Язык и стиль поэзии Егише Чаренца

Technology

Աշխատությունը նվիրված է թղթայուղային մեկուսացման որակի գնահատման մեթոդիկայի մշակմանը՝ որպես մեկուսիչ համակարգերի տեխնիկական վիճակի և շահագործական հուսալիության որոշման միջոց։ Հետազոտության հիմքում էլեկտրական սարքավորումներում կիրառվող թղթային և յուղային մեկուսացման համակարգերի վիճակի գնահատման խնդիրն է, քանի որ մեկուսացման հատկությունների վատթարացումը կարող է պայմանավորված լինել խոնավության կուտակմամբ, ծերացմամբ, աղտոտմամբ, ջերմային ազդեցություններով և այլ գործոններով։ Ուսումնասիրության առանձնահատկությունն այն է, որ մեկուսացման որակի գնահատման համար օգտագործվում են աբսորբցիոն պարամետրեր, որոնք բնութագրում են մեկուսիչ նյութի էլեկտրական հատկությունների փոփոխությունը և կարող են տեղեկատվություն տրամադրել դրա վիճակի վերաբերյալ։ Աշխատանքում քննարկվում են աբսորբցիոն գործընթացների ֆիզիկական հիմքերը, դրանց կապը մեկուսացման բևեռացման երևույթների հետ և համապատասխան չափումների միջոցով մեկուսացման վիճակի բնութագրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չափումների կատարման պայմանների, կիրառվող էլեկտրական սխեմաների, ժամանակային միջակայքերի և ստացված ցուցանիշների մեկնաբանության մեթոդաբանությանը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է այնպիսի գնահատման չափանիշների և ալգորիթմների մշակումը, որոնք հնարավորություն կտան աբսորբցիոն պարամետրերի հիման վրա տարբերակել մեկուսացման բավարար և անբավարար վիճակները, բացահայտել դրա հատկությունների փոփոխության միտումները և անհրաժեշտության դեպքում կանխատեսել հնարավոր անսարքությունների առաջացումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել փորձարարական չափումների արդյունքների համեմատություն տարբեր վիճակում գտնվող մեկուսացման նմուշների կամ էլեկտրական սարքավորումների համար՝ պարզելու աբսորբցիոն ցուցանիշների և մեկուսացման իրական որակի միջև կապը։ Աշխատանքում կարևորվում է նաև մեթոդիկայի գործնական կիրառելիությունը, չափումների վերարտադրելիությունը և արդյունքների հավաստիությունը, քանի որ տեխնիկական ախտորոշման արդյունավետությունը մեծապես կախված է գնահատման չափանիշների ճիշտ ընտրությունից։ Մշակվող մոտեցումը կարող է նպաստել մեկուսացման վիճակի պարբերական հսկողության կատարելագործմանը, կանխարգելիչ սպասարկման կազմակերպմանը և էլեկտրական սարքավորումների շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։ Աբսորբցիոն պարամետրերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատման գործընթացում ստանալ լրացուցիչ ախտորոշիչ տեղեկատվություն՝ առանց միայն մեկուսացման խափանման փաստի վրա հիմնվելու։ Նյութը կարող է օգտակար լինել էլեկտրատեխնիկայի, բարձր լարման տեխնիկայի, էլեկտրական սարքավորումների շահագործման և տեխնիկական ախտորոշման ոլորտների մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Լոռու մարզի Տաշիրի տարածքի բարձր կալիումական ռիոլիտ-դացիտային տուֆերի երկրաբանական, երկրաքիմիական և ագրոնոմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք որպես արդյունավետ ագրոպարարտանյութ կիրառելու հնարավորության գնահատմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տուֆերի հանքաբանական և քիմիական կազմը, կալիումի պարունակությունն ու դրա հնարավոր մատչելիությունը բույսերի համար, ինչպես նաև ապարների և հողային միջավայրի փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով տուֆային նյութում պարունակվող հանքային բաղադրիչները կարող են աստիճանաբար ազատվել և հարստացնել հողը բույսերի աճի համար անհրաժեշտ սննդատարրերով։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է տուֆերի՝ որպես բնական հումքի կիրառման արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, հողի բերրիության վրա հնարավոր ազդեցությունը և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի սնուցման գործընթացում ունեցած դերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր հողային պայմաններում տուֆային նյութի օգտագործման հնարավորություններին, դրա ազդեցությանը հողի քիմիական հատկությունների, սննդատարրերի հասանելիության և բույսերի աճի ցուցանիշների