Դեղաբույսերը հին և միջնադարյան Հայաստանում ըստ մատենագրական և ազգագրական նյութերի

Economics

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է առևտրային բանկերի գործունեության տնտեսական կարգավորման ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի օրինակով։ Աշխատության կենտրոնում բանկային գործունեության կարգավորման անհրաժեշտության տեսական և գործնական հիմնավորումն է, տնտեսական նորմատիվների կիրառման առանձնահատկությունները, բանկային համակարգի ֆինանսական կայունության ապահովման խնդիրները և կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Թեման կարևոր է այն պատճառով, որ առևտրային բանկերը ֆինանսական համակարգի առանցքային օղակներից են․ դրանք ներգրավում են խնայողություններ, իրականացնում վարկավորում, ապահովում վճարահաշվարկային շրջանառություն և մասնակցում տնտեսության մեջ ֆինանսական ռեսուրսների վերաբաշխմանը։ Միաժամանակ բանկային գործունեությունը կապված է վարկային, իրացվելիության, շուկայական, արժութային և այլ ռիսկերի հետ, ուստի բանկերի ազատ տնտեսական գործունեությունը պետք է համակցվի արդյունավետ պետական կարգավորման և վերահսկողության համակարգի հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բանկային կարգավորման տնտեսական անհրաժեշտության բացահայտումն է։ Բանկային ոլորտի առանձնահատկությունն այն է, որ առանձին բանկի ֆինանսական խնդիրները որոշ դեպքերում կարող են անդրադառնալ ոչ միայն տվյալ հաստատության սեփականատերերի և հաճախորդների, այլև ամբողջ ֆինանսական համակարգի կայունության վրա։ Այդ պատճառով կարգավորման հիմնական նպատակներից են բանկերի ֆինանսական կայունության պահպանումը, ավանդատուների և այլ շահառուների շահերի պաշտպանությունը, չափազանց մեծ ռիսկերի սահմանափակումը և ֆինանսական միջնորդության շարունակականության ապահովումը։ ՀՀ օրենսդրությամբ բանկային համակարգը ներառում է Կենտրոնական բանկը և Հայաստանի տարածքում գործող բանկերը, իսկ բանկերի գործունեությունը կարգավորվում է օրենքներով և Կենտրոնական բանկի նորմատիվ ակտերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ Կենտրոնական բանկի դերին։ Կենտրոնական բանկը բանկային համակարգի կարգավորման և վերահսկողության առանցքային հաստատությունն է, որի միջոցով սահմանվում են բանկերի գործունեության նկատմամբ կիրառվող պահանջները, տնտեսական նորմատիվները և ֆինանսական կայունության ապահովման մեխանիզմները։ Բանկերի նկատմամբ տնտեսական կարգավորումը միտված է այնպիսի սահմանափակումների և չափանիշների ձևավորմանը, որոնք թույլ են տալիս վերահսկել ռիսկերի մակարդակը՝ միաժամանակ չխոչընդոտելով բանկերի բնականոն ֆինանսական գործունեությանը։ ՀՀ գործող օրենսդրությունը նախատեսում է բանկային գործունեության հիմնական տնտեսական նորմատիվների սահմանման հնարավորություն՝ ֆինանսական կայունության ապահովման նպատակով։ Դրանց թվում են, մասնավորապես, բանկի կանոնադրական հիմնադրամի և ընդհանուր կապիտալի նվազագույն չափերին վերաբերող պահանջները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել կապիտալի բավարարության ուսումնասիրությունը։ Բանկի կապիտալը ծառայում է որպես ֆինանսական անվտանգության կարևոր բուֆեր՝ հնարավորություն տալով կլանել որոշակի կորուստներ և շարունակել գործունեությունը նույնիսկ անբարենպաստ պայմաններում։ Հետևաբար կարգավորող մարմնի կողմից կապիտալի նկատմամբ պահանջների սահմանումը բանկային վերահսկողության հիմնարար գործիքներից է։ Միաժամանակ չափազանց խիստ կապիտալային պահանջները կարող են սահմանափակել վարկավորման և ֆինանսական միջնորդության ընդլայնումը, ուստի կարգավորման խնդիրներից մեկը կայունության և տնտեսական արդյունավետության միջև հավասարակշռության պահպանումն է։ Մյուս կարևոր ուղղությունը իրացվելիության կարգավորումն է։ Բանկերը իրենց պարտավորությունների զգալի մասը պետք է կարողանան կատարել ժամանակին, իսկ դրա համար անհրաժեշտ է ունենալ բավարար իրացվելի ակտիվներ և արդյունավետ կառավարել դրամական հոսքերը։ Իրացվելիության անբավարար մակարդակը կարող է հանգեցնել վճարունակության