Բանկերի իրացվելիության բարձրացումը որպես ֆինանսական միջնորդության աճի գործոն

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XX դարի երկու խոշորագույն զանգվածային բռնությունների՝ հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված ցեղասպանության և հրեական ժողովրդի նկատմամբ կատարված հոլոքոստի պատմաքննական համեմատությանը՝ ընդգծելով դրանց ծագման, ընթացքի և հետևանքների պատմական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում դիտարկվում են քաղաքական գաղափարախոսությունները, պետական քաղաքականության մեխանիզմները և պատերազմական պայմանները, որոնք նպաստել են զանգվածային բռնությունների իրականացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զոհերի սոցիալական և ժողովրդագրական կառուցվածքին, դիմադրության ձևերին, ինչպես նաև միջազգային հանրության արձագանքներին և հետպատերազմյան իրավական գնահատականներին։ Քննարկվում են նաև պատմագիտական մոտեցումների տարբերությունները, աղբյուրների քննադատական վերլուծությունը և հիշողության քաղաքականության ձևավորումը երկու դեպքերի համատեքստում։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտել նմանատիպ պատմական ողբերգությունների կառուցվածքային ընդհանուր հատկանիշները՝ միաժամանակ պահպանելով յուրաքանչյուրի պատմական առանձնահատկությունների գիտական ճշգրտությունը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մասնագիտական կողմնորոշման և կարիերայի կառավարման համակարգի զարգացման տեսական, մեթոդական և կազմակերպական հիմքերի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի ժամանակակից տեխնոլոգիաների և գործիքների մշակման ու կիրառման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս անհատին գիտակցված ընտրել մասնագիտությունը, գնահատել սեփական կարողությունները, հետաքրքրությունները և մասնագիտական նախասիրությունները, կողմնորոշվել կրթական հնարավորությունների ու աշխատաշուկայի պահանջների մեջ և հետևողականորեն կառավարել սեփական կարիերայի զարգացումը։ Մասնագիտական կողմնորոշումը դիտարկվում է ոչ թե որպես մասնագիտության ընտրության մեկանգամյա գործողություն, այլ որպես շարունակական գործընթաց, որը կարող է ընդգրկել կրթության տարբեր աստիճանները, աշխատանքի անցումը, մասնագիտական վերապատրաստումը և կարիերայի հետագա փոփոխությունները։ Քննության են առնվում մասնագիտական կողմնորոշման հոգեբանական, մանկավարժական, սոցիալական և տնտեսական բաղադրիչները։ Անձի մասնագիտական ընտրության վրա կարող են ազդել նրա ընդունակությունները, արժեքային համակարգը, հետաքրքրությունները, անձնային առանձնահատկությունները, ընտանիքի և սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը, կրթական հնարավորությունները և աշխատաշուկայի կառուցվածքը։ Այդ գործոնների համատեղ գնահատումը հնարավորություն է տալիս մասնագիտական կողմնորոշման գործընթացը կառուցել անհատականացված սկզբունքներով՝ խուսափելով մասնագիտության ընտրությունը միայն առանձին ցուցանիշներով պայմանավորելուց։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում դպրոցականների և երիտասարդների մասնագիտական ինքնորոշմանը։ Հանրակրթության ավարտական փուլերում սովորողները կանգնում են կրթական և մասնագիտական կարևոր ընտրությունների առջև, ուստի անհրաժեշտ է նրանց տրամադրել ոչ միայն մասնագիտությունների վերաբերյալ ընդհանուր տեղեկատվություն, այլև ինքնաճանաչման, որոշումների կայացման և կարիերայի պլանավորման գործիքներ։ Դիտարկվում են մասնագիտական հետաքրքրությունների և կարողությունների գնահատման մեթոդները, խորհրդատվական աշխատանքը, մասնագիտական տեղեկատվության տրամադրումը, կրթական հաստատությունների և աշխատավայրերի վերաբերյալ ճանաչողական ծրագրերը։ Կարևորվում է մասնագիտական կողմնորոշման ծառայությունների