Գրական հորիզոններ

Biology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Իրանի տարածքում տարածված Septoria ցեղի սնկերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով դրանց տեսակային բազմազանությունը, տարածվածությունը, կենսաբանական առանձնահատկությունները և բույսերի հիվանդությունների առաջացման գործում ունեցած դերը։ Գրքում ներկայացվում են սնկերի դասակարգման, նույնականացման և մորֆոլոգիական բնութագրման մեթոդները, ինչպես նաև վերլուծվում են դրանց կենսաշրջանը, զարգացման պայմանները և տարբեր մշակաբույսերի ու վայրի բույսերի հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը հիմնվում է դաշտային դիտարկումների, լաբորատոր հետազոտությունների և մանրէաբանական ու բուսաբանական վերլուծությունների արդյունքների վրա՝ ներկայացնելով հիվանդությունների տարածման օրինաչափությունները և դրանց վրա ազդող բնապահպանական գործոնները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև բույսերի պաշտպանության ժամանակակից մոտեցումները, հիվանդությունների ախտորոշման մեթոդները, կանխարգելիչ միջոցառումները և արդյունավետ պայքարի ռազմավարությունները՝ նպաստելով գյուղատնտեսական մշակաբույսերի բերքատվության պահպանմանը և բուսասանիտարական անվտանգության բարձրացմանը։ Գիրքը նախատեսված է սնկաբանների, բուսաբանների, բույսերի պաշտպանության մասնագետների, ագրոնոմների, կենսաբանների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են բույսերի հիվանդությունների հարուցիչների, դրանց դասակարգման և գործնական նշանակության ուսումնասիրությամբ։

Informatics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ցանցային չարաշահումների ուսումնասիրման, հայտնաբերման և վերլուծության համար խաղային ու փորձագիտական մեթոդների մշակմանը, ինչպես նաև դրանց կիրառմանը ArmCluster համակարգում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են համակարգչային ցանցերում առաջացող անվտանգության սպառնալիքների բնույթը, դրանց բացահայտման խնդիրները և կանխարգելման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորման սկզբունքները։ Վերլուծվում են խաղերի տեսության, փորձագիտական համակարգերի, տվյալների վերլուծության և որոշումների ընդունման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ ցանցային հարձակումների, անոմալ վարքագծի և չարաշահումների հայտնաբերման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինտելեկտուալ վերլուծության գործիքների նախագծմանը, գիտելիքների ներկայացման մոդելներին, փորձագիտական գնահատումների ձևավորմանը և ավտոմատացված վերահսկման համակարգերի մշակմանը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ArmCluster համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրա կիրառման հնարավորությունները ցանցային անվտանգության խնդիրների լուծման համար, ինչպես նաև մշակված մոտեցումների արդյունավետության գնահատման մեթոդները։ Ներկայացված արդյունքները կարևոր նշանակություն ունեն կիբեռանվտանգության համակարգերի կատարելագործման, ցանցային ռեսուրսների պաշտպանության, սպառնալիքների կանխատեսման և տեղեկատվական ենթակառուցվածքների հուսալիության բարձրացման համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել կիբեռանվտանգության մասնագետների, համակարգային վերլուծաբանների, ծրագրավորողների, արհեստական բանականության և ցանցային տեխնոլոգիաների ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մետաղների և կիսահաղորդիչների նանոմասնիկների ու կենսաբանական մակրոմոլեկուլների փոխազդեցությունների ուսումնասիրմանը հեղուկ միջավայրերում։ Գրքում ներկայացվում են նանոմասնիկների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և կենսաբանական համակարգերի հետ փոխգործակցության հիմնական մեխանիզմները։ Հեղինակը քննարկում է սպիտակուցների, նուկլեինաթթուների և այլ կենսաբանական մակրոմոլեկուլների հետ նանոմասնիկների կապման, մակերևութային