խնդիրների, նույնիսկ այն դեպքում, երբ բանկն ընդհանուր առմամբ ունի բավարար ակտիվներ։ Այդ պատճառով տնտեսական կարգավորումը ներառում է նաև բանկերի իրացվելիության ռիսկերի վերահսկման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել վարկային ռիսկի կառավարումը։ Քանի որ վարկավորումը առևտրային բանկերի գործունեության հիմնական ուղղություններից է, վարկային պորտֆելի որակը անմիջականորեն ազդում է բանկի ֆինանսական արդյունքների և կայունության վրա։ Վարկառուների նկատմամբ ռիսկի գնահատումը, խոշոր վարկային դիրքերի սահմանափակումը, հնարավոր կորուստների ծածկման մեխանիզմները և խնդրահարույց վարկերի վերահսկողությունը տնտեսական կարգավորման կարևոր բաղադրիչներ են։ ՀՀ բանկային համակարգի վերաբերյալ նախորդ հետազոտություններում նույնպես առանձնացվել է տնտեսական նորմատիվների գնահատման և դրանց կատարելագործման խնդիրը՝ որպես բանկային համակարգի ֆինանսատնտեսական կառավարման կարևոր ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական կարգավորման միջազգային փորձին և դրա կիրառելիությանը Հայաստանի պայմաններում։ Բանկային վերահսկողության միջազգային մոտեցումները ձգտում են միավորել կապիտալի, ռիսկերի կառավարման, իրացվելիության, կորպորատիվ կառավարման և վերահսկողական գործընթացների պահանջները։ Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսության համար հատկապես կարևոր է հաշվի առնել արտաքին տնտեսական ցնցումների, փոխարժեքների փոփոխության, միջազգային ֆինանսական շուկաների և ներքին տնտեսության ցիկլային տատանումների ազդեցությունը բանկային համակարգի վրա։ Հետևաբար կարգավորման համակարգը պետք է կարողանա արձագանքել ինչպես առանձին բանկերի խնդիրներին, այնպես էլ համակարգային ռիսկերին։ Կարևոր հիմնախնդիր է նաև կարգավորման արդյունավետության և բանկերի մրցակցային գործունեության հարաբերակցությունը։ Բանկային կարգավորումը չպետք է վերածվի այնպիսի վարչական սահմանափակումների համակարգի, որը կխոչընդոտի նորարարությանը, մրցակցությանը և վարկային ռեսուրսների հասանելիությանը։ Մյուս կողմից՝ չափազանց թույլ վերահսկողությունը կարող է մեծացնել ֆինանսական անկայունության և չափից ավելի ռիսկային վարքագծի հավանականությունը։ Հետևաբար ուսումնասիրության առանցքային հարցերից մեկը կարգավորման այնպիսի մոդելի ձևավորումն է, որը միաժամանակ կապահովի կայունություն, մրցակցություն և ֆինանսական միջնորդության արդյունավետություն։ Թեմայի ժամանակակից նշանակությունը պայմանավորված է նաև բանկային ոլորտի տեխնոլոգիական փոփոխություններով։ Թվային բանկային ծառայությունների, հեռավար սպասարկման, նոր վճարային գործիքների և ֆինանսական տեխնոլոգիաների տարածումը փոխում է բանկերի գործունեության բնույթը և առաջացնում կարգավորման նոր խնդիրներ։ Դրանց շարքում են գործառնական և կիբեռռիսկերը, տվյալների պաշտպանությունը, թվային ծառայությունների անվտանգությունը և նոր ֆինանսական ծառայությունների նկատմամբ վերահսկողության անհրաժեշտությունը։ Այսպիսով, տնտեսական կարգավորումը պետք է մշտապես զարգանա բանկային գործունեության նոր ձևերին համապատասխան։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով դիտարկում է առևտրային բանկերի տնտեսական կարգավորումը որպես ֆինանսական կայունության, տնտեսական աճի և արդյունավետ ֆինանսական միջնորդության միջև հավասարակշռություն ապահովող համակարգ։ Այն ընդգրկում է բանկային տնտեսական նորմատիվները, կապիտալի և իրացվելիության կառավարումը, վարկային ռիսկերի սահմանափակումը, պետական վերահսկողությունը, միջազգային կարգավորման սկզբունքները և կարգավորման կատարելագործման հնարավորությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, բանկային ոլորտի մասնագետներին, կարգավորող մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ֆինանսատնտեսական մասնագիտություններ ուսումնասիրող ուսանողներին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է միջային վեստիբուլյար կորիզի նեյրոնների իմպուլսային ակտիվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը վիբրացիոն ազդեցության և