Արդյունաբերական ձեռնարկության ղեկավարի հոգեբանական մոդելի հիմնախնդիրները

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է IX–XVI դարերի պարսից դասական գրականության մեջ ժողովուրդների, ցեղերի և էթնիկական խմբերի անվանումների իմաստային զարգացման, գործածության և գեղարվեստական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում էթնոնիմները դիտարկվում են ոչ միայն որպես որոշակի էթնիկական հանրույթներ անվանող բառային միավորներ, այլև որպես պատմական ժամանակաշրջանների մշակութային պատկերացումները, քաղաքական հարաբերությունները, հասարակական ընկալումները և գրական ավանդույթները արտացոլող լեզվական երևույթներ։ Քննության են առնվում տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում հանդիպող էթնիկական անվանումների սկզբնական նշանակությունները, դրանց իմաստային ընդլայնումները, նեղացումները, փոխաբերական կիրառությունները և ժամանակի ընթացքում ձևավորված լրացուցիչ նշանակությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ կոնկրետ ժողովրդի կամ ցեղի անվանումը գրական խոսքում աստիճանաբար ձեռք է բերել պայմանական, խորհրդանշական կամ գնահատողական իմաստ և սկսել է բնութագրել մարդու արտաքին տեսքը, վարքագիծը, սոցիալական դիրքը, աշխարհագրական ծագումը կամ որոշակի գեղարվեստական կերպար։ Ուսումնասիրվում է էթնոնիմների գործածությունը պոեզիայում և արձակում՝ հաշվի առնելով տվյալ ժամանակաշրջանի պատմաքաղաքական իրադարձությունները, ժողովուրդների միջև շփումները, ռազմական հակամարտությունները, առևտրային կապերը, բնակչության տեղաշարժերը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Վերլուծվում է նաև պատմական իրականության և գրական պայմանականության հարաբերակցությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով են գրական տեքստերում արտահայտված պատկերացումները համապատասխանում տվյալ էթնիկական խմբերի իրական պատմական դրությանը և որքանով են ձևավորվել գրական ավանդույթի ազդեցությամբ։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու առանձին անվանումների իմաստային փոփոխություններին տարբեր դարաշրջաններում և հեղինակների մոտ՝ բացահայտելով դրանց կայուն ու փոփոխական հատկանիշները։ Կարևորվում են նաև լեզվական փոխառությունները, բազմալեզու մշակութային միջավայրի ազդեցությունը և պարսկական գրականության կապերը հարևան ժողովուրդների պատմության ու մշակույթի հետ։ Աշխատանքը նպաստում է պարսից դասական գրականության բառապաշարի պատմական շերտերի, միջնադարյան էթնոմշակութային պատկերացումների և անվանումների իմաստային փոփոխության օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ միաժամանակ կարևոր նյութ տրամադրելով իրանագիտության, պատմական բառագիտության, իմաստաբանության և մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության համար։

Mathematics

Գիրքը նվիրված է մոլեկուլների իրական կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը թերմոտրոպ հեղուկ բյուրեղային համակարգերում ընթացող ռելաքսացիոն գործընթացների վրա։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են հեղուկ բյուրեղային նյութերի մոլեկուլային կառուցվածքի, տարածական դասավորության և դինամիկական հատկությունների փոխկապակցվածությունը՝ բացահայտելով այն գործոնները, որոնք որոշում են համակարգերի ֆիզիկական վարքը տարբեր պայմաններում։ Հեղինակը վերլուծում է մոլեկուլային կառուցվածքի ոչ իդեալական առանձնահատկությունները, միջմոլեկուլային փոխազդեցությունները և դրանց ազդեցությունը հեղուկ բյուրեղների փուլային անցումների, դիէլեկտրական հատկությունների և ռելաքսացիոն մեխանիզմների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են տեսական մոտեցումներ և փորձարարական արդյունքներ, որոնք նպաստում են հեղուկ բյուրեղային համակարգերի կառուցվածք–հատկություն կապի ավելի խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից նյութագիտության, օպտոէլեկտրոնիկայի, մոլեկուլային ճարտարագիտության և նորարարական տեխնոլոգիաների զարգացման համար, որտեղ հեղուկ բյուրեղային նյութերը լայն կիրառություն ունեն։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզիկոսների, քիմիկոսների, նյութագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հեղուկ բյուրեղների կառուցվածքային և դինամիկական հատկությունների ուսումնասիրությամբ։

