Ավետարանական եկեղեցու մկրտության ծեսի կատարման մասին

Biology

Աշխատությունը նվիրված է սուբկլինիկական հիպոթիրեոզի պայմաններում առնետների արյան մեջ թիրեոտրոպ և թիրեոիդ հորմոնների կոնցենտրացիայի տարիքային փոփոխությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով վահանաձև գեղձի հորմոնալ կարգավորման դերը օրգանիզմի հոմեոստազի պահպանման մեջ։ Վերլուծվում են հորմոնալ առանցքի՝ հիպոթալամուս–հիպոֆիզ–վահանաձև գեղձ համակարգի գործունեության առանձնահատկությունները տարբեր տարիքային խմբերում, ինչպես նաև թիրեոտրոպ հորմոնի (TSH), տրայյոդթիրոնինի (T3) և թիրոքսինի (T4) մակարդակների դինամիկան։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սուբկլինիկական հիպոթիրեոզի մոդելավորման մեթոդներին, հորմոնալ դիսկրիմինացիայի վաղ նշաններին և տարիքային զգայունության գործոններին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է նյութափոխանակային, էներգետիկ և նյարդաֆիզիոլոգիական փոփոխությունները, որոնք ուղեկցում են թեթև արտահայտված հիպոթիրեոզին՝ տարբեր զարգացման փուլերում։ Աշխատությունը ներկայացնում է փորձարարական տվյալների և վիճակագրական վերլուծության համադրություն՝ բացահայտելով հորմոնալ կարգավորման տարիքային առանձնահատկությունները և դրանց կլինիկական նշանակությունը։

Medicine

Այս աշխատությունը նվիրված է լիմֆոցիտների կողմից արտադրվող միջնորդների դերի ուսումնասիրմանը սրտանոթային համակարգի կարգավորման գործընթացներում։ Նյութում ներկայացվում է, թե ինչպես են լիմֆոցիտների կողմից արտադրված ցիտոկինները, կիմոկինները և այլ բիոակտիվ նյութերը մասնակցում սրտի և անոթների ֆունկցիայի պահպանմանը, վascularային տոնուսի կարգավորմանը, բորբոքային արձագանքների մոդուլյացիային և արյան շրջանառության homeostasis-ի պահպանմանը։ Աշխատությունում վերլուծվում են լիմֆոցիտների միջնորդների ազդեցությունը անոթային էնդոթելի, սրտամկանի և իմունային համակարգի փոխազդեցության վրա, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը սրտանոթային հիվանդությունների՝ ներառյալ հիպերտենզիա, աթերոսկլերոզ և սրտամկանի ինֆարկտի զարգացման մեխանիզմներում։ Նյութում ներկայացվում են փորձարարական տվյալներ և փորձագիտական վերլուծություններ՝ թույլ տալով գնահատել լիմֆոցիտների միջնորդների նշանակությունը սրտանոթային համակարգի ֆիզիոլոգիական և պաթոֆիզիոլոգիական գործընթացներում, ինչը կարևոր է նոր թերապևտիկ մոտեցումների մշակման համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է նանոմաշտաբային կառուցվածքներում ձևավորվող ալիքային դաշտերի ուսումնասիրման և դրանց տարածական պատկերման մեթոդներին՝ ջերմաառաձգական երևույթների վրա հիմնված մանրադիտակային չափման մոտեցումների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ֆիզիկական բնույթի ալիքների փոխազդեցությունն է նանոկառուցվածքային նյութերի հետ, ինչպես նաև այդ փոխազդեցության արդյունքում առաջացող տեղային ջերմային և մեխանիկական փոփոխությունների գրանցման հնարավորությունը։ Քննվում են ալիքային էներգիայի տարածման, կլանման, անդրադարձման և ցրման առանձնահատկությունները փոքր չափային համակարգերում, որտեղ նյութի երկրաչափությունը, սահմանային պայմանները և կառուցվածքային անհամասեռությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ դիտվող ֆիզիկական երևույթների վրա։ Ջերմաառաձգական ինդիկատորը դիտարկվում է որպես զգայուն տարր, որի միջոցով ալիքային դաշտով պայմանավորված տեղային ջերմաստիճանային փոփոխությունները կարող են վերածվել չափելի մեխանիկական արձագանքի և օգտագործվել հետազոտվող դաշտի տարածական բաշխման վերականգնման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանրադիտակային պատկերի ձևավորման ֆիզիկական մեխանիզմներին, տարածական լուծունակությանը, չափման զգայունությանը և ազդանշանների մեկնաբանման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում է նաև նանոկառուցվածքների չափերի, ձևի և նյութական հատկությունների ազդեցությունը ալիքային դաշտերի բաշխման վրա՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու տեղային առանձնահատկություններ, որոնք սովորական մակրոսկոպիկ չափումներով դժվար է տարբերակել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական մոդելավորումը, թվային հաշվարկները և փորձարարական մանրադիտակային դիտարկումները՝ ստացված պատկերների ֆիզիկական իմաստը պարզաբանելու և չափման մեթոդի հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ջերմային և առաձգական գործընթացների փոխկապակցվածության վերլուծությունը, քանի որ նանոմաշտաբում էներգիայի փոխանցման առանձնահատկությունները կարող են էապես տարբերվել մեծածավալ նյութերում դիտվող երևույթներից։ Նման հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն նանոֆիզիկայի, նյութագիտության, միկրո- և նանոէլեկտրոնիկայի համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել փոքրաչափ համակարգերի ներքին դինամիկան և կատարելագործել բարձր լուծունակությամբ ֆիզիկական դաշտերի պատկերման մեթոդները։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Կովկասի տարբեր ազգությունների կրթվածության մակարդակների և դպրոցական գործի զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով պատմական տվյալների համեմատական վերլուծության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կրթության զարգացումը դիտարկվում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային գործընթացների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել տարբեր ժողովուրդների կրթական համակարգերի ձևավորման առանձնահատկություններն ու դրանց միջև առկա տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցների թվին և տարածվածությանը, սովորողների ընդգրկվածությանը, կրթության հասանելիությանը, գրագիտության մակարդակին, ուսուցման կազմակերպմանը և կրթական հաստատությունների զարգացման դինամիկային։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչը տարբեր ազգությունների կրթվածության ցուցանիշների համադրումն է, որի միջոցով փորձ է արվում բացահայտել ինչպես ընդհանուր տարածաշրջանային միտումները, այնպես էլ առանձին համայնքների կրթական զարգացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ գործոններ էին նպաստում կամ խոչընդոտում դպրոցական ցանցի ընդլայնմանը, կրթության տարածմանը և գրագիտության մակարդակի բարձրացմանը։ Քննարկվում է նաև կրթական քաղաքականության, հասարակական նախաձեռնությունների, մշակութային և ազգային ինքնության պահպանման ձգտումների ազդեցությունը դպրոցական գործի զարգացման վրա։ Պատմական վիճակագրական և համեմատական տվյալների օգտագործումը թույլ է տալիս կրթության զարգացումը դիտարկել ոչ միայն առանձին դպրոցների կամ համայնքների մակարդակով, այլև ավելի լայն տարածաշրջանային համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել 19-րդ դարի Կովկասի հասարակական և մշակութային պատմության, կրթության պատմության և գրագիտության տարածման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, մանկավարժներին, սոցիոլոգներին, ազգագրագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական իրականության ավելի ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով դպրոցական գործի զարգացման տարբեր տեմպերը, կրթության հասանելիության խնդիրները և տարածաշրջանի ժողովուրդների կրթական գործընթացների փոխկապակցված առանձնահատկությունները։

