Ազգային ժողովի արձանագրություններ, նիստ 18

History

Աշխատությունը նվիրված է Մովսես Խորենացու պատմագրական ժառանգության գիտական և քննադատական ուսումնասիրության սկզբնական փուլերին՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով աղբյուրների, պատմական տեղեկությունների, ժամանակագրության և հեղինակային մոտեցումների վերլուծությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են պատմագրական երկի կառուցվածքը, բովանդակային առանձնահատկությունները, ներկայացված իրադարձությունների պատմական հիմքերը և այն աղբյուրները, որոնցից կարող էր օգտվել հեղինակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր պատմական վկայությունների համադրմանը, հին հեղինակների հաղորդած տեղեկությունների հետ հնարավոր առնչություններին, ինչպես նաև հայկական բանավոր ու գրավոր ավանդությունների օգտագործման խնդրին։ Քննադատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու պատմական նյութի հավաստիության, ժամանակագրական համապատասխանությունների, անձանց և իրադարձությունների ներկայացման, ինչպես նաև առանձին հատվածների ծագման վերաբերյալ առաջացած գիտական հարցերը։ Քննարկվում են պատմագրական սկզբնաղբյուրի ստեղծման ժամանակաշրջանի, հեղինակության և տեքստային շերտերի վերաբերյալ գիտական տեսակետները՝ դրանք դիտարկելով հայագիտության և պատմագիտության զարգացման համատեքստում։ Կարևորվում է նաև պատմական փաստի և ավանդական պատումի փոխհարաբերության խնդիրը, քանի որ աշխատության մեջ պահպանված նյութերը միաժամանակ արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում Հայաստանի հնագույն անցյալի, ազգային ավանդությունների, տոհմական հիշողության և պատմական ինքնագիտակցության վերաբերյալ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում պատմական քննադատության մեթոդների կիրառմանը, որոնց օգնությամբ հնարավոր է համադրել տարբեր աղբյուրներ, բացահայտել դրանց միջև եղած ընդհանրություններն ու հակասությունները և գնահատել առանձին հաղորդումների պատմագիտական արժեքը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հայ պատմագրության ձևավորման առանձնահատկություններին և այն նշանակությանը, որն ունեցել է Խորենացու ժառանգությունը հետագա դարերի պատմական մտածողության ու ազգային պատմության ընկալման համար։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայագիտության պատմության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է պատմական սկզբնաղբյուրների նկատմամբ գիտաքննական վերաբերմունքի ձևավորումը և ավանդական պատկերացումների վերանայման գործընթացը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես են պատմագիտական մեթոդների զարգացմամբ առաջադրվել նոր հարցադրումներ աղբյուրների ծագման, ժամանակագրության, փոխառությունների և պատմական տեղեկությունների հավաստիության վերաբերյալ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայոց պատմության, հայ պատմագրության, աղբյուրագիտության, բանասիրության և Մովսես Խորենացու ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է կարտոֆիլի (Solanum tuberosum L.) աճի և զարգացման կենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Արևմտյան Իրանի պայմաններում կանաչ ազոտական պարարտանյութերի կիրառման ազդեցության ներքո։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են օրգանական և կենսաբանական ծագման ազոտի աղբյուրները ազդում կարտոֆիլի բուսական աճի, զարգացման տեմպերի, կենսաբանական զանգվածի ձևավորման և պալարների արտադրողականության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բույսի աճի տարբեր փուլերը, վեգետատիվ օրգանների ձևավորումը, տերևային մակերեսի զարգացումը, սննդանյութերի յուրացման առանձնահատկությունները և ազոտի հասանելիության կապը բերքատվության ձևավորման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արևմտյան Իրանի հողակլիմայական պայմաններին, քանի որ ջերմաստիճանը, տեղումների քանակը, հողի հատկությունները և մշակության տեխնոլոգիան կարող են էապես ազդել ինչպես բույսերի աճի, այնպես էլ կիրառվող պարարտանյութերի արդյունավետության վրա։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր պարարտացման մոտեցումների ազդեցությունը և գնահատել կանաչ պարարտանյութերի կիրառման նպատակահարմարությունը՝ հաշվի առնելով հողի բերրիության պահպանման և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է նաև հանքային ազոտական պարարտանյութերի նկատմամբ այլընտրանքային