Աստվածաշունչ

Law

Սահմանադրաիրավական, քաղաքագիտական և իրավափիլիսոփայական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության (ԼՂՀ) սահմանադրության արժեբանական առանձնահատկությունների և սահմանադրականության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սահմանադրական արժեբանության տեսական հիմունքները, սահմանադրության՝ որպես հիմնարար իրավական և արժեքային փաստաթղթի նշանակությունը, ինչպես նաև սահմանադրական կարգի ձևավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների և ազատությունների, ժողովրդավարության, իրավունքի գերակայության, իշխանությունների բաժանման, իրավական որոշակիության և հանրային իշխանության պատասխանատվության գաղափարների սահմանադրական ամրագրմանը։ Վերլուծվում են ԼՂՀ սահմանադրական կարգավորումների գաղափարական հիմքերը, պետական կառավարման մարմինների իրավասությունների սահմանման առանձնահատկությունները և սահմանադրական նորմերի ու դրանց գործնական իրականացման փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են սահմանադրականության զարգացման իրավական և ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, սահմանադրական վերահսկողության, դատական անկախության և մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ԼՂՀ սահմանադրական փաստաթղթերի պատմական զարգացումը, դրանց համեմատությունը այլ սահմանադրական համակարգերի հետ և միջազգային իրավունքի սկզբունքների նշանակությունը համապատասխան իրավաքաղաքական գործընթացների գնահատման համար։ Անդրադարձ է կատարվում սահմանադրական արժեքների և քաղաքական իրականության փոխազդեցությանը, ինչպես նաև Լեռնային Ղարաբաղի միջազգային իրավական կարգավիճակի շուրջ գոյություն ունեցած հակասություններին և դրանց ազդեցությանը սահմանադրական զարգացման հնարավորությունների վրա։ Աշխատանքի պատմական և իրավական գնահատման համար կարևոր է նաև հաշվի առնել 2023 թվականի իրադարձություններից հետո ձևավորված իրողությունները՝ տարբերակելով ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի սահմանադրական համակարգը հետագա զարգացումներից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, իրավունքի փիլիսոփայության, քաղաքագիտության և Հարավային Կովկասի իրավաքաղաքական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայոց գրավոր մշակույթի համապարփակ թվայնացման հիմնախնդրին՝ այն դիտարկելով ոչ միայն որպես մշակութային ժառանգության պահպանման տեխնիկական միջոց, այլև որպես պետական զարգացման, գիտության, կրթության և ազգային ինքնության ամրապնդման ռազմավարական ուղղություն։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ձեռագրերը, հին ու նոր տպագիր գրքերը, արխիվային փաստաթղթերը, պարբերականները, քարտեզները և գրավոր մշակույթի այլ նմուշները կազմում են ազգային հիշողության կարևորագույն շերտերից մեկը, որի երկարաժամկետ պահպանման և հասանելիության ապահովումը պահանջում է ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների համակարգված կիրառում։ Աշխատության մեջ թվայնացումը ներկայացվում է որպես բազմափուլ գործընթաց, որը չի սահմանափակվում փաստաթղթերի սկանավորմամբ։ Այն ներառում է նյութերի ընտրություն և նախապատրաստում, բարձրորակ թվային պատճենների ստեղծում, մետատվյալների ձևավորում, էլեկտրոնային կատալոգավորում, տեքստերի ճանաչում, թվային պահպանման համակարգերի ստեղծում և օգտվողների համար հասանելի տեղեկատվական հարթակների զարգացում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական կրիչների վրա պահպանվող մշակութային արժեքները վերածել երկարաժամկետ օգտագործման ենթակա թվային ռեսուրսների։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն գրավոր ժառանգության առանձնահատկություններին։ Հայկական ձեռագրերի և հին տպագիր նյութերի թվայնացումը պահանջում է ոչ միայն տեխնիկական բարձր որակ, այլև մասնագիտական նկարագրություն, քանի որ յուրաքանչյուր նյութ կարող է պարունակել պատմական, լեզվաբանական, գրական, արվեստաբանական և մատենագիտական մեծ արժեք ունեցող տեղեկություններ։ Թվային պատճենը լիարժեք գիտական ռեսուրս է դառնում այն դեպքում, երբ այն ուղեկցվում է հեղինակային, ժամանակագրական, տեղագրական, մատենագիտական և բովանդակային համապատասխան տվյալներով։ Այդ պատճառով աշխատանքում կարևորվում է միասնական չափորոշիչների և փոխգործունակ տեղեկատվական համակարգերի ստեղծումը։ Թվայնացման կարևորագույն արդյունքներից մեկը մշակութային ժառանգության հասանելիության ընդլայնումն է։ Եթե ֆիզիկական ձեռագիրը կամ հազվագյուտ գիրքը հասանելի է միայն այն հաստատության այցելուներին, որտեղ այն պահվում է, ապա թվային տարբերակը կարող է հասանելի դառնալ հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար աշխարհի տարբեր երկրներից։ Սա հատկապես նշանակալի է հայկական սփյուռքի և հայագիտությամբ զբաղվող միջազգային գիտական համայնքի համար։ Թվային հասանելիությունը կարող է նպաստել նաև հայերեն լեզվով գիտական և կրթական նյութերի տարածմանը և նոր հետազոտությունների առաջացմանը։ Աշխատությունը թվայնացումը կապում է նաև պետական կառավարման և զարգացման գործընթացների հետ։ Համակարգված թվային մշակութային ենթակառուցվածքը կարող է նպաստել պետական և գիտակրթական հաստատությունների միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, տվյալների միասնականացմանը և մշակութային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարմանը։ Թվային շտեմարանները կարող են օգտագործվել կրթական ծրագրերում, գիտական հետազոտություններում, մշակութային զբոսաշրջության զարգացման և միջազգային գիտական համագործակցության շրջանակում։ Միաժամանակ աշխատանքը ենթադրում է, որ թվայնացումը պետք է իրականացվի երկարաժամկետ պահպանման սկզբունքներով։ Թվային ֆայլի ստեղծումը դեռևս չի երաշխավորում դրա պահպանումը․ անհրաժեշտ են տվյալների կրկնօրինակում, պահպանման անվտանգ ենթակառուցվածքներ, ֆայլային ձևաչափերի կառավարում, մետատվյալների պահպանում և տեխնոլոգիական փոփոխություններին համապատասխան պարբերական թարմացում։ Հակառակ դեպքում թվային հավաքածուները կարող են ժամանակի ընթացքում դառնալ անհասանելի կամ տեխնոլոգիապես հնացած։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը հայերեն գրավոր ժառանգության մշակման գործում։ Նիշերի օպտիկական ճանաչման, մեքենայական որոնման, արհեստական բանականության և լեզվական տեխնոլոգիաների զարգացումը կարող է հնարավորություն տալ ոչ միայն պահպանել գրավոր նյութերի պատկերները, այլև ստեղծել դրանց որոնելի և մեքենայական մշակման ենթակա տեքստային տարբերակներ։ Սա հատկապես կարևոր է մեծածավալ հավաքածուների գիտական ուսումնասիրության համար, քանի որ թվայնացված տեքստերի միջոցով հնարավոր է արագ որոնել բառեր, անուններ, տեղանուններ և թեմատիկ կապեր։ Միևնույն ժամանակ հին ուղղագրության, ձեռագրային գրերի և վնասված փաստաթղթերի ճանաչումը պահանջում է մասնագիտացված տեխնոլոգիական լուծումներ և փորձագիտական վերահսկողություն։ Աշխատության մեջ պետական զարգացման հետ կապը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ ազգային գրավոր ժառանգությունը կարող է դիտարկվել որպես գիտելիքի և նորարարության ռեսուրս։ Թվայնացված հավաքածուները կարող են հիմք դառնալ նոր գիտական նախագծերի, թվային հումանիտար գիտությունների, կրթական ծրագրերի և մշակութային տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Այդպիսով մշակութային ժառանգության թվայնացումը դառնում է ոչ միայն անցյալի պահպանման, այլև ապագայի համար գիտելիքի նոր ենթակառուցվածք ստեղծելու միջոց։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է հայոց գրավոր մշակույթի թվայնացումը որպես բազմակողմանի պետական ծրագիր, որը միավորում է մշակութային ժառանգության պահպանությունը, գիտությունը, կրթությունը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաները և հանրային հասանելիությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել մշակութաբաններին, հայագետներին, գրադարանագետներին, արխիվագետներին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին և թվային հումանիտար գիտություններով զբաղվող հետազոտողներին։

