Եպիկտետոսի՝ իմաստասերի բարոյական առածները

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցանկ է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը։ Այն կազմվել է մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին, գրադարանային աշխատողներին և մշակութային ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին անհրաժեշտ մասնագիտական տեղեկատվությամբ ապահովելու նպատակով։ Մատենագիտական նյութերում ընդգրկվում են մշակույթի ընդհանուր խնդիրներին, մշակութային շինարարությանը, մշակութալուսավորական գործունեությանը, թանգարանագիտությանը, պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանությանը, ինչպես նաև արվեստի տարբեր ճյուղերին վերաբերող հրապարակումներ։ Ներկայացված են նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության ոլորտի նյութեր՝ ձևավորելով մշակութային կյանքի վերաբերյալ բազմաբնույթ տեղեկատվական շտեմարան։ Ցանկում արտացոլվում է հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն հրատարակվող համապատասխան գրականությունը, ինչպես նաև Հայաստանի մշակույթին ու արվեստին վերաբերող՝ հանրապետությունից դուրս լույս տեսած որոշ հրապարակումներ։ Նյութերի համակարգված դասավորությունը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին արագ կողմնորոշվել մասնագիտական գրականության մեջ, առանձնացնել հետաքրքրող թեմատիկ ուղղությունը և հայտնաբերել հետագա ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ աղբյուրները։ Մատենագիտական նկարագրությունների թեմատիկ և այբբենական կազմակերպումը կարևոր որոնողական նշանակություն ունի՝ հատկապես այն ժամանակաշրջանի գրադարանային տեղեկատվական համակարգի պայմաններում։ Հրատարակությունը միաժամանակ արժեքավոր աղբյուր է մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ դրա տարբեր թողարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի որ ուղղությունների վերաբերյալ ինչպիսի գրականություն է հրատարակվել և ինչ թեմաներ են առավել ակտիվ ներկայացված եղել մասնագիտական տեղեկատվական դաշտում։ Այն արտացոլում է նաև գրադարանների գիտատեղեկատվական գործունեության դերը մշակութային գիտելիքի հավաքագրման, դասակարգման և տարածման գործում։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության որոնման ու ուսումնասիրության մասնագիտացված ուղեցույց և միաժամանակ ներկայացնում է խորհրդային Հայաստանի մշակութային ու գրադարանային տեղեկատվական ժառանգության կարևոր մատենագիտական աղբյուր։

Journalism

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ավանդական զանգվածային լրատվության միջոցների գործունեության խնդիրների ուսումնասիրությանը նոր մեդիայի արագ զարգացման պայմաններում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տպագիր մամուլի, ռադիոյի և հեռուստատեսության դերի փոփոխությունները թվային տեխնոլոգիաների, առցանց հարթակների և սոցիալական ցանցերի տարածման ազդեցությամբ։ Հեղինակը ներկայացնում է ավանդական լրատվամիջոցների առջև ծառացած հիմնական մարտահրավերները՝ կապված լսարանի փոփոխվող վարքագծի, տեղեկատվության տարածման նոր ձևերի, մրցակցային միջավայրի, ֆինանսավորման խնդիրների և բովանդակության ստեղծման նոր պահանջների հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են նաև նոր մեդիայի հնարավորությունները, դրանց ազդեցությունը լրագրության մասնագիտական չափանիշների, տեղեկատվական հոսքերի և հասարակության հետ հաղորդակցության ձևերի վրա։ Աշխատությունը անդրադառնում է Հայաստանի մեդիա դաշտի զարգացման առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով ավանդական և թվային լրատվամիջոցների փոխազդեցության միտումները և հնարավոր