1984 - Ջորջ Օրուել

Chemistry

Պլաստմասաները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական հումքի՝ հիմնականում նավթի, գազի կամ ածխի վերամշակման արդյունքում և ունեն լայն կիրառություն արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Դրանք բնութագրվում են ցածր խտությամբ, բարձր ձևափոխելիությամբ, լավ մեկուսիչ հատկություններով և դիմացկունությամբ խոնավության, քիմիական նյութերի ու կոռոզիայի նկատմամբ, ինչը դրանց դարձնում է շատ գործնական և տնտեսապես արդյունավետ նյութեր տարբեր արտադրությունների համար։ Պլաստմասաների կառուցվածքը հիմնված է երկար մոլեկուլային շղթաների վրա, որոնք կարող են ունենալ տարբեր կառուցվածքային ձևեր՝ գծային, ճյուղավորված կամ ցանցային, և հենց այդ կառուցվածքն է պայմանավորում դրանց ֆիզիկական ու մեխանիկական հատկությունները։ Ըստ իրենց վարքագծի տաքացման ժամանակ պլաստմասաները հիմնականում բաժանվում են երկու մեծ խմբի՝ ջերմապլաստիկներ և ջերմահաստատիչներ։ Ջերմապլաստիկները տաքացնելիս փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել ու վերամշակվել՝ օրինակ պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը, մինչդեռ ջերմահաստատիչները տաքացման ժամանակ կարծրանում են և այլևս չեն կարող վերաձևավորվել՝ օրինակ էպօքսիդային խեժերը կամ ֆենոլֆորմալդեհիդային պլաստմասաները։ Բացի այս հիմնական բաժանումից, պլաստմասաները կարելի է դասակարգել նաև ըստ կիրառության՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ, բժշկական և այլ տեսակների, ինչպես նաև ըստ քիմիական կազմի՝ պոլիէթիլեններ, պոլիվինիլքլորիդ, պոլիստիրոլ և այլ պոլիմերներ, որոնք ունեն տարբեր հատկություններ և կիրառման ոլորտներ։ Պլաստմասաների լայն տարածումը պայմանավորված է դրանց արտադրության համեմատաբար ցածր արժեքով, հեշտ մշակմամբ և բազմաֆունկցիոնալությամբ, սակայն միաժամանակ դրանք առաջացնում են նաև բնապահպանական խնդիրներ, քանի որ շատ տեսակներ դժվար են քայքայվում և կուտակվում են շրջակա միջավայրում՝ պահանջելով վերամշակման և վերօգտագործման արդյունավետ համակարգերի զարգացում։

