Բուրվառ աղոթքների

Technology

Աշխատությունը նվիրված է գունավոր մետաղների և դրանց համաձուլվածքների նուրբ եզրային մեխանիկական մշակման գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը՝ կտրող նյութերի հատկությունների և կտրման ռեժիմների նպատակային կարգավորման միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում մշակվող նյութի, կտրող գործիքի և տեխնոլոգիական պարամետրերի փոխազդեցությունն է, որը պայմանավորում է մշակման ճշգրտությունը, ստացված մակերևույթի որակը, գործիքի աշխատունակությունը և արտադրական գործընթացի ընդհանուր կայունությունը։ Քննվում են տարբեր գունավոր մետաղների ու համաձուլվածքների ֆիզիկամեխանիկական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը կտրման ընթացքում առաջացող երևույթների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կտրող նյութերի կառուցվածքային և շահագործական հատկությունների ընտրությանը՝ հաշվի առնելով դրանց մաշակայունությունը, ամրությունը, ջերմային ազդեցությունների նկատմամբ կայունությունը և մշակվող նյութի հետ փոխազդեցության բնույթը։ Կտրման ռեժիմների ուսումնասիրությունը դիտարկվում է որպես բազմագործոն օպտիմալացման խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է համադրել արտադրողականության, չափային ճշգրտության, մակերևույթի որակի և գործիքի ծառայունակության պահանջները։ Վերլուծվում են տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխության և մշակման արդյունքային ցուցանիշների միջև հնարավոր օրինաչափությունները՝ նպատակ ունենալով սահմանել գործընթացի առավել արդյունավետ կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կտրող գործիքի մաշվածության և մշակված մակերևույթի վիճակի գնահատումը, քանի որ նուրբ մշակման դեպքում նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ վերջնական արտադրանքի որակական բնութագրերի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել փորձարարական տվյալների վիճակագրական մշակում, գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրություն և բազմաչափ օպտիմալացման մոտեցումներ՝ տարբեր գործոնների համատեղ ազդեցությունը գնահատելու համար։ Դիտարկվում է նաև կտրող նյութի հատկությունների կարգավորման և տեխնոլոգիական ռեժիմների փոխհամաձայնեցման նշանակությունը՝ որպես մեկ միասնական արտադրական համակարգի բաղադրիչներ։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են օգտակար լինել ճշգրիտ մեքենաշինության և մետաղամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մետաղների կտրման տեսության, նյութագիտության, մեքենաշինական տեխնոլոգիայի և օպտիմալացման մեթոդների մոտեցումները՝ գունավոր մետաղների ու համաձուլվածքների բարձրորակ և արդյունավետ մշակման գիտատեխնիկական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է լեռնածալքավոր շրջաններում հիդրոտեխնիկական թունելների նախագծման և կառուցման ընթացքում ճարտարագիտաերկրաֆիզիկական հետազոտությունների կիրառման առանձնահատկությունների, հնարավորությունների և արդյունավետության գնահատմանը՝ նախագծվող Մեղրիի հիդրոէլեկտրակայանի օրինակով։ Քննարկվում են բարդ երկրաբանական կառուցվածք ունեցող լեռնային տարածքներում ստորգետնյա շինարարության իրականացման հիմնական խնդիրները, ապարների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ուսումնասիրության անհրաժեշտությունը և երկրաբանական միջավայրի վերաբերյալ հավաստի տեղեկատվության ստացման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապարների շերտավորվածության, տեկտոնական խախտումների, ճեղքավորվածության, ստորգետնյա ջրերի տարածման և երկրաբանական անհամասեռությունների ազդեցությանը հիդրոտեխնիկական թունելների կառուցման պայմանների վրա։ Ուսումնասիրվում են սեյսմահետախուզական, էլեկտրահետախուզական և ճարտարագիտաերկրաֆիզիկական այլ մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ ապարային զանգվածների կառուցվածքը, ֆիզիկական հատկությունները և հնարավոր վտանգավոր գոտիները բացահայտելու նպատակով։ Դիտարկվում են երկրաբանական և երկրաֆիզիկական տվյալների համադրման, ստորգետնյա կառուցվածքների տեղադրման համար նպաստավոր պայմանների գնահատման, թունելների անցկացման ուղղությունների ընտրության և շինարարական ռիսկերի կանխատեսման խնդիրները։ Կարևորվում են լեռնային տեղանքի բարդ ռելիեֆի, ապարների փոփոխական կազմության, բարձր տեկտոնական ակտիվության և հիդրոերկրաբանական պայմանների ազդեցությունները հետազոտական աշխատանքների կազմակերպման ու արդյունքների մեկնաբանման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել դաշտային չափումների, երկրաֆիզիկական տվյալների մշակման, երկրաբանական կտրվածքների կառուցման և երկրաբանական միջավայրի մոդելավորման մեթոդներ։ Առանձնացվում են տարբեր հետազոտական մեթոդների տեղեկատվական հնարավորությունների համեմատության, դրանց ճշգրտության և տնտեսական արդյունավետության գնահատման, ինչպես նաև համալիր կիրառման առավելությունների բացահայտման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում հիդրոտեխնիկական կառույցների