Տնտեսական աշխարհագրություն. Մաս 1

Economics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից տնտեսության զարգացման պայմաններում գիտելիքի վրա հիմնված կառավարման համակարգերի ձևավորման, կիրառման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ գիտելիքը, մարդկային կապիտալը, նորարարությունը, տեղեկատվությունը և տեխնոլոգիական առաջընթացը դարձել են տնտեսական աճի և մրցունակության առանցքային գործոններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են գիտելիքահենք տնտեսության ձևավորման նախադրյալները, տնտեսական կառավարման ավանդական և նոր մոտեցումների փոխակերպումները, ինչպես նաև գիտելիքի ստեղծման, տարածման և արդյունավետ օգտագործման նշանակությունը երկրի զարգացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային կապիտալի զարգացմանը, կրթության և գիտության դերին, նորարարական գործունեության խթանմանը, տեղեկատվական և թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը և կառավարման որոշումների կայացման գործընթացում գիտելիքի օգտագործմանը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև այն ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել գիտելիքահենք կառավարման համակարգերի արդյունավետ ձևավորմանը, այդ թվում՝ գիտելիքի կառավարման մեխանիզմների անկատարությունը, մասնագիտական ներուժի ոչ լիարժեք օգտագործումը, գիտություն–կրթություն–բիզնես կապերի սահմանափակ զարգացումը և նորարարությունների ներդրման դժվարությունները։ Կարևորվում է պետական կառավարման, մասնավոր հատվածի, կրթական և գիտական կառույցների համագործակցությունը՝ որպես գիտելիքի վրա հիմնված տնտեսական զարգացման անհրաժեշտ պայման։ Աշխատության մեջ տնտեսական զարգացումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես արտադրության և եկամուտների աճ, այլև որպես գիտելիքի ստեղծման, կուտակման և կիրառման շարունակական գործընթաց, որը կարող է բարձրացնել տնտեսության արտադրողականությունը, ճկունությունը և մրցունակությունը։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են օգտակար լինել տնտեսական քաղաքականության մշակման, զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման և կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին՝ որպես գիտելիքահենք տնտեսական զարգացման տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրության նյութ։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի հայ հասարակական-քաղաքական մտքի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի գաղափարական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի ազատագրության, պետականության վերականգնման, հասարակական կառավարման, լուսավորության և ազգային համախմբման վերաբերյալ նրա պատկերացումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում քաղաքական մտածողության ձևավորման պատմական պայմաններն են և այն գաղափարական միջավայրը, որտեղ ազգային ազատագրության խնդիրը աստիճանաբար սկսեց կապվել պետական ու հասարակական վերափոխումների անհրաժեշտության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազատության և պետական ինքնուրույնության գաղափարներին, ինչպես նաև այն մոտեցմանը, ըստ որի ժողովրդի քաղաքական ապագան պայմանավորված էր ոչ միայն արտաքին հանգամանքներով, այլև ներքին կազմակերպվածությամբ, կրթությամբ, հասարակական գիտակցության զարգացմամբ և միասնական գործողությունների կարողությամբ։ Նրա հայացքների ուսումնասիրության կարևոր սկզբնաղբյուրներից է XVIII դարի Մադրասի հայկական մտավոր միջավայրում հրատարակված «Նոր տետրակ, որ կոչի յորդորակ» աշխատությունը, որտեղ ներկայացված էին ազատության, լուսավորության և Հայաստանի ազատագրման վերաբերյալ գաղափարներ։ Քննության առարկա են դառնում միապետական անսահմանափակ իշխանության նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքը, քաղաքական իշխանության կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումները և հասարակության զարգացման գործում ժողովրդի մասնակցության նշանակությունը։ Հետազոտական գրականության մեջ նրա պատկերացրած ապագա պետական կառավարման կոնկրետ ձևի վերաբերյալ առկա են տարբեր մեկնաբանություններ. որոշ ուսումնասիրություններ դրանք կապում են հանրապետական գաղափարների հետ, իսկ այլ մեկնաբանություններում նշվում է սահմանադրական միապետության հնարավորությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև լուսավորության գաղափարը. կրթությունը, գիտելիքի տարածումը և երիտասարդության հասարակական ակտիվությունը ներկայացվում էին որպես ազգային վերածննդին նպաստող կարևոր պայմաններ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են նրա կապերը XVIII դարի հայկական ազատագրական մտքի այլ ներկայացուցիչների և Մադրասի հայկական մտավոր շրջանակի հետ՝ հնարավորություն տալով քաղաքական հայացքները դիտարկել ժամանակաշրջանի գաղափարական ավելի լայն շարժումների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ազատագրության, պետականության, հասարակական առաջընթացի և լուսավորության փոխկապակցվածությունը XVIII դարի հայ քաղաքական մտքում և գնահատելու այդ գաղափարների տեղը հայ հասարակական-քաղաքական մտածողության հետագա զարգացման պատմության մեջ։