վրա։ Բնական հանքային հումքի օգտագործումը որպես պարարտանյութ դիտարկվում է նաև ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և գյուղատնտեսության մեջ տեղական հումքի կիրառման տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Տաշիրի տուֆերի կիրառական ներուժի բացահայտմանը և դրանց հիման վրա հողի բերրիության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումների մշակմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել երկրաբաններին, հողագետներին, երկրաքիմիկոսներին, ագրոնոմներին, գյուղատնտեսության և շրջակա միջավայրի մասնագետներին, ինչպես նաև բնական հանքային հումքի կիրառական նշանակությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է ամոնիումային աղերի ցիկլացման և ռեцикլացման ռեակցիաների ուսումնասիրությանը, որոնք պարունակում են 4-հիդրօքսիբուտին-2-իլ կամ 1,3-դիքլորբուտեն-2-իլ խմբեր՝ տարբեր π⁴-ֆրագմենտների համակցությամբ, ինչպես նաև 4-հիդրօքսիմեթիլիզոինդոլինիումի ածանցյալների վերակազմավորման գործընթացներին։ Հեղինակը վերլուծում է օրգանական սինթեզի ընթացքում տեղի ունեցող ներմոլեկուլային ցիկլացման մեխանիզմները՝ ընդգծելով էլեկտրոնային կառուցվածքի վերադասավորման և միջանկյալ ակտիվ վիճակների դերը հետերոցիկլիկ համակարգերի ձևավորման մեջ։ Գրքում դիտարկվում են ռեակցիոն ուղիները, ստերեոքիմիական առանձնահատկությունները և փոխակերպումների կինետիկան, որոնք պայմանավորում են ստացված միացությունների կառուցվածքային բազմազանությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում π-կոնյուգացված համակարգերի ազդեցությանը ցիկլացման ուղղության և արդյունավետության վրա, ինչպես նաև տարբեր լիգանդային միջավայրերի և լուծիչների դերին ռեակցիայի ելքի վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև փորձարարական տվյալներ՝ ստացված միացությունների կառուցվածքային հաստատման համար կիրառելով սպեկտրոսկոպիկ և քրոմատոգրաֆիկ մեթոդներ։ Աշխատությունը կարևոր է օրգանական քիմիկների և սինթետիկ հետերոցիկլիկ քիմիայի մասնագետների համար՝ նպաստելով նոր կառուցվածքային դասերի միացությունների ստացման և ռեակցիոն մեխանիզմների խորացված ըմբռնմանը։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայկական կերպարվեստում ոչ առարկայական և վերացական գեղարվեստական մտածողության ձևավորման, զարգացման ու փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի մշակութային կյանքի և միջազգային արվեստային գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում այն գեղագիտական փոփոխություններն են, որոնց արդյունքում արվեստագետները աստիճանաբար հեռանում են իրականության անմիջական պատկերումից և ստեղծագործության հիմնական արտահայտչամիջոցներ դարձնում գույնը, գիծը, ձևը, ռիթմը, տարածությունը և դրանց փոխհարաբերությունները։ Քննվում են վերացական մտածողության նախադրյալները, հայկական արվեստի ավանդական ձևային համակարգերի հնարավոր ազդեցությունները և եվրոպական ու համաշխարհային մոդեռնիստական ուղղությունների հետ ստեղծագործական առնչությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պատմամշակութային միջավայրին, որի պայմաններում նորարարական գեղարվեստական լեզուները ընդունվել, սահմանափակվել կամ վերաիմաստավորվել են տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ուսումնասիրվում են նկարիչների անհատական որոնումները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքի փոփոխությունները, գունային հարաբերությունների ինքնուրույն նշանակությունը և երկրաչափական կամ ազատ ձևերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև խորհրդային ժամանակաշրջանի պաշտոնական գեղագիտական սկզբունքների և արվեստագետների նորարարական ձգտումների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև հետագա փուլերում ստեղծագործական ազատության ընդլայնման ազդեցությունը վերացական արվեստի զարգացման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել գեղանկարչությունը, գրաֆիկան, քանդակագործությունը և արվեստի այլ ձևեր՝ բացահայտելու համար վերացական մտածողության բազմազան դրսևորումները։ Առանձին նշանակություն ունի հայկական ազգային մշակութային ժառանգության և արդիական գեղարվեստական լեզվի