փոխազդեցությունների, կառուցվածքային փոփոխությունների և կայունության վրա ազդեցության հարցերը։ Աշխատությունում վերլուծվում են ժամանակակից փորձարարական մեթոդները, որոնք կիրառվում են այդ գործընթացների ուսումնասիրման համար, ինչպես նաև ներկայացվում են ստացված արդյունքների տեսական մեկնաբանությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նանոկենսատեխնոլոգիաների, կենսաբժշկական կիրառությունների, դեղերի նպատակային առաքման համակարգերի, կենսասենսորների և ախտորոշիչ տեխնոլոգիաների զարգացման հեռանկարներին։ Գիրքը նախատեսված է նանոտեխնոլոգիաների, կենսաֆիզիկայի, կենսաքիմիայի, նյութագիտության և կենսաբժշկական հետազոտությունների ոլորտներում աշխատող գիտնականների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում նանոմակարդակում տեղի ունեցող բարդ կենսաֆիզիկական գործընթացների վերաբերյալ։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է ռազմավարական պլանավորման տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական նշանակության ուսումնասիրությանը երկրի տնտեսական զարգացման կառավարման համակարգում՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով երկարաժամկետ նպատակների ձևակերպման, պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների որոշման, ռեսուրսների բաշխման և զարգացման ծրագրերի իրականացման փոխկապակցվածությանը։ Ռազմավարական պլանավորումը դիտարկվում է որպես տնտեսական կառավարման այնպիսի գործիք, որը հնարավորություն է տալիս ընթացիկ խնդիրների լուծումը համադրել երկարաժամկետ զարգացման նպատակների հետ, կանխատեսել տնտեսական միջավայրի հնարավոր փոփոխությունները և ձևավորել պետական քաղաքականության փոխկապակցված ուղղություններ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ռազմավարական պլանավորման էության, գործառույթների և տնտեսական կառավարման համակարգում դրա տեղի բացահայտման վրա։ Տնտեսության զարգացումը կախված է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններից՝ արտադրողականությունից, ներդրումային ակտիվությունից, մարդկային կապիտալից, տեխնոլոգիական առաջընթացից, ենթակառուցվածքների վիճակից, արտաքին տնտեսական հարաբերություններից, ֆինանսական համակարգի արդյունավետությունից և պետական կառավարման որակից։ Այդ պատճառով առանձին ոլորտների մեկուսացված կառավարումը միշտ չէ, որ կարող է ապահովել երկարաժամկետ և հավասարակշռված արդյունքներ։ Ռազմավարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբեր ոլորտների նպատակները դիտարկել միասնական համակարգում և սահմանել դրանց միջև անհրաժեշտ առաջնահերթություններ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռազմավարական նպատակների ձևավորման գործընթացին։ Արդյունավետ պլանավորման համար անհրաժեշտ է ոչ միայն սահմանել ընդհանուր զարգացման տեսլական, այլև այն վերածել չափելի նպատակների, խնդիրների, ծրագրերի և կատարողականի ցուցանիշների։ Այս գործընթացը ենթադրում է տնտեսության ներկա վիճակի գնահատում, հիմնական սահմանափակումների և զարգացման ներուժի բացահայտում, հնարավոր սցենարների ուսումնասիրություն և համապատասխան քաղաքականության միջոցների ընտրություն։ Ռազմավարական նպատակները պետք է կապված լինեն իրական ռեսուրսների, ժամանակային սահմանների և պատասխանատու կառույցների հետ, հակառակ դեպքում ռազմավարական փաստաթուղթը կարող է մնալ ընդհանուր նպատակադրումների մակարդակում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մակրոտնտեսական կանխատեսումների և ռազմավարական պլանավորման փոխհարաբերությունը։ Տնտեսական աճի, գնաճի, զբաղվածության, ներդրումների, պետական ֆինանսների, արտաքին առևտրի և այլ ցուցանիշների հնարավոր զարգացումների գնահատումը անհրաժեշտ է երկարաժամկետ որոշումների հիմնավորման համար։ Միաժամանակ կանխատեսումը չի կարող ամբողջությամբ վերացնել ապագայի անորոշությունը, ուստի ռազմավարական կառավարման համակարգում կարևոր