Նոր գրականություն ՀՍՍՀ կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ: Մատենագիտական ինֆորմացիա: Գրականության ընթացիկ տեղեկատու

Экономика

Գործազրկության էությունը վերաբերում է այն իրավիճակին, երբ աշխատունակ և աշխատելու պատրաստ մարդիկ չեն կարողանում գտնել համապատասխան աշխատանք՝ չնայած ակտիվորեն փնտրում են այն։ Այն համարվում է կարևոր մակրոտնտեսական խնդիր, քանի որ ազդում է ինչպես անհատի եկամտի և կյանքի որակի, այնպես էլ երկրի տնտեսական աճի և արտադրողականության վրա։ Գործազրկությունը կարող է առաջանալ տարբեր պատճառներով՝ տնտեսական անկումների, տեխնոլոգիական փոփոխությունների, կառուցվածքային անհամապատասխանությունների կամ աշխատաշուկայի ժամանակավոր անհավասարակշռությունների հետևանքով։ Գործազրկության հիմնական տեսակներն են՝ ֆրիկցիոն (կարճաժամկետ՝ աշխատանք փոխելու կամ նոր աշխատանք փնտրելու ժամանակ առաջացող), կառուցվածքային (երբ աշխատողների հմտությունները չեն համապատասխանում շուկայի պահանջներին), ցիկլային (տնտեսական անկումների հետևանքով առաջացող), սեզոնային (տարվա որոշ եղանակներին աշխատանքների նվազման հետևանքով) և թաքնված գործազրկություն (երբ մարդիկ աշխատում են իրենց ներուժից ցածր արդյունավետությամբ)։ Գործազրկության բնական մակարդակը այն մակարդակն է, որը գոյություն ունի տնտեսությունում նույնիսկ կայուն տնտեսական աճի պայմաններում և ներառում է ֆրիկցիոն և կառուցվածքային գործազրկությունը։ Այն չի կարող ամբողջությամբ վերացվել, քանի որ միշտ կան մարդիկ, ովքեր փոխում են աշխատանքը կամ նոր են մտնում աշխատաշուկա, ինչպես նաև կան կառուցվածքային փոփոխություններ տնտեսության մեջ։ Բնական մակարդակը համարվում է այն «նորմալ» գործազրկության մակարդակը, որի դեպքում տնտեսությունը գտնվում է երկարաժամկետ հավասարակշռության մեջ, իսկ ինֆլյացիան չի արագանում։

Психология

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է կազմակերպության կադրային պլանավորման հոգեբանական առանձնահատկություններին՝ հիմնվելով աշխատակիցների կարիերային կողմնորոշումների վրա՝ կենտրոնական բանկի օրինակով։ Աշխատությունը վերլուծում է աշխատուժի կառավարման գործընթացում հոգեբանական գործոնների դերը, մասնավորապես՝ անձի մոտիվացիայի, մասնագիտական արժեքների, ինքնաիրացման ձգտումների և կարիերային ակնկալիքների ազդեցությունը կադրային քաղաքականության ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կարիերային կողմնորոշումների տիպաբանությանը, դրանց համապատասխանեցմանը կազմակերպության ռազմավարական նպատակներին, ինչպես նաև մարդկային ռեսուրսների զարգացման և պահպանումի մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև կազմակերպչական միջավայրի, առաջնորդության ոճերի և աշխատանքային բավարարվածության փոխազդեցությունը՝ որպես արդյունավետ կադրային պլանավորման կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատությունը կարևոր է կազմակերպչական հոգեբանների, HR մասնագետների և կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար՝ նպաստելով մարդկային ռեսուրսների ռազմավարական կառավարման և աշխատակիցների ներուժի արդյունավետ օգտագործման կատարելագործմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է 1918-1920 թվականներին գոյություն ունեցած Հայաստանի և Ադրբեջանի առաջին հանրապետությունների միջև դիվանագիտական հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և հակասությունների պատմությանը։ Հեղինակը մանրամասն ուսումնասիրում է երկու նորանկախ պետությունների արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները, պետական շահերի բախումները, տարածքային վեճերը և դրանց ազդեցությունը պաշտոնական հարաբերությունների վրա։ Գրքում վերլուծվում են Արցախի, Զանգեզուրի, Նախիջևանի և սահմանային այլ շրջանների շուրջ առաջացած տարաձայնությունները, ինչպես նաև այդ խնդիրների շուրջ տարվող բանակցությունները և միջազգային միջնորդության փորձերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական ներկայացուցչությունների գործունեությանը, պաշտոնական գրագրությանը, քաղաքական որոշումների ընդունման գործընթացին և տարածաշրջանում գործող արտաքին ուժերի՝ հատկապես Մեծ Բրիտանիայի, Օսմանյան Թուրքիայի, խորհրդային Ռուսաստանի և այլ դերակատարների ազդեցությանը։ Հեղինակը հիմնվում է արխիվային փաստաթղթերի, պաշտոնական աղբյուրների և ժամանակաշրջանի վկայությունների վրա՝ ներկայացնելով ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև դրանց պատճառահետևանքային կապերը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության, հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների պատմության և Հարավային Կովկասի բարդ քաղաքական իրադրության ուսումնասիրման համար՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ այն գործընթացները, որոնք ձևավորեցին տարածաշրջանի հետագա զարգացումները և երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցան երկու ժողովուրդների հարաբերությունների վրա։