փոխհարաբերության խնդիրը, քանի որ որոշ ստեղծագործություններում ավանդական զարդարվեստի, միջնադարյան արվեստի կամ բնապատկերային ընկալումների տարրերը կարող են վերափոխվել ժամանակակից ձևային կառուցվածքների։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ցուցահանդեսային կյանքի, արվեստագիտական քննադատության, մասնագիտական միջավայրի և միջազգային մշակութային կապերի դերակատարությանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական վերացական արվեստի զարգացման հիմնական փուլերին և գեղագիտական որոնումներին՝ այն ներկայացնելով որպես հայկական ժամանակակից կերպարվեստի ինքնուրույն ու բազմաշերտ երևույթ։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Շինուհայր բնակավայրի զբոսաշրջային օգտագործման և զարգացման համար անհրաժեշտ ճարտարապետական ու տարածական լուծումների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով բնակավայրի ձևավորված կառուցվածքը, բնական միջավայրը, պատմամշակութային առանձնահատկությունները և զբոսաշրջային ներուժը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն խնդիրների բացահայտման վրա, որոնք առաջանում են բնակավայրը զբոսաշրջային պահանջներին հարմարեցնելու ընթացքում՝ միաժամանակ պահպանելով նրա տեղական ճարտարապետական դիմագիծը, լանդշաֆտային առանձնահատկությունները և բնակիչների համար հարմարավետ կենսամիջավայրը։ Քննության են առնվում բնակավայրի տարածական կազմակերպումը, կառուցապատման բնույթը, փողոցային և հետիոտնային ցանցը, հանրային տարածքները, սպասարկման օբյեկտները և զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է առկա ճարտարապետական միջավայրի գնահատումը՝ պարզելու, թե որ կառույցներն ու տարածքները կարող են վերականգնվել, վերաօգտագործվել կամ հարմարեցվել զբոսաշրջային նոր գործառույթների համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կացության, սննդի, տեղեկատվական սպասարկման, հանգստի և մշակութային գործունեության համար անհրաժեշտ տարածքների կազմակերպմանը։ Զբոսաշրջային հարմարեցումը դիտարկվում է ոչ միայն նոր շինությունների կառուցման, այլև գոյություն ունեցող միջավայրի նպատակային վերակազմակերպման տեսանկյունից՝ հնարավորինս պահպանելով բնակավայրի մասշտաբը և ավանդական կառուցապատման բնույթը։ Ուսումնասիրվում են զբոսաշրջային երթուղիների ձևավորման, տեսարժան վայրերի և հանրային տարածքների միջև կապերի բարելավման, տեղեկատվական ցուցանակների ու կողմնորոշման համակարգերի կազմակերպման խնդիրները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում հետիոտնային հասանելիությանը և այցելուների անվտանգ ու հարմարավետ տեղաշարժի ապահովմանը։ Բնակավայրի զբոսաշրջային զարգացման ընթացքում կարևորվում է նաև տրանսպորտային ենթակառուցվածքի կազմակերպումը՝ ավտոմեքենաների կայանման, հասարակական տրանսպորտի հասանելիության և զբոսաշրջային հիմնական ուղղությունների հետ կապերի բարելավման տեսանկյունից։ Ճարտարապետական լուծումների մշակման ժամանակ հաշվի են առնվում տեղանքի ռելիեֆը, կլիմայական պայմանները, տեսարանային ուղղությունները և բնական լանդշաֆտի հետ կառուցապատման ներդաշնակեցման անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պատմամշակութային ժառանգության պահպանությանը և այն զբոսաշրջային զարգացման գործընթացում ներառելու հնարավորություններին։ Ժառանգության օբյեկտների և ավանդական միջավայրի նկատմամբ զգույշ մոտեցումը դիտարկվում է որպես բնակավայրի ինքնատիպությունը պահպանելու և զբոսաշրջային գրավչությունը բարձրացնելու կարևոր պայման։ Քննության են առնվում նաև նոր կառուցապատման ճարտարապետական սկզբունքները՝ նյութերի, ծավալների, ձևերի և գունային լուծումների ընտրությունը տեղական միջավայրին համապատասխանեցնելու նպատակով։ Կարևորվում է հանրային տարածքների բարեկարգումը, կանաչապատումը, փոքր ճարտարապետական ձևերի կիրառումը և հանգստի համար նախատեսված տարածքների ստեղծումը։ Զբոսաշրջային միջավայրի հարմարեցման կարևոր բաղադրիչ է դիտարկվում նաև համընդհանուր հասանելիությունը՝ տարբեր կարիքներ ունեցող այցելուների համար հնարավորինս մատչելի և անվտանգ միջավայր ձևավորելու նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում զբոսաշրջությունը դիտարկվում է