Էդմոն Ռոստանի ստեղծագործությունը ֆրանսիական նեոռոմանտիզմի համատեքստում

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ֆորմալ մոդուլների սիմպլեկտիկ տարածությունների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով ժամանակակից մաթեմատիկայի մի շարք խորքային ուղղություններ, մասնավորապես՝ ֆորմալ մոդուլների տեսությունը, դեֆորմացիաների տեսությունը, սիմպլեկտիկ երկրաչափությունը և թվաբանական երկրաչափությունը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ ֆորմալ մոդուլների ընտանիքների և դրանց պարամետրական տարածությունների կառուցվածքը կարելի է ուսումնասիրել երկրաչափական և ալգեբրական մեթոդների միջոցով՝ բացահայտելով դրանցում առկա սիմպլեկտիկ կառուցվածքները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ֆորմալ մոդուլների, դեֆորմացիաների և մոդուլների տարածությունների հիմնական հասկացությունները, դրանց տեղական և գլոբալ հատկությունները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում համապատասխան պարամետրական տարածությունը ձեռք է բերում սիմպլեկտիկ կառուցվածք։ Սիմպլեկտիկ երկրաչափության տեսանկյունից կարևոր են փակ և ոչ դեգեներացված երկգծային կամ դիֆերենցիալ ձևերը, որոնք թույլ են տալիս նկարագրել տարածության ներքին երկրաչափական կառուցվածքը և ուսումնասիրել դրա վրա գործող տարբեր փոխակերպումները։ Ֆորմալ մոդուլների համատեքստում նման կառուցվածքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու դեֆորմացիաների տարածությունը, համարժեքության հարաբերությունները և մոդուլների միջև փոխկապակցվածությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ձևական խմբերի, ֆորմալ սխեմաների և տեղային պարամետրական կառուցվածքների դերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ալգեբրական տվյալները վերածվում երկրաչափական օբյեկտների և ինչպես են դրանց հատկությունները արտահայտվում համապատասխան մոդուլային տարածություններում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սիմպլեկտիկ կառուցվածքների առաջացման և պահպանման պայմանների ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այդ կառուցվածքների կապը ֆորմալ մոդուլների դեֆորմացիոն տեսության հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս միավորել տեղային ալգեբրական հաշվարկները և ավելի ընդհանուր երկրաչափական մեթոդները՝ ստանալով ֆորմալ մոդուլների տարածությունների կառուցվածքի ամբողջական պատկերացում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մաքուր մաթեմատիկայի ոլորտում աշխատող մասնագետներին և ուսանողներին, հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հանրահաշվական երկրաչափություն, թվերի տեսություն, մոդուլների տարածություններ, դեֆորմացիաների տեսություն և սիմպլեկտիկ երկրաչափություն։ Այն ներկայացնում է բավական մասնագիտացված թեմա, որի նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր ժամանակակից մաթեմատիկական տեսությունների փոխկապակցման և բարդ երկրաչափական կառուցվածքների ուսումնասիրման հնարավորությամբ։

