Բանկերի իրացվելիության բարձրացումը որպես ֆինանսական միջնորդության աճի գործոն

Technology

Այս աշխատանքը նվիրված է ներքին այրման շարժիչի հիման վրա շենքերի ջերմացրտաէներգամատակարարման համակցված համակարգերի հաշվարկի, նախագծման և օպտիմալացման մեթոդների մշակմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում բազմաֆունկցիոնալ էներգետիկ համակարգի գաղափարն է, որի շրջանակում մեկ առաջնային էներգիայի աղբյուրի միջոցով հնարավոր է միաժամանակ ապահովել շենքի էլեկտրական, ջերմային և սառեցման պահանջները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են ներքին այրման շարժիչի աշխատանքի արդյունքում ստացվող էլեկտրական էներգիայի և թափոնային ջերմության արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները՝ համակարգի ընդհանուր էներգետիկ արդյունավետությունը բարձրացնելու և վառելիքի ծախսը նվազեցնելու նպատակով։ Մշակվում են համակարգի հաշվարկային մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել սարքավորումների օպտիմալ հզորությունները, աշխատանքային ռեժիմները, ջերմային և էլեկտրական բեռների համապատասխանությունը, ինչպես նաև էներգիայի արտադրության և սպառման հարաբերակցությունը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շենքի ջեռուցման, սառեցման և էլեկտրամատակարարման բեռների փոփոխականությանը, քանի որ դրանց ժամանակային անհամապատասխանությունը էական ազդեցություն ունի համակցված համակարգի արդյունավետության վրա։ Օպտիմալացման մեթոդը հնարավորություն է տալիս համակարգի տեխնիկական և էներգետիկ ցուցանիշները գնահատել ամբողջական մոտեցմամբ՝ հաշվի առնելով վառելիքի սպառումը, օգտակար էներգիայի արտադրությունը, սարքավորումների բեռնվածությունը և շահագործման արդյունավետությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է նաև տարբեր աշխատանքային պայմանների մոդելավորումը, որը թույլ է տալիս բացահայտել համակարգի առավել արդյունավետ կառուցվածքն ու կառավարման ռեժիմները։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել շենքերի էներգամատակարարման ծախսերի նվազեցմանը, վառելիքի ավելի ռացիոնալ օգտագործմանը և առաջնային էներգիայի կորուստների կրճատմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել բնակելի, հասարակական և առևտրային շենքերի էներգետիկ համակարգերի նախագծման և արդիականացման, ինչպես նաև տեղային կամ ինքնավար ջերմացրտաէներգամատակարարման համակարգերի տեխնիկատնտեսական գնահատման ընթացքում։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ջերմաէներգետիկայի, էներգետիկ համակարգերի, շենքերի էներգաարդյունավետության, ներքին այրման շարժիչների և համակցված էներգարտադրության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Law

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղեկատվության ազատության ապահովման և պաշտպանության սահմանադրաիրավական մեխանիզմների ու դրանց զարգացման արդի հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տեղեկատվություն փնտրելու, ստանալու և տարածելու իրավունքի բովանդակությունը, դրա իրականացման իրավական երաշխիքները և հնարավոր սահմանափակումների իրավաչափության չափանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների տեղեկատվական բացության, հանրային նշանակություն ունեցող տեղեկությունների մատչելիության և անձի իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հարցերին։ Վերլուծվում են ներպետական իրավական կարգավորումների և եվրոպական իրավական չափորոշիչների փոխհարաբերությունները՝ մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքների համատեքստում։ Քննարկվում են նաև տեղեկատվության տրամադրման ընթացակարգերի, իրավունքի խախտման դեպքում պաշտպանության միջոցների և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեղեկատվության ազատության դերը ժողովրդավարական կառավարման, հանրային վերահսկողության և պետական մարմինների հաշվետվողականության ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների, տեղեկատվական իրավունքի և հանրային կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է հայ մտավորական, գրականագետ և հասարակական գործիչ Նիկոլ Աղբալյանի մանկավարժական գործունեության, կրթական հայացքների և հայ կրթական մտքի զարգացման մեջ նրա ունեցած ներդրման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նրա ուսուցչական և կրթական գործունեությունն է՝ դիտարկված այն պատմամշակութային միջավայրի համատեքստում, որտեղ ձևավորվել են կրթության, ազգային դաստիարակության և մտավոր զարգացման վերաբերյալ նրա պատկերացումները։ Քննվում են ուսուցման նպատակների, ուսուցչի դերի, սովորողի անհատականության զարգացման, ազգային մշակույթի յուրացման և կրթության հասարակական նշանակության վերաբերյալ նրա մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մայրենի լեզվի, հայ գրականության, պատմության և մշակութային ժառանգության դերին կրթական գործընթացում՝ որպես ազգային ինքնագիտակցության և արժեքային համակարգի ձևավորման կարևոր միջոցների։ Մանկավարժական գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն դասավանդման գործնական փորձի, այլև կրթության վերաբերյալ տեսական գաղափարների համատեքստում՝ բացահայտելով նրա գրականագիտական, մշակութաբանական և հասարակական հայացքների ազդեցությունը մանկավարժական մտածողության վրա։ Կարևորվում է սովորողի ինքնուրույն մտածողության, ստեղծագործական կարողությունների, ընթերցանության մշակույթի և գիտելիքի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորման խնդիրը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև նրա գործունեությանը տարբեր կրթական հաստատություններում, դասավանդման կազմակերպման սկզբունքներին և երիտասարդ սերնդի կրթության ու դաստիարակության վերաբերյալ արտահայտած գաղափարներին։ Առանձին ուշադրության է արժանանում ուսուցչի մասնագիտական ու բարոյական կերպարի վերաբերյալ նրա ընկալումը, որտեղ մանկավարժը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիք փոխանցողի, այլև սովորողի մտավոր և մշակութային զարգացմանն աջակցող անձի դերում։ Նրա կրթական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև ժամանակաշրջանի հայկական դպրոցի առջև ծառացած խնդիրները և կրթական գաղափարների կապը ազգային ու մշակութային կյանքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է Նիկոլ Աղբալյանի մանկավարժական ժառանգության պատմական և տեսական նշանակությունը՝ այն դիտարկելով հայ մանկավարժական մտքի, կրթության պատմության և ազգային մշակույթի զարգացման փոխկապակցվածության շրջանակում։

