Ազգային ժողովի նիստերի արձանագրություններ, չորրորդ նիստ

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մտավոր սեփականության ոլորտում կրթության կազմակերպման տեսական, մեթոդական և կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով գիտելիքի, նորարարության և ստեղծագործական գործունեության վրա հիմնված տնտեսական համակարգի ձևավորման կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության առանցքում կրթական այնպիսի միջավայրի ձևավորումն է, որը սովորողներին, հետազոտողներին, ձեռնարկատերերին և մասնագետներին հնարավորություն է տալիս հասկանալու մտավոր գործունեության արդյունքների ստեղծման, պաշտպանության, կառավարման և տնտեսական օգտագործման սկզբունքները։ Քննվում է մտավոր սեփականության վերաբերյալ գիտելիքների դերը նորարարական մտածողության, հետազոտական գործունեության և ձեռնարկատիրական կարողությունների զարգացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կրթական ծրագրերի բովանդակության ձևավորմանը, ուսուցման նպատակների սահմանմանը և իրավական, տնտեսական, տեխնոլոգիական ու կառավարչական գիտելիքների փոխկապակցված ներկայացմանը։ Դիտարկվում են հեղինակային իրավունքի, արտոնագրային պաշտպանության, ապրանքային նշանների, արդյունաբերական նմուշների, առևտրային գաղտնիքների և մտավոր սեփականության այլ օբյեկտների վերաբերյալ գիտելիքների ներառման ընդհանուր սկզբունքները՝ շեշտադրելով դրանց կիրառական նշանակությունը գիտահետազոտական և նորարարական գործունեության համար։ Կարևորվում է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների և գիտահետազոտական կազմակերպությունների դերը ոչ միայն նոր գիտելիքի ստեղծման, այլև դրա արդյունավետ կառավարման, փոխանցման և առևտրայնացման համար անհրաժեշտ մասնագիտական կարողությունների ձևավորման գործում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր մասնագիտությունների ուսումնական ծրագրերում համապատասխան կրթական բաղադրիչների ինտեգրման հնարավորությունները, դասավանդման ժամանակակից մեթոդները և մասնագիտական վերապատրաստման համակարգերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գիտելիքահենք տնտեսությունում մարդկային կապիտալի նշանակությանը, քանի որ նոր գաղափարների տնտեսական արժեքի ձևավորումը պահանջում է ինչպես մասնագիտական և գիտատեխնիկական գիտելիքներ, այնպես էլ դրանց իրավական պաշտպանության ու շուկայական կիրառման մեխանիզմների իմացություն։ Քննվում է նաև կրթության, գիտության, բիզնեսի և պետական կառավարման կառույցների համագործակցության անհրաժեշտությունը՝ նորարարությունների ստեղծման և գիտելիքի փոխանցման արդյունավետ միջավայր ձևավորելու համար։ Մտավոր սեփականության կրթությունը ներկայացվում է որպես նորարարական մշակույթի զարգացման գործոն, որը կարող է նպաստել հետազոտողների և ստեղծագործողների իրավունքների վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացմանը, գիտական արդյունքների պատասխանատու օգտագործմանը և նորարարական նախագծերի կառավարման կարողությունների զարգացմանը։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է կրթության կառավարման, մտավոր սեփականության, նորարարական տնտեսագիտության և մարդկային կապիտալի զարգացման մոտեցումները՝ բացահայտելով կրթական համակարգի նշանակությունը գիտելիքի ստեղծումից մինչև դրա հասարակական և տնտեսական կիրառություն տանող գործընթացներում։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է նանոմաշտաբային կառուցվածքներում ձևավորվող ալիքային դաշտերի ուսումնասիրման և դրանց տարածական պատկերման մեթոդներին՝ ջերմաառաձգական երևույթների վրա հիմնված մանրադիտակային չափման մոտեցումների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ֆիզիկական բնույթի ալիքների փոխազդեցությունն է նանոկառուցվածքային նյութերի հետ, ինչպես նաև այդ փոխազդեցության արդյունքում առաջացող տեղային ջերմային և մեխանիկական փոփոխությունների գրանցման հնարավորությունը։ Քննվում են ալիքային էներգիայի տարածման, կլանման, անդրադարձման և ցրման առանձնահատկությունները փոքր չափային համակարգերում, որտեղ նյութի երկրաչափությունը, սահմանային պայմանները և կառուցվածքային անհամասեռությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ դիտվող ֆիզիկական երևույթների վրա։ Ջերմաառաձգական ինդիկատորը դիտարկվում է որպես զգայուն տարր, որի միջոցով ալիքային դաշտով պայմանավորված տեղային ջերմաստիճանային փոփոխությունները կարող են վերածվել չափելի մեխանիկական արձագանքի և օգտագործվել հետազոտվող դաշտի տարածական բաշխման վերականգնման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանրադիտակային պատկերի ձևավորման ֆիզիկական մեխանիզմներին, տարածական լուծունակությանը, չափման զգայունությանը և ազդանշանների մեկնաբանման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում է նաև նանոկառուցվածքների չափերի, ձևի և նյութական հատկությունների ազդեցությունը ալիքային դաշտերի բաշխման վրա՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու տեղային առանձնահատկություններ, որոնք սովորական մակրոսկոպիկ չափումներով դժվար է տարբերակել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական մոդելավորումը, թվային հաշվարկները և փորձարարական մանրադիտակային դիտարկումները՝ ստացված պատկերների ֆիզիկական իմաստը պարզաբանելու և չափման մեթոդի հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ջերմային և առաձգական գործընթացների փոխկապակցվածության վերլուծությունը, քանի որ նանոմաշտաբում էներգիայի փոխանցման առանձնահատկությունները կարող են էապես տարբերվել մեծածավալ նյութերում դիտվող երևույթներից։ Նման հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն նանոֆիզիկայի, նյութագիտության, միկրո- և նանոէլեկտրոնիկայի համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել փոքրաչափ համակարգերի ներքին դինամիկան և կատարելագործել բարձր լուծունակությամբ ֆիզիկական դաշտերի պատկերման մեթոդները։