է տարբեր սցենարների դիտարկումը։ Բազային, բարենպաստ և ռիսկային սցենարների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե տնտեսական քաղաքականության ընտրված ուղղությունները որքանով են դիմակայուն արտաքին և ներքին պայմանների փոփոխությունների նկատմամբ։ Առանձին ուղղություն է տնտեսական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարությունը կարող է գնահատել տնտեսության տարբեր ճյուղերի արտադրողականությունը, արտահանման ներուժը, տեխնոլոգիական մակարդակը և աշխատատեղերի ստեղծման հնարավորությունները։ Կառուցվածքային փոփոխությունների պլանավորումը կարևոր է հատկապես այն տնտեսությունների համար, որոնք ձգտում են բարձրացնել ավելի մեծ ավելացված արժեք ստեղծող գործունեության տեսակների նշանակությունը։ Այս տեսանկյունից ռազմավարական պլանավորումը կապվում է արդյունաբերության, ծառայությունների, գյուղատնտեսության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, ենթակառուցվածքների և այլ ոլորտների զարգացման քաղաքականությունների համակարգման հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ներդրումային քաղաքականության ռազմավարական կառավարումը։ Ներդրումները տնտեսական աճի և արտադրական ներուժի ընդլայնման հիմնական գործոններից են, սակայն դրանց ազդեցությունը կախված է նաև ներդրումների կառուցվածքից և արդյունավետությունից։ Երկարաժամկետ պլանավորման միջոցով հնարավոր է առանձնացնել այն ուղղությունները, որոնցում կապիտալ ներդրումները կարող են ստեղծել առավել լայն տնտեսական ազդեցություններ՝ նպաստելով արտադրողականության, ենթակառուցվածքների, տեխնոլոգիական կարողությունների և մարդկային կապիտալի զարգացմանը։ Միաժամանակ կարևորվում են գործարար միջավայրի կանխատեսելիությունը, սեփականության իրավունքների պաշտպանությունը, մրցակցային պայմանները և պետական քաղաքականության հետևողականությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նորարարության և տեխնոլոգիական զարգացման ռազմավարական նշանակությանը։ Ժամանակակից տնտեսության մրցունակությունը մեծապես պայմանավորված է գիտելիքի, հետազոտությունների, տեխնոլոգիաների և նորարարական ձեռնարկատիրության արդյունավետ օգտագործմամբ։ Ռազմավարական պլանավորումը հնարավորություն է տալիս կրթության, գիտության, մասնավոր հատվածի և տեխնոլոգիական քաղաքականության միջև ձևավորել երկարաժամկետ կապեր։ Այս համատեքստում կարող են դիտարկվել հետազոտությունների խթանման, թվային փոխակերպման, տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների զարգացման և նորարարական ընկերությունների համար համապատասխան միջավայրի ձևավորման խնդիրները։ Կարևոր ուղղություն է մարդկային կապիտալի դերի ուսումնասիրությունը։ Տնտեսական զարգացման երկարաժամկետ հնարավորությունները կախված են բնակչության կրթությունից, մասնագիտական հմտություններից, առողջությունից և աշխատաշուկայի փոփոխություններին հարմարվելու կարողությունից։ Այդ պատճառով տնտեսական ռազմավարությունը նպատակահարմար է կապել կրթության և մասնագիտական պատրաստման քաղաքականության հետ։ Աշխատուժի հմտությունների և տնտեսության պահանջարկի միջև անհամապատասխանությունը կարող է սահմանափակել նույնիսկ ներդրումների և տեխնոլոգիական զարգացման դրական ազդեցությունը։ Ռազմավարական պլանավորումը հնարավորություն է տալիս կանխատեսել պահանջվող մասնագիտությունների և կարողությունների փոփոխությունները և համապատասխանեցնել կրթական քաղաքականությունը տնտեսական կառուցվածքի զարգացման ուղղություններին։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում տարածքային զարգացման խնդիրը։ Տնտեսական ակտիվության կենտրոնացումը սահմանափակ թվով տարածքներում կարող է խորացնել տարածքային տարբերությունները և նվազեցնել երկրի ամբողջ տնտեսական ներուժի օգտագործման հնարավորությունը։ Ռազմավարական պլանավորման միջոցով հնարավոր է համադրել մարզային զարգացման, ենթակառուցվածքների, տրանսպորտային