Religion

«Խաչ և գավազան» վերնագիրը միավորում է քրիստոնեական ավանդության մեջ կարևոր նշանակություն ունեցող երկու խորհրդանիշ, որոնք արտահայտում են հավատի, հոգևոր առաջնորդության և եկեղեցական ծառայության գաղափարները։ Խաչը քրիստոնեության կենտրոնական խորհրդանիշն է՝ կապված Հիսուս Քրիստոսի չարչարանքների, զոհաբերության, փրկության և հարության հավատքի հետ։ Գավազանը եկեղեցական ավանդության մեջ կարող է խորհրդանշել հոգևոր հովվությունը, առաջնորդությունը, պատասխանատվությունն ու հավատացյալ համայնքի նկատմամբ հոգածությունը։ Այս երկու պատկերների համադրությունը հնարավորություն է տալիս ստեղծագործությունը դիտարկելու քրիստոնեական ինքնության, եկեղեցական իշխանության և հոգևոր ծառայության փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հայ եկեղեցական մշակույթում նման խորհրդանիշները կարևոր դեր են ունեցել ոչ միայն ծիսական կյանքում, այլև հոգևոր գաղափարների փոխանցման, եկեղեցական հեղինակության ներկայացման և հավատացյալների բարոյական դաստիարակության գործում։ Վերնագրի խորհրդանշական բնույթը թույլ է տալիս ուշադրություն դարձնել նաև խաչի՝ որպես հավատի ու փրկագործության նշանի, և գավազանի՝ որպես հովվական պարտականության ու առաջնորդության խորհրդի փոխլրացնող նշանակությանը։ Հրատարակության փոքրածավալ լինելը բնորոշում է այն որպես համառոտ տպագիր նյութ, որը կարող էր ծառայել որոշակի կրոնական, բացատրական կամ հիշատակային նպատակի։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կրոնական տպագրության պատմության, քրիստոնեական խորհրդաբանության և հայ համայնքների հոգևոր-մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այսպիսի հրատարակությունները կարևոր են նաև հայկական տպագիր ժառանգության բազմազանությունը բացահայտելու տեսանկյունից՝ ցույց տալով, որ հոգևոր թեմաները ներկայացվել են ոչ միայն ծավալուն աստվածաբանական երկերում, այլև կարճ, խորհրդանշական վերնագրերով նյութերում։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1945–2011 թվականների ադրբեջանական պատմագրության մեջ Հայաստանի և Ադրբեջանի պատմության առանցքային հարցերի ներկայացման հիմնական միտումների քննությանը՝ կենտրոնանալով պատմական փաստերի մեկնաբանման, աղբյուրների ընտրության և պատմագիտական գաղափարների ձևավորման առանձնահատկությունների վրա։ Ուսումնասիրության առանցքում այն պատմագրական մոտեցումներն են, որոնք հեղինակի գնահատմամբ հանգեցրել են առանձին պատմական իրադարձությունների, տարածքների, ժողովուրդների ծագման, մշակութային ժառանգության և քաղաքական գործընթացների վիճահարույց կամ միակողմանի մեկնաբանությունների։ Քննվող ժամանակահատվածը հնարավորություն է տալիս հետևելու պատմագիտական մոտեցումների փոփոխություններին ուշ խորհրդային շրջանից մինչև հետխորհրդային ժամանակաշրջան՝ հաշվի առնելով տարբեր քաղաքական և գաղափարական միջավայրերում պատմության շարադրման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պատմական աղբյուրների օգտագործման մեթոդաբանության վերլուծությունը՝ պարզելու, թե տարբեր աշխատություններում ինչպես են ընտրվել, մեկնաբանվել և համադրվել գրավոր աղբյուրները, հնագիտական նյութերը, տեղանունները, քարտեզագրական տվյալները և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող տեղեկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական տարածքների և բնակչության էթնիկական կազմի վերաբերյալ տեսակետներին, պետական կազմավորումների պատմական պատկանելության մեկնաբանություններին, ինչպես նաև հայկական և ադրբեջանական մշակութային