Դիսկրետ կոմբինատոր խնդիրներ վերջավոր դաշտերում

Linguistics

Աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հաղորդակցության կարևորագույն ոլորտներից մեկի՝ համացանցային դիսկուրսի լեզվական և արտալեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն փաստական նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես է թվային հաղորդակցական միջավայրը ազդում լեզվի գործածության, հաղորդակցական վարքագծի, տեքստի կառուցվածքի և իմաստի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում համացանցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության փոխանցման տեխնիկական միջոց, այլև որպես ինքնատիպ հաղորդակցական միջավայր, որտեղ ձևավորվում են լեզվական նոր գործելակերպեր, փոխվում են ավանդական հաղորդակցության որոշ օրինաչափություններ և ի հայտ են գալիս խոսքի կազմակերպման նոր ձևեր։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ համացանցային հաղորդակցությունը միավորում է գրավոր և բանավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ՝ ստեղծելով յուրահատուկ միջանկյալ հաղորդակցական ձև։ Անգլերեն լեզվական նյութի ուսումնասիրության միջոցով ուշադրություն է դարձվում բառապաշարային, ձևաբանական, շարահյուսական, ոճական և գործաբանական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ առցանց հաղորդակցության մասնակիցները արտահայտում են վերաբերմունք, հույզեր, գնահատականներ, մտադրություններ և սոցիալական դիրքորոշումներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև արտալեզվական գործոնների քննությունը, քանի որ թվային միջավայրում հաղորդակցության իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն բառերով և քերականական կառուցվածքներով, այլև հաղորդակցական իրավիճակով, մասնակիցների փոխհարաբերություններով, սոցիալական և մշակութային համատեքստով, հաղորդակցության նպատակով, տեխնիկական հնարավորություններով և օգտագործվող բազմաեղանակային միջոցներով։ Այս համատեքստում դիտարկվում են էլեկտրոնային նամակների, բլոգների, առցանց լրատվական նյութերի, ֆորումների, մեկնաբանությունների և այլ թվային հաղորդակցական ձևերի առանձնահատկությունները։ Համացանցային հաղորդակցության կարևոր բնութագրերից է նաև դրա համաժամանակյա և տարաժամանակյա ձևերի տարբերակումը, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են հաղորդակցության ժամանակային պայմանները ազդում խոսքի կառուցվածքի և հաղորդակցական ռազմավարությունների վրա։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև լեզվական քաղաքավարության դրսևորումներին, հաղորդակցական նորմերին, խոսքային ներգործության միջոցներին և այն երևույթներին, որոնք կարող են առաջանալ առցանց փոխգործակցության ընթացքում, այդ թվում՝ ագրեսիվ խոսքին և ատելության խոսքին։ Այս ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև դրա միջգիտակարգային բնույթով․ համացանցային դիսկուրսի վերլուծությունը կապվում է գործաբանական լեզվաբանության, հանրալեզվաբանության, հոգելեզվաբանության, հաղորդակցության տեսության և սոցիոլոգիայի հետ։ Հետազոտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համացանցային խոսքը դիտարկել ոչ միայն որպես լեզվական միավորների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական փոխգործակցության, ինքնարտահայտման և իմաստի համատեղ կառուցման գործընթաց։ Արդյունքում աշխատանքը ձևավորում է ամբողջական պատկերացում այն մասին, թե ինչպես է թվային միջավայրը վերափոխում լեզվական հաղորդակցությունը, ինչպիսի նոր լեզվաոճական և գործաբանական երևույթներ են առաջանում առցանց միջավայրում, և ինչպես են լեզվական ու արտալեզվական գործոնները փոխկապակցվում հաղորդակցության արդյունավետության և ընկալման գործընթացում։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության, անգլերեն լեզվի, դիսկուրսի վերլուծության, հաղորդակցության և մեդիալեզվաբանության ոլորտներով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

Literature

Սարոյանի գրականությունը ընդհանրապես բնորոշվում է մարդկային պարզության, հումանիզմի և առօրյա կյանքի փոքր, բայց խորքային դրվագների ընդգծմամբ։ «Այն հեռավոր գիշերը» վերնագիրը արդեն իսկ ստեղծում է հիշողության, կարոտի և ժամանակի հեռավորության տրամադրություն, որը բնորոշ է նրա շատ ստեղծագործություններին։ Նման գործերում հաճախ կենտրոնական են ոչ թե մեծ իրադարձությունները, այլ մարդու ներքին ապրումները՝ կապված ընտանիքի, կորուստի, մանկության կամ անցյալի հիշողությունների հետ։ Գրական ոճի տեսանկյունից Սարոյանը օգտագործում է պարզ, անմիջական լեզու, որը միաժամանակ ունի քնարական և զգացմունքային խորություն։ Նրա պատմությունները հաճախ ունենում են հումորային և տխրության համադրություն՝ ցույց տալով կյանքի հակասական բնույթը՝ առանց այն դրամատիզացնելու։

