Աշխարհամասերի ֆիզիկական աշխարհագրություն. Պր. 2. Ասիա

Psychology

Սա սոցիալ-հոգեբանական և մանկավարժական հետազոտություն է, որը նվիրված է ծնողազուրկ և ծնողական խնամքից զրկված երեխաների սոցիալական հարմարեցման գործընթացին, ինչպես նաև այդ գործընթացի ընթացքում առաջացող դժվարությունների հոգեբանական պատճառների վերլուծությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են երեխայի անձի ձևավորման առանձնահատկությունները խնամքի բացակայության պայմաններում, հուզական կապերի խաթարումը, վստահության և անվտանգության զգացողության նվազումը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը սոցիալական վարքագծի, հաղորդակցման հմտությունների և ինքնագնահատականի վրա, աշխատանքը ընդգծում է նաև ինստիտուցիոնալ խնամքի միջավայրի դերը՝ որպես սոցիալականացման միջավայր, և այն մարտահրավերները, որոնք կապված են խմբային դաստիարակության, անհատական ուշադրության պակասի և սոցիալական ինտեգրման դժվարությունների հետ, միաժամանակ դիտարկվում են հոգեբանական աջակցման, վերականգնողական ծրագրերի և մանկավարժական միջամտությունների հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարելավել երեխաների ադապտացիան և կյանքի որակը։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XVII–XVIII դարերի հայ իրականության գեղարվեստական վերարտադրությանը ժամանակակից հայ պատմավեպում՝ բացահայտելով այն եղանակները, որոնց միջոցով պատմական անցյալը վերածվում է գրական պատումի և ձեռք բերում նոր գաղափարական ու գեղագիտական նշանակություն։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ ժողովրդի պատմության բարդ և հակասական մի ժամանակաշրջանն է, որը բնորոշվում էր քաղաքական անկայունությամբ, օտար տերությունների ազդեցությամբ, ազգային ինքնության պահպանման դժվարություններով, ազատագրական ձգտումներով, սոցիալական հակասություններով և մշակութային կյանքի շարունակական զարգացմամբ։ Այս պատմական միջավայրի գեղարվեստական ներկայացումը ժամանակակից հայ պատմավեպում հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնելու անցյալի պատկերն ու մթնոլորտը, այլև այն վերաիմաստավորելու ներկայի արժեքային և գաղափարական հարցադրումների շրջանակում։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է պատմական փաստի և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերության բացահայտումը։ Պատմավեպը չի սահմանափակվում փաստերի ճշգրիտ շարադրանքով․ պատմական իրադարձությունները դառնում են գեղարվեստական աշխարհի կառուցման հիմք, իսկ իրական անձանց և դեպքերի կողքին կարող են ստեղծվել երևակայական կերպարներ ու իրավիճակներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ ներկայացնելու ժամանակաշրջանի հասարակական և հոգեբանական մթնոլորտը։ Այդ եղանակով պատմությունը ձեռք է բերում մարդկային չափում, քանի որ մեծ քաղաքական իրադարձությունները ներկայացվում են անհատների ճակատագրերի, հարաբերությունների, ներքին ապրումների և բարոյական ընտրությունների միջոցով։ Ժամանակակից պատմավեպերում առանձնահատուկ նշանակություն ունի ազգային ինքնության և պատմական հիշողության թեման։ XVII–XVIII դարերի իրադարձությունների գեղարվեստական վերակերտումը հաճախ կապված է հայ ժողովրդի ինքնությունը պահպանելու, մշակութային արժեքները պաշտպանելու և ազգային ապագայի մասին մտածելու խնդիրների հետ։ Անցյալի հերոսների պայքարը, կորուստներն ու ձեռքբերումները ներկայացվում են ոչ միայն որպես պատմական իրողություններ, այլև որպես ազգային հիշողության մաս, որը կարող է ազդեցություն ունենալ հետագա սերունդների ինքնագիտակցության վրա։ Այս համատեքստում պատմավեպը հանդես է գալիս որպես անցյալի և ներկայի միջև երկխոսության յուրահատուկ ձև։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ազատագրական գաղափարների գեղարվեստական արտացոլմանը։ Դարաշրջանի քաղաքական պայմանները, ազգային ազատության ձգտումները և պետականության գաղափարը պատմավեպերում հաճախ դառնում են սյուժետային հիմնական առանցքներ։ Հերոսները կանգնում են անձնական անվտանգության և ազգային պարտքի, սեփական կյանքի և ընդհանուր նպատակի միջև ընտրության առաջ։ Նրանց վարքագիծը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայրենասիրության, անձնազոհության, հավատարմության