Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու

Pedagogy

Այս աշխատությունը նվիրված է ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածության դերի ուսումնասիրությանը երեխաների ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման գործընթացում՝ ընտանիքի և կրթական միջավայրի համագործակցության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածությունը դիտարկվում է որպես գիտելիքների, կարողությունների, արժեքային վերաբերմունքի և գործնական հմտությունների ամբողջություն, որը հնարավորություն է տալիս ծնողներին գիտակցված և նպատակային մասնակցություն ունենալ երեխայի ֆիզիկական զարգացման ու առողջ ապրելակերպի ձևավորման գործընթացին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է ընտանիքի ազդեցությունը երեխայի շարժողական ակտիվության, ֆիզիկական զարգացման, առողջ սովորությունների և ֆիզիկական վարժությունների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծնողների անձնական օրինակի նշանակությանը, քանի որ երեխայի վարքային սովորությունների ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն կարող է ունենալ ընտանիքում ֆիզիկական ակտիվության նկատմամբ ընդհանուր վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել երեխաների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան ֆիզիկական վարժությունների ընտրության, շարժողական ռեժիմի կազմակերպման, անվտանգության կանոնների պահպանման և հանգստի ու ակտիվության ճիշտ համադրման հարցերը։ Կարևորվում է նաև ծնողների և մանկավարժների համագործակցությունը, քանի որ ընտանիքի և կրթական հաստատության համատեղ ու հետևողական աշխատանքը կարող է բարձրացնել ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ծնողների իրազեկվածության մակարդակին, ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ նրանց պատկերացումներին և այն դժվարություններին, որոնք կարող են խոչընդոտել երեխայի բավարար շարժողական ակտիվության ապահովմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընտանեկան ֆիզիկական ակտիվության կազմակերպման տարբեր ձևերին՝ համատեղ մարզանք, շարժախաղեր, զբոսանքներ, սպորտային գործունեություն և այլ միջոցառումներ, որոնք կարող են նպաստել ոչ միայն երեխայի ֆիզիկական, այլև սոցիալական և հուզական զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ծնողների մանկավարժական պատրաստվածության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ համապատասխան խորհրդատվության, տեղեկատվական ծրագրերի, գործնական պարապմունքների և առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ կրթական միջոցառումների միջոցով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածության և երեխաների ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետության միջև առկա կապերը և ներկայացնելու այդ փոխկապակցվածության ամրապնդման հնարավոր ուղիները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ընտանիքում առողջ և ակտիվ կենսակերպի մշակույթի ձևավորմանը, երեխաների շարժողական կարողությունների զարգացմանը և ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական դաստիարակության ուսուցիչների, մանկավարժների, ծնողների, նախադպրոցական և դպրոցական հաստատությունների մասնագետների, առողջ ապրելակերպի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բարձրագույն կրթության որակի ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը՝ կրթական բարեփոխումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության որակի շարունակական բարելավման, կրթական համակարգի արդիականացման, բուհերի կառավարման արդյունավետության բարձրացման և ժամանակակից պահանջներին համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորման խնդիրներն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում բարձրագույն կրթության որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, դասավանդման և ուսումնառության մեթոդները, ուսանողների գնահատման համակարգը, դասախոսական կազմի մասնագիտական պատրաստվածությունը, բուհերի նյութատեխնիկական և տեղեկատվական ապահովվածությունը, կառավարման արդյունավետությունը, գիտահետազոտական գործունեությունը և կրթության վերջնարդյունքները։ Աշխատությունում կարևորվում է որակի ներքին և արտաքին ապահովման մեխանիզմների փոխկապակցվածությունը։ Ներքին որակի ապահովումը դիտարկվում