Հարութ Կոստանդյանի ստեղծագործությունը

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կրթության համակարգի կառավարման տեսական հիմքերի և գործնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգը դիտարկելով որպես փոխկապակցված և բազմամակարդակ կառավարման ամբողջություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կրթության կառավարումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես վարչական գործառույթների իրականացում, այլև որպես կրթական քաղաքականության մշակման, ռազմավարական պլանավորման, որոշումների կայացման, կազմակերպական գործընթացների համակարգման, վերահսկողության և կրթության որակի ապահովման համալիր գործընթաց։ Աշխատությունը կարևորում է կրթական համակարգի կառավարման արդյունավետության և կրթության զարգացման միջև առկա անմիջական կապը՝ անդրադառնալով այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով պետական և տեղական կառավարման մարմինները, կրթական հաստատությունների ղեկավարները, մանկավարժները և այլ շահակիցներ մասնակցում են կրթական քաղաքականության իրականացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման տեսության հիմնական հասկացություններին և դրանց կիրառությանը կրթության ոլորտում՝ ներառելով կառավարման սկզբունքները, գործառույթները, կազմակերպական կառուցվածքները, պլանավորումը, որոշումների ընդունումը, վերահսկողությունը, գնահատումը և կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Հայաստանի կրթական համակարգի համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու կրթական ոլորտում իրականացվող բարեփոխումների կառավարման խնդիրները, կրթական հաստատությունների ինքնուրույնության և հաշվետվողականության հարաբերակցությունը, կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցությունը և կրթության որակի ապահովման կազմակերպական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է տեսական դրույթների և գործնական կառավարման փորձի համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կրթության կառավարման իրական գործընթացներում առկա դժվարությունները, հակասությունները և զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև կրթական հաստատությունների կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրման համար՝ ընդգծելով ղեկավարի դերը կազմակերպության զարգացման ռազմավարության ձևավորման, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, մանկավարժական կոլեկտիվի գործունեության համակարգման և կրթական միջավայրի բարելավման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կրթության կառավարման խնդիրը ներկայացնում է որպես հասարակության զարգացման ռազմավարական նշանակություն ունեցող ոլորտ, քանի որ կրթական համակարգի արդյունավետ կառավարումը պայմանավորում է ոչ միայն կրթության կազմակերպման որակը, այլև մարդկային կապիտալի ձևավորումը, սոցիալական զարգացման հնարավորությունները և երկրի երկարաժամկետ զարգացման ներուժը։ Այն կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, մանկավարժներին, կրթական հաստատությունների ղեկավարներին, կրթական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և բուհերի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Law

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դատական նախադեպի էության, իրավական բնույթի և նորմատիվ կարգավորման համակարգում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել դատական նախադեպի՝ որպես իրավական կարգավորման գործիքի առանձնահատկությունները, դրա ձևավորման և կիրառման պայմանները, ինչպես նաև գնահատել դրա նշանակությունը իրավական համակարգի զարգացման և իրավական նորմերի մեկնաբանման գործընթացում։ Աշխատանքում դատական նախադեպը դիտարկվում է որպես դատական գործունեության արդյունքում ձևավորված իրավական դիրքորոշում կամ լուծում, որը հետագայում կարող է ուղղորդող կամ պարտադիր նշանակություն ունենալ համանման իրավական հարաբերությունների կարգավորման և դատական վեճերի լուծման ընթացքում՝ կախված տվյալ իրավական համակարգի առանձնահատկություններից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել դատական նախադեպի պատմական ձևավորման նախադրյալները և դրա զարգացման առանձնահատկությունները տարբեր իրավական ընտանիքներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անգլոսաքսոնական իրավական համակարգում նախադեպային իրավունքի ձևավորմանը, ինչպես նաև մայրցամաքային իրավական համակարգերում դատական պրակտիկայի և դատարանների իրավական դիրքորոշումների ազդեցությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դատական նախադեպի և օրենքի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում կարող է վերլուծվել այն հարցը, թե ինչպես է դատարանը մեկնաբանում գործող իրավական նորմերը, լրացնում իրավական կարգավորման բացերը և ձևավորում այնպիսի դիրքորոշումներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ հետագա իրավակիրառ պրակտիկայի վրա։ Այս համատեքստում կարևորվում են իրավական որոշակիության, կանխատեսելիության, իրավահավասարության և արդարադատության արդյունավետության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել դատական նախադեպի տեսակներին, դրա կիրառման սահմաններին և նախադեպային դիրքորոշման փոփոխության կամ վերանայման հնարավորություններին։ Կարևոր է նաև դատական նախադեպի և իրավական մեկնաբանության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ բարձրագույն դատական ատյանների որոշումները կարող են էական դեր ունենալ օրենքների և այլ իրավական ակտերի միասնական կիրառման ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր երկրների փորձին և միջազգային դատական մարմինների պրակտիկային՝ համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտելով դատական որոշումների իրավական նշանակության տարբեր մոդելները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում դատական պրակտիկայի դերին, հատկապես բարձրագույն դատական ատյանների և սահմանադրական արդարադատության մարմնի իրավական դիրքորոշումների նշանակությանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև դատական նախադեպի կիրառման առավելություններն ու հնարավոր սահմանափակումները։ Դրա առավելություններից կարող են լինել իրավական նորմերի ճկուն մեկնաբանությունը, իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականության ապահովումը, իրավական բացերի հաղթահարումը և նոր հասարակական հարաբերություններին իրավունքի արագ հարմարվելու հնարավորությունը։ Միաժամանակ կարող են քննարկվել դատական իշխանության կողմից իրավաստեղծ գործունեության սահմանների, իշխանությունների տարանջատման և դատական հայեցողության շրջանակների վերաբերյալ տեսական ու գործնական խնդիրները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել դատական նախադեպի իրավական բնույթի առավել հստակ ընկալմանը, դրա տեղին ու սահմաններին նորմատիվ կարգավորման համակարգում և դատարանների իրավական դիրքորոշումների դերի գնահատմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների և իրավունքի տեսության ու դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Religion