և պատասխանատվության գաղափարները՝ միաժամանակ ցույց տալով պատմական պայքարի մարդկային գինը։ Պատմական իրականության գեղարվեստական պատկերման կարևոր բաղադրիչ է ժամանակաշրջանի կենցաղի և մշակութային միջավայրի վերականգնումը։ Պատմավեպերում ներկայացվում են մարդկանց առօրյան, սովորույթները, հասարակական հարաբերությունները, հոգևոր և մշակութային կյանքը, քաղաքային ու գյուղական միջավայրերը, ինչպես նաև ժամանակաշրջանին բնորոշ բարքերը։ Այս մանրամասները նպաստում են պատմական հավաստիության տպավորության ստեղծմանը և ընթերցողին հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու XVII–XVIII դարերի հայ հասարակության մասին։ Միաժամանակ այդ կենցաղային ու մշակութային պատկերը հաճախ ծառայում է կերպարների բնավորության բացահայտմանը և նրանց սոցիալական միջավայրի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի պատմական անձի գեղարվեստական կերպավորումը։ Իրական պատմական գործիչը պատմավեպում վերածվում է ոչ միայն պատմության գործող անձի, այլև գրական կերպարի, որի միջոցով հեղինակը կարող է ուսումնասիրել իշխանության, պատասխանատվության, հայրենասիրության, բարոյական ընտրության և մարդկային թուլությունների խնդիրները։ Պատմական կերպարի մարդկայնացումը հնարավորություն է տալիս նրան ներկայացնել ոչ միայն որպես հերոսական կամ քաղաքական նշանակություն ունեցող անհատ, այլև որպես հակասություններով, զգացմունքներով ու ներքին պայքարով օժտված մարդ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր է նաև ժամանակակից հայ պատմավեպի գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությունը։ Պատմական նյութի մատուցման ժամանակ օգտագործվում են տարբեր պատմողական եղանակներ, բազմաշերտ սյուժեներ, երկխոսություններ, հոգեբանական նկարագրություններ և պատմական ու անձնական ժամանակների զուգահեռում։ Այս միջոցներով հեղինակը կարողանում է համադրել պատմական լայն համայնապատկերը և անհատի ներքին աշխարհը՝ ստեղծելով անցյալի բազմակողմանի պատկերը։ XVII–XVIII դարերի հայ իրականության գեղարվեստական արտացոլումը կարևոր նշանակություն ունի նաև ժամանակակից պատմական գիտակցության ձևավորման տեսանկյունից։ Պատմավեպը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ոչ միայն ճանաչելու անցյալի իրադարձությունները, այլև դրանք զգալու կերպարների ճակատագրերի և մարդկային ապրումների միջոցով։ Այդ պատճառով պատմական գրականությունը կարող է նպաստել պատմական հիշողության պահպանմանը՝ միաժամանակ խթանելով անցյալի նկատմամբ քննադատական և բազմակողմանի վերաբերմունքը։ Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ժամանակակից հայ պատմավեպում XVII–XVIII դարերի իրականությունը վերածվում է ոչ միայն անցյալի նկարագրության, այլև ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, ազատության, պետականության և մարդու բարոյական պատասխանատվության մասին խորհելու միջոցի։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, պատմավեպի ժանրով, ազգային պատմական հիշողությամբ և ժամանակակից հայ արձակով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպես է անցյալի բարդ պատմական իրականությունը վերաիմաստավորվում ժամանակակից գեղարվեստական մտածողության շրջանակում։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է տեխնոլոգիաների միջազգային փոխանցման և փոխանակման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գիտելիքի, տեխնոլոգիական լուծումների, արտադրական փորձի և նորարարությունների միջազգային շարժի ազդեցությունն է ազգային տնտեսության մրցունակության, արտադրողականության և տեխնոլոգիական զարգացման վրա։ Քննվում են տեխնոլոգիաների փոխանցման հիմնական տնտեսական ձևերն ու ուղիները՝ օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների, լիցենզավորման, համատեղ ձեռնարկությունների, գիտատեխնիկական համագործակցության, միջազգային առևտրի և մասնագիտական գիտելիքի տարածման միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն տնտեսական և ինստիտուցիոնալ պայմաններին, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են արտաքին տեխնոլոգիաների յուրացմանը և տեղական տնտեսության մեջ դրանց արդյունավետ կիրառմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տեխնոլոգիական