վեստիբուլյար համակարգի ծայրամասային օղակի գործառական փոփոխությունների պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում վեստիբուլյար նյարդային համակարգի կենտրոնական կառույցներում տեղի ունեցող ֆունկցիոնալ վերափոխումներն են, որոնք կապված են հավասարակշռության, տարածական կողմնորոշման և շարժումների նյարդային վերահսկման հետ։ Միջային վեստիբուլյար կորիզը դիտարկվում է որպես զգայական տեղեկատվության մշակման կարևոր կենտրոն, որը մասնակցում է ներքին ականջից ստացվող ազդակների ինտեգրմանը և դրանց փոխանցմանը շարժողական ու այլ նյարդային համակարգերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նեյրոնների իմպուլսային ակտիվության բնութագրերի փոփոխություններին տարբեր ֆունկցիոնալ վիճակներում՝ գնահատելով նյարդային պատասխանների հաճախականությունը, կայունությունը և ընդհանուր դինամիկան։ Վիբրացիոն ազդեցությունը հնարավորություն է տալիս հետազոտական մակարդակում դիտարկել մեխանիկական գրգռման նկատմամբ վեստիբուլյար համակարգի արձագանքը և պարզել, թե ինչպես են փոխվում կենտրոնական նյարդային կառույցների պատասխանները զգայական ներհոսքի փոփոխության դեպքում։ Միաժամանակ վեստիբուլյար ծայրամասային ազդակների նվազման կամ բացակայության հետ կապված պայմանների ուսումնասիրությունը կարևոր է կենտրոնական փոխհատուցման մեխանիզմների ըմբռնման համար։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նյարդային համակարգի պլաստիկության ուսումնասիրությունը, քանի որ զգայական տեղեկատվության փոփոխությունից հետո կենտրոնական կառույցներում կարող են ձևավորվել հարմարվողական գործընթացներ, որոնք նպաստում են ֆունկցիոնալ հավասարակշռության աստիճանական վերականգնմանը։ Հետազոտությունը կարող է համեմատել տարբեր վիճակներում գրանցված նեյրոնային ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունները՝ բացահայտելով վեստիբուլյար ազդակների և կենտրոնական նյարդային պատասխանների փոխկապակցվածությունը։ Ստացված գիտական պատկերացումները կարևոր են հավասարակշռության և շարժողական վերահսկման նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերի, ինչպես նաև վեստիբուլյար համակարգի հարմարվողական հնարավորությունների ավելի ամբողջական ըմբռնման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, վեստիբուլյար ֆիզիոլոգիայի և զգայական համակարգերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով փոփոխված զգայական պայմաններում նեյրոնային ակտիվության և կենտրոնական փոխհատուցման գործընթացների վրա։

Literature

Այս աշխատանքը ներկայացնում է հայրենի երկրի ուսումնասիրությանն ու ճանաչողական ճանապարհորդությանը նվիրված գրականության հանձնարարական մատենագիտական ցանկ, որի նպատակն է ընթերցողին ուղղորդել դեպի Հայաստանի պատմության, աշխարհագրության, մշակույթի և բնության մասին լավագույն հրատարակությունները։ Նյութում ընդգրկված են գիտահանրամատչելի, պատմական, ազգագրական և ուղեցույց բնույթի գրքեր, որոնք հնարավորություն են տալիս խորապես ճանաչել Հայաստանի տարբեր շրջանների բնական և մշակութային առանձնահատկությունները, պատմական հուշարձանները, ավանդույթները և բնակչության կենցաղը։ Աշխատությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում նաև հայրենաճանաչության կրթական նշանակությանը՝ ընդգծելով, որ նման գրականությունը նպաստում է ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը, հայրենասիրական դաստիարակությանը և մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Ցանկը նախատեսված է ուսուցիչների, ուսանողների, դպրոցականների և լայն ընթերցող հանրության համար՝ որպես ուղեցույց հայրենի երկրի մասին գիտելիքների ընդլայնման և զբոսաշրջային-ճանաչողական հետաքրքրությունների խթանման համար։

Medicine