Religion

Գիրքը նախատեսված է հայկական դպրոցներում աղոթքների կիրառման և աշակերտների հոգևոր դաստիարակության համար։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ այն կազմվել է դպրոցական կարիքներին համապատասխան՝ որպես աղոթքների հավաքածու, որը կարող էր օգտագործվել ուսումնական օրվա ընթացքում և կրոնական կրթության կազմակերպման ժամանակ։ Հայկական կրթական ավանդույթում աղոթքը կարևոր դեր է ունեցել երեխաներին քրիստոնեական հավատքի, եկեղեցական սովորույթների և հոգևոր կյանքի հիմնական սկզբունքների ծանոթացնելու գործում։ Աղոթքների միջոցով աշակերտները սովորում էին արտահայտել երախտագիտություն, խնդրանք և ապաշխարություն, ինչպես նաև յուրացնում էին խոնարհության, բարության, պատասխանատվության ու մերձավորի հանդեպ հոգատարության գաղափարները։ Դպրոցական աղոթագրքերը կարող էին կիրառվել դասերի սկզբում կամ ավարտին, ընդհանուր հավաքների ժամանակ և կրթական կյանքի այլ առիթներով՝ նպաստելով միասնական հոգևոր միջավայրի ձևավորմանը։ Նման հրատարակությունները վկայում են, որ 19-րդ դարի հայկական դպրոցներում կրթությունը հաճախ համադրվում էր կրոնական և բարոյական դաստիարակության հետ։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական մշակույթի, աղոթագրական գրականության և դպրոցական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև կարևոր նյութ է հայերեն կրոնական ուսումնական գրքերի տարածման, դպրոցական առօրյայում աղոթքի կիրառության և ազգային կրթական ավանդույթների ձևավորման պատմական ընթացքը դիտարկելու տեսանկյունից։

Other Subjects

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի ձեռնարկ է, որը նախատեսված է գրադարանների աշխատակիցներին սեմինար պարապմունքների կազմակերպման և անցկացման գործում գործնական աջակցություն ցուցաբերելու համար։ Ներկայացվում են մասնագիտական սեմինարների նախապատրաստման հիմնական սկզբունքները, թեմաների ընտրության, ուսումնական նյութերի մշակման և պարապմունքների արդյունավետ կազմակերպման վերաբերյալ հանձնարարականներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային աշխատանքի տեսական գիտելիքների և գործնական փորձի համադրմանը, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը և աշխատանքի առաջավոր մեթոդների տարածմանը։ Քննարկվում են սեմինարների կառուցվածքի ձևավորման, զեկուցումների և քննարկումների կազմակերպման, մասնակիցների ակտիվ ներգրավման ու մասնագիտական հարցերի համատեղ վերլուծության հնարավորությունները։ Դիտարկվում է գրադարանային սպասարկման, գրքային ֆոնդերի կազմակերպման, մատենագիտական և տեղեկատվական աշխատանքի, ընթերցողների հետ տարվող գործունեության ու գրականության հանրայնացման վերաբերյալ գիտելիքների կատարելագործման նշանակությունը։ Կարևորվում է սեմինար պարապմունքների կիրառումը որպես գրադարանավարների շարունակական մասնագիտական կրթության, փորձի փոխանակման և գործնական հմտությունների զարգացման միջոց։ Մեթոդական հանձնարարականները կարող են ներառել նաև ինքնուրույն աշխատանքի, մասնագիտական գրականության ուսումնասիրության, քննարկման հարցերի նախապատրաստման և ձեռք բերված գիտելիքների գործնական կիրառման վերաբերյալ ցուցումներ։ Հրատարակությունն ուղղված է գրադարանային աշխատանքի որակի բարձրացմանը, աշխատակիցների մասնագիտական գիտելիքների համակարգմանը և գրադարանների գործունեության կազմակերպման մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մեթոդիստների, գրադարանների ղեկավարների և գրադարանային ոլորտում մասնագիտական ուսուցում ու վերապատրաստում կազմակերպող մասնագետների համար։