Pedagogy

Մանկավարժական և կրթական տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մանկավարժական բուհի ուսանողների մեդիագրագիտության ձևավորման գործընթացում անիմացիոն տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունների և արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մեդիատեղեկատվության ընկալման, վերլուծության, գնահատման և ստեղծման համար անհրաժեշտ կարողությունների զարգացման մանկավարժական պայմաններն ու մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անիմացիայի՝ որպես ուսուցման տեսողական և ինտերակտիվ միջոցի կիրառմանը, դրա միջոցով բարդ տեղեկատվության մատչելի ներկայացմանը, ուսանողների ստեղծագործական մտածողության և թվային կարողությունների զարգացմանը։ Վերլուծվում են անիմացիոն նյութերի ստեղծման և ուսումնական գործընթացում դրանց օգտագործման մեթոդական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ուսանողների ներգրավվածության, ինքնուրույն աշխատանքի և մեդիա բովանդակության նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքի ձևավորման վրա։ Քննարկվում են նաև ապագա մանկավարժների՝ տեղեկատվական աղբյուրները գնահատելու, մեդիա հաղորդագրությունները մեկնաբանելու և սեփական կրթական բովանդակությունը մշակելու կարողությունների զարգացման ուղիները։ Կարևորվում է ժամանակակից թվային գործիքների նպատակային ներառումը մասնագիտական պատրաստության գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթական տեխնոլոգիաների մասնագետների, մեդիակրթության հետազոտողների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Chemistry

Գրքում ներկայացվում է դեհիդրոալանինի հիմքով նոր մոդիֆիկացված քիրալային Ni(II) կոմպլեքսների սինթեզի գործընթացը, որտեղ մանրամասն նկարագրվում են քիմիական ռեակտիվների ընտրությունը, սինթեզի պայմանները և թափանցիկության ապահովման մեթոդները, կատարվում է ստեղծված կոմպլեքսների կառուցվածքային ու ֆիզիկամեխանիկական բնութագրումը՝ ներառելով սպեկտրոսկոպիական (NMR, IR, UV-Vis) և քիմիական վերլուծության տվյալներ, ուսումնասիրում են կոմպլեքսների կատալիտիկ ակտիվությունը β-տեղակալված α-ամինաթթուների կենսամիմետիկ ասիմետրիկ սինթեզի ռեակցիաներում՝ ուշադրություն դարձնելով ռեակցիայի արագության, ընտրողականության և ստերեոքիմիական վերահսկողության վրա, վերլուծվում են ռեակցիոն մեխանիզմները, միջանկյալ պրոդուկտների գոյությունը և կոմպլեքսների համակարգում տեղի ունեցող կատալիտիկ գործընթացների ազդեցությունը վերջնական արդյունքի ստերեոսելեկտիվության վրա, աշխատանքը համադրում է նոր քիրալային լիգանդների դիզայնի, անօրգանիկ–օրգանիկ միջգործակցությունների և կենսամիմետիկ սինթեզի տեսական մոտեցումները՝ նպաստելով ասիմետրիկ օրգանիկ սինթեզի, դեղագործական միջնորդների և ակտիվ կենսանյութերի ստեղծման ոլորտներում նոր մեթոդների մշակմանը և կիրառմանը։

Pedagogy

Ակունք. Գիտամեթոդական և ուսումնամեթոդական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (11) աշխատությունը գիտամեթոդական և ուսումնամեթոդական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների ուսումնասիրություններ կրթության տեսության և մանկավարժական պրակտիկայի արդիական խնդիրների վերաբերյալ, այն ներկայացնում է ուսուցման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման մեթոդներ, դասավանդման նորարարական մոտեցումներ, ուսումնական նյութերի մշակման սկզբունքներ և գնահատման համակարգերի կատարելագործման հնարավորություններ, ժողովածուն անդրադառնում է նաև կրթական միջավայրի բարելավմանը, ուսուցիչների մասնագիտական զարգացմանը և ուսուցման որակի բարձրացման գործիքներին, միաժամանակ ընդգծելով գիտական հետազոտությունների և կրթական պրակտիկայի փոխկապակցվածությունը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսուցիչների, մեթոդիստների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։

Law

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քրեականացման և ապաքրեականացման գործընթացների տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում այն իրավական և սոցիալական չափանիշները, որոնց հիման վրա որոշակի արարքներ կարող են ճանաչվել հանցավոր կամ, ընդհակառակը, դուրս բերվել քրեական պատասխանատվության ոլորտից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրեական քաղաքականության ձևավորմանը, հասարակական հարաբերությունների պաշտպանության անհրաժեշտությանը, արարքների հանրային վտանգավորության գնահատմանը և իրավական ներգործության համաչափության սկզբունքին։ Վերլուծվում են քրեական օրենսդրության զարգացման միտումները, քրեականացման ու ապաքրեականացման հիմքերը և դրանց հնարավոր ազդեցությունը իրավակիրառ պրակտիկայի վրա։ Քննարկվում են նաև քրեական պատասխանատվության սահմանների որոշման, այլ իրավական միջոցների կիրառման և օրենսդրական կարգավորումների արդյունավետության բարձրացման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու քրեական քաղաքականության փոփոխությունների իրավական նշանակությունը և բացահայտելու համապատասխան օրենսդրական մոտեցումների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի, քրեական քաղաքականության և օրենսդրության զարգացման հարցերով զբաղվող իրավաբանների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։