Geography

Գիրքը՝ «Աշխարհամասերի ֆիզիկական աշխարհագրություն. Պր. 2. Ասիա», հեղինակը Օհանյան Կ.Օ., հանդիսանում է ուսումնական և գիտամեթոդական ձեռնարկ, որը նվիրված է Ասիա մայրցամաքի ֆիզիկական աշխարհագրության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է Ասիայի բնական միջավայրի հիմնական բաղադրիչները՝ երկրաբանական կառուցվածքը, ռելիեֆի բազմազան ձևերը, լեռնային համակարգերը (օրինակ՝ Հիմալայներ, Տյան Շան, Ալթայ), հարթավայրերը և բարձրավանդակները, ինչպես նաև դրանց ձևավորման երկրաբանական գործընթացները։ Գրքում մանրամասն բացատրվում են կլիմայական գոտիները և դրանց առանձնահատկությունները՝ մուսսոնային, մայրցամաքային, մերձարևադարձային և արկտիկական ազդեցություններով, ինչպես նաև ջրագրական համակարգերը՝ խոշոր գետերը, լճերը և ջրային ավազանները։ Ներառված են նաև հողերի և բուսականության գոտիականությունը, անապատային և արևադարձային անտառային տարածքների բնութագրերը, ինչպես նաև բնական ռեսուրսների տարածքային բաշխվածությունը և դրանց նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված բնական գործընթացներին՝ երկրաշարժերին, հրաբխային ակտիվությանը, մթնոլորտային շրջանառությանը և դրանց ազդեցությանը տարածաշրջանային բնության վրա։ Գիրքը նախատեսված է ուսանողների, ուսուցիչների և աշխարհագրության մասնագետների համար՝ նպաստելով Ասիա մայրցամաքի ֆիզիկական աշխարհագրության գիտական և համակարգված ընկալմանը։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Էժեն Իոնեսկոյի դրամատուրգիայում կերպարների կառուցման սկզբունքների, նրանց հոգեբանական, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն յուրահատուկ կերպարային համակարգն է, որի միջոցով բացահայտվում են մարդու օտարման, հաղորդակցության դժվարության, անհատականության կորստի, հասարակական պայմանականությունների և գոյության անհեթեթության խնդիրները։ Դրամատուրգի կերպարները հաճախ հեռանում են դասական թատրոնին բնորոշ ամբողջական հոգեբանական բնութագրումից և ներկայանում որպես որոշակի գոյաբանական վիճակներ, վարքագծային ձևեր կամ հասարակական հարաբերություններ արտահայտող գեղարվեստական տիպեր։ Քննվում է նրանց խոսքի և գործողությունների միջև առաջացող հակասությունը, երկխոսությունների խզվածությունը, կրկնությունները, տրամաբանական կապերի թուլացումը և լեզվի աստիճանական իմաստազրկումը, որոնց միջոցով ընդգծվում է մարդկանց միջև իրական հաղորդակցության ճգնաժամը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորական առօրյա մարդու կերպարին, որը հայտնվում է անսովոր կամ անհեթեթ իրավիճակներում և ստիպված է դիմակայել շրջապատող իրականության անկանխատեսելի փոփոխություններին։ Հերոսների վարքագծի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու անհատի և զանգվածի, ազատ ընտրության և հարմարվողականության, անձնական ինքնության և հասարակական ճնշման միջև հակադրությունները։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև կերպարների փոխակերպումները, որոնց միջոցով արտաքին իրադարձությունները հաճախ վերածվում են մարդու ներքին կամ հասարակական վիճակի խորհրդանշական արտահայտության։ Ուսումնասիրվում է կոմիկականի և ողբերգականի համադրությունը, քանի որ կերպարների գործողությունների ծիծաղաշարժ կամ գրոտեսկային բնույթը հաճախ ուղեկցվում է միայնության, վախի, անօգնականության և գոյաբանական անորոշության զգացումով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր դրամաների գլխավոր և երկրորդական կերպարները՝ բացահայտելու կրկնվող կերպարային տիպերը և դրանց փոփոխությունները հեղինակի ստեղծագործական զարգացման ընթացքում։ Կերպարների բնութագրումը դիտարկվում է նաև աբսուրդի թատրոնի գեղագիտության համատեքստում, որտեղ ավանդական սյուժետային ու հոգեբանական տրամաբանության խախտումը դառնում է գեղարվեստական արտահայտչամիջոց։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Իոնեսկոյի դրամատուրգիական աշխարհի, մարդու գոյության վերաբերյալ նրա գեղարվեստական պատկերացումների և եվրոպական նորագույն դրամայի կերպարակերտման առանձնահատկությունների մասին։

