Ազգային ժողովի ատենագրություններ, նիստ ԺԶ

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի իրավական կարգավիճակի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պատմաիրավական, տեսական և գործնական տեսանկյուններից։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են բարձրագույն դատական ատյանի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, դրա տեղն ու դերը Հայաստանի դատական իշխանության համակարգում, ինչպես նաև դատական պաշտպանության և արդարադատության արդյունավետ իրականացման գործում ունեցած նշանակությունը։ Պատմաիրավական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու վճռաբեկ ատյանի ինստիտուտի ձևավորման գործընթացին, դրա իրավական կարգավորման փոփոխություններին և տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցած գործառույթների զարգացմանը։ Տեսական հատվածում ուշադրություն է դարձվում վճռաբեկ դատարանի իրավական բնույթին, լիազորություններին, դատական ակտերի վերանայման սահմաններին, դատական պրակտիկայի միասնականության ապահովման և օրենքի միատեսակ կիրառության խնդիրներին։ Գործնական վերլուծության շրջանակում կարևորվում է վճռաբեկ վարույթի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ դատական ակտերի բողոքարկման հիմքերը, ընդունելիության չափանիշները, դատարանի կողմից իրավական հարցերի գնահատումը և կայացվող որոշումների ազդեցությունը ստորադաս դատարանների հետագա գործունեության վրա։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև դատական իշխանության անկախության, իրավական որոշակիության, արդար դատաքննության և անձի դատական պաշտպանության իրավունքի ապահովման հետ կապված խնդիրներին։ Վճռաբեկ դատարանի գործունեությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կոնկրետ գործերի վերանայման մեխանիզմ, այլև որպես իրավական համակարգում միասնական և կանխատեսելի դատական պրակտիկայի ձևավորման կարևոր գործիք։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և դատական համակարգի գործունեությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար՝ նպաստելով վճռաբեկ արդարադատության դերի և իրավական կարգավիճակի ավելի խորքային ընկալմանը։

Religion

Այս հրատարակությունը վերաբերում է քրիստոնեական Սուրբ Գրքի Նոր Կտակարանին, որը կենտրոնական նշանակություն ունի քրիստոնեական հավատքի, աստվածաբանական ուսմունքի և եկեղեցական կյանքի համար։ Նոր Կտակարանը ներառում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, ուսմունքի, խաչելության և հարության մասին պատմությունները, ինչպես նաև առաքյալների գործունեությանն ու վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորմանը վերաբերող գրությունները։ Դրա բովանդակության հիմքում ընկած են Աստծո և մարդկության միջև նոր ուխտի գաղափարը, փրկության ավետիսը, հավատքի, սիրո, ներման և բարոյական պատասխանատվության սկզբունքները։ Ավետարանները ներկայացնում են Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքը, նրա քարոզները, առակները և հրաշքները՝ բացահայտելով քրիստոնեական ուսմունքի հիմնական դրույթները։ «Գործք առաքելոցը» պատմում է առաջին քրիստոնեական համայնքների կազմավորման և առաքյալների քարոզչական գործունեության մասին, իսկ առաքելական թղթերը մեկնաբանում են հավատքի, եկեղեցական կյանքի, քրիստոնեական բարոյականության և համայնքային հարաբերությունների հարցերը։ Հայտնության գիրքը ներկայացնում է խորհրդանշական պատկերներով հարուստ մարգարեական տեսիլքներ, որոնք քրիստոնեական մեկնողական ավանդության մեջ կապվում են չարի և բարու պայքարի, աստվածային դատաստանի ու վերջնական հաղթանակի գաղափարների հետ։ Նոր Կտակարանը դարեր շարունակ ծառայել է որպես քրիստոնեական դավանանքի, հոգևոր