հուսալիության ապահովմանը, ապարային զանգվածների կայունության գնահատմանը, ջրաթափանցելիության և հնարավոր դեֆորմացիոն գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի լեռնային շրջաններում ստորգետնյա հիդրոտեխնիկական շինարարության գիտատեխնիկական հիմնավորման, ինժեներաերկրաբանական հետազոտությունների կատարելագործման և նախագծային որոշումների արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել երկրաֆիզիկոսների, երկրաբանների, հիդրոտեխնիկական շինարարության մասնագետների, ինժեներ-նախագծողների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Իլիականը և հայկական մշակույթը գրականագիտական և մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որտեղ քննարկվում է Հոմերոսի «Իլիական» էպոսի ազդեցությունը և դրա ընկալման ձևերը հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են էպիկական մտածողության ընդհանրությունները, հերոսականության պատկերացումները, պատերազմի և պատվի գաղափարները՝ համեմատելով հին հունական էպոսի և հայկական պատմական-դյուցազնական ավանդույթների արտահայտությունները։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են համաշխարհային էպիկական գրականության հիմնարար գաղափարները տարբեր մշակույթներում ստանում տեղական մեկնաբանություն և վերաիմաստավորում։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև թարգմանական ավանդույթներին, դասական գրականության ազդեցությանը հայկական մտքի զարգացման վրա, ինչպես նաև մշակութային փոխազդեցությունների գործընթացներին։ Նյութը ներկայացվում է համադրելով գրական վերլուծություն, պատմական համատեքստ և մշակութաբանական դիտարկումներ, ինչի շնորհիվ բացահայտվում է «Իլիական»-ի գաղափարական և գեղարվեստական կապը հայկական մտավոր ժառանգության հետ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի պատմական զարգացման ընթացքում քերականական իմաստների փոփոխությունների և վերակազմավորման ուսումնասիրությանը՝ անվանական և բայական համակարգերի նյութի հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում լեզվի քերականական կառուցվածքը դիտարկվում է որպես պատմականորեն փոփոխվող համակարգ, որտեղ ձևաբանական միջոցները, քերականական կարգերը և դրանց արտահայտած իմաստները տարբեր ժամանակաշրջաններում կարող են ձեռք բերել նոր գործառույթներ, սահմանափակել նախկին կիրառությունները կամ փոխարինվել այլ կառուցվածքներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անվանական համակարգի զարգացմանը՝ գոյականի և այլ անվանական խոսքի մասերի հոլովական ձևերի, թվի, որոշյալության, շարահյուսական գործառույթների և դրանց հետ կապված իմաստային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության է առնվում, թե ինչպես են պատմական տարբեր փուլերում վերափոխվել առանձին հոլովների նշանակությունները, ինչպես են փոխվել դրանց կիրառության սահմանները և ինչպիսի փոխհարաբերություններ են ձևավորվել հին ու նոր քերականական միջոցների միջև։ Բայական համակարգի ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են ժամանակի, կերպի, եղանակի, դեմքի, թվի և սեռի քերականական կարգերի պատմական զարգացումները, ինչպես նաև բայական ձևերի իմաստային ու գործառական տեղաշարժերը։ Կարևորվում է հին հայերենի, միջին հայերենի և աշխարհաբարի տվյալների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս հետևելու քերականական կառուցվածքների շարունակականությանը և փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են նաև համադրական ձևերից վերլուծական կառույցների անցման երևույթները, օժանդակ բայերի դերի ընդլայնումը, որոշ ձևերի անհետացումը կամ նոր գործառույթների ձեռքբերումը և քերականացման գործընթացները։ Լեզվական փաստերի պատմահամեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե քերականական փոփոխություններն ինչ կապ ունեն իմաստային զարգացման, լեզվի ներքին կառուցվածքային միտումների և հաղորդակցական պահանջների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրավոր աղբյուրների և տարբեր ժամանակաշրջանների լեզվական հուշարձանների նշանակությանը, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել առանձին քերականական երևույթների զարգացման ընթացքը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերենի պատմական քերականության, ձևաբանության և իմաստաբանության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմել հայերենի անվանական ու բայական համակարգերի ձևավորման և դարերի ընթացքում տեղի ունեցած կառուցվածքային ու իմաստային փոփոխությունների մասին։

Pedagogy