զարգացման ուղիները։ Գիրքը նախատեսված է լրագրողների, մեդիա հետազոտողների, հաղորդակցության մասնագետների, ուսանողների, գիտաշխատողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրի փոփոխություններով և հայկական մեդիա համակարգի զարգացման հիմնախնդիրներով։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ պարբերական մամուլի պատմության ուսումնասիրությանը, դրա ձևավորման, զարգացման և հայ հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կյանքում ունեցած նշանակության լուսաբանմանը։ Դիտարկվում են հայկական թերթերի և ամսագրերի առաջացման պատմական նախադրյալները, հայ մամուլի զարգացման հիմնական փուլերը և պարբերական հրատարակությունների դերը ազգային ինքնագիտակցության, լուսավորության ու հասարակական մտքի ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված հայկական պարբերականների գաղափարական ուղղվածությանը, թեմատիկ առանձնահատկություններին, խմբագրական գործունեությանը և ընթերցողական լսարանի ձևավորմանը։ Քննարկվում են հայ պարբերական մամուլի կապերը ազգային-ազատագրական շարժումների, կրթական նախաձեռնությունների, գրականության, գիտության և մշակութային կյանքի զարգացման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում հայ լրագրության նշանավոր ներկայացուցիչների գործունեությանը, մամուլի միջոցով հասարակական գաղափարների տարածմանը, ազգային հիմնախնդիրների արծարծմանը և հայալեզու տեղեկատվական միջավայրի ձևավորմանը։ Կարևորվում են Հայաստանի և հայկական սփյուռքի պարբերական հրատարակությունների փոխառնչությունները, տարբեր հասարակական ու քաղաքական պայմաններում մամուլի գործունեության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գրաքննության և հրատարակչական սահմանափակումների ազդեցությունը լրագրության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ պարբերական մամուլի պատմական ժառանգության արժևորմանը, լրագրության ազգային ավանդույթների բացահայտմանը և մամուլի՝ որպես պատմական սկզբնաղբյուրի նշանակության առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, լրագրության հետազոտողների, բանասերների, մշակութաբանների, գրադարանագետների և հայ մամուլի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Անիի Մայր տաճարի ճարտարապետական հորինվածքի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների, գեղարվեստական հարդարանքի և հայկական միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման մեջ ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Տաճարը կառուցվել է Բագրատունյաց Հայաստանի ծաղկման շրջանում՝ 989 թվականից սկսված շինարարությամբ, որը շարունակվել է ընդմիջումից հետո և ավարտին է հասցվել 11-րդ դարի սկզբին Կատրանիդե թագուհու հովանավորությամբ։ Կառույցի ճարտարապետը Տրդատն է՝ միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր ճարտարապետներից մեկը։ S SacredTradition +1 Տաճարի հորինվածքը պատկանում է հայկական գմբեթավոր բազիլիկայի ավանդույթին․ այն եռանավ կառույց է, որի ներքին տարածքը կազմակերպված է չորս հիմնական մույթերի շուրջ, իսկ կենտրոնական հատվածը նախատեսված էր գմբեթային ծածկի համար։ Շինությունը բարձրանում է բազմաստիճան գետնախարիսխի վրա, իսկ արևելյան կողմում տեղակայված խորանը և նրան հարող օժանդակ տարածքները ամբողջացնում են ներքին հորինվածքը։ A armenianarchitecture.org Կառույցի առանձնահատկություններից է ներքին տարածության ընդգծված ուղղաձիգությունը․ Տրդատը կիրառել է սլաքաձև կամարներ և թաղեր, բարակեցված հենարաններ ու դրանց հետ կապված կառուցվածքային բաժանումներ, ինչի շնորհիվ ինտերիերը ստացել է ձգված, թեթև և վեր ուղղված բնույթ։ Այս լուծումները Անիի