Law

Հայցային վաղեմության քաղաքացիաիրավական կարգավորումը Հայաստանի Հանրապետությունում նախատեսում է դատավարական և նյութական իրավունքի մեխանիզմներ, որոնք սահմանում են քաղաքացիների և իրավաբանական անձանց իրավունքների և պարտականությունների պաշտպանության ժամկետները, երբ речь գնում է պարտքային կամ այլ քաղաքացիական իրավունքների իրականացումից, և նպատակաուղղված է ապահովել իրավաբանական վստահություն, կանխարգելել իրավունքի չարաշահումները և իրավական հարաբերությունների երկարաժամկետ անորոշությունը։ Ըստ գործող քաղաքացիական օրենսգրքի՝ պահանջի հստակացման պահից սկսած սահմանված ժամանակահատվածում պահանջատերը պարտավոր է իր պահանջը ներկայացնել դատարան կամ այլ իրավասու մարմին, հակառակ դեպքում պահանջը կարող է ճանաչվել վաղեմության ենթակա և, որպես կանոն, չբացառվող դաշտում։ ՀՀ իրավակարգն առավելագույնս ընդգծում է պահանջի բնույթը, վաղեմության ժամկետի տևողությունը՝ այն դասակարգելով՝ ընդհանուր, առանձնահատուկ և բացառիկ ժամկետների, որոնք կախված են պահանջի ձևից, առարկայից և իրավաբանական հետևանքներից, և նախատեսում է որոշ բացառություններ, օրինակ՝ սուտի, խարդախության, հանցավոր արարքի կամ իրավաբանական անձանց գործունեության հատուկ հանգամանքներում ժամկետների դադարեցում կամ երկարացում։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է գերմաներենում ստատիվի՝ վիճակ արտահայտող լեզվական կառուցվածքների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց քերականական, իմաստաբանական և գործառական առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են ստատիվ ձևերի կազմավորման սկզբունքները, կիրառման ոլորտները, դրանց տարբերությունները գործողություն և արդյունք արտահայտող այլ բայական ձևերից, ինչպես նաև դերը խոսքում և գրավոր հաղորդակցությունում։ Քննարկվում են լեզվական օրինակներ, կիրառական վարժություններ և տեսական մեկնաբանություններ, որոնք նպաստում են գերմաներենի քերականական համակարգի ավելի խորքային ընկալմանը և լեզվական հմտությունների զարգացմանը։ Գիրքը նախատեսված է գերմաներեն ուսումնասիրող ուսանողների, դասախոսների, թարգմանիչների, լեզվաբանների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները գերմաներենի քերականության և լեզվագործածության վերաբերյալ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի դրամատիկական ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դրամատիկական խոսքի կառուցվածքը, բառապաշարը, շարահյուսական կազմակերպումը, ոճական միջոցները և կերպարների խոսքային անհատականացման եղանակներն են։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում է հեղինակի լեզվական համակարգի առանձնահատկությունը՝ հաշվի առնելով դրամատիկական ժանրի պահանջները, որտեղ խոսքը միաժամանակ իրականացնում է գործողություն առաջ տանելու, կերպար ստեղծելու, գաղափար արտահայտելու և կոնֆլիկտը բացահայտելու գործառույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկխոսությունների և մենախոսությունների կառուցվածքին, դրանց ռիթմին, հուզական լարվածությանը և խոսքային փոխազդեցության ձևերին։ Վերլուծվում են տարբեր սոցիալական, հոգեբանական և անհատական հատկանիշներ ունեցող կերպարների խոսքի առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով բացահայտվում են նրանց աշխարհայացքը, բնավորությունը, արժեքային համակարգը և միջանձնային հարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է բառապաշարի ընտրությունը, խոսակցական, գրական, հուզական-արտահայտչական և այլ շերտերի կիրառությունը, ինչպես նաև դարձվածքների, պատկերավոր արտահայտությունների, փոխաբերությունների, համեմատությունների և այլ ոճական միջոցների գործածությունը։ Կարևորվում է նաև լեզվի և պատմական-մշակութային միջավայրի կապը, քանի որ դրամատիկական երկերի լեզվական կառուցվածքը հաճախ պայմանավորված է պատկերվող ժամանակաշրջանի, հասարակական հարաբերությունների և գաղափարական խնդիրների առանձնահատկություններով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեղինակի կողմից ժամանակակից հայերենի արտահայտչական հնարավորությունների օգտագործման ուսումնասիրությունը և այն միջոցների բացահայտումը, որոնց շնորհիվ դրամատիկական խոսքը ձեռք է բերում բնականություն, կենդանություն և բեմական ազդեցիկություն։ Քննարկվում են նաև հեգնանքի, հակադրության, ենթատեքստի և լեզվական այլ հնարքների դերը՝ կերպարների և կոնֆլիկտային իրավիճակների բացահայտման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Պերճ Զեյթունցյանի դրամատուրգիան դիտարկել նաև լեզվաոճական տեսանկյունից՝ բացահայտելով հեղինակի անհատական ոճի ձևավորման հիմնական առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, լեզվաբանների, հայագետների, դրամատուրգիայի և թատերագիտության մասնագետների, դասախոսների, ուսուցիչների, գիտաշխատողների և բուհերի համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է գրականագիտական և լեզվաբանական մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է լեզվական արտահայտչամիջոցների համակարգը նպաստում դրամատիկական ստեղծագործությունների գաղափարական, գեղարվեստական և հոգեբանական ամբողջականության ձևավորմանը։