Մանկավարժական և հոգեբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մանկապարտեզ չհաճախող երեխաներին դպրոցական կյանքին նախապատրաստելու գործընթացի առանձնահատկությունների և դրա արդյունավետությունն ապահովող մանկավարժահոգեբանական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նախադպրոցական տարիքի երեխաների զարգացման օրինաչափությունները, դպրոցական ուսուցմանն անցնելու հոգեբանական պատրաստվածության բաղադրիչները և ընտանեկան դաստիարակության դերը երեխայի կրթական ու սոցիալական զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկապարտեզ չհաճախող երեխաների ճանաչողական կարողությունների, հաղորդակցական հմտությունների, հուզակամային ոլորտի, ինքնուրույնության և սոցիալական հարմարման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են դպրոցական պատրաստվածության գնահատման մանկավարժական ու հոգեբանական մոտեցումները, երեխաների անհատական զարգացման տարբերությունները և ուսումնական գործունեության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման պայմանները։ Քննարկվում են ընտանիքի, դպրոցի և կրթական այլ հաստատությունների համագործակցության հնարավորությունները, ծնողների մանկավարժական իրազեկության բարձրացման անհրաժեշտությունը և նախապատրաստական աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել խաղային գործունեության, զարգացնող առաջադրանքների, հաղորդակցական վարժությունների և անհատականացված մանկավարժական աջակցության հնարավորությունները երեխաների դպրոցական պատրաստվածության ձևավորման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում առաջին դասարանին հարմարվելու դժվարությունների կանխարգելմանը, երեխայի հոգեբանական բարեկեցության պահպանմանը և կրթության շարունակականության ապահովմանը նպաստող պայմաններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական և տարրական կրթության մանկավարժներին, մանկական հոգեբաններին, կրթության կազմակերպիչներին, ծնողներին և երեխաների դպրոցական պատրաստվածության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Նիզամու «Խոսրով և Շիրին» պոեմի և հայ գրականության միջև առկա գրական, թեմատիկ, գաղափարական և մշակութային առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան պարսկական գրականության նշանավոր ստեղծագործության և հայկական գրական-մշակութային ավանդույթի փոխհարաբերություններն են՝ հաշվի առնելով հայ և իրանական ժողովուրդների դարավոր պատմական ու մշակութային շփումները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել սիրային պատմության, հերոսականության, բարոյական ընտրության, հավատարմության, անձնազոհության և մարդկային արժանապատվության թեմաների արտահայտությունները երկու գրական ավանդույթներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Խոսրովի և Շիրինի կերպարներին, նրանց բնավորությունների գեղարվեստական կառուցմանը, սիրո և պարտքի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև պատմական և առասպելական նյութի գրական վերամշակմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայկական գրականության այն ստեղծագործությունների և ավանդությունների բացահայտումը, որոնց հետ պոեմը կարող է ունենալ թեմատիկ կամ սյուժետային ընդհանրություններ։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է դիտարկել սիրո, հերոսական վարքի, կնոջ կերպարի, թագավորական իշխանության և բարոյական արժեքների ներկայացման տարբերություններն ու ընդհանրությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն պատմական ու մշակութային միջավայրին, որի պայմաններում ձևավորվել են հայ և պարսկական գրականությունների փոխազդեցությունները։ Այդ համատեքստում կարևոր նշանակություն ունեն միջնադարյան Հայաստանի և Իրանի քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային կապերը, ինչպես նաև գրական մոտիվների և բանավոր ավանդությունների տարածումն ու փոխակերպումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Նիզամու ստեղծագործության հնարավոր ազդեցությունները հայ գրականության վրա, ինչպես նաև հակառակ ուղղությամբ՝ հայկական գրական և բանահյուսական նյութի հնարավոր արձագանքները պարսկական գրական միջավայրում։ Կարևոր է տարբերակել ուղղակի ազդեցությունը ընդհանրական մշակութային ու տիպաբանական նմանություններից, ինչը թույլ է տալիս խուսափել գրական զուգահեռների միակողմանի մեկնաբանությունից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև պոեմի լեզվաոճական և գեղարվեստական համակարգը՝ պատկերավորման միջոցները, խորհրդանշական մոտիվները, երկխոսությունները, բնության նկարագրությունները և սիրո զգացմունքի գեղարվեստական արտահայտման ձևերը՝ դրանք համադրելով հայ գրականության համապատասխան օրինակների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն երկու գրական ավանդույթների ընդհանրությունները, այլև դրանց ինքնատիպությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ընդհանուր մշակութային թեմաները տարբեր պատմական և գեղագիտական միջավայրերում ստացել տարբեր մեկնաբանություններ։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է հայ-իրանական գրական և մշակութային կապերի ուսումնասիրման, միջնադարյան գրականությունների փոխազդեցության բացահայտման և համեմատական գրականագիտության մեթոդների կիրառման հնարավորություններով։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, իրանագետներին, արևելագետներին, համեմատական գրականության մասնագետներին, ուսանողներին և հայ-պարսկական մշակութային հարաբերությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։