ճարտարապետական դպրոցի կարևոր հատկանիշներից են և հետագայում դիտարկվել են նաև միջնադարյան եվրոպական, մասնավորապես՝ գոթական ճարտարապետության որոշ ձևերի հետ համեմատության շրջանակում։ S SacredTradition +1 Արտաքին ճարտարապետության մեջ առանձնահատուկ դեր ունի ճակատների հարդարանքը։ Արևելյան, հյուսիսային և հարավային պատերը մասնատված են եռանկյունաձև որմնախորշերով, իսկ ճակատների երկայնքով անցնում են դեկորատիվ կույր կամարաշարեր, որոնք հենվում են նրբագեղ որմնասյուների վրա։ Այս լուծումը ոչ միայն զարդարում է պատային հարթությունները, այլև ընդգծում է շինության ուղղաձիգ ռիթմը և տեսողականորեն թեթևացնում նրա զանգվածային ծավալը։ Y Yerkir Տաճարի արտաքին հարդարանքում կարևոր են նաև շքամուտքերը, որմնասյուները, կամարները և քարե մանրամասների մշակումը։ Հարուստ արձանագրություններն ու դեկորատիվ տարրերը լրացնում են ճարտարապետական կերպարը և վկայում են շինարարական ու քանդակագործական բարձր վարպետության մասին։ A armenianarchitecture.org Հետազոտության կարևոր թեմաներից է նաև կառույցի տեղը այսպես կոչված «Անիի դպրոցի» ճարտարապետության մեջ։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Անիի հուշարձանային համալիրը գնահատում է որպես հայկական մշակութային, գեղարվեստական և ճարտարապետական զարգացման բացառիկ վկայություն և առանձնացնում է Անիի ճարտարապետական դպրոցը՝ որպես տարածաշրջանում ձևավորված ինքնատիպ ճարտարապետական լեզու։ U UNESCO World Heritage Centre +1 Այդ դպրոցի առանձնահատկություններն են ծավալների ընդգծված ուղղաձիգությունը, կառուցվածքային լուծումների հստակությունը, արտաքին պատերի նրբագեղ մասնատումը, կույր կամարաշարերի կիրառումը և զուսպ, բայց արտահայտիչ քանդակազարդումը։ Այս տեսանկյունից տաճարը կարևոր է ոչ միայն որպես առանձին եկեղեցական շինություն, այլև որպես միջնադարյան հայկական ճարտարապետական մտքի զարգացման կարևոր հանգրվան։ Նրա կառուցվածքային և գեղարվեստական լուծումները ցույց են տալիս, թե ինչպես էին հայկական ճարտարապետները համադրում ավանդական բազիլիկ հորինվածքը նոր կառուցվածքային և գեղագիտական մոտեցումների հետ։ Տաճարի պատմական և ճարտարապետական ուսումնասիրությունը չի կարող սահմանափակվել միայն սկզբնական շինարարության ժամանակաշրջանով, քանի որ կառույցը դարերի ընթացքում ենթարկվել է պատերազմների, երկրաշարժերի, բնական քայքայման և մարդու միջամտության ազդեցությանը։ 1319 թվականի ավերիչ երկրաշարժի հետևանքով փլուզվել է գմբեթը, իսկ հետագա երկրաշարժերն ու այլ վնասները շարունակել են ազդել շինության պահպանված հատվածների վրա։ U UNESCO World Heritage Centre +1 1988 թվականի երկրաշարժը նույնպես զգալի վնաս է հասցրել կառույցին, հատկապես հյուսիսարևմտյան հատվածին։ S SacredTradition Այդ պատճառով ներկայիս վիճակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն սկզբնական ճարտարապետական գաղափարը, այլև ժամանակի ընթացքում հուշարձանի կրած փոփոխությունները և պահպանության խնդիրները։ Անիի Մայր տաճարի ճարտարապետական արժեքը պայմանավորված է նաև Անի քաղաքի ընդհանուր պատմական միջավայրով։ Անիի միջնադարյան քաղաքը եղել է Բագրատունյաց Հայաստանի կարևորագույն քաղաքական, մշակութային և առևտրական կենտրոններից մեկը, իսկ նրա դիրքը Մետաքսի ճանապարհի ճյուղերից մեկի վրա նպաստել է տարբեր մշակութային և ճարտարապետական ավանդույթների շփմանը։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Անիի ամբողջ հուշարձանային համալիրը 2016 թվականին ընդգրկել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ ընդգծելով հայկական, վրացական, բյուզանդական և իսլամական մշակութային ազդեցությունների փոխազդեցությունը և Անիի յուրահատուկ ճարտարապետական լեզվի ձևավորումը։ U UNESCO World Heritage Centre +1 Այսպիսով, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է ինչպես կոնկրետ հուշարձանի կառուցվածքն ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները հասկանալու, այնպես էլ 10-11-րդ դարերի հայկական ճարտարապետության ընդհանուր զարգացման ընթացքը պատկերացնելու համար։ Այն ցույց է տալիս, որ տաճարի նշանակությունը սահմանափակված չէ նրա կրոնական գործառույթով․ այն միջնադարյան հայկական շինարարական արվեստի բարձրագույն նվաճումներից է, որտեղ կառուցվածքային հաշվարկը, տարածական կազմակերպումը, ուղղաձիգ ձգտումը և դեկորատիվ հարդարանքը միավորվում են միասնական ճարտարապետական գաղափարի մեջ։

Geography

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հորատանցքերի բնական կորացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և դրանց նպատակային կիրառմանը ուղղորդված հորատման գործընթացում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն երկրաբանական, տեխնիկական և տեխնոլոգիական գործոնները, որոնք պայմանավորում են հորատանցքի առանցքի բնական շեղումն ու կորացումը, և այդ երևույթը վերածել կառավարելի տեխնոլոգիական գործոնի՝ անհրաժեշտ տարածական ուղղությամբ հորատանցք անցկացնելու համար։ Հորատման ընթացքում հորատանցքը միշտ չէ, որ պահպանվում է նախագծված ուղղության վրա․ դրա հետագիծը կարող է փոխվել ապարների ֆիզիկական և մեխանիկական հատկությունների, շերտավորման ուղղության, հորատման գործիքի կառուցվածքի, առանցքային և կողային ուժերի, հորատման ռեժիմների ու այլ պայմանների ազդեցությամբ։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է այդ բնական շեղումների պատճառների համակարգված ուսումնասիրությունը և դրանց ազդեցության քանակական գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ապարների կարծրությունը, ամրությունը, անիզոտրոպությունը, ճեղքավորվածությունը և շերտավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հորատման գործիքի շարժման և հորատանցքի հետագծի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են հորատման տեխնիկական պարամետրերը՝ առանցքային բեռնվածությունը, պտտման արագությունը, հորատման արագությունը, գործիքի երկրաչափական կառուցվածքը և հորատման խողովակաշարի աշխատանքային վիճակը։ Ուղղորդված հորատման համար հատկապես կարևոր է հորատանցքի տարածական դիրքի կանխատեսումը։ Այդ նպատակով կարող են մշակվել մաթեմատիկական մոդելներ, որոնց միջոցով նկարագրվում է հորատանցքի կորացման ինտենսիվությունը և դրա փոփոխությունը տարբեր խորություններում։ Մոդելների կիրառումը հնարավորություն է տալիս կանխատեսել հորատանցքի հետագիծը և ընտրել այնպիսի տեխնոլոգիական պայմաններ, որոնց դեպքում բնական շեղումը կարող է օգտագործվել որպես ուղղորդման միջոց՝ առանց չափազանց մեծ թվով հատուկ ուղղորդող գործողությունների։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բնական կորացման և ուղղորդված հորատման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Եթե հնարավոր է նախապես որոշել տվյալ ապարային պայմաններում հորատանցքի շեղման բնույթը, ապա կարելի է համապատասխանաբար ընտրել հորատման ուղղությունը, գործիքի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական ռեժիմները։ Այս մոտեցումը կարող է բարձրացնել հորատման գործընթացի արդյունավետությունը և նվազեցնել հետագծի շտկման համար անհրաժեշտ լրացուցիչ աշխատանքների ծավալը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են օգտագործվել տարբեր հորատանցքերի փաստացի հետագծերի չափումների տվյալներ, որոնց հիման վրա վերլուծվում են կորացման անկյունները, ազիմուտային փոփոխությունները և դրանց