Religion

1898 թվականին Կոստանդնուպոլսում՝ Հակոբ Պոյաճյանի տպարանում հրատարակված այս՝ 32 էջից բաղկացած նյութի վերնագիրը ներկայացված է օսմանյան թուրքերենի տառադարձությամբ՝ «Կիւնահլար 'աֆվը» ձևով։ Վերնագրի լեզվական ձևից կարելի է ենթադրել, որ այն առնչվում է օսմաներեն günahlar affı կամ նմանատիպ արտահայտության, որը հնարավոր է կապել մեղքերի ներման կամ համաներման գաղափարի հետ։ Սակայն այս ընթերցումը նախնական է․ առանց բնագրի տիտղոսաթերթի, լեզվի և գրության համակարգի ստուգման հնարավոր չէ հաստատել վերնագրի ճշգրիտ ձևը կամ իմաստը։ Հետևաբար, միայն առկա տվյալներով հնարավոր չէ վստահորեն որոշել՝ հրատարակությունը կրոնական, իրավական, հասարակական, թե գեղարվեստական բնույթ ունի։ XIX դարի վերջին Կոստանդնուպոլիսը բազմալեզու հրատարակչական կենտրոն էր, որտեղ շրջանառվում էին հայերեն, օսմաներեն և այլ լեզուներով գրքեր ու գրքույկներ։ Հակոբ Պոյաճյանի տպարանում լույս տեսած այս փոքրածավալ հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել այդ ժամանակաշրջանի տպագրական գործունեության և բազմալեզու գրավոր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Գրքի բովանդակությունը, հեղինակը, լեզուն և թեմատիկ ուղղվածությունը ճշգրտելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել բնագրի տիտղոսաթերթը կամ առաջին էջերը։

Other Subjects

Այս պատմաճարտարապետական ուսումնասիրությունը նվիրված է Արաք քաղաքի պատմական հատվածի և հուշարձանների հորինվածքային առանձնահատկությունների վերլուծությանը Ղաջարական ժամանակաշրջանում (1796–1925 թթ.)։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է քաղաքի քաղաքաշինական կառուցվածքի ձևավորման պատմական ընթացքը, տարածական կազմակերպման սկզբունքները և ճարտարապետական միջավայրի էվոլյուցիան տվյալ ժամանակաշրջանի սոցիալ-քաղաքական պայմանների համատեքստում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է Ղաջարական Իրանի ճարտարապետական դպրոցի ազդեցությունը Արաք քաղաքի քաղաքային հյուսվածքի, բնակելի և հասարակական շենքերի, կրոնական կառույցների և ինժեներական ենթակառուցվածքների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հուշարձանների հորինվածքային լուծումներին՝ ծավալատարածական կազմակերպմանը, դեկորատիվ համակարգին, շինարարական տեխնիկաներին և տեղական ավանդույթների ու պարսկական ճարտարապետական տարրերի համադրմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև քաղաքային տարածքի փոխակերպումները՝ տնտեսական, վարչական և մշակութային գործոնների ազդեցությամբ, ինչպես նաև ժառանգության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության և իրանագիտության ոլորտներում՝ նպաստելով Ղաջարական շրջանի քաղաքային մշակույթի ավելի խորքային ընկալմանը։