Բարոյական պատմություններ երեխաների համար, տետրակ Ա

Philosophy

Հայ հասարակական-քաղաքական մտքի, ազգային ինքնության և գաղափարախոսական համակարգերի ուսումնասիրությանը նվիրված աշխատություն է, որտեղ հեղինակը փորձում է վերլուծել հայ ժողովրդի պատմական փորձը, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման ընթացքը և պետականության պահպանման համար գաղափարական հենքի կարևորությունը։ Գիրքը կենտրոնանում է այն հարցի վրա, թե ինչպիսի ազգային գաղափարախոսություն կարող է միավորել հասարակությանը, ապահովել մշակութային շարունակականությունը և նպաստել պետական ու հոգևոր արժեքների պահպանմանը ժամանակակից աշխարհաքաղաքական և մշակութային մարտահրավերների պայմաններում։ Մուշեղ Լալայանը ներկայացնում է ազգային մտածողության, հայրենասիրության, լեզվի, մշակույթի, կրոնի և պատմական հիշողության դերը՝ դիտարկելով դրանք որպես ազգային գոյատևման հիմնասյուներ։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև օտար ազդեցությունների, գլոբալացման, քաղաքական գաղափարական ճգնաժամերի և հասարակական պառակտումների հետևանքներին՝ փորձելով ձևակերպել ազգային վերածննդի ու ինքնության ամրապնդման ուղիներ։ Աշխատությունը համատեղում է պատմափիլիսոփայական, քաղաքական և մշակութաբանական մոտեցումները՝ ընթերցողին առաջարկելով հայ ազգային գաղափարախոսության ձևավորման և զարգացման շուրջ խորքային դիտարկումներ։ Գիրքը հետաքրքիր կարող է լինել քաղաքական գիտությամբ, պատմությամբ, փիլիսոփայությամբ, ազգային գաղափարախոսությամբ և հայ հասարակական մտքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Law

Այս գիտաիրավական հետազոտությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգի արդիականացման գործընթացում տեղական ինքնակառավարման սահմանադրականացման հիմնահարցերի համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են տեղական ինքնակառավարման սահմանադրական հիմքերը, դրա զարգացման տեսական մոտեցումները և ինստիտուցիոնալ ամրապնդման հիմնական ուղղությունները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է համայնքային իշխանությունների իրավական կարգավիճակը, լիազորությունների բաշխման սկզբունքները և կենտրոնական ու տեղական իշխանությունների փոխհարաբերությունների սահմանադրական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման անկախության երաշխիքներին, ֆինանսական ինքնուրույնությանը, վարչական վերահսկողության սահմաններին և դատական պաշտպանության մեխանիզմներին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությունը տեղական ինքնակառավարման համակարգի վրա, եվրոպական իրավական չափանիշների ներդրման գործընթացը և համեմատական իրավական փորձը։ Հեղինակը առաջարկում է տեղական ինքնակառավարման սահմանադրականացման կատարելագործման ուղղություններ՝ ուղղված համայնքների ինստիտուցիոնալ կարողությունների ուժեղացմանը, ժողովրդավարական մասնակցության ընդլայնմանը և արդյունավետ կառավարման ապահովմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, գիտնականների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Pedagogy

Իրավաբանական մանկավարժության հայեցակարգային հիմքերը ձևավորվում են իրավագիտության և մանկավարժության միջգիտակարգային փոխազդեցության արդյունքում և նպատակ ունեն սահմանել իրավական կրթության բովանդակությունը, մեթոդաբանությունը և արժեքային ուղղվածությունը։ Այս ոլորտը դիտարկում է իրավական գիտելիքների փոխանցումը ոչ միայն որպես տեղեկատվության յուրացում, այլև որպես իրավական գիտակցության, իրավական մշակույթի և իրավական վարքագծի ձևավորման գործընթաց, որտեղ կենտրոնական դեր ունեն անձի արժեքային կողմնորոշումները և հասարակության իրավական համակարգի նկատմամբ վերաբերմունքը։ Հայեցակարգային մակարդակում իրավաբանական մանկավարժությունը հիմնվում է մի քանի առանցքային սկզբունքների վրա՝ իրավականության, հումանիզմի, համակարգայնության, գիտակցված ուսուցման և պրակտիկ ուղղվածության սկզբունքներ, որոնք միասին ապահովում են ուսուցման արդյունավետությունը և կիրառական նշանակությունը։ Կարևոր բաղադրիչ է իրավական գիտակցության ձևավորումը, որը ներառում է օրենքի նկատմամբ հարգանք, իրավական նորմերի ընկալում և դրանց կիրառման կարողություն իրական սոցիալական իրավիճակներում։ Մեթոդաբանական առումով օգտագործվում են ինտերակտիվ ուսուցման ձևեր՝ իրավաբանական վերլուծություն, դատական դեպքերի մոդելավորում, քննարկումներ և խնդիրային ուսուցում, որոնք նպաստում են քննադատական մտածողության զարգացմանը և իրավական մտածողության ձևավորմանը։ Իրավաբանական մանկավարժության տեսական հիմքերը սերտորեն կապված են ընդհանուր մանկավարժական գիտության, իրավունքի փիլիսոփայության և սոցիոլոգիայի հետ, ինչը թույլ է տալիս այն դիտարկել որպես համալիր գիտական ուղղություն։ Ընդհանուր առմամբ, այս հայեցակարգային համակարգը նպատակ ունի ձևավորել իրավագիտակից, սոցիալապես պատասխանատու և իրավական մշակույթով բարձր անհատներ, որոնք կարող են արդյունավետորեն գործել իրավական պետության պայմաններում։

Other Subjects

Այս գիրքը նախատեսված է խմբերի տեսության հիմունքների և կիրառական խնդիրների համակարգված ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով թե՛ տեսական նյութը, թե՛ մեծ քանակությամբ վարժություններ՝ թեմայի խորացված յուրացման նպատակով։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում խմբերի հիմնական հատկություններին, ենթախմբերին, ցիկլիկ և վերջավոր խմբերին, գեներատորներին և հարաբերություններին, ինչպես նաև հոմոմորֆիզմների ու իզոմորֆիզմների գաղափարներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լագրանժի թեորեմին, նորմալ ենթախմբերին և ֆակտոր խմբերին, որոնք կարևոր դեր ունեն ալգեբրայի կառուցվածքային ուսումնասիրության մեջ։ Խնդիրների բաժինը ներառում է տարբեր բարդության վարժություններ՝ սկսած հիմնական հաշվարկներից մինչև ավելի խորքային ապացուցողական առաջադրանքներ, որոնք նպաստում են տրամաբանական մտածողության և ալգեբրական ինտուիցիայի զարգացմանը։ Գիրքը օգտակար է մաթեմատիկայի ուսանողների, դասախոսների և ալգեբրայի հետազոտությամբ հետաքրքրվողների համար՝ ապահովելով ամուր հիմք խմբերի տեսության ուսումնասիրության և կիրառման համար։

Finance

Ֆինանսական առողջացման վարույթը Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատությունը գիտագործնական բնույթի իրավաբանական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական առողջացման վարույթի իրավական կարգավորման և կիրառական մեխանիզմների վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով սնանկության գործընթացներում պարտապանի վճարունակության վերականգնման հնարավորությունների վրա, այն ուսումնասիրում է ֆինանսական առողջացման ծրագրերի մշակման, հաստատման և իրականացման իրավական հիմքերը, պարտատերերի և պարտապանի իրավունքների ու պարտականությունների հավասարակշռությունը, ինչպես նաև դատարանների և կառավարման մարմինների դերակատարությունը վերականգնողական գործընթացներում, գիրքը միաժամանակ անդրադառնում է միջազգային փորձին և համեմատական իրավունքի մոտեցումներին՝ փորձելով գնահատել Հայաստանի օրենսդրության արդյունավետությունը և դրա զարգացման հնարավոր ուղղությունները, ներկայացնելով նաև գործնական օրինակներ, դատական պրակտիկայի վերլուծություններ և ճգնաժամային կառավարման մեխանիզմներ, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն տնտեսավարող սուբյեկտների կայունության և տնտեսական միջավայրի առողջացման համար։

Literature

Գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան քնարերգության մեջ հեղինակային մտածողության, ստեղծագործական անհատականության և սուրբգրային կանոնի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրոնական աշխարհայացքի, աստվածաշնչյան ավանդույթի և բանաստեղծական ինքնարտահայտման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է միջնադարյան հայ բանաստեղծության գաղափարական, գեղագիտական և հոգևոր հիմքերի վերլուծության հետ՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով հեղինակի ստեղծագործական ինքնագիտակցության ձևավորումը, սուրբգրային տեքստերի ազդեցությունը և գրական կանոնների շրջանակներում անհատական գեղարվեստական մտածողության դրսևորումները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հայ միջնադարյան քնարերգության զարգացման պատմությունը, կրոնական և աշխարհիկ բանաստեղծության փոխառնչությունները, աստվածաշնչյան պատկերների ու խորհրդանիշների կիրառությունը, ինչպես նաև միջնադարյան գրականության մեջ հեղինակային ներկայության և ստեղծագործական ինքնուրույնության հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի սուրբգրային կանոնի՝ որպես գաղափարական, բարոյական և գեղարվեստական համակարգի նշանակությունը, աստվածաշնչյան թեմաների վերաիմաստավորումը և դրանց արտահայտությունը միջնադարյան բանաստեղծական խոսքում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է այն հարցը, թե ինչպես են հայ միջնադարյան հեղինակները համադրել քրիստոնեական վարդապետության հաստատված սկզբունքները սեփական հոգևոր ապրումների, աշխարհընկալման և գեղարվեստական պատկերացումների հետ։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն աղոթքի, ապաշխարության, մեղքի և փրկության, աստվածային սիրո, մարդկային գոյության անցողիկության, հոգևոր կատարելության և հավերժության գաղափարները, որոնք լայնորեն արտահայտված են հայ միջնադարյան քնարական ժառանգության մեջ։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու Գրիգոր Նարեկացու, Ներսես Շնորհալու, Հովհաննես Երզնկացու, Կոստանդին Երզնկացու, Ֆրիկի և միջնադարյան այլ հեղինակների ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրության հիմնահարցերին՝ դիտարկելով նրանց բանաստեղծական մտածողության առանձնահատկությունները և կրոնական ու գրական ավանդույթների հետ ունեցած կապերը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում հեղինակային «ես»-ի արտահայտման ձևերը, բանաստեղծական խոսքի անձնական և ընդհանրական բնույթը, քնարական հերոսի հոգևոր ապրումները և միջնադարյան մարդու՝ Աստծո, աշխարհի ու սեփական գոյության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Սուրբգրային կանոնի ուսումնասիրությունը ներառում է նաև աստվածաշնչյան մեջբերումների, ակնարկների, խորհրդանշական պատկերների, այլաբանությունների և տիպաբանական զուգահեռների կիրառման առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով միջնադարյան բանաստեղծությունը ձեռք է բերում բազմաշերտ իմաստային և գեղարվեստական կառուցվածք։ Առանձին նշանակություն ունեն բանաստեղծական տեքստի և աստվածաշնչյան սկզբնաղբյուրի փոխհարաբերությունները, ավանդական պատկերների ստեղծագործական վերամշակումը, ինչպես նաև կրոնական բովանդակության և գեղարվեստական ձևի փոխազդեցությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են նաև միջնադարյան գրականության ժանրային առանձնահատկությունները, մասնավորապես՝ տաղերի, շարականների, գանձերի, ողբերի, աղոթքների և հոգևոր երգերի կառուցվածքային ու գաղափարական հատկանիշները։ Հեղինակային հայեցակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է միջնադարյան բանաստեղծը ներկայանում որպես աստվածային ճշմարտության մեկնաբան, հոգևոր փորձառության կրող և ինքնուրույն գեղարվեստական աշխարհ ստեղծող անհատականություն։ Հետազոտության համար կարևոր նշանակություն ունեն նաև միջնադարյան մեկնողական գրականության, հայրաբանական ավանդույթի, քրիստոնեական խորհրդաբանության և աստվածաբանական մտածողության ազդեցությունները հայ քնարերգության զարգացման վրա։ Գրականագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը առնչվում է միջտեքստայնության, հեղինակային ինքնության, գրական ավանդույթի շարունակականության, գեղարվեստական պատկերավորման և բանաստեղծական լեզվի զարգացման հիմնախնդիրներին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ միջնադարյան գրականության գաղափարական և գեղագիտական համակարգի առավել խորքային բացահայտման, սուրբգրային ավանդույթի ստեղծագործական յուրացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման և հեղինակային անհատականության դերի արժևորման անհրաժեշտությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմաբաններին, միջնադարագետներին, բանասերներին, գրականագետներին, աստվածաբաններին, մշակութաբաններին, կրոնական գրականության ուսումնասիրողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայ միջնադարյան հոգևոր մշակույթի և բանաստեղծական ժառանգության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։ Աշխատությունը նպաստում է հայ միջնադարյան քնարերգության մեջ աստվածաշնչյան ավանդույթի և անհատական ստեղծագործական մտածողության փոխկապակցվածության ընկալմանը՝ ընդգծելով սուրբգրային կանոնի նշանակությունը բանաստեղծական աշխարհայացքի ձևավորման, հոգևոր արժեքների արտահայտման և հայկական միջնադարյան գրական մշակույթի զարգացման գործում։