Biology

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է սիրո և համբույրի ֆիզիոլոգիական հիմքերը՝ բացատրելով, թե ինչ կենսաբանական և նյարդային գործընթացներ են տեղի ունենում մարդու օրգանիզմում հուզական կապվածության և ֆիզիկական մտերմության ժամանակ։ Աշխատանքում քննարկվում է, թե ինչպես է սերը ձևավորվում ուղեղի աշխատանքով՝ կապված լինելով հորմոնների և նյարդային փոխանցիչների ակտիվության հետ, ինչպիսիք են դոպամինը, օքսիտոցինը, սերոտոնինը և ադրենալինը, որոնք ազդում են հաճույքի, կապվածության և էմոցիոնալ կայունության զգացման վրա։ Ներկայացվում է, որ համբույրի ընթացքում ակտիվանում են բազմաթիվ զգայական ընկալիչներ, որոնք ուղեղին փոխանցում են ազդակներ շուրթերից և մաշկից, ինչի արդյունքում ուժեղանում է հուզական արձագանքը և ձևավորվում է մտերմության զգացում։ Ռեֆերատում բացատրվում է նաև, որ համբույրը կարող է ազդել սրտանոթային համակարգի վրա՝ բարձրացնելով սրտի զարկերի հաճախականությունը և խթանելով արյան շրջանառությունը, ինչպես նաև նվազեցնել սթրեսի մակարդակը՝ նվազեցնելով կորտիզոլ հորմոնի քանակը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համբույրի կենսաբանական և էվոլյուցիոն նշանակությանը՝ որպես սոցիալական կապերի ամրապնդման և զուգընկերների ընտրության վարքային մեխանիզմ։ Նշվում է, որ սիրո զգացումը միայն զգացմունքային երևույթ չէ, այլ նաև բարդ նյարդակենսաբանական գործընթաց, որը ներառում է ուղեղի տարբեր հատվածների համատեղ աշխատանքը։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել կենսաբանությամբ, հոգեբանությամբ և մարդու ֆիզիոլոգիայով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է սիրո և համբույրի գիտական բացատրությունը և դրանց ազդեցությունը մարդու օրգանիզմի վրա։

Other Subjects

Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, աշխարհագրության, հասարակական-քաղաքական կյանքի, հայ լեզվաբանության, գրականագիտության, արվեստի, Հայաստանի բնության, բնական ռեսուրսների, ժողովրդական տնտեսության, Հայաստանում ճշգրիտ գիտությունների զարգացման պատմության վերաբերյալ նոր գրքերի ցանկ Հրատ.՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժին, Երևան, 1979, 8 էջ [src=123456789/12035] [dspace.nla.am]