Գիրքը ընդգրկում է Ներսէս Շնորհալիի լիրիկական, հոգևոր և քարոզչական բնույթի գրավոր ժառանգությունը։ Այն ցույց է տալիս հեղինակի աստվածասիրական հայացքները, հոգևոր մտորումները, ինչպես նաև հայ եկեղեցու կյանքի ու ազգային ինքնության պահպանման հարցերին վերաբերվող հայացքները։ Հիմնական թեմաները․ Հոգևոր մտորումներ և աստվածասիրություն Մարդու հոգևոր կյանքն ու բարոյական խնդիրները Ազգային ինքնության և եկեղեցական ավանդույթի պահպանությունը Լիրիկական և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցներ Ժամանակակից ընթերցողին հաղորդվող հոգևոր և մշակութային արժեքներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միավորում է կրոնական և բանաստեղծական մոտեցումներ Արտահայտիչ լեզու և բարձր ստեղծագործական ոճ Հարմար է հոգևոր, գրական և մշակութաբանության հետազոտողների համար Ներկայացնում է միջնադարյան հայ հոգևոր մտքի ու գրական ժառանգության կարևոր հատված

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շահութահարկի և եկամտահարկի համակարգերի ձևավորման, գործող մեխանիզմների ուսումնասիրության և դրանց կատարելագործման հիմնական ուղղությունների վերլուծությանը։ Այն դիտարկում է հարկային համակարգը ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման միջոց, այլև որպես տնտեսական ակտիվության, ներդրումների, ձեռնարկատիրության, զբաղվածության և եկամուտների բաշխման վրա ազդեցություն ունեցող կարևոր տնտեսական գործիք։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղղակի հարկերի դերին և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են հարկման բազայի որոշման, հարկային դրույքաչափերի սահմանման, հարկային արտոնությունների կիրառման, հաշվապահական և հարկային հաշվառման տարբերությունների, ինչպես նաև հարկային վարչարարության ընթացքում։ Շահութահարկի ուսումնասիրության շրջանակում աշխատանքը անդրադառնում է հարկվող շահույթի ձևավորման առանձնահատկություններին և այն դժվարություններին, որոնք կարող են առաջանալ ձեռնարկությունների համար հարկային պարտավորությունների հաշվարկման ժամանակ։ Հարկային և հաշվապահական հաշվառման միջև տարբերությունների նվազեցումը, հարկային հաշվարկների պարզեցումը և հարկումից խուսափելու հնարավորությունների սահմանափակումը դիտարկվում են որպես համակարգի արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություններ։ Եկամտահարկի մասով ուշադրության կենտրոնում ֆիզիկական անձանց եկամուտների հարկման սկզբունքներն են, հարկային բեռի բաշխումը տարբեր եկամուտներ ունեցող խմբերի միջև և հարկման մեխանիզմների ազդեցությունը աշխատանքի խթանների ու սոցիալական արդարության վրա։ Աշխատությունը քննարկում է նաև հարկային համակարգի պարզեցման անհրաժեշտությունը, քանի որ չափազանց բարդ հաշվարկային և վարչական ընթացակարգերը կարող են մեծացնել հարկ վճարողների ծախսերը և խթանել ոչ պաշտոնական տնտեսական գործունեությունը։ ՀՀ հարկային քաղաքականության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում նույնպես ընդգծվում է, որ շահութահարկի հաշվարկման բարդությունը կարող է խնդիրներ ստեղծել ինչպես հարկատուների, այնպես էլ հարկային մասնագետների համար, մինչդեռ ճիշտ կառուցված համակարգը կարող է միաժամանակ ապահովել բյուջետային եկամուտներ և նպաստել տնտեսական աճին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հարկային վարչարարության կատարելագործմանը, մասնավորապես՝ հարկային պարտավորությունների հաշվարկման և հավաքագրման արդյունավետության բարձրացմանը, հարկային վերահսկողության բարելավմանը և հարկումից խուսափելու դեպքերի նվազեցմանը։ Այս համատեքստում հարկային համակարգի բարեփոխումը ներկայացվում է ոչ միայն օրենսդրական փոփոխությունների, այլև վարչարարական գործընթացների պարզեցման ու արդյունավետության բարձրացման խնդիր։ Աշխատության տնտեսական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ շահութահարկը անմիջականորեն կապված է ձեռնարկությունների