Ուսումնասիրությունը նվիրված է սեզոնային ռիթմերի՝ որպես ինսուլտով հիվանդացության և մահացության վրա ազդող հնարավոր ռիսկի գործոնի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են տարվա տարբեր եղանակներին բնորոշ կլիմայական, ֆիզիոլոգիական և սոցիալական փոփոխությունները կապված լինել ինսուլտի առաջացման հաճախականության, կլինիկական ընթացքի և հիվանդության ելքերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սեզոնային տատանումների և ինսուլտի տարբեր տեսակների, տարիքային խմբերի ու հիվանդների այլ բնութագրերի միջև հնարավոր փոխկապակցվածություններին։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև այնպիսի գործոնների ազդեցությունը, ինչպիսիք են ջերմաստիճանի փոփոխությունները, մթնոլորտային պայմանները, արյան ճնշման տատանումները և սրտանոթային համակարգի վիճակը, որոնք կարող են որոշակի դեր ունենալ ինսուլտի ռիսկի ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ սեզոնային օրինաչափությունների բացահայտումը դիտարկվում է որպես հիվանդության կանխարգելման և ռիսկային խմբերի ժամանակին հայտնաբերման լրացուցիչ գործիք։ Հիվանդացության և մահացության տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր ժամանակահատվածներում ինսուլտի տարածվածության փոփոխությունները և պարզելու հնարավոր համաճարակաբանական օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կանխարգելիչ միջոցառումների և առողջապահական կազմակերպման ավելի նպատակային մոտեցումների մշակմանը, հատկապես այն ժամանակաշրջաններում, երբ հիվանդության ռիսկը կարող է աճել։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել նյարդաբաններին, կաթվածաբաններին, համաճարակաբաններին, սրտաբաններին, հանրային առողջապահության մասնագետներին, բժշկական վիճակագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև բժշկական բուհերի ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես ինսուլտի ռիսկի բազմագործոն բնույթը, սեզոնային փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունը և հիվանդության կանխարգելման համաճարակաբանական մոտեցումները ուսումնասիրելու տեսանկյունից։

Medicine

Այս թեման վերաբերում է հորթերի բրոնխոպնևմոնիայի զարգացման (պաթոգենեզի) մեխանիզմներին և դրա բուժման ու ուղղիչ (կոռեկցիոն) թերապևտիկ մոտեցումներին, որտեղ ուսումնասիրվում է շնչառական համակարգի բորբոքային հիվանդության առաջացումը, ընթացքը և բուժման արդյունավետ ռազմավարությունները անասնաբուժական պրակտիկայում։ Բրոնխոպնևմոնիան հորթերի մոտ սովորաբար զարգանում է մի քանի գործոնների համադրության արդյունքում՝ ներառյալ վարակիչ ագենտները (բակտերիաներ, վիրուսներ), շրջակա միջավայրի անբարենպաստ պայմանները (խոնավություն, ցածր ջերմաստիճան, օդափոխության բացակայություն), ինչպես նաև իմունային համակարգի թուլացումը, ինչը հանգեցնում է բրոնխների և թոքային հյուսվածքի բորբոքման։ Պաթոգենեզի ընթացքում սկզբում տեղի է ունենում շնչուղիների լորձաթաղանթի վնասում, ապա բորբոքային էքսուդատի կուտակում, բրոնխների անցանելիության խանգարում և թոքային ալվեոլներում գազափոխանակության վատթարացում, ինչը կարող է հանգեցնել ընդհանուր թթվածնային անբավարարության և օրգանիզմի թունավորման։ Հիվանդության զարգացումը հաճախ ունի սուր կամ ենթասուր ընթացք, իսկ չբուժվելու դեպքում կարող է անցնել քրոնիկական ձևի և հանգեցնել աճի դանդաղեցման կամ կենդանու կորստի։ Կոռեկցիոն թերապիան ներառում է հակաբակտերիալ միջոցների կիրառումը, հակաբորբոքային և հակահիստամինային դեղամիջոցներ, իմունոստիմուլյատորներ, ինչպես նաև օժանդակ միջոցառումներ՝ բարելավված կերակրում, ջերմային հարմարավետության ապահովում և օդափոխության կարգավորում։ Կարևոր է նաև կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացումը՝ անասնաբուծական պայմանների բարելավում, վարակների վաղ հայտնաբերում և պատվաստումների ճիշտ կազմակերպում, ինչը թույլ է տալիս նվազեցնել հիվանդության տարածումը և տնտեսական վնասները։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1921–1922 թվականներին Անդրկովկասյան դաշնության ստեղծման գործընթացին և այդ գործընթացում Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական ու վարչական դրության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո Անդրկովկասում ձևավորված նոր քաղաքական համակարգն է, ինչպես նաև Հայաստանի ընդգրկումը