կախվածությունը խորությունից ու երկրաբանական պայմաններից։ Փորձնական տվյալների և տեսական մոդելների համադրումը հնարավորություն է տալիս ստուգել առաջարկվող օրինաչափությունների կիրառելիությունը և կատարել հորատանցքի հետագծի կանխատեսման ճշգրտության գնահատում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ուղղորդված հորատման տեխնիկական կառավարման խնդիրներին։ Հորատանցքի ցանկալի հետագիծը պահպանելու համար անհրաժեշտ է համատեղել բնական կորացման օրինաչափությունների իմացությունը և տեխնիկական կառավարման միջոցները։ Այդպիսի մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ հորատանցքը պետք է հասնի տարածության մեջ նախապես որոշված թիրախային կետի կամ անցնի բարդ երկրաբանական կառուցվածքով։ Բնական կորացման ճիշտ հաշվառումը կարող է նվազեցնել վթարների, հորատանցքի պատերի անկայունության, գործիքի խցանման կամ հետագծի չափազանց մեծ շեղման հավանականությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ մշակված մեթոդներն ու մոդելները կարող են կիրառվել նավթի և գազի հորատման, երկրաբանական հետախուզության, հանքային հումքի որոնման և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է հորատանցքը անցկացնել որոշակի ուղղությամբ և տարածական հետագծով։ Դրանք կարող են նպաստել հորատման աշխատանքների արդյունավետության բարձրացմանը, ժամանակի և նյութական ծախսերի կրճատմանը և հորատանցքի վերջնական հետագծի ավելի ճշգրիտ վերահսկմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հորատման ինժեներներին, երկրաբաններին, հանքարդյունաբերության մասնագետներին, մեխանիկներին և հորատման գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը բնականորեն առաջացող հորատանցքի կորացումը դիտարկում է ոչ միայն որպես հորատման անցանկալի շեղում, այլև որպես օրինաչափորեն կանխատեսելի երևույթ, որի ճիշտ ուսումնասիրման և հաշվառման դեպքում հնարավոր է այն օգտագործել ուղղորդված հորատման արդյունավետությունը բարձրացնելու և պահանջվող տարածական հետագիծը ձևավորելու համար։

Other Subjects

Ամարանտ աշխատությունը գիտական-ուսումնական բնույթի մասնագիտական ձեռնարկ է, որը նվիրված է ամարանտի՝ որպես հեռանկարային գյուղատնտեսական մշակաբույսի կենսաբանական առանձնահատկությունների, մշակության տեխնոլոգիաների և արտադրական կիրառման հնարավորությունների համապարփակ ուսումնասիրությանը։ Հեղինակ Ց. Մ. Գալստյանը գրքում ներկայացնում է ամարանտի ծագումը, տեսակային բազմազանությունը, սննդային և կերային արժեքը՝ ընդգծելով դրա բարձր սպիտակուցային պարունակությունը, դիմացկունությունը անբարենպաստ կլիմայական պայմանների նկատմամբ և հարմարվողականությունը տարբեր հողատեսակներում։ Աշխատությունը մանրամասն անդրադառնում է մշակության տեխնոլոգիաներին՝ հողի պատրաստում, ցանք, խնամք, պարարտացում, ոռոգում և բերքահավաք, ինչպես նաև ցանքաշրջանառության մեջ ամարանտի դերին՝ որպես հողի բերրիությունը պահպանող և բարելավող մշակաբույս։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում սերմնաբուծության, սորտերի ընտրության և բերքատվության բարձրացման ագրոտեխնիկական միջոցառումների վրա, ինչպես նաև հիվանդությունների և վնասատուների դեմ պայքարի մեթոդներին։ Ներկայացվում են նաև ամարանտի օգտագործման հնարավորությունները սննդի, կերարտադրության և արդյունաբերական վերամշակման ոլորտներում՝ ընդգծելով դրա տնտեսական և էկոլոգիական նշանակությունը ժամանակակից գյուղատնտեսությունում։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, սերմնաբույծների և բուսաբուծության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել և կիրառել նոր հեռանկարային մշակաբույսերի աճեցման տեխնոլոգիաները։