հասանելիության, զբաղվածության և ներդրումային քաղաքականության ուղղությունները։ Տարածքային պլանավորումը կարող է նպաստել տնտեսական հնարավորությունների ավելի լայն տարածմանը և տեղական մրցակցային առավելությունների օգտագործմանը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերը։ Ձեռնարկատիրական ակտիվությունը կարող է նպաստել աշխատատեղերի ստեղծմանը, տնտեսական կառուցվածքի բազմազանեցմանը, նորարարությունների տարածմանը և մրցակցության զարգացմանը։ Ռազմավարական քաղաքականությունը կարող է ներառել ֆինանսավորման հասանելիության, վարչարարական պայմանների, ձեռնարկատիրական գիտելիքների և շուկաների հասանելիության բարելավման ուղղություններ։ Միաժամանակ կարևոր է գնահատել պետական աջակցության միջոցների իրական արդյունավետությունը և դրանց ազդեցությունը արտադրողականության ու երկարաժամկետ մրցունակության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում արտաքին տնտեսական հարաբերությունների և արտահանման ռազմավարական նշանակությանը։ Փոքր բաց տնտեսության զարգացման հնարավորությունները սերտորեն կապված են արտաքին շուկաների հասանելիության, արտահանվող ապրանքների և ծառայությունների մրցունակության ու արտաքին տնտեսական ռիսկերի հետ։ Ռազմավարական պլանավորումը կարող է ուղղված լինել արտահանման կառուցվածքի բազմազանեցմանը, նոր շուկաների հասանելիությանը և միջազգային տնտեսական կապերի արդյունավետ օգտագործմանը։ Միաժամանակ արտաքին կախվածությունների գնահատումը կարևոր է տնտեսական դիմակայունության տեսանկյունից, քանի որ արտաքին պահանջարկի, ֆինանսական հոսքերի կամ միջազգային տնտեսական պայմանների փոփոխությունները կարող են ազդել ներքին զարգացման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական ֆինանսների և ռազմավարական նպատակների փոխհարաբերությունը։ Երկարաժամկետ ծրագրերը պահանջում են ֆինանսական ռեսուրսներ, ուստի ռազմավարական պլանավորումը պետք է կապվի բյուջետային գործընթացի հետ։ Պետական ծախսերի առաջնահերթությունների սահմանումը, ծրագրային բյուջետավորումը և միջնաժամկետ ֆինանսական պլանավորումը հնարավորություն են տալիս ռազմավարական նպատակները վերածել ֆինանսավորվող գործողությունների։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է գնահատել պետական ֆինանսների կայունությունը և կանխել այնպիսի ծրագրերի կուտակումը, որոնց իրականացման համար բավարար ռեսուրսներ չեն կարող ապահովվել։ Առանձին ուղղություն է ռազմավարական և բյուջետային պլանավորման համակարգերի համաձայնեցումը։ Եթե ռազմավարական փաստաթղթերում սահմանված նպատակները չեն արտացոլվում բյուջետային հատկացումներում, դրանց գործնական ազդեցությունը սահմանափակվում է։ Այդ պատճառով կարևոր է նպատակների, ծրագրերի, ֆինանսավորման և արդյունքային ցուցանիշների միջև հստակ կապի ձևավորումը։ Միջնաժամկետ ծախսային պլանավորումը կարող է հանդես գալ որպես երկարաժամկետ ռազմավարության և տարեկան բյուջեի միջև կապող մեխանիզմ՝ ռազմավարական առաջնահերթությունները վերածելով կոնկրետ ֆինանսական որոշումների։ Կարևորվում է նաև պետական ներդրումային ծրագրերի ընտրության և գնահատման խնդիրը։ Սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների պայմաններում անհրաժեշտ է համեմատել տարբեր նախագծերի տնտեսական և սոցիալական ազդեցությունները և առաջնահերթություն տալ այն ծրագրերին, որոնք առավել համապատասխան են երկարաժամկետ նպատակներին։ Ենթակառուցվածքային նախագծերի դեպքում կարևոր է գնահատել ոչ միայն շինարարության սկզբնական արժեքը, այլև սպասարկման հետագա ծախսերը, տնտեսական ակտիվության վրա ազդեցությունը և երկարաժամկետ արդյունավետությունը։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում ռազմավարությունների իրականացման ինստիտուցիոնալ ապահովումը։ Նույնիսկ լավ մշակված ռազմավարությունը չի կարող ապահովել ակնկալվող արդյունքներ, եթե պատասխանատվությունները հստակ չեն բաշխված կամ բացակայում են իրականացման արդյունավետ մեխանիզմները։ Անհրաժեշտ է պետական կառավարման մարմինների միջև համակարգում, պատասխանատվության հստակեցում և տվյալների կանոնավոր փոխանակում։ Ռազմավարական կառավարման ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը պետք է հնարավորություն տա համադրել տարբեր գերատեսչությունների ծրագրերը և կանխել նպատակների կրկնությունը կամ հակասությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մշտադիտարկման և գնահատման համակարգին։ Ռազմավարության ընդունումը պլանավորման գործընթացի ավարտը չէ։ Իրականացման ընթացքում անհրաժեշտ է պարբերաբար գնահատել գործողությունների կատարումը, չափել արդյունքները և համեմատել դրանք նախապես սահմանված նպատակների հետ։ Կատարողականի ցուցանիշները հնարավորություն են տալիս տարբերակել գործողության իրականացումը դրա իրական տնտեսական արդյունքից։ Օրինակ՝ որոշ ծրագրի շրջանակում միջոցառումների իրականացումը դեռևս ինքնին չի նշանակում, որ բարձրացել է արտադրողականությունը կամ բարելավվել է համապատասխան ծառայության որակը։ Այդ պատճառով արդյունքամետ կառավարումը պահանջում է ոչ միայն գործողությունների, այլև վերջնական ազդեցությունների գնահատում։ Հայաստանի պետական ռազմավարական կառավարման ներկայիս բարեփոխումներում ևս ընդգծվում է փաստաթղթերի մշակումից դեպի տվյալահենք և արդյունքամետ կառավարում անցնելու, ռազմավարական փաստաթղթերի աստիճանակարգը հստակեցնելու և մշտադիտարկման ու կատարողականի կառավարման համակարգը զարգացնելու մոտեցումը։ Ռազմավարական և միջնաժամկետ պլանավորումը պետական կառավարման համակարգում կապվում է նաև տնտեսական, հարկաբյուջետային և ծախսային քաղաքականությունների հետ՝ ռազմավարական առաջնահերթությունները գործնական ծրագրերի վերածելու նպատակով։ Առանձին ուղղություն է ռազմավարական պլանավորման տեղեկատվական ապահովումը։ Որոշումների որակը մեծապես կախված է օգտագործվող տվյալների ճշգրտությունից, ժամանակայնությունից և համադրելիությունից։ Վիճակագրական համակարգը, վարչական տվյալների բազաները, տնտեսական հետազոտությունները և կանխատեսման գործիքները կարող են ապահովել անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմքը։ Տվյալների պակասը կամ ուշացումը կարող է դժվարացնել ինչպես խնդիրների ճիշտ ախտորոշումը, այնպես էլ իրականացվող քաղաքականության ազդեցության գնահատումը։ Այդ պատճառով տվյալահենք կառավարումը ռազմավարական պլանավորման կարևոր բաղադրիչ է։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ռիսկերի կառավարումը։ Երկարաժամկետ տնտեսական պլանները իրականացվում են անորոշ միջավայրում, որտեղ հնարավոր են արտաքին տնտեսական ցնցումներ, ֆինանսական շուկաների փոփոխություններ, տեխնոլոգիական վերափոխումներ, բնական և կլիմայական ռիսկեր կամ այլ անսպասելի զարգացումներ։ Ռազմավարությունը պետք է ունենա որոշակի ճկունություն և նախատեսի փոփոխվող պայմաններին արձագանքելու մեխանիզմներ։ Սցենարային պլանավորումը և ռիսկերի պարբերական վերագնահատումը հնարավորություն են տալիս ռազմավարական ուղղությունները հարմարեցնել նոր պայմաններին՝ առանց երկարաժամկետ նպատակները կորցնելու։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կայուն զարգացման սկզբունքների ներառմանը տնտեսական պլանավորման մեջ։ Երկարաժամկետ տնտեսական արդյունքները կապված են բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, էներգետիկ համակարգերի, շրջակա միջավայրի պահպանության և կլիմայական փոփոխություններին հարմարվելու հետ։ Այդ պատճառով տնտեսական ռազմավարությունը կարող է ներառել ռեսուրսաարդյունավետության, կանաչ տեխնոլոգիաների, էներգաարդյունավետության և ավելի կայուն արտադրական մոդելների զարգացման ուղղություններ։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական աճը դիտարկել ոչ միայն կարճաժամկետ արտադրության ավելացման, այլև երկարաժամկետ ռեսուրսային և բնապահպանական կայունության տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է մասնավոր հատվածի մասնակցությունը ռազմավարական պլանավորման գործընթացին։ Պետական կառույցները սահմանում են քաղաքականության շրջանակները, սակայն տնտեսական գործունեության զգալի մասը իրականացվում է մասնավոր կազմակերպությունների և ձեռնարկատերերի կողմից։ Այդ պատճառով ռազմավարությունների մշակման ժամանակ գործարար հատվածի, մասնագիտական համայնքի և այլ շահագրգիռ կողմերի հետ խորհրդակցությունները կարող են նպաստել խնդիրների ավելի ամբողջական բացահայտմանը և իրականացման հնարավորությունների գնահատմանը։ Մասնակցային մոտեցումը կարող է նաև բարձրացնել ռազմավարական որոշումների կանխատեսելիությունը տնտեսական դերակատարների համար։ Առանձին նշանակություն ունի միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր երկրների տնտեսական զարգացման ռազմավարությունները հնարավորություն են տալիս համեմատել պլանավորման ինստիտուտները, արդյունաբերական և նորարարական քաղաքականությունները, ներդրումների խթանման մեխանիզմները և կատարողականի գնահատման համակարգերը։ Սակայն միջազգային փորձի կիրառումը պահանջում է տեղական տնտեսական կառուցվածքի, ինստիտուցիոնալ պայմանների և ռեսուրսային հնարավորությունների հաշվառում։ Այլ երկրի հաջողված քաղաքականության մեխանիկական կրկնությունը պարտադիր չէ, որ ապահովի նույն արդյունքը, ուստի համեմատական ուսումնասիրության նպատակը առավելապես կիրառելի սկզբունքների և մեխանիզմների բացահայտումն է։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել համակարգային և համեմատական վերլուծությունը, մակրոտնտեսական ցուցանիշների ուսումնասիրությունը, ռազմավարական փաստաթղթերի բովանդակային գնահատումը, տնտեսական կանխատեսումը, սցենարային վերլուծությունը և կատարողականի ցուցանիշների ուսումնասիրությունը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների զարգացման ծրագրերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ռազմավարական առաջնահերթությունների փոփոխությունները և գնահատել պլանավորման համակարգի ինստիտուցիոնալ զարգացումը։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է տնտեսական քաղաքականության երկարաժամկետ հետևողականության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Ռազմավարական պլանավորումը կարող է ծառայել որպես պետական քաղաքականության տարբեր ոլորտները միավորող համակարգ՝ տնտեսական նպատակները կապելով ֆինանսական ռեսուրսների, ինստիտուցիոնալ պատասխանատվության և չափելի արդյունքների հետ։ Դրա արդյունավետությունը, սակայն, կախված է ոչ միայն ռազմավարական փաստաթղթերի առկայությունից, այլև նպատակների իրատեսությունից, իրականացման մեխանիզմներից, ֆինանսավորման համապատասխանությունից, տվյալների որակից և պարբերական գնահատման հնարավորությունից։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է տնտեսական զարգացման կառավարման մեջ երկարաժամկետ և միջնաժամկետ պլանավորման նշանակության համալիր ուսումնասիրություն՝ ընդգրկելով մակրոտնտեսական կանխատեսումը, կառուցվածքային վերափոխումները, ներդրումային և նորարարական քաղաքականությունը, մարդկային կապիտալը, տարածքային զարգացումը, պետական ֆինանսները, ինստիտուցիոնալ համակարգումը, մշտադիտարկումը և ռիսկերի կառավարումը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, ռազմավարական կառավարման, պետական տնտեսական քաղաքականության, հանրային կառավարման և զարգացման պլանավորման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Գուրգեն Մահարու «Այրվող այգեստաններ» վեպի քննադատական ընկալմանն ու գրականագիտական գնահատականներին՝ ներկայացնելով ստեղծագործության շուրջ ձևավորված տարբեր տեսակետների և մեկնաբանությունների համադրական ուսումնասիրություն։ Ուսումնասիրության կենտրոնում վեպի գեղարվեստական արժեքի, գաղափարական բովանդակության, պատմական իրադարձությունների ներկայացման և հեղինակային դիրքորոշման վերաբերյալ քննադատական մոտեցումներն են։ Հեղինակը դիտարկում է, թե տարբեր ժամանակաշրջանների գրական քննադատությունն ինչպես է գնահատել ստեղծագործության թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, կերպարների համակարգը, պատմական իրականության ու գեղարվեստական երևակայության հարաբերակցությունը և հեղինակի կիրառած պատկերային ու լեզվական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեպի նկատմամբ հակասական վերաբերմունքի պատճառներին՝ կապված ազգային պատմության և հիշողության, ողբերգական իրադարձությունների պատկերման, կերպարների մեկնաբանության և ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների հետ։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ վեպի քննադատական գնահատականները պայմանավորված են ոչ միայն նրա գրական արժանիքներով, այլև այն պատմամշակութային և հասարակական միջավայրով, որտեղ տարբեր ընթերցողներ ու քննադատներ անդրադարձել են ստեղծագործությանը։ Գրականագիտական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են Մահարու արձակի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատմողական սկզբունքները, հումորի և ողբերգականի համադրությունը, ինչպես նաև պատմական անցյալի գեղարվեստական վերակերտման եղանակները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վեպը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գեղարվեստական ստեղծագործություն, այլև որպես հայ գրականության մեջ պատմական հիշողության, ինքնության և անցյալի վերաիմաստավորման կարևոր օրինակ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, քննադատներին, հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և Գուրգեն Մահարու ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանների դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը ազատազրկված անձանց կյանքում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի փորձին և քրեակատարողական հաստատություններում գրադարանային ծառայությունների կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում գրադարանը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրականության և տեղեկատվության հասանելիության վայր, այլև որպես կրթական, մշակութային, սոցիալական և վերասոցիալականացման կարևոր միջավայր։ Աշխատանքում ներկայացվում են ազատազրկված անձանց տեղեկատվական և կրթական կարիքները, ընթերցանության հնարավոր ազդեցությունը նրանց աշխարհայացքի, գիտելիքների, ինքնազարգացման և հասարակության հետ հետագա վերաինտեգրման գործընթացի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քրեակատարողական հաստատություններում գրադարանային ֆոնդերի ձևավորմանը, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիությանը, ընթերցողների սպասարկմանը, գրադարանային ծառայությունների կազմակերպմանը և դրանց արդյունավետության գնահատմանը։ Հայաստանյան փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող համակարգի առանձնահատկությունները, առկա խնդիրները, նյութատեխնիկական և կազմակերպական սահմանափակումները, ինչպես նաև գրադարանային ծառայությունների զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևորում է գրադարանների ներուժը կրթության շարունակականության ապահովման, մշակութային արժեքների փոխանցման, ազատազրկված անձանց սոցիալական հմտությունների զարգացման և հասարակական կյանք վերադառնալու գործընթացին նպաստելու տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել քրեակատարողական համակարգում կրթական և մշակութային ծրագրերի կատարելագործման, գրադարանային ծառայությունների հասանելիության ընդլայնման և ազատազրկված անձանց վերասոցիալականացմանն ուղղված միջոցառումների զարգացման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, սոցիալական աշխատողներին, քրեակատարողական համակարգի մասնագետներին, կրթության և մշակույթի ոլորտի ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։