ժառանգության ծագման շուրջ ձևավորված պատմագիտական բանավեճերին։ Քննվում է նաև Լեռնային Ղարաբաղի պատմության ներկայացումը, քանի որ այդ թեմայի շուրջ պատմագիտական շարադրանքները սերտորեն առնչվել են քաղաքական հակամարտությանը, ազգային հիշողությանը և ինքնության ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է տարբերակել ստուգելի պատմական տվյալները, աղբյուրների գիտական մեկնաբանությունները և ազգային պատմագրություններին բնորոշ գաղափարական կամ քաղաքական դիրքավորումներն ու պնդումները։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն ադրբեջանական հեղինակների աշխատություններում հանդիպող տեսակետները, այլև դրանց նկատմամբ հայկական և միջազգային պատմագիտական գրականության արձագանքները՝ առանց հակադիր պատմագրական դիրքորոշումներից որևէ մեկը ինքնաբերաբար ընդունելու որպես ապացուցված փաստ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պատմական տերմինաբանության կիրառմանը, ժամանակակից ազգային և պետական հասկացությունների՝ ավելի վաղ պատմական ժամանակաշրջանների նկատմամբ հետադարձ կիրառման խնդրին և այդպիսի մոտեցումների մեթոդաբանական սահմանափակումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի պատմագրության և ազգային ինքնության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են պատմական պատումները մասնակցել հասարակական հիշողության և քաղաքական պատկերացումների ձևավորմանը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը վերաբերում է ոչ միայն կոնկրետ պատմական հարցերին, այլև պատմության գիտական շարադրման մեթոդաբանությանը, աղբյուրագիտական քննադատությանը և հակամարտող պատմական պատումների ձևավորման մեխանիզմներին՝ նպաստելով Հարավային Կովկասի պատմագրական բանավեճերի առավել համակարգված ընկալմանը։

Literature

Վավերագրական և արվեստաբանական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է հայ նշանավոր նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի նամակագրական ժառանգության ներկայացմանը և նրա կյանքի, ստեղծագործական գործունեության ու մտավոր աշխարհընկալման բացահայտմանը։ Նամականին կարևոր սկզբնաղբյուր է նկարչի կենսագրության, գեղարվեստական հայացքների, անձնական հարաբերությունների և ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սարյանի ստեղծագործական որոնումներին, արվեստի նշանակության վերաբերյալ նրա պատկերացումներին, հայկական բնաշխարհի ու ազգային մշակույթի նկատմամբ վերաբերմունքին և գեղանկարչության զարգացման հարցերի շուրջ արտահայտած մտքերին։ Նամակագրական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նկարչի կապերը ժամանակակից արվեստագետների, գրողների, մտավորականների, մշակութային գործիչների և հարազատների հետ։ Դիտարկվում են նաև ստեղծագործական աշխատանքի կազմակերպման, ցուցահանդեսային գործունեության, գեղարվեստական միջավայրի փոփոխությունների և հասարակական իրադարձությունների վերաբերյալ նամակներում արտահայտված դիտարկումները։ Հրատարակությունը կարող է նպաստել Սարյանի անհատականության, նրա ստեղծագործական սկզբունքների և հայ կերպարվեստի պատմության կարևոր իրադարձությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։ Նամակները պատմամշակութային արժեք ունեն նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունները, մտավորականության առօրյան և մշակութային փոխհարաբերություններն արտացոլող վավերագրական աղբյուրներ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութաբանների, կենսագիրների և հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։