կարողությունների մակարդակը, մարդկային կապիտալի որակը, գիտության և արտադրության փոխգործակցությունը, նորարարական ենթակառուցվածքները, ֆինանսավորման հասանելիությունը և մտավոր սեփականության պաշտպանության նշանակությունը։ Հայաստանի օրինակով կարևոր խնդիր է միջազգային տեխնոլոգիական հոսքերին մասնակցելու հնարավորությունների և սահմանափակումների գնահատումը՝ հաշվի առնելով ներքին շուկայի առանձնահատկությունները, տնտեսության կառուցվածքը և տեղական կազմակերպությունների տեխնոլոգիական ներուժը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեխնոլոգիաների ներմուծման տնտեսական արդյունավետությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով է դրանց յուրացումը նպաստում արտադրության արդիականացմանը, ծախսերի նվազեցմանը, նոր արտադրանքի ստեղծմանը և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է ոչ միայն պատրաստի տեխնոլոգիաների ձեռքբերումը, այլև դրանց տեղայնացման, կատարելագործման և սեփական նորարարական լուծումների ստեղծման կարողությունների զարգացումը։ Առանձին նշանակություն ունի պետության տնտեսական և նորարարական քաղաքականության դերը՝ գիտահետազոտական գործունեության, մասնավոր հատվածի և միջազգային գործընկերների միջև կապերի ձևավորման գործում։ Տեխնոլոգիական փոխանակումը դիտարկվում է նաև որպես միջազգային տնտեսական ինտեգրման բաղադրիչ, որի միջոցով տնտեսությունները կարող են ներգրավվել գիտելիքահեն արտադրության և արժեքի ստեղծման միջազգային գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության, նորարարությունների կառավարման, տեխնոլոգիական զարգացման և ներդրումային քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի տնտեսության տեխնոլոգիական արդիականացման և միջազգային տեխնոլոգիական համագործակցության արդյունավետության բարձրացման հիմնական հնարավորությունները։

Pedagogy

«Կենցաղ կամ դաստիարակություն» վերնագիրը մատնանշում է մարդու առօրյա կյանքի, վարքագծի և դաստիարակության փոխկապակցվածության թեման։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչպես են ընտանեկան միջավայրը, հասարակական հարաբերությունները, սովորությունները և անձնական վարքը նպաստում մարդու բնավորության ու արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Վերնագրի հիման վրա կարելի է ենթադրել, որ գիրքը կարող էր ունենալ կրթական կամ բարոյախրատական ուղղվածություն՝ ընթերցողին ներկայացնելով կենցաղային վարքականոնների, անձնական պատասխանատվության, կարգապահության, բարեկրթության և ուրիշների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքի կարևորությունը։ Հնարավոր է, որ այնտեղ քննարկվել են նաև ընտանեկան դաստիարակության, երեխաների ու երիտասարդների վարքի ձևավորման, հասարակության մեջ ընդունված բարոյական նորմերի և առօրյա կյանքում դրանց կիրառման հարցեր։ Նման աշխատությունները կարող էին ծառայել որպես ուղեցույց ընտանիքների, ուսուցիչների և երիտասարդ ընթերցողների համար՝ նպաստելով ոչ միայն գիտելիքների ձեռքբերմանը, այլև վարքի ու մտածելակերպի ձևավորմանը։ Վերնագրում «կենցաղ» և «դաստիարակություն» հասկացությունների համադրությունը թույլ է տալիս ենթադրել, որ հեղինակը կարևորել է դաստիարակության դերը մարդու առօրյա կյանքի և հասարակական վարքի մեջ։ Այնուամենայնիվ, առանց գրքի բովանդակությանը կամ տիտղոսաթերթին ծանոթանալու հնարավոր չէ հաստատել՝ աշխատությունն իրականում ինչ թեմաներ է ընդգրկում, ում է ուղղված և ինչ մեթոդներով է ներկայացնում դաստիարակության հարցերը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրական արդարադատության իրականացման դատավարական առանձնահատկությունների, դրա իրավական բնույթի և սահմանադրական վերահսկողության համակարգում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում սահմանադրական դատավարությունը դիտարկվում է որպես սահմանադրական իրավակարգի պահպանման և իրավական ակտերի սահմանադրականության վերահսկման համար նախատեսված առանձնահատուկ իրավական ընթացակարգերի համակարգ։ Ուշադրություն է հատկացվում սահմանադրական դատավարության սկզբունքներին, մասնակիցների իրավական կարգավիճակին, վարույթի փուլերին և գործերի քննության ընթացակարգային առանձնահատկություններին։ Քննվում է սահմանադրական դատավարության