է որպես բուհի ներսում կրթական գործընթացների մշտադիտարկման, գնահատման և շարունակական կատարելագործման համակարգ, իսկ արտաքին գնահատումը՝ որպես կրթական ծրագրերի և հաստատությունների գործունեության համապատասխանության ու արդյունավետության անկախ գնահատման միջոց։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կրթական ծրագրերի բովանդակության արդիականացման խնդիրը։ Ուսումնասիրվում է, թե որքանով են բուհական կրթական ծրագրերը համապատասխանում գիտության և տեխնոլոգիաների զարգացմանը, աշխատաշուկայի պահանջներին, գործատուների ակնկալիքներին և ուսանողների մասնագիտական զարգացման կարիքներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կրթության վերջնարդյունքների հստակ սահմանմանը, մասնագիտական և փոխանցելի հմտությունների ձևավորմանը, տեսական գիտելիքների ու գործնական կարողությունների համադրմանը և ուսանողակենտրոն ուսումնառության սկզբունքների կիրառմանը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև ուսանողների գիտելիքների և կարողությունների գնահատման համակարգի կատարելագործմանը։ Ժամանակակից բարձրագույն կրթության պայմաններում գնահատումը պետք է ոչ միայն արձանագրի ուսանողի յուրացրած գիտելիքների մակարդակը, այլև հնարավորություն տա բացահայտելու նրա վերլուծական, ստեղծագործական, գործնական և մասնագիտական կարողությունները։ Այդ պատճառով կարևորվում են բազմազան գնահատման մեթոդների կիրառումը, չափանիշների հստակությունը, գնահատման օբյեկտիվությունը և կրթական գործընթացի հետադարձ կապի արդյունավետ կազմակերպումը։ Բարձրագույն կրթության որակի ապահովման գործում առանցքային նշանակություն ունի դասախոսական կազմի մասնագիտական և մանկավարժական զարգացումը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկել դասախոսների շարունակական վերապատրաստման, նորագույն դասավանդման մեթոդների յուրացման, թվային տեխնոլոգիաների կիրառման, հետազոտահեն ուսուցման և միջազգային մասնագիտական համագործակցության ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Կրթության որակի բարելավումը կապվում է նաև դասախոսի գիտահետազոտական և մանկավարժական գործունեության փոխկապակցվածության հետ, քանի որ ժամանակակից բուհում գիտական նորարարությունները պետք է հնարավորինս արագ ներառվեն կրթական գործընթացում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է բուհերի կառավարման համակարգի արդյունավետության գնահատումը։ Դիտարկվում են կառավարման թափանցիկության, հաշվետվողականության, որոշումների կայացման արդյունավետության, տվյալների վրա հիմնված կառավարման, ներքին հաղորդակցության և տարբեր շահակիցների մասնակցության հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսանողների ներգրավվածությանը որակի ապահովման գործընթացներում, քանի որ նրանց կրթական փորձի, կարծիքների և առաջարկությունների ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ առկա խնդիրների բացահայտման և կրթական ծառայությունների բարելավման գործում։ Աշխատությունում կարևորվում է նաև բուհերի կապը գիտության, աշխատաշուկայի և հասարակության հետ։ Բարձրագույն կրթության որակը պայմանավորված է ոչ միայն լսարանում իրականացվող ուսուցմամբ, այլև գիտահետազոտական գործունեության, գործատուների հետ համագործակցության, արտադրական և մասնագիտական պրակտիկաների, շրջանավարտների զբաղվածության և նորարարական նախագծերի զարգացման հնարավորություններով։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են կրթություն–գիտություն և կրթություն–աշխատաշուկա կապերի ամրապնդման անհրաժեշտությունն ու դրանց իրականացման հնարավոր մեխանիզմները։ Կրթական բարեփոխումների համատեքստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բուհերի և կրթական ծրագրերի հավատարմագրման ու որակի արտաքին գնահատման համակարգերի կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ որակի գնահատման չափանիշների հստակեցմանը, գնահատման գործընթացների թափանցիկության բարձրացմանը և բուհերի կողմից ինքնագնահատման արդյունքների արդյունավետ օգտագործմանը։ Կարևորվում է այն մոտեցումը, ըստ որի հավատարմագրումը պետք է ոչ միայն վերահսկողության գործիք լինի, այլև բուհի զարգացման, ինքնավերլուծության և շարունակական բարելավման գործընթացի խթան։ Աշխատությունում կարող են առանձնացվել ՀՀ բարձրագույն կրթության որակի ապահովման հիմնական խնդիրները՝ կրթական ծրագրերի ոչ միշտ բավարար համապատասխանությունը աշխատաշուկայի փոփոխվող պահանջներին, դասավանդման ավանդական մեթոդների գերակշռությունը, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացման անհրաժեշտությունը, որակի ներքին մշակույթի ոչ լիարժեք կայացվածությունը, բուհերի նյութատեխնիկական հնարավորությունների տարբերությունները, կառավարման որոշակի խնդիրները և միջազգային համագործակցության ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Այդ խնդիրների լուծման նպատակով կարող են առաջարկվել կրթական ծրագրերի պարբերական վերանայում և թարմացում, որակի ներքին ապահովման մշակույթի ամրապնդում, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացման համակարգի կատարելագործում, ուսանողների և գործատուների մասնակցության ընդլայնում, թվային կրթական տեխնոլոգիաների արդյունավետ կիրառում, տվյալների հավաքագրման և վերլուծության համակարգերի զարգացում և բուհերի կառավարման գործընթացների կատարելագործում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև որակի ապահովման չափելի ցուցանիշների և գնահատման մեխանիզմների կիրառումը, որոնք հնարավորություն կտան ոչ միայն արձանագրել առկա վիճակը, այլև գնահատել իրականացվող բարեփոխումների արդյունավետությունը և ժամանակին կատարել անհրաժեշտ փոփոխություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կրթության ոլորտի պետական կառավարման մարմիններին, բուհերի ղեկավարներին, որակի ապահովման մասնագետներին, դասախոսներին, կրթական ծրագրերի մշակողներին, ուսանողներին, գործատուներին և բարձրագույն կրթության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը բարձրագույն կրթության որակի ապահովումը ներկայացնում է որպես շարունակական, համակարգային և բազմակողմանի գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է կրթական ծրագրերի արդիականությունից, դասավանդման որակից, ուսանողների ակտիվ մասնակցությունից, դասախոսների մասնագիտական զարգացումից, արդյունավետ կառավարմանից, գիտության և կրթության ինտեգրումից, աշխատաշուկայի հետ համագործակցությունից և որակի շարունակական բարելավման մշակույթի ձևավորումից։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է երկչափ տիրույթներում էլիպտիկ դիֆերենցիալ հավասարումների համար սահմանային խնդիրների տեսական և կիրառական ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են էլիպտիկ տիպի հավասարումների հիմնական հատկությունները, լուծումների գոյության, միակության և կայունության պայմանները, ինչպես նաև համապատասխան սահմանային պայմանների դասակարգումը։ Հեղինակը վերլուծում է Դիրիխլեի, Նեյմանի և խառը տիպի սահմանային խնդիրները, դրանց մաթեմատիկական ձևակերպումները և լուծման անալիտիկ ու թվային մեթոդները։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆունկցիոնալ անալիզի, Սոբոլևի տարածությունների և թույլ լուծումների տեսության կիրառմանը էլիպտիկ հավասարումների ուսումնասիրության մեջ։ Քննարկվում են նաև վերջավոր տարրերի և այլ թվային մեթոդների կիրառությունները բարդ երկրաչափական տիրույթներում խնդիրների մոտարկման համար։ Գիրքը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, կիրառական մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի մասնագետների, ինչպես նաև բարձր կուրսերի ուսանողների և ասպիրանտների համար՝ առաջարկելով խորը տեսական հիմք և գործնական մոտեցումներ դիֆերենցիալ հավասարումների սահմանային խնդիրների լուծման համար։

Economics

Валютный рынок и валютные операции աշխատությունը ֆինանսների և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է արտարժույթի շուկայի կառուցվածքը և գործունեության հիմնական սկզբունքները, այն բացատրում է փոխարժեքների ձևավորման մեխանիզմները, արժութային ռիսկերի տեսակները և դրանց կառավարման գործիքները, գիրքը անդրադառնում է արտարժութային գործառնությունների տեսակներին՝ սպոտ, ֆորվարդային, ֆյուչերսային և օպցիոնային գործարքներ, ինչպես նաև բանկերի և ֆինանսական կազմակերպությունների դերին արտարժութային շուկաներում, միաժամանակ ընդգրկելով միջազգային հաշվարկների համակարգերը և արժութային քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ֆինանսների, բանկային գործի և միջազգային տնտեսագիտության ուսանողների ու մասնագետների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում քաղաքային բնակավայրերին բնորոշ բնապահպանական