Other Subjects

Այս աշխատությունը վերաբերում է Ղրիմի տարածքում հայտնաբերված հայկական արձանագրությունների (էպիգրաֆիկ հուշարձանների) ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հայ համայնքի պատմական ներկայությունը, մշակութային ժառանգությունը և միջնադարյան գաղթօջախների գործունեությունը Սևծովյան տարածաշրջանում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է հավաքել, համակարգել և վերլուծել Ղրիմում պահպանված հայկական արձանագրությունները՝ քարակերտ հուշարձանների, եկեղեցիների, խաչքարերի, տապանաքարերի և այլ նյութական աղբյուրների վրա, որոնք վկայում են հայերի սոցիալ-տնտեսական և հոգևոր կյանքի մասին տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Ուսումնասիրվում են արձանագրությունների լեզվական առանձնահատկությունները, հիմնականում միջին հայերեն և գրաբար ձևերը, ինչպես նաև դրանց բովանդակային կառուցվածքը՝ նվիրատվական, հիշատակի, կրոնական և իրավական բնույթի գրություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ղրիմի հայկական գաղութների ձևավորման պատմությանը՝ հատկապես Կաֆա (Թեոդոսիա), Սուրոժ և այլ կենտրոնների դերին, որոնք միջնադարում կարևոր առևտրային և մշակութային հանգույցներ էին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հայերի փոխազդեցությունը տեղական և տարածաշրջանային ժողովուրդների հետ՝ ընդգծելով մշակութային փոխառնչությունների և ինտեգրման գործընթացները։ Միաժամանակ արձանագրությունները դիտվում են որպես արժեքավոր աղբյուր պատմության, լեզվաբանության և արվեստագիտության համար՝ հնարավորություն տալով վերականգնել հայկական սփյուռքի կյանքի մանրամասները Ղրիմում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է հայագիտության և էպիգրաֆիկայի ոլորտում՝ բացահայտելով Ղրիմի հայկական պատմամշակութային ժառանգության բազմաշերտ պատկերը։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Վիգեն Խեչումյանի գրական ժառանգության մեջ հայկական միջնադարի գեղարվեստական վերակերտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով պատմական իրականության, հեղինակային երևակայության և ազգային մշակութային հիշողության փոխհարաբերությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական նյութը վերածում գեղարվեստական աշխարհի՝ ներկայացնելով միջնադարյան մարդու մտածողությունը, կենցաղը, բարոյական արժեքները, հասարակական հարաբերությունները և հոգևոր միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատմական փաստի և գեղարվեստական հորինվածքի հարաբերակցությանը, քանի որ ստեղծագործություններում անցյալի վերակազմությունը պայմանավորված է ոչ միայն պատմական տեղեկությունների օգտագործմամբ, այլև կերպարների հոգեբանական մշակմամբ, խորհրդանշական պատկերներով և հեղինակային մեկնաբանությամբ։ Քննվում են միջնադարյան քաղաքների, բնակավայրերի, վանքերի, արհեստանոցների և մշակութային կենտրոնների պատկերները, որոնց միջոցով ձևավորվում է ժամանակաշրջանի տարածական ու կենցաղային միջավայրը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջնադարյան հայ վարպետների, գրիչների, մանրանկարիչների, ճարտարապետների և ստեղծագործ աշխատանքի այլ ներկայացուցիչների կերպավորումը՝ արվեստն ու արարումը ներկայացնելով որպես պատմական հիշողության և ազգային ինքնության պահպանման միջոց։ Ուսումնասիրվում են նաև կերպարային համակարգը, պատմողական եղանակները, լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հնաբանությունների և պատմական բառաշերտերի կիրառությունը, որոնց միջոցով հեղինակը ստեղծում է անցյալին համապատասխան գեղարվեստական մթնոլորտ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժամանակի գաղափարական ընկալմանը, մարդու և պատմության հարաբերությանը, ստեղծագործ անհատի ճակատագրին, հոգևոր արժեքների պահպանմանը և պատմական փորձի փոխանցմանը հաջորդ սերունդներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջնադարի պատկերի և XX դարի ազգային ու մշակութային խնդիրների հնարավոր փոխառնչության բացահայտումը, քանի որ պատմական թեմատիկան կարող է ծառայել նաև ժամանակակից իրականության, մշակութային ինքնության և ժառանգության պահպանման հարցերի գեղարվեստական իմաստավորմանը։ Ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու կրկնվող մոտիվները, խորհրդանիշները, պատմական կերպարների կառուցման սկզբունքները և միջնադարյան աշխարհի ներկայացման հեղինակային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը նպաստում է գրողի պատմական արձակի գեղարվեստական համակարգի առավել ամբողջական ընկալմանը և նրա ստեղծագործության տեղը հայ պատմավիպական ու պատմական թեմատիկայով արձակի զարգացման մեջ գնահատելուն։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, պատմական արձակի, միջնադարագիտության և մշակութային հիշողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքային տնտեսության զարգացման հիմնական հիմնախնդիրների բացահայտմանը, դրանց պատճառների ուսումնասիրությանը և լուծման հնարավոր ուղիների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքային տնտեսությունը դիտարկվում է որպես քաղաքի բնականոն կենսագործունեությունն ապահովող տնտեսական, սոցիալական և ենթակառուցվածքային համակարգերի ամբողջություն, որի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նշանակություն ունի բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման, քաղաքային միջավայրի բարելավման և համայնքների կայուն զարգացման համար։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում քաղաքների տնտեսական ներուժին, տեղական բյուջեների ձևավորմանն ու օգտագործմանը, քաղաքային ենթակառուցվածքների զարգացմանը, բնակարանային տնտեսությանը, տրանսպորտին, կոմունալ ծառայություններին, աղբահանությանը և քաղաքային ծառայությունների արդյունավետ կազմակերպմանը։ Առանձին խնդիրներ կարող են կապված լինել քաղաքային տնտեսության ֆինանսավորման սահմանափակ հնարավորությունների, ենթակառուցվածքների մաշվածության, ներդրումների պակասի, տարածքային անհավասարությունների, գործազրկության, բնակչության արտահոսքի և քաղաքային կառավարման արդյունավետության հետ։ Աշխատությունը կարևորում է նաև քաղաքների տնտեսական զարգացման և տարածքային քաղաքականության փոխկապակցվածությունը՝ դիտարկելով քաղաքները որպես երկրի տնտեսական ակտիվության, ծառայությունների, ձեռնարկատիրության և մարդկային կապիտալի կենտրոններ։ Հեղինակը վերլուծում է քաղաքային տնտեսության կառավարման գործող մեխանիզմները և քննարկում դրանց կատարելագործման հնարավորությունները՝ ներառյալ տեղական ինքնակառավարման արդյունավետության բարձրացումը, համայնքային ֆինանսների ամրապնդումը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը, մասնավոր հատվածի ներգրավումը և քաղաքային ենթակառուցվածքների արդիականացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև քաղաքային զարգացման երկարաժամկետ ծրագրավորմանը, նոր տեխնոլոգիաների կիրառմանը, բնակավայրերի մրցունակության բարձրացմանը և բնակչության համար ավելի հարմարավետ ու կայուն քաղաքային միջավայրի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, քաղաքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, համայնքային իշխանություններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և Հայաստանի քաղաքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