Literature

Այս ստեղծագործությունը Շիրվանզադեի սոցիալ-հոգեբանական արձակի բնորոշ օրինակներից է, որտեղ կենտրոնական ուշադրությունը դարձված է կնոջ ճակատագրի, հասարակական միջավայրի ազդեցության և անձնական երջանկության որոնման բարդ հարաբերակցության վրա։ Պատմության հիմքում կանգնած է Արմենուհու կերպարը՝ որպես զգայուն, ներաշխարհով հարուստ, բայց միևնույն ժամանակ հասարակական պայմաններից սահմանափակված անձ, որի կյանքը ձևավորվում է ընտանիքի, միջավայրի և բարոյական նորմերի ճնշման ներքո։ Շիրվանզադեն մանրակրկիտ հոգեբանական վերլուծությամբ բացահայտում է, թե ինչպես են սոցիալական անհավասարությունը, նյութական պայմանները և շրջապատի վերաբերմունքը ազդում մարդու որոշումների և ճակատագրի վրա։ Ստեղծագործությունը բնորոշ է 19-20-րդ դարերի սահմանագծի հայ ռեալիզմին՝ համադրելով դրամատիկ իրադարձություններ, բարոյական հարցադրումներ և կերպարների ներքին պայքար, ինչը ընթերցողին հնարավորություն է տալիս խորապես ընկալել մարդկային հարաբերությունների բարդությունը։ Լեզուն հստակ է, զգացմունքային լարվածությամբ և դիտողական մանրամասներով հարուստ, ինչի շնորհիվ պատմությունը ձեռք է բերում և՛ գեղարվեստական, և՛ սոցիալական արժեք։

Informatics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ձեռքի ափի երակների ցանցի վրա հիմնված կենսաչափական գաղտնագրման համակարգի նախագծմանը և մշակմանը՝ ընդգծելով բարձր անվտանգության մակարդակ ապահովող նույնականացման ժամանակակից մեթոդների կիրառությունը տեղեկատվական տեխնոլոգիաներում։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես են ինֆրակարմիր պատկերահանման միջոցով ստացված ենթամաշկային երակային կառուցվածքները օգտագործվում որպես եզակի կենսաչափական հատկանիշ, որը դժվար է կեղծել կամ կրկնօրինակել։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերների նախամշակման, առանձնահատկությունների արտաբերման և համեմատման ալգորիթմներին, որոնք ապահովում են նույնականացման բարձր ճշգրտություն և արագություն։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է գաղտնագրման համակարգի ինտեգրումը տեղեկատվական անվտանգության ենթակառուցվածքներին՝ ներառյալ մուտքի վերահսկման համակարգերը և տվյալների պաշտպանության մեխանիզմները։ Միաժամանակ դիտարկվում են համակարգի հուսալիության բարձրացման, սխալ ճանաչման նվազեցման և իրական ժամանակում աշխատանքի ապահովման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել անվտանգ և արդյունավետ կենսաչափական նույնականացման լուծում։

Religion

Աշխատությունը ներկայացնում է սուրբ Զենոբ եպիսկոպոսին վերագրվող եկեղեցական ճառ, որը նվիրված է Հուդայի՝ Հիսուս Քրիստոսին մատնած աշակերտի կերպարին և նրա արարքի կրոնական ու բարոյական նշանակությանը։ Ճառի թեման կապված է Ավագ շաբաթվա խորհրդի հետ, մասնավորապես՝ Ավագ չորեքշաբթի օրվա, որը քրիստոնեական ավանդության մեջ հիշատակվում է Հուդայի մատնության և այդ իրադարձության հոգևոր իմաստավորման համատեքստում։ Հուդայի կերպարը եկեղեցական քարոզչության մեջ հաճախ դիտարկվում է դավաճանության, հավատարմության խախտման և բարոյական պատասխանատվության օրինակ։ Այսպիսի ճառերը նպատակ ունեն ոչ միայն մեկնաբանելու աստվածաշնչյան իրադարձությունները, այլև հավատացյալներին ուղղորդելու ինքնաքննության, հավատի ամրապնդման և քրիստոնեական արժեքների գիտակցման։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական ճարտասանության, աստվածաշնչյան թեմաների մեկնաբանության և Ավագ շաբաթվա քարոզչական ավանդույթների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ կրոնական գրականության պատմությամբ, պատարագային ու ծիսական մշակույթով և քրիստոնեական բարոյագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև վկայում է սրբերի անունների հետ կապված ճառերի տարածման և եկեղեցական ուսմունքը տպագիր գրականության միջոցով փոխանցելու ավանդույթի մասին։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան գրականության առանձնահատուկ դրսևորումներից մեկի՝ գանձարանային տաղերի խորհրդանշային համակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց գեղարվեստական կառուցվածքը, պատկերային մտածողությունը և հոգևոր-միստիկական բովանդակությունը։ Վերլուծվում են տաղերում կիրառվող խորհրդանշանների ծագումը, իմաստային շերտավորումը և կապը քրիստոնեական աշխարհընկալման ու ծիսական ավանդույթի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական արտահայտչամիջոցներին, փոխաբերական մտածողության ձևերին և միջնադարյան հայ բանաստեղծական ավանդույթի ներսում խորհրդանիշների զարգացման ընթացքին։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է գանձարանային տաղը որպես ոչ միայն գրական, այլև մշակութային և կրոնափիլիսոփայական համակարգ, որտեղ խորհրդանշանը հանդես է գալիս որպես իմաստի բազմաշերտ կրող և հոգևոր փորձառության արտահայտման միջոց։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս խորքային պատկերացում կազմել միջնադարյան հայ պոետիկ մտածողության առանձնահատկությունների, նրա խորհրդանշային լեզվի և հայ գրականության զարգացման պատմական կարևոր փուլերից մեկի մասին։