դաստիարակության, քարոզչության և անձնական աղոթական կյանքի հիմնական աղբյուր։ Այն կարևոր նշանակություն ունի նաև քրիստոնեական գրականության և մշակույթի զարգացման համար, քանի որ դրա պատմությունները, պատկերները և գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել տարբեր ժողովուրդների գրականության, արվեստի, կրթության և բարոյական մտածողության վրա։ Հայկական միջավայրում Սուրբ Գրքի թարգմանությունն ու տարածումը առանձնահատուկ դեր են ունեցել գրավոր մշակույթի ձևավորման, հայերեն լեզվի զարգացման և քրիստոնեական ժառանգության պահպանման գործում։ Հայերեն Աստվածաշնչի ավանդույթը սերտորեն կապված է հայ գրականության պատմության հետ, իսկ սուրբգրային տեքստերը երկար ժամանակ օգտագործվել են եկեղեցական արարողությունների, կրթության և հոգևոր ընթերցանության մեջ։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում աստվածաշնչագիտության, քրիստոնեական աստվածաբանության, հայ կրոնական գրականության և Սուրբ Գրքի տպագրության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև կարևոր է որպես Նոր Կտակարանի տեքստի ընթերցման և քրիստոնեական ուսմունքի փոխանցման միջոց՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին ծանոթանալու ավետարանական պատգամին, առաքելական ավանդությանը և քրիստոնեական հավատքի հիմնարար գաղափարներին։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ժողովրդավարացման գործընթացի վրա արտաքին քաղաքական միջավայրի և միջազգային դերակատարների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման, իրավական բարեփոխումների, ընտրական գործընթացների, մարդու իրավունքների պաշտպանության և քաղաքացիական հասարակության զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում արտաքին և ներքին գործոնների փոխազդեցությունն է՝ հաշվի առնելով, որ ժողովրդավարական վերափոխումները հիմնականում պայմանավորված են երկրի ներսում գործող քաղաքական և հասարակական գործընթացներով, սակայն դրանց ուղղության ու ինստիտուցիոնալ միջավայրի վրա կարող են ազդեցություն ունենալ նաև միջազգային կազմակերպությունները, միջպետական հարաբերությունները, տարածաշրջանային զարգացումները և արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները։ Եվրոպայի խորհրդի՝ Հայաստանի հետ համագործակցության ծրագրերը, օրինակ, ներառում են մարդու իրավունքների, իրավունքի գերակայության, դատական բարեփոխումների, լավ կառավարման և ընտրական գործընթացների ուղղություններ, իսկ ԵԱՀԿ-ն տարբեր ժամանակաշրջաններում մասնակցել է ընտրական կառավարման և ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացմանն ուղղված համագործակցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև այն հարցը, թե միջազգային չափանիշներին համապատասխանելու պարտավորությունները, տեխնիկական աջակցությունը, փորձագիտական խորհրդատվությունը և միջազգային դիտարկման մեխանիզմներն ինչ ճանապարհով են փոխազդում ազգային օրենսդրության ու պետական ինստիտուտների փոփոխությունների հետ։ Եվրոպայի խորհրդի 2023–2026 թվականների գործողությունների ծրագիրը, օրինակ, նախատեսում է Հայաստանի օրենսդրության, ինստիտուտների և պրակտիկայի հետագա համապատասխանեցում մարդու իրավունքների, իրավունքի գերակայության և ժողովրդավարության եվրոպական չափանիշներին։ Միաժամանակ արտաքին ազդեցությունը կարող է ունենալ տարբեր և երբեմն հակադիր դրսևորումներ․ միջազգային համագործակցությունն ու ինստիտուցիոնալ աջակցությունը կարող են նպաստել բարեփոխումների իրականացմանը, մինչդեռ աշխարհաքաղաքական մրցակցությունը, արտաքին ճնշումները, ապատեղեկատվությունը կամ միջամտության փորձերը կարող են լրացուցիչ մարտահրավերներ ստեղծել ժողովրդավարական գործընթացների համար։ 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների վերաբերյալ միջազգային դիտորդները, օրինակ, արձանագրել են արտաքին ճնշման և միջամտության խնդիրներ՝ դրանք դիտարկելով ժողովրդավարական գործընթացների դիմակայունության համատեքստում։ Ուստի թեմայի ուսումնասիրությունը պահանջում է տարբերակել արտաքին աջակցությունը, պայմանականությունը, քաղաքական ազդեցությունը և միջամտությունը՝ չվերագրելով ժողովրդավարացման արդյունքները միայն որևէ մեկ արտաքին դերակատարի։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարածաշրջանային անվտանգության միջավայրի և արտաքին քաղաքական ընտրությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքագիտության, միջազգային հարաբերությունների և ժողովրդավարացման տեսությունների մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով գնահատել, թե ինչպես են արտաքին քաղաքական գործոնները փոխազդում Հայաստանի ներքին քաղաքական ինստիտուտների և ժողովրդավարական զարգացման գործընթացների հետ։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ալիքատար-ճեղքային ալեհավաքային ցանցերի կիրառման ուսումնասիրությանը՝ որպես երկհայելային գնդային ալեհավաքների ճառագայթիչներ։ Հետազոտության հիմնական նպատակը նման բարդ ալեհավաքային համակարգերի արդյունավետության բարձրացման համար համապատասխան ճառագայթիչների ընտրության, նախագծման և էլեկտրամագնիսական բնութագրերի ուսումնասիրման խնդիրների լուծումն է։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ալիքատար-ճեղքային ցանցերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց ճառագայթման մեխանիզմները, ճառագայթման դիագրամների ձևավորումը և այն պարամետրերը, որոնք որոշում են համակարգի աշխատանքային արդյունավետությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկհայելային գնդային ալեհավաքների կառուցվածքին, հիմնական հայելիների և երկրորդային տարրերի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև ճառագայթիչի և ամբողջ ալեհավաքային համակարգի էլեկտրամագնիսական բնութագրերի փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է ճառագայթիչի այնպիսի պարամետրերի որոշումը, որոնք թույլ են տալիս ստանալ պահանջվող ուղղվածություն, ճառագայթման արդյունավետություն, բևեռացում և էներգիայի առավել նպատակային բաշխում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տեսական հաշվարկներ, մաթեմատիկական մոդելավորում և փորձարարական ուսումնասիրություններ՝ առաջարկվող կառուցվածքների բնութագրերը գնահատելու և տարբեր նախագծային լուծումներ համեմատելու նպատակով։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև կողմնակի ճառագայթման, կորուստների, ճառագայթման դիագրամի ձևի և համակարգի աշխատանքային հաճախականության հետ կապված խնդիրների վերլուծությունը։ Նման մոտեցումները կիրառելի են բարձր ուղղվածությամբ ալեհավաքային համակարգերի նախագծման, ռադիոլոկացիոն կայանների, տիեզերական և արբանյակային կապի համակարգերի, ինչպես նաև տարբեր միկրոալիքային տեխնոլոգիաների զարգացման բնագավառներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռադիոտեխնիկայի, կապի համակարգերի, էլեկտրամագնիսական դաշտերի, միկրոալիքային տեխնիկայի և ալեհավաքների նախագծման մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են բարձր արդյունավետությամբ ալեհավաքային համակարգերի կառուցվածքը և ճառագայթիչների ընտրության ու օպտիմալացման խնդիրները։

Literature