History

Աշխատությունը նվիրված է 1905–1907 թվականներին Հայաստանի տարածքում բանվորական շարժման ձևավորման, զարգացման և քաղաքական դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այդ ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմաններն են, արդյունաբերական կենտրոններում բանվորների աշխատանքի ու կենցաղի առանձնահատկությունները, աշխատավորների սոցիալական խնդիրները և դրանց հիման վրա ձևավորված կազմակերպված բողոքի ու պայքարի տարբեր ձևերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել գործադուլները, ցույցերը, աշխատանքային պայմանների բարելավման պահանջները, աշխատավարձի և աշխատանքային ժամերի խնդիրները, ինչպես նաև բանվորների կազմակերպման ձևերն ու փոխօգնության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1905 թվականի Ռուսական առաջին հեղափոխության ազդեցությանը, որի քաղաքական և սոցիալական ալիքները տարածվեցին նաև Հարավային Կովկասում և նպաստեցին աշխատավորական շարժումների ակտիվացմանը։ Հայաստանի քաղաքներում և արդյունաբերական կենտրոններում բանվորական պայքարը զարգանում էր տեղական սոցիալ-տնտեսական պայմանների, ազգային հարաբերությունների և Ռուսական կայսրության ընդհանուր քաղաքական իրավիճակի ազդեցության ներքո։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև սոցիալիստական և հեղափոխական գաղափարների տարածումը բանվորների շրջանում, քաղաքական կազմակերպությունների գործունեությունը և դրանց կապերը աշխատավորական միջավայրի հետ։ Կարևոր նշանակություն ունի բանվորական շարժման և գյուղացիական կամ այլ հասարակական շարժումների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ 20-րդ դարի սկզբի Հայաստանի հասարակական կյանքում սոցիալական տարբեր խմբերի խնդիրները հաճախ փոխկապակցված էին։ Հետազոտության միջոցով հնարավոր է բացահայտել նաև իշխանությունների և վարչական մարմինների վերաբերմունքը գործադուլների ու քաղաքական ակտիվության նկատմամբ, վերահսկողության և ճնշման կիրառվող մեխանիզմները, ինչպես նաև շարժման կազմակերպիչների ու մասնակիցների նկատմամբ ձեռնարկված միջոցները։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի սոցիալական պատմության տեսանկյունից, քանի որ 1905–1907 թվականների իրադարձությունները նպաստեցին հասարակական-քաղաքական ակտիվության աճին և աշխատավորների կազմակերպվածության նոր ձևերի առաջացմանը։ Աշխատությունը կարող է հիմնվել մամուլի հրապարակումների, արխիվային փաստաթղթերի, կուսակցական և կազմակերպական նյութերի, հուշագրությունների ու այլ պատմական աղբյուրների վրա՝ հնարավորություն տալով վերականգնել բանվորական շարժման հիմնական փուլերը, մասնակիցների կազմը և պայքարի մեթոդները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, սոցիալական պատմության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հասարակական շարժումների հետազոտողներին, հայագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և Հայաստանի 20-րդ դարի սկզբի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Խաչատուր Աբովյանի գրական ժառանգության կարևորագույն կողմերից մեկի՝ պատումի արվեստի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործությունների կառուցվածքային, ոճական, լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Գրքում քննության են առնվում Աբովյանի պատմողական եղանակները, հեղինակային խոսքի և հերոսների խոսքի փոխհարաբերությունը, կերպարների ներկայացման սկզբունքները, նկարագրությունների կիրառությունը և սյուժետային զարգացումների կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն եղանակներին, որոնց միջոցով գրողը պատմողական խոսքը դարձնում է կենդանի, անմիջական և ընթերցողի համար ազդեցիկ՝ համադրելով ժողովրդական բանահյուսության, բանավոր խոսքի և գրական շարադրանքի տարրերը։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է նաև պատմողի դիրքորոշումը, նրա վերաբերմունքը ներկայացվող իրադարձությունների և կերպարների նկատմամբ, ինչպես նաև հեղինակային մեկնաբանությունների դերը ստեղծագործության գաղափարական բովանդակության ձևավորման գործում։ Աշխատությունը բացահայտում է Աբովյանի պատումի լեզվական հարստությունը, ժողովրդական արտահայտչամիջոցների օգտագործումը, երկխոսությունների կառուցման առանձնահատկությունները և տարբեր խոսքային շերտերի գեղարվեստական կիրառությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բնության, միջավայրի և կենցաղային մանրամասների նկարագրությանը, որոնց միջոցով ձևավորվում է ստեղծագործությունների պատմական և սոցիալական միջավայրը և խորանում կերպարների հոգեբանական ու մարդկային բնութագիրը։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ պատումի արվեստը Աբովյանի ստեղծագործություններում սերտորեն կապված է ազգային ինքնագիտակցության, հասարակական խնդիրների, մարդու և հայրենի միջավայրի փոխհարաբերության ու ժամանակաշրջանի պատմական իրականության արտացոլման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Աբովյանի՝ որպես հայ նոր գրականության հիմնադիրներից մեկի գեղարվեստական մտածողության և պատմողական վարպետության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետների, հայագետների, լեզվաբանների, ուսուցիչների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայ նոր գրականության ձևավորման պատմությամբ և Խաչատուր Աբովյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ։