Բնօգտագործման էկոնոմիկա : մեթոդական ուղեցույցներ գործնական պարապմունքների համար

Linguistics

Գիրքը ընդգրկում է՝ երկխոսության ուսուցման տեսական հիմունքներ, հաղորդակցական մոտեցման կիրառումը ֆրանսերենի դասավանդման մեջ, խոսքային իրավիճակների ստեղծման և կազմակերպման մեթոդներ, երկխոսական խոսքի զարգացման վարժություններ և օրինակներ, սովորողների ակտիվ խոսքի խթանման ռազմավարություններ։ Այն օգտակար է՝ ֆրանսերենի ուսուցիչների և մեթոդիստների համար, մանկավարժական բուհերի ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր զբաղվում են լեզվի հաղորդակցական ուսուցմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը նպաստում է ֆրանսերենով ազատ և բնական երկխոսություն վարելու հմտությունների ձևավորմանը՝ ուսուցման գործնական մեթոդների միջոցով։

Culture

Սա Կիլիկյան Հայաստանի միջնադարյան գրքարվեստի բացառիկ և բարձրարժեք հուշարձաններից է, որը պահպանվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում՝ 7651 համարի ներքո։ Ձեռագիրը ստեղծվել է XIII դարի վերջին քառորդում և առանձնանում է իր չափազանց հարուստ ու բազմազան պատկերազարդմամբ։ Այն հատկապես հայտնի է նրանով, որ նրա նկարազարդմանը մասնակցել են մի քանի վարպետներ, իսկ հետագա փուլում՝ 1320 թվականին, Սարգիս Պիծակը շարունակել և ավարտին է հասցրել ձեռագրի պատկերազարդումը։ Հիշատակարանի տեղեկություններից հայտնի է, որ Սեբաստիայի Ստեփանոս եպիսկոպոսը Կիլիկիայի Օշին արքայի հրամանով պալատական մատենադարանից ընտրել է այս ձեռագիրը և այն հանձնել Սարգիս Պիծակին՝ կիսատ մնացած պատկերազարդումն ավարտելու նպատակով։ Ձեռագրում արդեն իսկ առկա էին ավարտված, ուրվագծված և դեռևս չպատկերազարդված տեսարաններ, որոնց մի մասը Պիծակը լրացրել է գույներով, իսկ բաց թողնված հատվածները՝ նոր մանրանկարներով։ Ձեռագրի ամենանշանակալի առանձնահատկություններից մեկը մանրանկարների բացառիկ առատությունն է․ գրեթե բոլոր էջերը պատկերազարդված են, իսկ ընդհանուր առմամբ պահպանվել է ավելի քան 250 մանրանկար։ Դրանք ներկայացված են ոչ միայն ամբողջական էջերի, այլև տեքստի ներսում, լուսանցքներում, ֆրիզաձև շարքերով և միմյանց հետ սյուժետային կապ ունեցող պատկերային խմբերով։ Նման կառուցվածքը ձեռագիրը դարձնում է հատկապես արժեքավոր հայ միջնադարյան պատկերագրության և ձեռագրային ձևավորման ուսումնասիրության համար։ Մանրանկարների խորքերում օգտագործված են ոսկեգույն, կարմիր, կապույտ և կանաչ երանգներ, որոնք ստեղծում են հարուստ և արտահայտիչ գունային միջավայր։ Հետազոտություններում նշվում է, որ XIII դարի կիլիկյան ձեռագրերում բնագրային մանրանկարները լայն տարածում էին ստացել, իսկ այս ձեռագրում դրանց կիրառությունը հասել է առանձնահատուկ կատարելության։ Պատկերազարդման համակարգի վրա նկատելի են տարբեր գեղարվեստական աղբյուրների ազդեցություններ։ Մանրանկարների մի մասը կապված է XI–XII դարերի բյուզանդական հարուստ պատկերազարդ ձեռագրերի ավանդույթի հետ, մասնավորապես՝ Ֆլորենցիայի Լաուրենցիանա գրադարանում պահպանվող ձեռագրի հետ, որից ուղղակիորեն ընդօրինակվել են մի շարք տեսարաններ։ Մյուս կարևոր աղբյուրը Հեթում Բ թագավորի Ճաշոցի պատկերագրական ավանդույթն է, որի ազդեցությունը դրսևորվում է ինչպես ֆրիզաձև, այնպես էլ ոսկե ֆոնով և ճարտարապետական տարրերով շրջանակված պատկերներում։ Ձեռագրի առանձնահատկությունն այն է, որ տարբեր նկարիչների ձեռագիրը նկատելի է պատկերների կատարման եղանակներում, գունային լուծումներում, կերպարների կառուցվածքում և կոմպոզիցիոն մոտեցումներում։ Սարգիս Պիծակի միջամտությունն առավել ակնհայտ է ավետարանիչների, առակների և այլաբանական պատկերների մի մասում։ Նրա արվեստին բնորոշ վառ գույները, նուրբ դիմագծերով մարդկային կերպարները և արտահայտիչ հայացքները կարևոր դեր են խաղում ձեռագրի ընդհանուր գեղարվեստական կերպարի ձևավորման գործում։ Ստեղծագործության նշանակությունը հատկապես մեծ է Կիլիկյան մանրանկարչության պատմության տեսանկյունից, քանի որ այն ներկայացնում է այդ դպրոցի պատկերագրական, տեխնիկական և գեղագիտական ավանդույթների բարդ փոխազդեցությունը։ Ձեռագիրը հետագայում ևս ունեցել է ազդեցություն․ Կիլիկյան մանրանկարչության օրինակները, այդ թվում այս ձեռագիրը, օգտագործվել են Ղրիմի հայկական մանրանկարչության դպրոցի վարպետների կողմից որպես նախօրինակ։ Հետազոտություններում նշվում է, որ Նիկողայոս Մելանավորը ամբողջությամբ կրկնօրինակել է այս ձեռագիրը՝ ստեղծելով դրա կարևոր վերարտադրությունը։ Այսպիսով, ձեռագիրը ոչ միայն XIII–XIV դարերի հայ գրքարվեստի բացառիկ նմուշ է, այլև կարևոր վկայություն Կիլիկյան Հայաստանի մշակութային միջավայրի, բյուզանդական և հայկական պատկերագրական ավանդույթների փոխազդեցության, ինչպես նաև միջնադարյան հայ մանրանկարիչների բարձր մասնագիտական վարպետության մասին։ Այն առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում արվեստաբանների, ձեռագրագետների, միջնադարյան մշակույթի պատմաբանների և հայկական մանրանկարչության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Other Subjects