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ջիվանու բանաստեղծական ժառանգության համակողմանի քննությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործության թեմատիկ, գաղափարական, գեղարվեստական և լեզվաոճական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հայ աշուղական և ժողովրդական բանաստեղծության զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակալի դերը։ Ջիվանին՝ Սերովբե Լևոնյան, 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ աշուղական արվեստի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է, որի ստեղծագործությունը միավորում է ժողովրդական բանաստեղծության կենսունակ ավանդույթները, հասարակական մտածողությունը, փիլիսոփայական խորհրդածությունները և ազգային ինքնագիտակցության արտահայտությունները։ Նրա բանաստեղծական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ոչ միայն հեղինակի անհատական ստեղծագործական աշխարհի, այլև իր ժամանակաշրջանի հայ հասարակության հոգևոր, սոցիալական և մշակութային խնդիրների մասին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը Ջիվանու ստեղծագործության թեմատիկ բազմազանության ուսումնասիրությունն է։ Նրա երգերում և բանաստեղծություններում առանձնահատուկ տեղ ունեն հայրենիքի, ժողովրդի, աշխատանքի, արդարության, մարդկային արժանապատվության, բարոյականության, ընկերության և սիրո թեմաները։ Բանաստեղծը հաճախ անդրադառնում է հասարակական անհավասարությանը, աղքատությանը, անարդարությանը և մարդկային արատներին՝ դրանք ներկայացնելով քննադատական ու երբեմն երգիծական տեսանկյունից։ Այդ պատճառով նրա ստեղծագործությունը միայն քնարական ինքնարտահայտություն չէ, այլև հասարակական իրականության նկատմամբ ակտիվ վերաբերմունքի ձև։ Ջիվանու բանաստեղծական աշխարհի առանձնահատկություններից է ժողովրդական իմաստության լայն կիրառությունը։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ հանդիպում են առածանման ձևակերպումներ, խրատական մտքեր, բարոյական եզրահանգումներ և խոսակցական դարձվածքներ, որոնք բանաստեղծական խոսքը մոտեցնում են ժողովրդական բանահյուսությանը։ Այս հատկանիշը նրա ստեղծագործությունները դարձրել է լայնորեն ընկալելի և նպաստել դրանց տարածմանը ժողովրդական միջավայրում։ Միաժամանակ ժողովրդական լեզվի օգտագործումը չի նշանակում պարզունակություն․ Ջիվանին կարողանում է առօրյա խոսքի միջոցով ձևակերպել սոցիալական, բարոյական և փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Նրա ստեղծագործության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում երգիծանքը։ Ջիվանին քննադատում է կեղծավորությունը, ագահությունը, տգիտությունը, պաշտոնամոլությունը և սոցիալական անարդարությունը՝ հաճախ օգտագործելով հումոր, հակադրություն, սրամտություն և չափազանցություն։ Երգիծական մոտեցումը նրա ստեղծագործություններում ոչ միայն զվարճանքի միջոց է, այլև հասարակական քննադատության գործիք։ Բանաստեղծը ծիծաղի միջոցով բացահայտում է մարդկային և հասարակական բացասական երևույթները՝ ընթերցողին կամ ունկնդրին մղելով դրանց նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքի։ Ջիվանու ժառանգության կարևոր բաղադրիչ է նաև փիլիսոփայական-խրատական քնարերգությունը։ Կյանքի իմաստի, մարդկային ճակատագրի, բարու և չարի, ժամանակի անցողիկության, գիտելիքի ու բարոյականության մասին նրա մտորումները հաճախ արտահայտվում են պարզ, հիշվող և աֆորիստիկ ձևակերպումներով։ Նրա ստեղծագործություններում մարդը ներկայացվում է որպես բարոյական ընտրության առջև կանգնած էակ, որի արժեքը որոշվում է ոչ թե միայն սոցիալական դիրքով կամ նյութական հարստությամբ, այլև ազնվությամբ, աշխատասիրությամբ, գիտելիքով և մարդկային վերաբերմունքով։ Հայրենասիրական թեման նույնպես կարևոր տեղ ունի Ջիվանու ստեղծագործական ժառանգության մեջ։ Հայրենիքի և ժողովրդի նկատմամբ սերը նրա մոտ հաճախ զուգորդվում է ազգային արժանապատվության, կրթության, ինքնաճանաչման և հասարակական համերաշխության գաղափարների հետ։ Նա ոչ միայն արտահայտում է հայրենասիրական զգացումներ, այլև ձգտում է մատնանշել այն