Literature

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Պարույր Սևակի ստեղծագործության և հայկական ժողովրդական բանահյուսության փոխառնչությունների քննությանը՝ բացահայտելով ժողովրդական բանավոր մշակույթի ազդեցությունը նրա բանաստեղծական մտածողության, թեմատիկ համակարգի, լեզվի և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է բանաստեղծը յուրացրել ժողովրդական ստեղծագործության ավանդույթները և դրանք վերափոխել ժամանակակից գրական խոսքի՝ պահպանելով ազգային մշակութային հիշողության հիմնական շերտերը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ժողովրդական երգի, առածների, ասացվածքների, հեքիաթների, ավանդությունների, ժողովրդական պատկերների և բանավոր խոսքի այլ տարրերի ներկայությունը նրա ստեղծագործություններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական լեզվամտածողության և Սևակի անհատական բանաստեղծական լեզվի փոխազդեցությանը, քանի որ ժողովրդական խոսքի պարզությունը, պատկերավորությունը, հնչերանգային ճկունությունը և իմաստային խտությունը հաճախ վերածվում են հեղինակի գեղարվեստական համակարգի կարևոր բաղադրիչների։ Կարևոր է նաև բանահյուսական կերպարների, խորհրդանիշների և թեմաների վերաիմաստավորման գործընթացը, որի միջոցով ավանդական նյութը ստանում է նոր գաղափարական և հոգեբանական նշանակություն։ Սևակի ստեղծագործություններում ժողովրդական մշակույթը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես թեմատիկ աղբյուր, այլև որպես ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և ժողովրդի հավաքական փորձի արտահայտման միջոց։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժողովրդական երգարվեստի և բանաստեղծական ռիթմի փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են բանավոր ավանդույթի հնչերանգային և կառուցվածքային սկզբունքները ներգործում բանաստեղծական խոսքի կազմակերպման վրա։ Առանձին նշանակություն ունի ավանդական և ժամանակակից մտածողության համադրությունը․ Սևակը ժողովրդական մշակույթի նյութը չի կրկնում մեխանիկորեն, այլ այն վերածում է ժամանակակից մարդու խնդիրների, հասարակական փոփոխությունների, սիրո, հայրենիքի, հիշողության և մարդկային արժանապատվության մասին խոսելու միջոցի։ Այս տեսանկյունից բանահյուսությունը նրա ստեղծագործության մեջ դառնում է անցյալի և ներկայի միջև կապ ստեղծող կարևոր օղակ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ինչպես Սևակի պոեզիայի, այնպես էլ հայկական բանահյուսության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս միաժամանակ դիտարկել գրական և ժողովրդական մշակույթի փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ժողովրդական բանահյուսությունը Սևակի ստեղծագործական աշխարհի կարևոր հիմքերից է, որի միջոցով նա պահպանել, վերաիմաստավորել և նոր գեղարվեստական ձևով արտահայտել է ազգային մշակույթի հիշողությունն ու արժեքները։

Pedagogy

Կրթագիտական և առողջապահական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հանրակրթական դպրոցներում մարդու իմունային անբավարարության վիրուսի (ՄԻԱՎ) և ձեռքբերովի իմունային անբավարարության համախտանիշի (ՁԻԱՀ) վերաբերյալ գիտելիքների ձևավորման նշանակությանը՝ որպես վարակի կանխարգելման և առողջ ապրելակերպի խթանման կարևոր միջոց։ Քննության են առնվում ՄԻԱՎ վարակի փոխանցման ուղիները, դրա կանխարգելման գիտականորեն հիմնավորված միջոցները, հիվանդության վերաբերյալ տարածված թյուրըմբռնումները և հավաստի տեղեկատվության մատուցման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցականների տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան առողջապահական կրթության կազմակերպմանը, ուսուցման արդյունավետ մեթոդների ընտրությանը և սովորողների իրազեկվածության մակարդակի բարձրացմանը։ Վերլուծվում են հանրակրթական ծրագրերում ՄԻԱՎ-ի և ՁԻԱՀ-ի վերաբերյալ թեմաների ընդգրկման հնարավորությունները, ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածության նշանակությունը և դպրոցական միջավայրում առողջության պահպանման մշակույթի ձևավորման պայմանները։ Քննարկվում են նաև կանխարգելիչ կրթության հոգեբանական ու սոցիալական կողմերը, պատասխանատու վարքագծի ձևավորումը, անձնական առողջության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքը և ՄԻԱՎ-ով ապրող անձանց նկատմամբ խտրականության ու խարանի կանխարգելումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տեղեկատվական հանդիպումների, ուսումնական քննարկումների, ինտերակտիվ դասերի և կրթական նյութերի կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դպրոցի, ընտանիքի և առողջապահական հաստատությունների համագործակցության կարևորությանը՝ սովորողների համար անվտանգ, վստահելի և գիտականորեն ճշգրիտ տեղեկատվական միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժության, առողջապահական կրթության, հանրային առողջության և վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։