Выпуклые функции. Выпуклое программирование աշխատությունը կիրառական մաթեմատիկայի և օպտիմալացման տեսության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ուռուցիկ (convex) ֆունկցիաների և ուռուցիկ ծրագրավորման հիմնական սկզբունքները, այն բացատրում է ուռուցիկ բազմությունների և ֆունկցիաների հատկությունները, դրանց երկրաչափական և անալիտիկ բնութագրերը, ինչպես նաև օպտիմալացման խնդիրների ձևակերպման և լուծման մեթոդները, գիրքը անդրադառնում է Լագրանժի բազմապատկիչների մեթոդին, դուդալության տեսությանը և կոնվեքս օպտիմալացման ալգորիթմներին, միաժամանակ ընդգրկելով կիրառական օրինակներ տնտեսագիտությունից, ինժեներական համակարգերից և տվյալների վերլուծությունից, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր մաթեմատիկական օպտիմալացման, տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման և համակարգային վերլուծության համար։

Psychology

Աշխատությունը նվիրված է կյանքի հմտությունների (life skills) հոգեբանական վարժանքների ազդեցության ուսումնասիրությանը անձի ինքնագնահատականի ձևավորման և փոփոխության գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է ինքնագնահատականի կառուցվածքը, դրա զարգացման հոգեբանական մեխանիզմները և այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են անձի ինքնընկալման կայունացմանը։ Գրքում դիտարկվում են կյանքի հմտությունների զարգացման ծրագրերը՝ ներառյալ հաղորդակցման, հուզական ինքնակարգավորման, խնդիրների լուծման, որոշումների կայացման և սթրեսի կառավարման վարժանքները՝ որպես ինքնագնահատականի բարձրացման գործիքներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խմբային հոգեբանական աշխատանքների, թրեյնինգային մեթոդների և ինտերակտիվ վարժությունների արդյունավետությանը՝ անձի ինքնավստահության, սոցիալական հմտությունների և ինքնարժևորման ձևավորման գործընթացում։ Հեղինակը ներկայացնում է փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, որոնք ցույց են տալիս կյանքի հմտությունների ուսուցման դրական ազդեցությունը ինքնագնահատականի կայունացման և հոգեբանական բարեկեցության բարձրացման վրա։ Աշխատությունը կարևոր է հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների և անձի զարգացման ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով կիրառական մոտեցումներ հոգեբանական վարժանքների արդյունավետ կազմակերպման համար։