տարածաշրջանային պետական-վարչական միավորման մեջ։ Ժամանակաշրջանը Հայաստանի նորագույն պատմության կարևոր փուլերից է, քանի որ այն համընկնում է խորհրդային իշխանության ամրապնդման, պետական կառավարման վերակազմավորման, տնտեսական քաղաքականության փոփոխության և տարածաշրջանի հանրապետությունների միջև հարաբերությունների նոր համակարգի ձևավորման հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել Անդրկովկասի խորհրդային հանրապետությունների՝ Հայաստանի, Վրաստանի և Ադրբեջանի, միջև քաղաքական ու տնտեսական համագործակցության նախադրյալները, ինչպես նաև այդ գործընթացում կենտրոնական խորհրդային իշխանության դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հարցին, թե ինչպիսի քաղաքական և տնտեսական նպատակներով էր հիմնավորվում հանրապետությունների միավորումը և ինչ ազդեցություն ուներ այդ գործընթացը Հայաստանի ինքնուրույն պետական կառավարման հնարավորությունների վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ 1921 թվականին տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական վերադասավորումներին, Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի հետևանքներին, սահմանային ու տարածքային խնդիրներին և դրանց ազդեցությանը Հայաստանի հետագա վարչաքաղաքական կարգավիճակի վրա։ Դաշնության ստեղծման գործընթացի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին խորհրդային իշխանությունները կազմակերպում Անդրկովկասի հանրապետությունների հարաբերությունները և ինչպիսի լիազորություններ էին պահպանվում հանրապետությունների, իսկ որոնք՝ փոխանցվում տարածաշրջանային ու միութենական կառույցներին։ Կարևոր ուղղություն է նաև տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի տնտեսությունը 1920-ականների սկզբին գտնվում էր ծանր վիճակում, և հանրապետության տնտեսական վերականգնման խնդիրները սերտորեն կապված էին տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության, տրանսպորտային հաղորդակցության, ֆինանսական համակարգի և արտադրական ռեսուրսների վերաբաշխման հետ։ Այդ համատեքստում դաշնային կառույցների ձևավորումը կարող էր ունենալ ինչպես տնտեսական ինտեգրման, այնպես էլ կենտրոնացման հետևանքներ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել Հայաստանի պետական և կուսակցական ղեկավարության դիրքորոշումների ուսումնասիրությունը։ Այդ նյութերի միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ինչպես էին հայկական քաղաքական շրջանակները գնահատում տարածաշրջանային միավորման անհրաժեշտությունը, դրա առավելություններն ու հնարավոր վտանգները և ինչպիսի դիրքորոշումներ էին արտահայտվում Հայաստանի քաղաքական ու տնտեսական շահերի պաշտպանության վերաբերյալ։ 1922 թվականի ընթացքում գործընթացը հասավ նոր փուլին՝ Անդրկովկասի խորհրդային հանրապետությունների դաշնային միավորման հաստատմամբ, որը հետագայում դարձավ ԽՍՀՄ կազմավորման գործընթացի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Այս զարգացումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կապել տարածաշրջանային դաշնության ստեղծումը Խորհրդային Միության ձևավորման ավելի լայն քաղաքական գործընթացի հետ։ Աշխատության պատմագիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի պետականության սահմանափակման և խորհրդային վարչական համակարգի աստիճանական ամրապնդման գործընթացը՝ տարածաշրջանային քաղաքականության համատեքստում։ Միաժամանակ թեման հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչպես էին Անդրկովկասի հանրապետությունների միջև հարաբերությունները փոխվում խորհրդային կենտրոնացման պայմաններում և ինչ ազդեցություն ունեցավ այդ փոփոխությունը Հայաստանի հետագա քաղաքական ու տնտեսական զարգացման վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, քաղաքագետներին, խորհրդային պատմության և Անդրկովկասի քաղաքական պատմության մասնագետներին, պետական կառավարման պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և Հայաստանի 20-րդ դարի առաջին տասնամյակների պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։