խնդիրների ուսումնասիրման և ուսուցման մեթոդական մոտեցումների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է սովորողների մոտ քաղաքային միջավայրի էկոլոգիական վիճակի վերաբերյալ համակարգված գիտելիքների, հետազոտական կարողությունների և բնապահպանական մտածողության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում քաղաքների զարգացման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցությունները, բնակչության ու տնտեսական գործունեության կենտրոնացման հետևանքով առաջացող էկոլոգիական խնդիրները, ինչպես նաև դրանց ներառման հնարավորությունները դպրոցական աշխարհագրության և բնապահպանական կրթության գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են մթնոլորտային օդի աղտոտման, ջրային ռեսուրսների վիճակի, կենցաղային և արտադրական թափոնների կառավարման, կանաչ տարածքների պահպանման, հողային ծածկույթի փոփոխությունների, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածության և աղմուկային աղտոտման վերաբերյալ թեմաները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսուցման այնպիսի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս տեսական գիտելիքները կապել սովորողների անմիջական շրջակա միջավայրի հետ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել դիտարկումներ, դաշտային ուսումնասիրություններ, քարտեզագրում, վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, համեմատական գնահատումներ, նախագծային և հետազոտական աշխատանքներ։ Կարևորվում է սովորողների ինքնուրույն գործունեությունը՝ բնապահպանական խնդրի բացահայտումից և տվյալների հավաքագրումից մինչև պատճառահետևանքային կապերի վերլուծություն և հնարավոր լուծումների քննարկում։ Քաղաքային բնակավայրը դիտարկվում է որպես ուսումնական հետազոտության հասանելի միջավայր, որտեղ հնարավոր է գործնականորեն ուսումնասիրել բնական և մարդածին գործոնների փոխազդեցությունը։ Մեթոդական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից է նաև միջառարկայական կապերի կիրառումը՝ աշխարհագրության, կենսաբանության, քիմիայի, հասարակագիտության և այլ ուսումնական առարկաների գիտելիքների համադրմամբ։ Աշխատությունում կարևորվում է ոչ միայն բնապահպանական գիտելիքների յուրացումը, այլև տեղեկատվությունը գնահատելու, տվյալները համեմատելու, հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու և շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք ձևավորելու կարողությունների զարգացումը։ Նման մոտեցումը նպաստում է բնապահպանական կրթության գործնական ուղղվածության ուժեղացմանը և սովորողների հետազոտական հետաքրքրությունների զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության և բնապահպանական առարկաների ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության մեթոդաբանների, հետազոտողների, ինչպես նաև աշխարհագրական և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Law

Այս աշխատությունը ներկայացնում է դատական իշխանությունը որպես սոցիալ-իրավական ինստիտուտի համատեսական վերլուծություն՝ բացահայտելով դրա տեղը պետական իշխանության համակարգում և հասարակական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացում։ Հեղինակը դիտարկում է դատական իշխանության էությունը որպես անկախ և ինքնուրույն իշխանության ճյուղ, որը կոչված է ապահովելու իրավունքի գերակայությունը, օրենքի միատեսակ կիրառումը և մարդու իրավունքների պաշտպանությունը։ Քննարկվում են դատական իշխանության ձևավորման պատմական և տեսական հիմքերը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև փոխհարաբերությունները օրենսդիր և գործադիր իշխանությունների հետ՝ ընդգծելով իշխանությունների բաժանման սկզբունքի կարևորությունը ժողովրդավարական պետությունում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական անկախության երաշխիքներին, դատավորների կարգավիճակին, արդար դատաքննության սկզբունքներին և հասարակության վստահության ձևավորմանը դատական համակարգի նկատմամբ։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է դատական իշխանության սոցիալական դերը՝ որպես հասարակական կոնֆլիկտների լուծման, իրավական կայունության ապահովման և սոցիալական արդարության հաստատման հիմնական մեխանիզմներից մեկը, ընդգծելով, որ դրա արդյունավետ գործունեությունը անմիջականորեն կապված է իրավական պետության կայացման մակարդակի հետ։