Culture

«Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ. մատենագիտական տեղեկատվություն և ընթացիկ տեղեկատու» բնույթի աշխատանքները ներկայացնում են համակարգված տեղեկատվական աղբյուրների հավաքածու, որը նպատակ ունի արձանագրել և նկարագրել Հայաստանի Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի, արվեստի և արվեստագիտության վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականությունը, հոդվածները, ուսումնասիրությունները և տեղեկատու նյութերը։ Այսպիսի մատենագիտական տեղեկատուները սովորաբար ներառում են գրքերի, գիտական ժողովածուների, ամսագրային հոդվածների և զեկույցների նկարագրություններ՝ դասակարգված ըստ թեմատիկ բաժինների, ինչպիսիք են կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, գրականագիտությունը և մշակութային քաղաքականությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հրատարակությունների բիբլիոգրաֆիկ տվյալների ճշգրիտ արձանագրմանը՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և էջերի քանակ, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտագործողներին հեշտությամբ կողմնորոշվել տեղեկատվական հոսքի մեջ։ Այս տեսակի ընթացիկ տեղեկատուները կարևոր դեր են խաղացել գիտական և մշակութային հետազոտությունների համակարգման մեջ՝ ապահովելով նոր նյութերի արագ հասանելիություն և նպաստելով ոլորտային ուսումնասիրությունների զարգացմանը։ Բացի այդ, դրանք ծառայել են որպես տեղեկատվական հենք գիտնականների, արվեստաբանների և ուսանողների համար՝ օգնելով հետևել ժամանակակից մշակութային գործընթացներին և դրանց վերաբերյալ գիտական քննարկումներին։ Ընդհանուր առմամբ, նման մատենագիտական աշխատանքները համարվում են կարևոր տեղեկատվական ռեսուրսներ, որոնք ապահովում են մշակութային և արվեստագիտական գրականության շարունակական հաշվառում և համակարգված ներկայացում ՀՍՍՀ գիտական դաշտում։

History

Աշխատությունը նվիրված է հին իտալիկ ժողովուրդների և Ասիայի ժողովուրդների ու մշակույթների միջև հնարավոր պատմական, լեզվական, էթնիկական և մշակութային կապերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն հարցի քննությունը, թե որքանով են հին Իտալիայի ժողովուրդների ծագումն ու վաղ զարգացման գործընթացները կապված Ասիայի տարբեր տարածաշրջանների բնակչության, մշակութային ավանդույթների և քաղաքակրթական կենտրոնների հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել պատմական աղբյուրներ, հնագիտական նյութեր, լեզվական տվյալներ, առասպելաբանական ավանդություններ և մշակութային ընդհանրություններ՝ հին իտալիկների ձևավորման և նրանց հնարավոր արտաքին կապերի վերաբերյալ վարկածները գնահատելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական նմանություններին և տարբերություններին, տեղանուններին, անձնանուններին, կրոնական պատկերացումներին, ծիսական սովորույթներին և նյութական մշակույթի տարրերին, որոնք կարող են տեղեկություն հաղորդել հնագույն ժողովուրդների փոխազդեցությունների մասին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հնդեվրոպական ժողովուրդների տարածման և մշակութային փոխազդեցությունների ավելի լայն համատեքստին՝ փորձելով հին Իտալիայի բնակչության պատմությունը դիտարկել Միջերկրածովյան և Ասիական տարածաշրջանների միջև տեղի ունեցած երկարատև շփումների շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր առանձնահատկությունը տարբեր տեսակի աղբյուրների համադրումն է, քանի որ հնագույն ժողովուրդների ծագման և ազգակցական կապերի հարցերը սովորաբար պահանջում են լեզվաբանական, պատմական և հնագիտական տվյալների համալիր վերլուծություն։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հին ժողովուրդների ինքնության ձևավորման, միգրացիոն գործընթացների և մշակութային փոխանցումների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հին աշխարհի պատմությամբ, հնդեվրոպագիտությամբ, դասական հնագիտությամբ, համեմատական լեզվաբանությամբ և Միջերկրածովյան քաղաքակրթությունների վաղ պատմությամբ զբաղվող մասնագետների և հետազոտողների համար։