Աստվածաշունչ

Law

Ներածություն 1. Քրեական օրենքի գործողությունը ժամանակի ընթացքում 2. Հանցանքը կատարելու ժամանակի հասկացությունը և դրա որոշման անանձնահատկությունը տարբեր հանցա•ործությունների հետ կապված 3. Քրեական օրենքի հետադարձ ուժը Վերջաբան

Geography

Այս թեման վերաբերում է էկոհամակարգերի կայունության գնահատման մեջ կենսաերկրաքիմիական ցիկլերի դերին՝ որպես հիմնական ֆունկցիոնալ չափանիշ։ Այն ուսումնասիրում է, թե ինչպես են քիմիական տարրերը՝ ածխածինը, ազոտը, ֆոսֆորը, ջուրը և այլ կենսական նյութեր, շրջանառվում կենսոլորտում՝ անցնելով կենսաբանական, երկրաբանական և քիմիական բաղադրիչներով, և ինչպես է այդ շարունակական շրջանառությունը ապահովում էկոհամակարգերի ինքնակարգավորումը և երկարաժամկետ կայունությունը։ Կենսաերկրաքիմիական ցիկլերի հավասարակշռված ընթացքը նպաստում է էներգիայի և նյութերի արդյունավետ բաշխմանը, կենսաբազմազանության պահպանմանը և էկոլոգիական համակարգերի դիմադրողականությանը արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ, ինչպիսիք են կլիմայական փոփոխությունները կամ մարդածին միջամտությունները։ Երբ այս ցիկլերը խախտվում են, օրինակ՝ աղտոտման, անտառահատման կամ արդյունաբերական գործունեության հետևանքով, էկոհամակարգերը կորցնում են իրենց ինքնակարգավորման ունակությունը, ինչը կարող է հանգեցնել դեգրադացիայի կամ նույնիսկ փլուզման։ Այսպիսով, կենսաերկրաքիմիական ցիկլերի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ էկոհամակարգերի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ կայունության հիմքերը և գնահատել դրանց խոցելիությունը տարբեր բնապահպանական փոփոխությունների պայմաններում։

Religion

Աշխատությունը նվիրված է V–VIII դարերի հայկական կանոնական բնագրերի ուսումնասիրությանը և դրանց նշանակությանը հայ եկեղեցական իրավունքի վաղ պատմության վերակազմության համար։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական ու եկեղեցական նորմերն են, որոնց միջոցով կարգավորվում էին եկեղեցու ներքին կազմակերպությունը, հոգևորականների կարգավիճակը, եկեղեցական կարգապահությունը, ծիսական կյանքի որոշ կողմերը, ամուսնաընտանեկան հարաբերություններին վերաբերող հարցերը և քրիստոնեական համայնքի անդամների վարքագիծը։ Կանոնական բնագրերը դիտարկվում են միաժամանակ որպես իրավական, պատմական և եկեղեցագիտական սկզբնաղբյուրներ, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վաղ միջնադարյան Հայաստանում եկեղեցական իրավակարգավորման ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանոնների ծագման, հեղինակության, ժամանակագրության, ձեռագրային փոխանցման և տարբեր խմբագրությունների հարաբերակցության խնդիրներին, քանի որ առանձին կանոնների իրական պատմական միջավայրը և դրանց հետագա վերամշակումները որոշելը կարևոր նշանակություն ունի սկզբնաղբյուրների ճիշտ մեկնաբանման համար։ Ուսումնասիրվում է տեղական եկեղեցական ժողովների, հայրապետական կարգադրությունների և ավելի լայն քրիստոնեական աշխարհից փոխանցված կանոնական ավանդույթների փոխհարաբերությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին արտաքին իրավաեկեղեցական սկզբունքները յուրացվում և հարմարեցվում հայկական միջավայրին։ Կարևոր ուղղություն է նաև եկեղեցական և աշխարհիկ իրավակարգավորման հարաբերակցության քննությունը, քանի որ վաղ միջնադարյան հասարակությունում կրոնական, ընտանեկան, բարոյական և հասարակական հարաբերությունների կարգավորումը հաճախ ձևավորվում էր տարբեր նորմատիվ ավանդույթների փոխազդեցությամբ։ Կանոնական նյութի պատմահամեմատական և աղբյուրագիտական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու եկեղեցական հաստատությունների իրավասությունների զարգացումը, հոգևոր իշխանության կազմակերպումը և իրավական մտածողության աստիճանական համակարգումը։ Առանձին նշանակություն ունի կանոնական ժողովածուների ձևավորման խնդիրը, քանի որ տարբեր ժամանակներում ստեղծված նորմերի մեկտեղումը նպաստել է հայ եկեղեցական իրավունքի գրավոր ավանդույթի պահպանմանն ու հետագա զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է իրավունքի պատմության, հայագիտության, ձեռագրագիտության, աղբյուրագիտության և եկեղեցու պատմության մեթոդները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վաղ միջնադարյան հայկական եկեղեցական իրավական մշակույթի ձևավորման և զարգացման մասին։

Geography

Այս աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատ լեռան (Արարատյան զանգվածի բարձրագույն գագաթի) ուսումնասիրությանը և նրա գագաթը նվաճելու պատմական փորձերին՝ ընդգծելով ինչպես ալպինիստական, այնպես էլ գիտական և մշակութային մոտեցումները տվյալ լեռնագագաթի նկատմամբ։ Գրքում ներկայացվում է Արարատի աշխարհագրական դիրքը, երկրաբանական կառուցվածքը, կլիմայական պայմանները և լեռնային ռելիեֆի առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորում են վերելքի բարդությունն ու ռիսկայնությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում առաջին հայտնի արշավախմբերին, եվրոպացի և ռուս լեռնագնացների փորձերին, ինչպես նաև այն տեխնիկական և կազմակերպչական դժվարություններին, որոնց նրանք բախվել են բարձրադիր սառցադաշտերի, եղանակային կտրուկ փոփոխությունների և լեռնային տեղանքի անկանխատեսելիության պայմաններում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև տեղական ավանդույթները և Արարատի շուրջ ձևավորված մշակութային ու խորհրդանշական ընկալումները, որոնք լեռանը տալիս են ոչ միայն բնական, այլև պատմամշակութային առանձնահատուկ նշանակություն։ Վերլուծվում են ժամանակակից ալպինիստական տեխնոլոգիաների կիրառումը, անվտանգության միջոցները և վերելքի կազմակերպման միջազգային փորձը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է զարգացել Արարատի նվաճման պատմությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում։

History

Հնագիտական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Արարատյան դաշտավայրի մշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը մ.թ.ա. XI–VI դարերում։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի բնակավայրերը, նյութական մշակույթի հուշարձանները, կենցաղային և տնտեսական գործունեության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասարակության կազմակերպման վերաբերյալ հնագիտական տվյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակավայրերի կառուցապատմանը, ամրաշինությանը, խեցեգործությանը, մետաղագործությանը, զենքերի, զարդերի և առօրյա օգտագործման առարկաների տարածմանը։ Վերլուծվում են հնագիտական նյութերի ժամանակագրական ու տիպաբանական առանձնահատկությունները և դրանց միջոցով տարածաշրջանի մշակութային փոփոխությունների ու շարունակականության բացահայտման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև թաղման սովորույթները, հավատալիքների նյութական դրսևորումները և հարակից շրջանների հետ մշակութային փոխառնչությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Արարատյան դաշտավայրի բնակչության նյութական և հոգևոր մշակույթի զարգացման հիմնական միտումների մասին՝ դրանք դիտարկելով Հայաստանի հնագույն պատմության ավելի լայն համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, հայագետների և հին Հայաստանի մշակույթն ուսումնասիրող մասնագետների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ճարտարապետության նախաքրիստոնեական շրջանի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով այն հայկական ավանդապաշտական մշակույթի, աշխարհընկալման և գեղարվեստական սկզբունքների համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են հին հայկական շինարարական ավանդույթները, ճարտարապետական ձևերի առաջացումը, տարածական լուծումները, շինությունների գործառնական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է նախաքրիստոնեական ժամանակաշրջանի մշակութային ժառանգության կապը հայկական ինքնության ձևավորման, կրոնական պատկերացումների և հասարակական կյանքի հետ՝ անդրադառնալով ճարտարապետական հուշարձանների, կառուցողական մոտեցումների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը բացահայտում է հայկական ճարտարապետական մտածողության վաղ փուլերը և դրանց ազդեցությունը հետագա մշակութային զարգացման վրա։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, արվեստաբաններին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և հայկական ճարտարապետական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։