գործունեության և ներդրումային որոշումների հետ, իսկ եկամտահարկը՝ աշխատուժի եկամուտների, զբաղվածության և տնային տնտեսությունների ֆինանսական վիճակի հետ։ Հետևաբար դրանց օպտիմալ համադրությունը կարող է ազդեցություն ունենալ ինչպես պետական ֆինանսների կայունության, այնպես էլ տնտեսական զարգացման և սոցիալական հավասարակշռության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փորձում է բացահայտել ՀՀ-ում շահութահարկի և եկամտահարկի համակարգերի առկա թերությունները, գնահատել դրանց տնտեսական հետևանքները և առաջարկել կատարելագործման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք միաժամանակ կնպաստեն հարկային համակարգի պարզությանը, արդյունավետությանը, արդարությանը, հարկային կարգապահության բարձրացմանը և պետական բյուջեի եկամուտների կայունությանը։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է հարկային քաղաքականությամբ, պետական ֆինանսներով և ՀՀ տնտեսական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող տնտեսագետների, հետազոտողների, ուսանողների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Culture

Հրատարակությունը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականության մատենագիտական տեղեկատվական տեղեկատու՝ նպատակ ունենալով համակարգված կերպով ներկայացնել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականությունը։ Ներառում է մշակույթի, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, ճարտարապետության, ժողովրդական ստեղծագործության և արվեստի այլ բնագավառներին վերաբերող գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և գիտական նյութերի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալներ։ Տեղեկատուն նպաստում է մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը, մասնագիտական տեղեկատվության որոնմանը և գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպմանը՝ ապահովելով ընթերցողներին անհրաժեշտ կողմնորոշիչ նյութեր։ Հրատարակությունը արժեքավոր աղբյուր է գրադարանավարների, մատենագետների, մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, ուսանողների, գիտաշխատողների, ինչպես նաև հայկական մշակույթի և արվեստի զարգացման գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Law

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ճանաչման ինստիտուտի միջազգային-իրավական հիմնահարցերին՝ դիտարկելով այն որպես պետությունների և այլ միջազգային սուբյեկտների փոխհարաբերությունների կարևոր մեխանիզմ, որը պայմանավորում է նոր պետությունների, կառավարությունների և քաղաքական միավորների իրավական կարգավիճակի ձևավորումը միջազգային համակարգում։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ ճանաչումը միջազգային իրավունքում ունի ինչպես դեկլարատիվ, այնպես էլ կոնստիտուտիվ մեկնաբանություններ, որոնք տարբեր կերպ են բացատրում ճանաչման իրավական հետևանքները և դրա ազդեցությունը պետականության փաստացի ու իրավական ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճանաչման չափանիշներին՝ տարածքի, բնակչության, արդյունավետ կառավարման և արտաքին հարաբերություններ վարելու կարողության համատեքստում, ինչպես նաև այն քաղաքական գործոններին, որոնք հաճախ ազդում են իրավական գնահատականների վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ճանաչման տեսակները՝ դե-յուրե և դե-ֆակտո ճանաչում, դրանց իրավական ուժը և կիրառման պրակտիկան միջազգային հարաբերություններում։ Միաժամանակ վերլուծվում են ժամանակակից միջազգային իրողությունները, որտեղ ճանաչման ինստիտուտը հաճախ դառնում է քաղաքական հակասությունների և դիվանագիտական լարվածությունների աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ ճանաչման ինստիտուտը շարունակում է մնալ միջազգային իրավունքի ամենաբարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը՝ սերտորեն կապված պետական ինքնիշխանության և միջազգային կարգի կայունության հարցերի հետ։