հարաբերակցությունը դատավարության այլ տեսակների հետ՝ բացահայտելով դրա ինքնուրույն բնույթը և այն հատկանիշները, որոնք պայմանավորված են սահմանադրական վերահսկողության նպատակներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սահմանադրական վերահսկողություն իրականացնող մարմին դիմելու իրավական հիմքերի, դիմելու իրավունք ունեցող սուբյեկտների և ներկայացվող դիմումների ընդունելիության պայմանների ուսումնասիրությունը։ Կարևորվում են գործի քննության նախապատրաստման, դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումների ներկայացման, իրավական փաստարկների գնահատման և վերջնական որոշման ընդունման ընթացակարգային հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սահմանադրականության գնահատման առանձնահատկություններին, երբ քննության առարկան ոչ թե սովորական իրավական վեճի փաստական հանգամանքների պարզումն է, այլ համապատասխան իրավական նորմերի և սահմանադրական դրույթների փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Քննվում են նաև անհատական սահմանադրական պաշտպանության մեխանիզմների նշանակությունը և դրանց կապը անձի սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության ընդհանուր համակարգի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սահմանադրական դատավարության ընթացքում մրցակցության, կողմերի իրավահավասարության, հրապարակայնության, դատական անկախության և իրավական որոշակիության սկզբունքների դրսևորման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է նաև ընդունված որոշումների իրավական բնույթի, դրանց պարտադիր ուժի և իրավական համակարգի վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Սահմանադրական արդարադատությունը դիտարկվում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների գործունեության սահմանադրական շրջանակների պահպանման հետ փոխկապակցված ինստիտուտ՝ առանց այն նույնացնելու ընդհանուր իրավասության դատական վերահսկողության հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական մոտեցումները, սահմանադրական և դատավարական իրավունքի սկզբունքները, ինչպես նաև սահմանադրական արդարադատության ինստիտուցիոնալ զարգացման խնդիրները։ Նման համալիր քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դատավարական մեխանիզմների դերը սահմանադրական նորմերի գործողության ապահովման, սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության և իրավական համակարգում սահմանադրականության սկզբունքի իրականացման գործում։ Աշխատությունը կարող է կիրառական և տեսական նշանակություն ունենալ սահմանադրական իրավունքի, դատավարական իրավունքի և սահմանադրական արդարադատության ոլորտների ուսումնասիրության համար։

History

Պատմաիրավական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության հետևանքների հաղթահարման հետ կապված պատմական և իրավական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում խնդրի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրա միջազգային-իրավական ընկալման առանձնահատկությունները և համապատասխան իրավական մոտեցումների զարգացման ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցեղասպանության հանցագործության վերաբերյալ միջազգային իրավունքի սկզբունքներին, պատասխանատվության, հատուցման և խախտված իրավունքների վերականգնման վերաբերյալ իրավական հայեցակարգերին։ Վերլուծվում են պատմական փաստերի իրավական գնահատման, անհատական և հավաքական իրավունքների պաշտպանության, սեփականության ու մշակութային ժառանգության հետ կապված հարցերի ուսումնասիրման տեսական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավական փաստաթղթերի, պատմական աղբյուրների և իրավագիտական մեկնաբանությունների նշանակությունը խնդրի բազմակողմանի ուսումնասիրության համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու պատմական արդարության, իրավական պատասխանատվության և ցեղասպանությունների հետևանքների հաղթահարման վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումների մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Հայոց ցեղասպանության պատմության, միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների և պատմաիրավական ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։