կապը իրական աշխատաշուկայի հետ։ Աշխատաշուկայի պահանջարկի և առաջարկի, մասնագիտական կառուցվածքի, զբաղվածության հնարավորությունների և գործատուների պահանջների վերաբերյալ արդիական տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս կրթական և կարիերային որոշումները հիմնավորել ոչ միայն անձնական նախասիրություններով, այլև տնտեսական միջավայրի իրական պայմաններով։ Քննության է առնվում այն խնդիրը, որ մասնագիտական ընտրության վերաբերյալ տեղեկատվության պակասը կամ աշխատաշուկայի վերաբերյալ ոչ իրատեսական պատկերացումները կարող են հանգեցնել կրթության և զբաղվածության միջև անհամապատասխանության։ Այդ պատճառով արդյունավետ համակարգը պետք է ապահովի կրթության ոլորտի, զբաղվածության ծառայությունների, գործատուների և կարիերայի խորհրդատուների միջև տեղեկատվական կապ։ Առանձին տեղ է հատկացվում կարիերայի կառավարման գաղափարին։ Այն ներառում է անձի մասնագիտական նպատակների սահմանումը, հնարավորությունների գնահատումը, անհրաժեշտ գիտելիքների և հմտությունների զարգացումը, կրթական ու աշխատանքային քայլերի պլանավորումը և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու կարողությունը։ Ժամանակակից կարիերան դիտարկվում է որպես դինամիկ գործընթաց, որի ընթացքում մարդը կարող է փոխել աշխատանքային գործառույթները, կազմակերպությունը կամ նույնիսկ մասնագիտական ուղղությունը։ Հետևաբար կարիերայի կառավարման տեխնոլոգիան պետք է զարգացնի ոչ միայն կոնկրետ մասնագիտության ընտրության, այլև շարունակական ուսումնառության և մասնագիտական հարմարվողականության կարողություններ։ Քննության են առնվում կարիերայի պլանավորման գործիքները՝ անհատական զարգացման ծրագրերը, նպատակների ձևակերպումը, մասնագիտական կարողությունների գնահատումը, կրթական ուղիների ընտրությունը և ձեռք բերված արդյունքների պարբերական վերանայումը։ Կարևորվում է այն մոտեցումը, ըստ որի անհատը պետք է աստիճանաբար դառնա սեփական մասնագիտական զարգացման ակտիվ կազմակերպողը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կարիերայի խորհրդատվության մեթոդաբանությանը։ Խորհրդատուի խնդիրը դիտարկվում է ոչ թե որպես անձի փոխարեն մասնագիտություն ընտրելը, այլ նրան համապատասխան տեղեկատվություն և ինքնագնահատման գործիքներ տրամադրելը, տարբեր հնարավորությունների առավելություններն ու սահմանափակումները բացահայտելուն և ինքնուրույն որոշում կայացնելուն աջակցելը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում են անհատական և խմբային խորհրդատվության, հարցազրույցների, թեստավորման, ինքնագնահատման և կարիերային ծրագրերի մշակման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մասնագիտական կողմնորոշման և կրթական համակարգի փոխկապակցվածությանը։ Դպրոցները, նախնական և միջին մասնագիտական ուսումնական հաստատությունները, բուհերը և շարունակական կրթության կառույցները կարող են մասնակցել մասնագիտական ինքնորոշման տարբեր փուլերին։ Ուսումնասիրվում է կարիերայի կենտրոնների գործունեության կազմակերպումը, դրանց գործառույթները և համագործակցությունը գործատուների ու զբաղվածության ոլորտի կառույցների հետ։ Բարձրագույն կրթության համակարգում կարիերայի ծառայությունները կարող են նպաստել ուսանողների անցմանը կրթությունից աշխատանքի՝ տրամադրելով աշխատաշուկայի վերաբերյալ տեղեկատվություն, աջակցելով մասնագիտական հմտությունների ներկայացմանը և գործատուների հետ կապերի ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Էլեկտրոնային տեղեկատվական հարթակները, մասնագիտությունների և կրթական ծրագրերի տվյալների բազաները, առցանց ինքնագնահատման գործիքները և հեռավար խորհրդատվությունը կարող են ընդլայնել մասնագիտական կողմնորոշման ծառայությունների հասանելիությունը։ Թվային համակարգերի միջոցով հնարավոր է համադրել անձի կրթական և մասնագիտական հետաքրքրությունների վերաբերյալ տվյալները աշխատաշուկայի ու կրթական հնարավորությունների մասին տեղեկատվության հետ՝ աջակցելով տարբեր այլընտրանքների դիտարկմանը։ Միաժամանակ կարևորվում է տեղեկատվության հավաստիությունը, պարբերական թարմացումը և անձնական տվյալների պատշաճ պաշտպանությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև մասնագիտական կողմնորոշման գործընթացում գործատուների մասնակցությունը։ Կազմակերպությունների կողմից մասնագիտական պահանջների ներկայացումը, ուսումնական հաստատությունների հետ համագործակցությունը, պրակտիկաների և մասնագիտական ճանաչողական միջոցառումների կազմակերպումը կարող են օգնել սովորողներին ավելի հստակ պատկերացնել աշխատանքի իրական բովանդակությունը։ Կրթություն–աշխատաշուկա կապի զարգացումը հնարավորություն է տալիս նաև կրթական ծրագրերում առավել լավ հաշվի առնել մասնագիտական ոլորտների փոփոխվող պահանջները։ Առանձին նշանակություն է տրվում աշխատաշուկայում պահանջվող ընդհանուր կարողությունների զարգացմանը։ Մասնագիտական գիտելիքների հետ մեկտեղ կարևորվում են հաղորդակցությունը, թիմային աշխատանքը, խնդիրների լուծումը, ինքնուրույն սովորելու կարողությունը, թվային գրագիտությունը, ժամանակի կառավարումը և փոփոխվող պայմաններին հարմարվողականությունը։ Այդ կարողությունները դիտարկվում են որպես կարիերայի կայուն զարգացման կարևոր նախադրյալներ։ Քննության են առնվում նաև այն խմբերի մասնագիտական կողմնորոշման առանձնահատկությունները, որոնք կարող են բախվել կրթական կամ զբաղվածության լրացուցիչ դժվարությունների։ Ծառայությունների հասանելիությունը, անհատական կարիքների գնահատումը և համապատասխան աջակցության մեխանիզմների ձևավորումը կարևոր են հավասար հնարավորությունների ապահովման տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մասնագիտական կողմնորոշման ծառայությունների արդյունավետության գնահատումը։ Դիտարկվում են այնպիսի ցուցանիշներ, ինչպիսիք են մասնագիտական որոշումների գիտակցվածությունը, կրթական և մասնագիտական ընտրությունների համապատասխանությունը անձի կարողություններին ու նպատակներին, ծառայություններից օգտվողների հետագա կրթական կամ աշխատանքային առաջընթացը և տրամադրվող խորհրդատվության օգտակարության գնահատումը։ Արդյունավետության պարբերական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել համակարգի թույլ կողմերը և կատարելագործել կիրառվող մեթոդները։ Հայաստանի պայմաններում գործընթացի զարգացումը դիտարկվում է նաև պետական կառավարման, կրթության, զբաղվածության և սոցիալական քաղաքականության փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Արդյունավետ համակարգի ձևավորումը պահանջում է տարբեր կառույցների գործառույթների համակարգում, մասնագետների պատրաստում, միասնական մեթոդական մոտեցումների զարգացում և աշխատաշուկայի վերաբերյալ տեղեկատվության շարունակական թարմացում։ Կարևորվում է նաև տարածաշրջանային հասանելիության խնդիրը, որպեսզի մասնագիտական կողմնորոշման և կարիերայի կառավարման ծառայությունները հասանելի լինեն ոչ միայն խոշոր քաղաքներում, այլև տարբեր համայնքներում բնակվող սովորողներին և աշխատանք փնտրողներին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մասնագիտական ինքնորոշման և կարիերայի կառավարման գործընթացների միասնական համակարգային դիտարկմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ կրթական և զբաղվածության ծառայությունների կատարելագործման, կարիերային խորհրդատվության ժամանակակից մեթոդների ներդրման և անձանց կրթությունից աշխատանքի անցման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մասնագիտական կողմնորոշման, կրթության կառավարման, կարիերայի խորհրդատվության, աշխատանքի տնտեսագիտության, հոգեբանության և զբաղվածության քաղաքականության ոլորտների հետազոտողների, մանկավարժների, խորհրդատուների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան պատկերազարդ ձեռագրերից մեկի ուսումնասիրությանը, որը ձևավորվել է քաղկեդոնական միջավայրում և կարևոր նյութ է հայ-բյուզանդական ու հայ-վրացական մշակութային փոխազդեցությունների հետազոտման համար։ Հեղինակը՝ Նիկողայոս Մառը, ձեռագրական հուշարձանը դիտարկում է ոչ միայն որպես մանրանկարչական արվեստի նմուշ, այլև որպես որոշակի էթնոդավանական միջավայրի պատմության և մշակույթի վկայություն։ Հետազոտության առանցքում հայ քաղկեդոնական համայնքների մշակութային առանձնահատկությունների բացահայտումն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես կարող էին հայկական լեզվական և ձեռագրական ավանդույթները համադրվել բյուզանդական ու վրացական եկեղեցական-գեղարվեստական ազդեցությունների հետ։ Հեղինակի ուշադրությունը գրավում է այն հանգամանքը, որ նման միջավայրերում հայերենը կարող էր պահպանել իր նշանակությունը եկեղեցական և մշակութային կյանքում՝ միաժամանակ փոխազդելով հարևան քրիստոնեական ավանդույթների հետ։ Պատկերազարդման համակարգը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մանրանկարների պատկերագրությունը, սրբերի ներկայացման ձևերը, գրությունների լեզուն և գեղարվեստական կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Նման տարրերի համադրությունը կարևոր է ձեռագրի ստեղծման միջավայրի և մշակութային պատկանելության վերաբերյալ գիտական ենթադրությունների հիմնավորման համար։ Հետագա ուսումնասիրություններում այս նյութը կապվել է նաև 1313 թվականի հայկական Ավետարանի հետ, որտեղ հայկական տեքստը զուգակցվում է վրացերեն գրություններով ուղեկցվող պատկերների հետ, ինչը հետազոտողները դիտարկել են հայ քաղկեդոնական մշակութային միջավայրի բնորոշ դրսևորումներից մեկը։ Հուշարձանի քննությունը միաժամանակ նպաստում է միջնադարյան Հայաստանի կրոնական բազմազանության և տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների միջև մշակութային հաղորդակցության ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև մանրանկարչության և եկեղեցական որմնանկարչության պատկերագրական ընդհանրությունների հարցը, քանի որ նման համեմատությունները կարող են ցույց տալ գեղարվեստական պատկերների տարածման և վերարտադրման ճանապարհները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հայ ձեռագրագիտության, արվեստաբանության, եկեղեցական պատմության և հայ-վրացական ու հայ-բյուզանդական մշակութային կապերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով պատկերազարդ ձեռագիրը որպես միջնադարյան բազմաշերտ մշակութային փոխազդեցությունների արժեքավոր սկզբնաղբյուր։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է թյուրքալեզու ցեղերի պատմության վաղ շրջանին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով «թյուրք» և «օղուզ» էթնոնիմների ձևավորման ու զարգացման գործընթացներին։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են Կենտրոնական Ասիայի տափաստանային աշխարհում ձևավորված վաղ պետական և ցեղային միավորումները, որոնց սոցիալ-քաղաքական կառուցվածքը, քոչվոր տնտեսությունը և ռազմական կազմակերպվածությունը կարևոր դեր են ունեցել թյուրքական էթնիկական ընդհանրության կայացման գործում։ Վերլուծվում է «թյուրք» անվան սկզբնական կիրառությունը որպես քաղաքական-համադաշնային ինքնանվանում, որը կապված է Թյուրքական խագանատների ձևավորման և ընդլայնման հետ, ինչպես նաև դրա աստիճանական վերածումը ավելի լայն էթնիկ և լեզվական նշանակության կրողի։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում «օղուզ» անվան ծագման և կիրառման առանձնահատկություններին, որը սկզբում հանդես է եկել որպես ցեղային միության անվանում, այնուհետև վերածվել է ավելի լայն էթնո-քաղաքական խմբավորման ինքնության բաղադրիչի՝ ազդեցություն ունենալով միջնադարյան թյուրքական պետական կազմավորումների ձևավորման վրա։ Աշխատությունը ընդգծում է այս երկու էթնոնիմների պատմական փոխկապակցվածությունը և նրանց դերը թյուրքական աշխարհի ինքնության ձևավորման գործընթացում։

Ինֆորմատիկա

Компьютерное моделирование աշխատությունը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և կիրառական մաթեմատիկայի ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է իրական համակարգերի և գործընթացների մաթեմատիկական ու համակարգչային մոդելավորման հիմնական սկզբունքները, այն բացատրում է մոդելի կառուցման փուլերը՝ խնդիրի ձևակերպում, մաթեմատիկական նկարագրություն, ալգորիթմի մշակում և համակարգչային իրականացման քայլեր, գիրքը անդրադառնում է դիսկրետ և շարունակական մոդելներին, սիմուլյացիայի մեթոդներին, ինչպես նաև արդյունքների վերլուծությանը և ճշգրտության գնահատմանը, միաժամանակ ընդգրկելով տարբեր ոլորտներում կիրառվող օրինակներ՝ ֆիզիկա, տնտեսագիտություն, կենսաբանություն և ինժեներական համակարգեր, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համակարգչային գիտության, մաթեմատիկական մոդելավորման և տվյալների վերլուծության ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է լողորդների մարզական պատրաստության համակարգում արագության և ուժի համակցված դրսևորումների զարգացման ու արդյունավետ կիրառման մեթոդների ուսումնասիրությանը և կատարելագործմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն ֆիզիկական ու ֆունկցիոնալ գործոնները, որոնք պայմանավորում են մարզիկի՝ կարճ ժամանակահատվածում առավելագույն կամ բարձր ինտենսիվությամբ շարժումներ կատարելու կարողությունը և անմիջականորեն ազդում են մրցակցային արդյունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեկնարկի, շրջադարձերի, ջրում արագացման և մրցատարածության տարբեր հատվածներում շարժման բարձր տեմպի պահպանման համար անհրաժեշտ արագաուժային կարողությունների ձևավորմանը։ Քննության են առնվում մարզումային տարբեր միջոցներ և վարժությունների համալիրներ, դրանց ծավալի, ինտենսիվության, կրկնությունների քանակի և հանգստի ժամանակահատվածների արդյունավետ հարաբերակցությունը, ինչպես նաև ցամաքային և ջրային պատրաստության համադրման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում է ուժային պատրաստության ազդեցությունը լողի տեխնիկայի, շարժումների հզորության, արագության և արդյունավետության վրա՝ հաշվի առնելով մարզիկների տարիքային, ֆիզիկական և պատրաստվածության անհատական առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է մարզումային բեռնվածության փուլային կազմակերպումը, որպեսզի արագաուժային հատկանիշների զարգացումը ներդաշնակորեն համակցվի տեխնիկական, ֆունկցիոնալ և ընդհանուր ֆիզիկական պատրաստության հետ։ Փորձարարական գնահատման միջոցով հնարավոր է համեմատել ավանդական և կատարելագործված մարզումային մոտեցումների ազդեցությունը՝ օգտագործելով ֆիզիկական պատրաստվածության թեստեր, ժամանակային ցուցանիշներ և մրցակցային գործունեությունը բնութագրող այլ չափանիշներ։ Վերլուծվում են նաև մարզիկների օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքները և մարզումային գործընթացի անհատականացման հնարավորությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մարզիչների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը, մարզումային ծրագրերի գիտականորեն հիմնավորված կազմակերպմանը և լողորդների ֆիզիկական հնարավորությունների առավել լիարժեք իրացմանը՝ ստեղծելով պայմաններ տեխնիկական կատարողականության ու մարզական արդյունքների բարելավման համար։