Медицина

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է եռաչափ սոնոգրաֆիայի կիրառման դերին ներարգանդային լևոնորգեստրել-ազատող համակարգի (հայտնի որպես Mirena) տեղադրումից հետո հնարավոր արտամղման (էքսպուլսիայի) ռիսկի կանխատեսման գործընթացում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն գաղափարի վրա, որ բարձր ճշգրտության ուլտրաձայնային պատկերագրական մեթոդները կարող են ապահովել ներարգանդային սարքի դիրքի, տեղակայման խորության և արգանդի խոռոչի անատոմիական առանձնահատկությունների ավելի մանրակրկիտ գնահատում, քան ավանդական երկչափ հետազոտությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն կառուցվածքային գործոններին, որոնք կարող են բարձրացնել սարքի տեղաշարժման կամ արտամղման հավանականությունը, ներառյալ արգանդի ձևի անոմալիաները, էնդոմետրիումի առանձնահատկությունները և տեղադրման տեխնիկական նրբությունները։ Ուսումնասիրությունը վերլուծում է նաև եռաչափ սոնոգրաֆիայի հնարավորությունները բուժման վաղ փուլում ռիսկային խմբերի նույնականացման համար, ինչը թույլ է տալիս կանխարգելիչ մոտեցումներ կիրառել և նվազեցնել բարդությունների հաճախականությունը։ Ներկայացվում է, որ այս մեթոդը կարող է բարելավել կլինիկական որոշումների կայացումը՝ ապահովելով ավելի բարձր ախտորոշիչ ճշգրտություն և օպտիմալացնելով հիվանդների հետևողականությունը ներարգանդային համակարգի կիրառման ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է ժամանակակից պատկերային տեխնոլոգիաների կարևորությունը վերարտադրողական առողջության ոլորտում՝ որպես կանխատեսման և անվտանգության բարձրացման գործիք։

Другие предметы

Նյութը վերաբերում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղից հայ բնակչության զանգվածային հեռանալուն և դրա հետևանքով առաջացած հումանիտար ու սոցիալական իրավիճակին։ Հրապարակման կենտրոնում տեղահանված մարդկանց փորձառությունն է՝ բնակավայրերը թողնելու, Հայաստան տեղափոխվելու և նոր պայմաններում կյանքը կազմակերպելու դժվարությունների համատեքստում։ Իրադարձությունները ներկայացվում են տարածաշրջանում սեպտեմբերյան ռազմական գործողություններին հաջորդած զարգացումների շրջանակում, երբ շատ կարճ ժամանակահատվածում ավելի քան հարյուր հազար մարդ տեղափոխվեց Հայաստան։ Ուշադրություն է դարձվում ճանապարհին և սահմանային անցակետերում առաջացած ծանրաբեռնվածությանը, ընտանիքների տեղաշարժին, ժամանակավոր բնակության անհրաժեշտությանը և առաջին անհրաժեշտության օգնության կազմակերպմանը։ Նյութը կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն հատկացնել երեխաների, տարեցների, հաշմանդամություն ունեցող անձանց և այլ խոցելի խմբերի կարիքներին, ինչպես նաև տեղահանման հոգեբանական և սոցիալական հետևանքներին։ Կարևոր թեմաներից է Հայաստանում մարդկանց ընդունման և աջակցության կազմակերպումը՝ պետական կառույցների, տեղական համայնքների, միջազգային կազմակերպությունների, հասարակական կառույցների և կամավորների մասնակցությամբ։ Հումանիտար խնդիրների կողքին դիտարկվում են նաև ավելի երկարաժամկետ հարցեր՝ բնակարանային ապահովում, կրթության շարունակականություն, առողջապահական և սոցիալական ծառայությունների հասանելիություն, զբաղվածություն և նոր համայնքներում ինտեգրում։ Առանձին նշանակություն ունի հարկադիր տեղահանության իրավական և քաղաքական գնահատման հարցը․ հայկական կողմը և մի շարք միջազգային դերակատարներ իրադարձությունների վերաբերյալ ներկայացրել են տարբեր իրավաքաղաքական բնորոշումներ, մինչդեռ Ադրբեջանը մերժել է հարկադրանքի վերաբերյալ մեղադրանքները։ Այդ պատճառով նման նյութերի ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է տարբերակել հաստատված ժողովրդագրական և հումանիտար փաստերը կողմերի քաղաքական ու իրավական գնահատականներից։ Հրապարակումը կարող է դիտարկվել նաև որպես ժամանակակից պատմական աղբյուր, որը փաստագրում է բնակչության զանգվածային տեղաշարժի ընթացքը, մարդկանց առջև ծառացած անմիջական խնդիրները և Հայաստանի հասարակության ու հաստատությունների արձագանքը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարևոր է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության հումանիտար հետևանքների, հարկադիր տեղահանության, փախստականների խնդիրների և ժամանակակից Հարավային Կովկասի սոցիալական պատմության ուսումնասիրության համար։

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2010 թվականների հայ գրական մամուլի զարգացման ընթացքի, բովանդակային առանձնահատկությունների և գրական-մշակութային կյանքում ունեցած դերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Հայաստանի անկախացմանը հաջորդած հասարակական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունների պայմաններում գրական պարբերականների գործունեությունը, դրանց գաղափարական և գեղագիտական ուղղվածությունը, ինչպես նաև նոր գրական միջավայրի ձևավորման գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրական թերթերի և ամսագրերի էջերում ներկայացված գեղարվեստական ստեղծագործություններին, գրաքննադատական հոդվածներին, գրականագիտական ուսումնասիրություններին, հրապարակախոսությանը, հարցազրույցներին, թարգմանություններին և մշակութային քննարկումներին։ Վերլուծվում է մամուլի նշանակությունը ժամանակակից հայ գրողների ստեղծագործությունների տարածման, նոր հեղինակների ներկայացման և գրական տարբեր սերունդների միջև կապի պահպանման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հետխորհրդային ժամանակաշրջանում գրական մամուլի առջև ծառացած կազմակերպական և բովանդակային խնդիրներին, հրատարակչական պայմանների փոփոխությանը, ընթերցողական միջավայրի վերափոխմանը և հասարակության մշակութային պահանջների ազդեցությանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ տվյալ ժամանակահատվածի պարբերականները ոչ միայն ներկայացնում էին գրական ստեղծագործություններ, այլև հանդիսանում էին գրական գործընթացների գնահատման, նոր գեղագիտական հայեցակարգերի քննարկման և գրականության զարգացման ուղղությունների շուրջ բանավեճերի կարևոր հարթակներ։ Ուսումնասիրվում են ավանդական և նորարարական միտումների փոխհարաբերությունները, ազգային գրական ժառանգության վերարժևորման գործընթացը, համաշխարհային գրականության հետ կապերի ընդլայնումը և թարգմանական գրականության դերը։ Գրական մամուլի նյութերի միջոցով հնարավոր է հետևել նաև ժամանակաշրջանի հասարակական մտահոգությունների, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, մշակութային արժեքների և ժամանակակից մարդու խնդիրների գրական արտացոլմանը։ Առանձին նշանակություն ունի գրաքննադատության և գրականագիտական մտքի ուսումնասիրությունը, քանի որ մամուլի էջերում հրապարակված հոդվածներն ու քննարկումները արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանի գրական գնահատման չափանիշների և տեսական մոտեցումների փոփոխությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գրական մամուլը դիտարկել ոչ միայն որպես ստեղծագործությունների հրապարակման միջոց, այլև որպես հայ գրական կյանքի կազմակերպման, մտավոր հաղորդակցության և մշակութային հիշողության պահպանման կարևոր հաստատություն։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրաքննադատության, լրագրության, մամուլի պատմության և ժամանակակից մշակութային գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, բանասերների, լրագրողների, դասախոսների և ուսանողների համար։