ներքին խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են ժողովրդի առաջընթացին։ Այդ պատճառով նրա հայրենասիրությունը հաճախ ունի նաև ինքնաքննադատական բնույթ։ Ջիվանու ստեղծագործական լեզուն և ոճը սերտորեն կապված են աշուղական ավանդույթի հետ։ Նրա բանաստեղծությունները բնորոշվում են երաժշտականությամբ, ռիթմական ճկունությամբ, պարզ և պատկերավոր բառապաշարով, երկխոսական ու պատմողական ձևերի կիրառմամբ։ Բանաստեղծական խոսքում համադրվում են գրական հայերենի և ժողովրդական խոսքի տարրերը, ինչի շնորհիվ ստեղծագործությունները ձեռք են բերում անմիջականություն և կենդանի հնչողություն։ Երաժշտական կատարողականության հետ կապված այս առանձնահատկությունը կարևոր է նաև Ջիվանու ստեղծագործությունների տարածման տեսանկյունից, քանի որ նրա բազմաթիվ գործեր ընկալվել են ոչ միայն որպես գրավոր գրականություն, այլև որպես երգային մշակույթի մաս։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է Ջիվանու ստեղծագործության կապը նախորդ և ժամանակակից աշուղական ավանդույթների հետ։ Նա ժառանգել է աշուղական արվեստի ձևերն ու արտահայտչամիջոցները, սակայն դրանք հարմարեցրել է իր ժամանակի հասարակական և գեղարվեստական պահանջներին։ Այդ պատճառով նրա ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես ավանդական աշուղական մշակույթի և նոր ժամանակների հայ գրական մտածողության միջև կապող օղակ։ Ջիվանու ժառանգության նշանակությունը հատկապես մեծ է այն պատճառով, որ նրա ստեղծագործություններում արտացոլվել են 19-րդ դարի երկրորդ կեսի և 20-րդ դարի սկզբի հայ հասարակության բազմաթիվ խնդիրներ։ Նրա բանաստեղծություններում կարելի է տեսնել ժամանակաշրջանի սոցիալական հարաբերությունների, ժողովրդի կենցաղի, բարոյական պատկերացումների, հասարակական հակասությունների և ազգային ձգտումների գեղարվեստական արտացոլումը։ Այս առումով նրա ժառանգությունը միաժամանակ գրական, բանահյուսական և պատմամշակութային արժեք ունի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է Ջիվանու ստեղծագործական անհատականությունը, նրա գեղարվեստական մտածողությունը և հայ աշուղական մշակույթի զարգացման գործում ունեցած դերը բացահայտելու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, աշուղական արվեստով, բանահյուսությամբ և 19-րդ դարի հայ մշակույթով զբաղվող գրականագետներին, մշակութաբաններին, բանահավաքներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Literature

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է գեղարվեստական-պատմական բնույթի կենսագրական պատմություն, որը հետևում է գլխավոր հերոսի կյանքի ընթացքին մանկությունից մինչև հասուն տարիք՝ ընդգրկելով նրա անցած փորձությունները, ճակատագրական հանդիպումները և տարբեր սոցիալական ու մշակութային միջավայրերում ձևավորված կենսափորձը։ Պատմության գործողությունները տեղակայված են Վաղարշապատի շրջանում՝ Արարատ լեռան մերձակայքում գտնվող պատմական ու խորհրդանշական տարածքում, ինչը ստեղծագործությանը հաղորդում է ազգային-աշխարհագրական առանձնահատուկ գունավորում։ Վեպում կամ պատմական հուշագրական շարադրանքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հերոսի բարոյական ձևավորումը, կյանքի դժվարությունների հաղթահարման ուղիները և հասարակական հարաբերությունների բազմաշերտ նկարագրությունը։ Հեղինակը պատկերում է նաև ժամանակաշրջանի կենցաղը, սովորույթները և սոցիալական իրականությունը՝ ստեղծելով լայն պատկերացում տվյալ միջավայրի մասին և միաժամանակ շեշտադրելով անհատի զարգացման ներքին հոգեբանական գործընթացները։ Ստեղծագործությունը կարող է դիտարկվել որպես ինչպես արկածային, այնպես էլ բարոյախրատական բնույթի գործ, որտեղ անձնական ճակատագիրը միահյուսվում է պատմամշակութային միջավայրի հետ։