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է ֆրանսերենում դարձվածակազմության զարգացման հիմնական միտումների, ձևավորման օրինաչափությունների և գործածության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է ֆրանսերենի դարձվածային համակարգի կառուցվածքը, դրա պատմական զարգացումը, նոր դարձվածքների առաջացման աղբյուրներն ու լեզվամշակութային նշանակությունը։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են դարձվածքների իմաստային, կառուցվածքային և ոճական առանձնահատկությունները, դրանց կապը հասարակական, մշակութային և պատմական գործընթացների հետ, ինչպես նաև լեզվի զարգացման ընթացքում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից ֆրանսերենում նորաբանությունների, փոխառությունների, խոսակցական արտահայտությունների և մասնագիտական ոլորտներից ներթափանցող դարձվածային միավորների տարածմանը։ Ներկայացվում են դարձվածքների դասակարգման, համեմատական վերլուծության և կիրառության ուսումնասիրության մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտել ֆրանսերեն դարձվածաբանության զարգացման ներքին օրինաչափությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, ֆրանսերենի մասնագետներին, թարգմանիչներին, բանասիրական ֆակուլտետների դասախոսներին, ուսանողներին և լեզվի պատմական ու ժամանակակից զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

History

Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը եղել է պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը, որի նպատակն էր ստեղծել զարգացած գիտական համակարգ և այն ծառայեցնել արդյունաբերականացման, տնտեսության և կրթության առաջընթացին։ Խորհրդային շրջանում Հայաստանում ձևավորվեցին գիտական հաստատություններ, այդ թվում՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներ, որոնք համակարգված զբաղվում էին մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, քիմիայի, բժշկության, պատմության և այլ ոլորտների ուսումնասիրությամբ։ Հատկապես մեծ դեր է ունեցել Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի ստեղծումը, որը դարձավ գիտական կյանքի կենտրոն և համակարգեց տարբեր գիտական ուղղությունների զարգացումը։ Այս շրջանում գիտությունը սերտորեն կապված էր բարձրագույն կրթության հետ, և բուհերը հանդիսանում էին գիտական կադրերի պատրաստման հիմնական օջախներ։ Խորհրդային Հայաստանի գիտության զարգացման մեջ կարևոր ձեռքբերումներ են գրանցվել ինչպես բնական, այնպես էլ տեխնիկական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում՝ ներառյալ մաթեմատիկական դպրոցների ձևավորումը, ֆիզիկայի և ռադիոէլեկտրոնիկայի զարգացումը, ինչպես նաև հայագիտության խորացումը։ Միևնույն ժամանակ գիտական զարգացումը իրականացվում էր կենտրոնացված պետական համակարգի պայմաններում, ինչը ապահովում էր ֆինանսավորում և կազմակերպվածություն, սակայն սահմանափակում էր որոշակի ազատ ստեղծագործական նախաձեռնություններ։ Ընդհանուր առմամբ, Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը մեծապես նպաստել է երկրի կրթական մակարդակի բարձրացմանը, գիտական ներուժի ձևավորմանը և ժամանակակից գիտական մտածողության հաստատմանը տարածաշրջանում։