կամ լրացուցիչ սնուցման մեթոդների որոնումը, ինչը կարող է նպաստել հողի օրգանական նյութի պահպանմանը, սննդանյութերի շրջանառության բարելավմանը և գյուղատնտեսության ավելի կայուն զարգացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, հողագետներին, բույսերի ֆիզիոլոգիայի մասնագետներին, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողներին, ուսանողներին և Իրանի գյուղատնտեսության ու հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է այն տեսանկյունից, որ կարտոֆիլի արտադրողականության բարձրացման խնդիրը դիտարկում է ոչ միայն բերքատվության, այլև բույսի բնական աճի օրինաչափությունների և պարարտացման էկոլոգիապես ավելի կայուն մոտեցումների համատեքստում։

Other Subjects

Արդյունաբերական քաղաքականություն աշխատությունը սոցիալ-տնտեսագիտական և ռազմավարական բնույթի գիրք է, որը նվիրված է արդյունաբերական զարգացման քաղաքականության տեսական հիմքերի, գործնական մեխանիզմների և պետական կարգավորման գործիքների համակողմանի ուսումնասիրմանը՝ ուղղված տնտեսագիտության, կառավարման և հանրային քաղաքականության ոլորտներում սովորող ուսանողներին, ինչպես նաև պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին և վերլուծաբաններին, գրքում ներկայացվում են արդյունաբերական քաղաքականության էությունը, նպատակները և հիմնական ուղղությունները՝ ընդգծելով դրա դերը երկրի տնտեսական աճի, մրցունակության բարձրացման և տեխնոլոգիական առաջընթացի ապահովման գործում, քննարկվում են տարբեր երկրների փորձը և զարգացման մոդելները՝ ներառյալ պետական միջամտության մակարդակը, ազատ շուկայի և կարգավորման փոխհարաբերությունները, արդյունաբերության առաջնահերթ ճյուղերի ընտրության սկզբունքները և դրանց խթանման մեխանիզմները, աշխատությունը անդրադառնում է նաև ինովացիոն քաղաքականությանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, արտահանման խթանմանը և փոքր ու միջին ձեռնարկությունների զարգացման կարևորությանը, ներկայացվում են տնտեսական գործիքներ՝ հարկային արտոնություններ, սուբսիդիաներ, մաքսային կարգավորումներ և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումներ, որոնք կարող են նպաստել արդյունաբերության կայուն զարգացմանը, գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գլոբալիզացիայի պայմաններում ազգային տնտեսությունների մարտահրավերներին, միջազգային մրցակցությանը և տեխնոլոգիական փոփոխություններին, ինչպես նաև տնտեսական անվտանգության և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին, աշխատությունը համադրում է տեսական վերլուծությունը և գործնական առաջարկությունները՝ նպաստելով ընթերցողի ռազմավարական մտածողության ձևավորմանը և տնտեսական քաղաքականության արդյունավետ մշակմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է «անապատի օդապարուկներ» կոչվող հնագիտական կառույցների կառուցվածքային առանձնահատկությունների, տարածման ձևերի, թվագրման և հնարավոր գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են այս յուրահատուկ հուշարձանների ճարտարապետական լուծումները, կառուցման մեթոդները, աշխարհագրական տարածվածությունը և դրանց կապը հնագույն հասարակությունների կենսակերպի, տնտեսության և շրջակա միջավայրի հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են տարբեր գիտական վարկածներ՝ կապված դրանց օգտագործման նպատակների հետ, ներառյալ կենդանիների որսի, կառավարման կամ այլ տնտեսական գործունեության հնարավոր կիրառությունները։ Քննարկվում են հնագիտական տվյալները, դաշտային հետազոտությունների արդյունքները, թվագրման մեթոդները և կառույցների նշանակությունը հին հասարակությունների պատմության վերականգնման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հնագիտության, հնագույն տնտեսության, մարդու և շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով անցյալի մշակութային և տեխնոլոգիական ձեռքբերումների առավել խորքային ըմբռնմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Քյոթահիայի հայկական եկեղեցական հիշատակարանի՝ որպես XV-XVIII դարերի քաղաքի հայ համայնքի և Օսմանյան կայսրության պատմության սկզբնաղբյուրի ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հիշատակարանում պահպանված ժամանակագրական, հասարակական, տնտեսական, եկեղեցական և մշակութային տեղեկությունների բացահայտման, համակարգման ու աղբյուրագիտական գնահատման վրա։ Նման գրավոր հուշարձանը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տվյալ եկեղեցու անցյալը ներկայացնող փաստաթուղթ, այլև որպես տեղական պատմության արժեքավոր աղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել Քյոթահիայի հայ բնակչության ձևավորման, կազմակերպման և զարգացման բազմաթիվ կողմեր։ Հիշատակարանի տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս հետևել հայկական ներկայության պատմությանը, համայնքի ներքին կառուցվածքին, հոգևոր հաստատությունների գործունեությանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած իրադարձություններին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքի հայկական համայնքի վաղ պատմությանը և բնակչության ձևավորման վերաբերյալ վկայություններին։ Աղբյուրում պահպանված տեղեկությունների համադրումը այլ պատմական նյութերի հետ հնարավորություն է տալիս ճշտել Քյոթահիայում հայերի բնակության ժամանակագրությունը և գնահատել քաղաքի դերը Փոքր Ասիայի հայկական բնակավայրերի համակարգում։ Կարևորվում են եկեղեցու հիմնադրման, վերակառուցումների, նորոգությունների, նվիրատվությունների և համայնքային նախաձեռնությունների վերաբերյալ հիշատակությունները, քանի որ դրանք տեղեկություններ են հաղորդում ոչ միայն կրոնական կյանքի, այլև համայնքի նյութական հնարավորությունների և կազմակերպվածության մասին։ Եկեղեցին ներկայանում է որպես հոգևոր կենտրոնի հետ մեկտեղ հասարակական և մշակութային կյանքի կարևոր հաստատություն, որի շուրջ ձևավորվել են համայնքային հարաբերությունների բազմաթիվ ոլորտներ։ Հիշատակարանում պահպանված անձնանունները, հոգևորականների, բարերարների, արհեստավորների և համայնքային գործիչների մասին տեղեկությունները կարևոր նյութ են քաղաքի հայ բնակչության սոցիալական պատմության ուսումնասիրության համար։ Դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել առանձին ընտանիքների և անձանց մասնակցությունը եկեղեցական ու հասարակական կյանքին, ինչպես նաև որոշ չափով վերականգնել համայնքի սոցիալական կառուցվածքը։ Առանձին նշանակություն է տրվում Քյոթահիայի տնտեսական կյանքի վերաբերյալ տվյալներին։ Քաղաքը հայտնի էր որպես առևտրի և արհեստագործության կարևոր կենտրոն, իսկ հայ բնակչությունը մասնակցում էր տեղական արտադրական ու առևտրային հարաբերություններին։ Հատկապես կարևոր է արհեստների, այդ թվում՝ Քյոթահիայի մշակութային դիմագծի ձևավորման մեջ նշանակալի դեր ունեցած խեցեգործական և հախճապակեգործական ավանդույթների վերաբերյալ տեղեկությունների ուսումնասիրությունը։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս համայնքի պատմությունը դիտարկել քաղաքի ընդհանուր տնտեսական զարգացման և մասնագիտական խմբերի գործունեության համատեքստում։ Հիշատակարանի տվյալները կարևոր են նաև Օսմանյան կայսրության ներքին պատմության ուսումնասիրության համար։ Տեղական մակարդակում արձանագրված իրադարձությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել վարչական փոփոխությունների, հարկային հարաբերությունների, տնտեսական դժվարությունների, բնակչության տեղաշարժերի և պետական իշխանության ու քրիստոնեական համայնքների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Այսպիսի աղբյուրների առանձնահատուկ արժեքն այն է, որ դրանք հնարավորություն են տալիս համապետական պատմական գործընթացները դիտարկել կոնկրետ քաղաքի և համայնքի առօրյա կյանքի մակարդակում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատերազմների, քաղաքական անկայունության, տնտեսական ճգնաժամերի և այլ խոշոր իրադարձությունների տեղական արձագանքներին։ Հիշատակարանի ժամանակագրական գրառումները կարող են ցույց տալ, թե կայսրության տարբեր հատվածներում տեղի ունեցող փոփոխություններն ինչպես էին անդրադառնում Քյոթահիայի բնակչության տնտեսական և հասարակական կյանքի վրա։ Կարևորվում է նաև ժողովրդագրական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Բնակչության տեղաշարժերի, նոր ընտանիքների հաստատման, համայնքի ընդլայնման կամ առանձին խմբերի տեղափոխությունների մասին տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել Փոքր Ասիայի հայկական բնակչության շարժունակությունը և տարբեր քաղաքների միջև ձևավորված կապերը։ Քյոթահիայի հայ համայնքը դիտարկվում է ավելի լայն հայկական աշխարհագրական միջավայրում՝ հաշվի առնելով նրա կապերը Կոստանդնուպոլսի, Անատոլիայի այլ քաղաքների և հայկական եկեղեցական կենտրոնների հետ։ Եկեղեցական կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել հոգևորականության գործունեությունը, համայնքային կառավարման ձևերը, եկեղեցական ունեցվածքը, նվիրատվությունների համակարգը և կրոնական հաստատությունների սոցիալական գործառույթները։ Առանձին նշանակություն է տրվում այն հանգամանքին, որ եկեղեցական հիշատակարաններում հաճախ արձանագրվել են նաև այնպիսի իրադարձություններ, որոնք ուղղակիորեն կրոնական բնույթ չեն ունեցել։ Դրա շնորհիվ աղբյուրը ներառում է տեղեկություններ քաղաքի առօրյա կյանքի, տնտեսության, հասարակական հարաբերությունների և ժամանակի կարևոր իրադարձությունների մասին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է հիշատակարանի աղբյուրագիտական քննությունը։ Քննության են առնվում գրառումների ժամանակագրությունը, դրանց հեղինակների հնարավոր դիրքորոշումները, տեղեկությունների հավաստիության աստիճանը և տարբեր ժամանակներում կատարված գրառումների բնույթը։ Հիշատակարանի տվյալները համադրվում են պատմագրական երկերի, այլ եկեղեցական հիշատակարանների, պաշտոնական փաստաթղթերի և ժամանակաշրջանին վերաբերող այլ սկզբնաղբյուրների հետ՝ դրանց պատմական արժեքն առավել հիմնավորված գնահատելու նպատակով։ Այսպիսի համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել անմիջականորեն արձանագրված իրադարձությունները հետագայում փոխանցված ավանդություններից և միաժամանակ լրացնել այլ աղբյուրներում բացակայող տեղական տեղեկությունները։ Հիշատակարանի լեզվական և գրավոր առանձնահատկությունները նույնպես կարող են արժեքավոր նյութ տրամադրել ժամանակաշրջանի հայ գրավոր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Անձնանունները, տեղանունները, պաշտոնների և մասնագիտությունների անվանումները, տնտեսական ու եկեղեցական եզրույթները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել համայնքի լեզվամշակութային միջավայրը և Օսմանյան իրականության հետ նրա փոխազդեցությունը։ XV-XVIII դարերի լայն ժամանակագրական ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել համայնքային կյանքի շարունակականությանը և փոփոխություններին մի քանի դարերի ընթացքում՝ առանձնացնելով ինչպես կայուն պահպանված հաստատություններն ու ավանդույթները, այնպես էլ քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական պայմանների ազդեցությամբ տեղի ունեցած վերափոխումները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է տեղական հայկական աղբյուրի միջոցով Օսմանյան կայսրության պատմության ավելի լայն գործընթացների ուսումնասիրման հնարավորությամբ։ Այն ցույց է տալիս, որ եկեղեցական գրավոր հուշարձանները կարող են լրացնել պաշտոնական պատմագրության և վարչական փաստաթղթերի հաղորդած տեղեկությունները՝ ներկայացնելով հասարակական կյանքի տեղական և համայնքային մակարդակը։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Քյոթահիայի հայության պատմական ներկայության, տնտեսական ու մշակութային գործունեության, եկեղեցական կազմակերպման և քաղաքի զարգացման մեջ ունեցած մասնակցության մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Օսմանյան կայսրության պատմության, աղբյուրագիտության, հայ գաղթավայրերի պատմության, եկեղեցական պատմության, պատմական ժողովրդագրության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, արևելագետների, հայագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Political Science

Եվրոպական միության և Հարավային Կովկասի երկրների հարաբերությունները 1992–2020 թթ աշխատությունը քաղաքական գիտության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտի ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Եվրոպական միության և Հարավային Կովկասի երկրների՝ Հայաստանի, Վրաստանի և Ադրբեջանի միջև ձևավորված հարաբերությունների զարգացումը 1992–2020 թվականների ընթացքում, այն ներկայացնում է հետսովետական շրջանում տարածաշրջանի քաղաքական և տնտեսական վերափոխումները, ԵՄ-ի հարևանության քաղաքականության և Արևելյան գործընկերության նախաձեռնության ազդեցությունը, ինչպես նաև համագործակցության հիմնական ուղղությունները՝ էներգետիկա, առևտուր, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացում և անվտանգություն, գիրքը անդրադառնում է նաև տարածաշրջանային հակամարտություններին և դրանց ազդեցությանը ԵՄ-ի քաղաքականության ձևավորման վրա, միաժամանակ ընդգծելով եվրոպական ինտեգրման հեռանկարներն ու սահմանափակումները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր միջազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների համար։