խնդրին, քանի որ դրանց սահմանափակ լինելը կարող է խոչընդոտել երկարաժամկետ ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորմանը։ Ներդրումային գործունեության զարգացման հնարավոր ուղղությունները կապվում են բանկային ծառայությունների և ֆինանսական գործիքների բազմազանեցման, ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման, ֆինանսական շուկաների խորացման և բանկերի ու տնտեսության իրական հատվածի միջև կապերի ամրապնդման հետ։ Կարևորվում են նաև կառավարման որակը, տեղեկատվական թափանցիկությունը և ներդրումային նախագծերի տնտեսական արդյունավետության հիմնավորված գնահատումը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է բանկային գործի, ներդրումային կառավարման և ֆինանսական շուկաների տեսական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բանկային համակարգի ներդրումային ներուժի արդյունավետ օգտագործման և տնտեսության ֆինանսավորման հնարավորությունների ընդլայնման հիմնական ուղղությունները։

Other Subjects

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Economics

Կառավարչական որոշումները կառավարման գործընթացի հիմնական բաղադրիչն են, որոնք արտահայտում են ղեկավարի կամ կառավարման մարմնի կողմից ընդունվող ընտրությունը՝ ուղղված կազմակերպության նպատակների իրականացմանը։ Դրանք կապված են տարբեր խնդիրների լուծման հետ՝ սկսած ռեսուրսների բաշխումից մինչև ռազմավարական զարգացման ուղղությունների ընտրություն։ Կառավարչական որոշումների էությունը կայանում է նրանում, որ դրանք ապահովում են կազմակերպության գործունեության ուղղորդումը, արդյունավետության բարձրացումը և նպատակների իրագործումը՝ տարբեր այլընտրանքներից ամենահարմար տարբերակի ընտրության միջոցով։ Այդ որոշումները կարող են ընդունվել ինչպես անհատական ղեկավարի կողմից, այնպես էլ կոլեկտիվ կառավարման մարմինների միջոցով։ Կառավարչական որոշումները ունեն մի քանի հիմնական առանձնահատկություններ՝ նպատակային ուղղվածություն, պատասխանատվություն, հիմնավորվածություն և ժամանակային սահմանափակումներ։ Դրանք պետք է լինեն տրամաբանական, տվյալների վրա հիմնված և համապատասխան կազմակերպության ռեսուրսներին ու հնարավորություններին։ Կառավարչական որոշումները դասակարգվում են ըստ տարբեր չափանիշների։ Ըստ մակարդակի՝ դրանք լինում են ռազմավարական, տակտիկական և օպերատիվ։ Ռազմավարական որոշումները վերաբերում են կազմակերպության երկարաժամկետ զարգացմանը, տակտիկականները՝ միջինաժամկետ ծրագրերին, իսկ օպերատիվները՝ առօրյա գործունեությանը։ Ըստ ընդունման ձևի դրանք կարող են լինել անհատական կամ կոլեկտիվ։ Ըստ կրկնելիության՝ տարբերակում են միանվագ և կրկնվող որոշումներ։ Ըստ պայմանների՝ լինում են որոշակիության պայմաններում ընդունված, ռիսկային և անորոշության պայմաններում ընդունված որոշումներ։ Կառավարչական որոշումների արդյունավետությունը կախված է տեղեկատվության ճշգրտությունից, ղեկավարի փորձից, վերլուծական կարողություններից և ժամանակին արձագանքելու ունակությունից։ Ճիշտ ընդունված որոշումները նպաստում են կազմակերպության կայուն զարգացմանը և հաջող գործունեությանը, մինչդեռ սխալ որոշումները կարող են բերել ֆինանսական և կազմակերպչական խնդիրների։ Այսպիսով, կառավարչական որոշումները հանդիսանում են կառավարման համակարգի առանցքային տարր, որը ապահովում է նպատակների իրականացումը և կազմակերպության արդյունավետ գործունեությունը։