Medicine

Работа посвящена научному обоснованию системы диагностически связанных групп и медицинских стандартов, предназначенных для объективной оценки и совершенствования деятельности нефрологических отделений. В центре исследования находится задача повышения качества, эффективности и экономической обоснованности специализированной медицинской помощи пациентам с заболеваниями почек посредством систематизации клинических случаев и разработки унифицированных подходов к оценке результатов лечения. Рассматриваются принципы формирования диагностически связанных групп с учётом характера заболевания, тяжести состояния пациента, объёма необходимых диагностических и лечебных мероприятий, длительности пребывания в стационаре и других клинически значимых параметров. Особое внимание уделяется разработке медицинских стандартов, позволяющих сопоставлять фактическую деятельность нефрологических подразделений с обоснованными требованиями к диагностике, лечению, наблюдению и организации медицинской помощи. Исследование направлено на создание инструментов, которые могут использоваться для анализа структуры госпитализированных пациентов, рационального распределения ресурсов, оценки нагрузки на медицинский персонал и контроля качества оказываемых услуг. Важной частью работы является изучение показателей деятельности нефрологических отделений и определение критериев, позволяющих выявлять недостатки в организации лечебно-диагностического процесса и находить возможности его оптимизации. Предлагаемый подход способствует более объективному сравнению результатов работы различных подразделений и формированию единой системы оценки эффективности медицинской помощи. Отдельное внимание уделяется взаимосвязи клинических и организационно-экономических показателей, поскольку современная система здравоохранения требует не только достижения положительных медицинских результатов, но и рационального использования финансовых, кадровых и материально-технических ресурсов. Разработанные принципы могут быть применены для совершенствования планирования специализированной помощи, определения потребности в ресурсах, разработки нормативов и повышения качества медицинского обслуживания пациентов с нефрологическими заболеваниями. Исследование представляет интерес для нефрологов, организаторов здравоохранения, специалистов по медицинской статистике и управлению качеством, руководителей медицинских организаций, экономистов здравоохранения, а также исследователей и студентов медицинских специальностей.

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է սրտանոթային հիվանդություններ ունեցող կանանց նորածինների վաղ հետծննդյան հարմարվողականության առանձնահատկությունների կլինիկական և ֆիզիոլոգիական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում նորածնի օրգանիզմի անցումն է ներարգանդային միջավայրից ինքնուրույն կենսագործունեության պայմաններին և այն գործոնների գնահատումը, որոնք կարող են ազդել այդ գործընթացի ընթացքի վրա մայրական սրտանոթային հիվանդությունների առկայության դեպքում։ Նորածնային շրջանի սկզբնական փուլը բնութագրվում է շնչառական, սրտանոթային, նյութափոխանակային և ջերմակարգավորման համակարգերի արագ վերակազմավորմամբ, ուստի հարմարվողականության ընթացքի գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի երեխայի ընդհանուր վիճակի և հետագա զարգացման հնարավոր առանձնահատկությունների հասկացման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մայրական առողջական վիճակի վերաբերյալ կլինիկական տվյալները և նորածինների ընդհանուր ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները՝ բացահայտելու հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հղիության ընթացքում մոր արյան շրջանառության առանձնահատկությունների, պտղի զարգացման պայմանների, հղիության ընթացքի և նորածնի վաղ հարմարվողականության միջև գոյություն ունեցող կապերին։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև նորածինների հասունության աստիճանը, մարմնի հիմնական չափանիշները, սրտանոթային և շնչառական համակարգերի ֆունկցիոնալ վիճակը, ինչպես նաև կյանքի առաջին ժամանակահատվածում օրգանիզմի ընդհանուր հարմարվողական արձագանքները։ Կարևոր խնդիր է տարբերակել մայրական հիմնական հիվանդության հնարավոր ազդեցությունը այլ գործոններից, որոնք նույնպես կարող են պայմանավորել նորածնային շրջանի ընթացքը։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու մայր–պտուղ–նորածին համակարգում ձևավորվող ֆիզիոլոգիական փոխկապակցվածությունների մասին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր խմբերի կլինիկական տվյալների համեմատական գնահատում՝ առանձնացնելու այն օրինաչափությունները, որոնք բնորոշ են սրտանոթային խնդիրներ ունեցող մայրերի երեխաների վաղ հարմարվողականությանը։ Ստացված գիտական պատկերացումները կարևոր են մանկաբարձության և նեոնատոլոգիայի համար, քանի որ նպաստում են նորածինների վիճակի գնահատման և բժշկական հսկողության գիտական հիմքերի խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկաբարձության, նեոնատոլոգիայի, պերինատալ բժշկության և սրտաբանության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով մայրական սրտանոթային վիճակի և նորածնի վաղ ֆիզիոլոգիական հարմարվողականության միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։