History

Աշխատանքը նվիրված է գաղտնի կամ փակ կազմակերպված ազգային համայնքների և դրանց ձևավորման, գործունեության ու հասարակական ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է այնպիսի կառույցների և խմբերի գոյությանը, որոնք գործում են սահմանափակ հասանելիությամբ, ունեն ներքին կանոններ, գաղտնիության պահպանման մեխանիզմներ և անդամների միջև առանձնահատուկ կապեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել գաղտնիության պատճառները, կազմակերպությունների ձևավորման պատմական պայմանները, դրանց գաղափարական հիմքերը և հասարակության հետ փոխհարաբերությունները։ Կարևորվում է նաև ազգային ինքնության, համերաշխության և հավաքական հիշողության ձևավորման գործընթացը, հատկապես այն դեպքերում, երբ փակ խմբավորումները փորձում են պահպանել իրենց մշակութային, քաղաքական կամ սոցիալական առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել գաղտնի կառույցների ներքին կազմակերպվածությունը, հաղորդակցության ձևերը, խորհրդանիշներն ու ծեսերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը քաղաքական և հասարակական գործընթացների վրա։ Միաժամանակ թեման հնարավորություն է տալիս տարբերակելու պատմականորեն փաստագրված գաղտնի կազմակերպությունները հետագայում ձևավորված առասպելներից, դավադրապաշտական մեկնաբանություններից և չափազանցված պատկերացումներից։ Այս տեսանկյունից նյութը կարևոր է ոչ միայն գաղտնի հասարակությունների պատմությունն ուսումնասիրելու, այլև իշխանության, ինքնության, տեղեկատվության վերահսկման և սոցիալական փակ խմբերի ձևավորման մեխանիզմները հասկանալու համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմությամբ, քաղաքագիտությամբ, սոցիոլոգիայով և գաղտնի կազմակերպությունների ու հասարակական շարժումների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի կեսերի բրիտանական գրական և թատերական կյանքի նշանակալի երևույթներից մեկի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով այն հեղինակների դրամատուրգիական ստեղծագործության վրա, որոնց գրական գործունեությունը կապվում է հետպատերազմյան հասարակության նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքի, սոցիալական անհամաձայնության և երիտասարդ սերնդի ինքնության որոնումների հետ։ Հետազոտության կենտրոնում դրամատիկական երկերի թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև դրանց կապը 1950-1960-ական թվականների Մեծ Բրիտանիայի հասարակական ու մշակութային միջավայրի հետ։ Քննվում են սոցիալական անհավասարության, դասակարգային հարաբերությունների, անհատի օտարման, հասարակական արժեքների վերագնահատման, սերնդային հակասությունների և անձնական ինքնաիրացման խնդիրների արտացոլման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն կերպարներին, որոնք հաճախ հակադրվում են հաստատված հասարակական նորմերին և իրենց դժգոհությունը արտահայտում առօրյա կյանքի, սոցիալական սահմանափակումների ու ավանդական հեղինակությունների նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում է հերոսի կառուցման սկզբունքը, նրա ներքին հակասությունները, խոսքային վարքը և շրջապատի հետ բախումների դրամատուրգիական նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բեմական տարածության և առօրյա միջավայրի գործառույթը, քանի որ կենցաղային մանրամասները հաճախ դառնում են սոցիալական իրականության և կերպարների հոգեբանական վիճակի արտահայտման միջոց։ Վերլուծվում են նաև երկխոսության կառուցվածքը, խոսակցական լեզվի կիրառությունը, հեգնանքը, սարկազմը, լարված բանավեճերը և դրամատիկական հակամարտության ձևավորման այլ միջոցներ։ Հետազոտության շրջանակում շարժումը դիտարկվում է բրիտանական թատրոնի նորացման ընդհանուր գործընթացում՝ բացահայտելով դրա հարաբերությունը նախորդ թատերական ավանդույթների և ժամանակակից ռեալիստական դրամայի զարգացման հետ։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, որ «զայրույթը» կարող է մեկնաբանվել ոչ միայն որպես անհատական հոգեբանական վիճակ, այլև որպես ժամանակաշրջանի սոցիալական և մշակութային փոփոխությունների նկատմամբ արձագանքի գեղարվեստական ձև։ Առանձին հեղինակների ստեղծագործությունների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու շարժման ներսում առկա թեմատիկ և ոճական բազմազանությունը՝ խուսափելով այն միատարր գրական դպրոց ներկայացնելուց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հետպատերազմյան անգլիական դրամատուրգիայի վերափոխումները, սոցիալական քննադատության նոր ձևերը և դրանց նշանակությունը XX դարի բրիտանական թատրոնի հետագա զարգացման համար։