նաև որպես բնակավայրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործոն, քանի որ համապատասխան ճարտարապետական և ենթակառուցվածքային պայմանների ստեղծումը կարող է նպաստել տեղական ծառայությունների, փոքր ձեռնարկատիրության, հյուրատնային տնտեսությունների և մշակութային նախաձեռնությունների զարգացմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է զբոսաշրջային հոսքերի և տեղական բնակչության առօրյա պահանջների հավասարակշռումը, որպեսզի զբոսաշրջային զարգացումը չխաթարի բնակավայրի բնականոն կենսագործունեությունն ու տարածական ինքնությունը։ Առանձին նշանակություն է տրվում կայուն զարգացման սկզբունքներին՝ բնական ռեսուրսների խնայող օգտագործմանը, էներգաարդյունավետ լուծումներին, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և նոր միջամտությունների ազդեցության նվազեցմանը։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է բնակավայրի զբոսաշրջային ներուժի բացահայտման և դրա հիման վրա ճարտարապետական, քաղաքաշինական ու բարեկարգման համալիր առաջարկությունների ձևավորման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, քաղաքաշինության, զբոսաշրջության, տարածքային պլանավորման, մշակութային ժառանգության պահպանության և բնակավայրերի կայուն զարգացման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, նախագծողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է անկախ պետականության հաստատման պայմաններում Հայաստանի և հայկական սփյուռքի միջև հարաբերությունների ձևավորման ու զարգացման գործընթացի պատմաքաղաքական և հասարակական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն փոփոխություններն են, որոնք պետական անկախության պայմաններում նոր բնույթ հաղորդեցին հայրենիք–սփյուռք փոխհարաբերություններին՝ դրանք տեղափոխելով ոչ միայն մշակութային և ազգային ինքնության պահպանման, այլև պետական, տնտեսական, կրթական և կազմակերպական համագործակցության հարթություն։ Քննվում են փոխհարաբերությունների ձևավորման պատմական նախադրյալները, սփյուռքահայ համայնքների և կազմակերպությունների մասնակցությունը Հայաստանի հետ կապերի ընդլայնմանը, ինչպես նաև պետական հաստատությունների կողմից սփյուռքի հետ հարաբերությունների կազմակերպման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անկախ պետականության պայմաններում համահայկական համագործակցության նոր մեխանիզմների ձևավորմանը, փոխադարձ ակնկալիքների և առաջնահերթությունների փոփոխությանը և տարբեր համայնքների առանձնահատկությունների ազդեցությանը համագործակցության ձևերի վրա։ Ուսումնասիրվում են տնտեսական աջակցության, ներդրումների, բարեգործական նախաձեռնությունների, կրթության, գիտության, մշակույթի և հասարակական կապերի ոլորտներում իրականացված համագործակցության հիմնական ուղղությունները։ Կարևորվում է նաև սփյուռքի բազմազանությունը, քանի որ տարբեր երկրներում ձևավորված հայկական համայնքները տարբերվում են իրենց պատմական փորձով, կազմակերպական կառուցվածքով, սոցիալական պայմաններով և Հայաստանի հետ հարաբերությունների ձևերով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ազգային ինքնության, մշակութային ժառանգության պահպանման, հայոց լեզվի և կրթության խնդիրներին՝ դրանք դիտարկելով հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունների երկարաժամկետ զարգացման տեսանկյունից։ Առանձին ուղղություն է պետական քաղաքականության և հասարակական նախաձեռնությունների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե ինչ դեր են ունեցել պետական մարմինները, ավանդական սփյուռքյան կառույցները, բարեգործական կազմակերպությունները և անհատական նախաձեռնությունները համագործակցության զարգացման տարբեր փուլերում։ Միաժամանակ կարող են ներկայացվել հարաբերություններում ի հայտ եկած կազմակերպական, սոցիալական և գաղափարական տարբերությունները՝ առանց դրանք միակողմանի գնահատելու։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունները ներկայացնում է որպես բազմաշերտ և փոփոխվող համակարգ, որի զարգացումը սերտորեն կապված է Հայաստանի պետականության կայացման, սփյուռքյան համայնքների ներքին փոփոխությունների և համահայկական համագործակցության նոր ձևերի առաջացման հետ։