Երաժշտության հոգեբանության պատմությունը որպես հոգեբանության բնագավառ և դրա տեսամեթոդաբանական հիմունքները

Economics

Աշխատությունը նվիրված է համախառն ներքին արդյունքի իրական և պոտենցիալ մակարդակների միջև տարբերության գնահատման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում արտադրության փաստացի ծավալի և տնտեսության արտադրական հնարավորություններին համապատասխանող պոտենցիալ մակարդակի հարաբերակցությունն է, որը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական ցիկլերի, մակրոտնտեսական անհավասարակշռությունների և տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության գնահատման համար։ Քննության է առնվում պոտենցիալ ՀՆԱ-ի տնտեսական բովանդակությունը՝ որպես անմիջականորեն չդիտարկվող ցուցանիշ, որի գնահատումը պահանջում է վիճակագրական և տնտեսաչափական մեթոդների կիրառում։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել արտադրական ճեղքի գնահատման տարբեր մոտեցումների համեմատություն՝ դիտարկելով դրանց տեսական նախադրյալները, առավելությունները, սահմանափակումները և ստացվող արդյունքների զգայունությունը ընտրված մեթոդաբանության նկատմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տնտեսական աճի երկարաժամկետ միտման և կարճաժամկետ ցիկլային տատանումների տարանջատմանը, ինչպես նաև աշխատանքի, կապիտալի և արտադրողականության փոփոխությունների դերին տնտեսության պոտենցիալ արտադրական հնարավորությունների ձևավորման գործընթացում։ Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կառուցվածքային փոփոխությունների, արտաքին տնտեսական ցնցումների, ներդրումների, զբաղվածության և արտադրողականության տատանումների հնարավոր ազդեցությունը իրական ու պոտենցիալ արտադրանքի հարաբերակցության վրա։ Կարևոր խնդիր է գնահատումների անորոշությունը, քանի որ պոտենցիալ ՀՆԱ-ի վերաբերյալ արդյունքները կարող են վերանայվել նոր վիճակագրական տվյալների ստացման կամ հաշվարկային մեթոդների փոփոխության դեպքում։ Արտադրության դրական կամ բացասական ճեղքի գնահատումը կարող է օգտագործվել գնաճային ճնշումների, տնտեսության ռեսուրսների օգտագործման աստիճանի և գործարար ակտիվության փուլերի վերլուծության ընթացքում։ Այն կարևոր տեղեկատվություն է նաև դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության մշակման համար, սակայն դրա կիրառումը պահանջում է գնահատումների սահմանափակումների և անորոշության պատշաճ հաշվառում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մակրոտնտեսագիտության, տնտեսական աճի տեսության, տնտեսաչափական մոդելավորման և տնտեսական քաղաքականության վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել Հայաստանի տնտեսության արտադրական ճեղքի գնահատման մեթոդական հիմքերը և բարձրացնել համապատասխան գնահատականների տեղեկատվական նշանակությունը մակրոտնտեսական որոշումների ընդունման գործընթացում։

Philosophy

Այս աշխատանքը նվիրված է արդի տեղեկատվական հասարակության սոցիոմշակութային գործառույթների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային միջավայրի ազդեցությունը հասարակության մշակութային, կրթական և հաղորդակցական համակարգերի վրա։ Տեղեկատվական հասարակությունը բնութագրվում է գիտելիքի, տեղեկատվության և հաղորդակցության տեխնոլոգիաների գերակշռող դերով, որոնք ձևափոխում են սոցիալական հարաբերությունները, արժեքային համակարգերը և մշակութային փոխազդեցությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն հիմնական սոցիոմշակութային գործառույթները, որոնք ներառում են տեղեկատվության տարածման և հասանելիության ապահովումը, կրթական գործընթացների թվայնացումը, մշակութային փոխանակման ընդլայնումը, հասարակական կարծիքի ձևավորումը և սոցիալական ինտեգրման նոր ձևերի առաջացումը։ Միևնույն ժամանակ վերլուծվում են նաև տեղեկատվական հասարակությանը բնորոշ մարտահրավերները՝ տեղեկատվական անհավասարություն, թվային բևեռացում, մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրներ և մեդիաազդեցության աճող դերը։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտել, թե ինչպես են տեղեկատվական տեխնոլոգիաները վերափոխում հասարակության մշակութային կյանքը և ձևավորում նոր սոցիալական իրականություն, որտեղ տեղեկատվությունը դառնում է հիմնական ռեսուրս և զարգացման շարժիչ ուժ։

Sociology

Աշխատությունը, դատելով վերնագրից, անդրադառնում է անբարեխառնության՝ մարդու վարքի, սովորությունների և հասարակական հարաբերությունների մեջ չափավորության ու զսպվածության բացակայության խնդրին։ Այն կարելի է դիտարկել որպես բարոյախրատական բնույթի ստեղծագործություն, որի առանցքում մարդու ինքնատիրապետման, պատշաճ վարքագծի և անձնական պատասխանատվության գաղափարներն են։ Նման թեմայով աշխատություններում սովորաբար քննադատվում են անհավասարակշռված վարքը, չափազանցությունները, անզուսպ ցանկությունները և այն սովորությունները, որոնք կարող են վնասել ինչպես անհատին, այնպես էլ նրա շրջապատին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել չափավորության, ողջամտության, համեստության, ինքնակարգապահության և բարոյական սկզբունքներին հավատարիմ մնալու հարցերը։ Այսպիսի երկերը հաճախ նպատակ են ունեցել ոչ միայն ներկայացնելու հասարակության մեջ ընդունված վարքականոնները, այլև ընթերցողին մղելու սեփական արարքների ու սովորությունների վերանայմանը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ բարոյախոսական գրականության և դաստիարակչական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին ժամանակաշրջանի հեղինակները մեկնաբանում մարդու անձնական վարքի և հասարակական բարեկեցության փոխկապակցվածությունը, ինչ արժեքներ էին կարևորում և ինչպիսի բարոյական չափանիշներ էին առաջարկում ընթերցողին։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտատեսական առարկաների կրթական ներուժի ուսումնասիրությանը և դրանց միջոցով ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների զարգացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ երաժշտության տեսական գիտելիքները ոչ միայն անհրաժեշտ են մասնագիտական պատրաստվածության համար, այլև կարող են կարևոր դեր ունենալ ուսանողների ստեղծագործական մտածողության, ինքնուրույնության, երևակայության և երաժշտական արտահայտչականության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են երաժշտատեսական առարկաների ուսուցման առանձնահատկությունները, դրանց բովանդակությունը և ստեղծագործական գործունեության հետ փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մանկավարժական մեթոդներին և ուսուցման ձևերին, որոնք կարող են խթանել ուսանողների ակտիվ մասնակցությունը, ինքնուրույն երաժշտական մտքի ձևավորումը և տեսական գիտելիքների գործնական կիրառումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում երաժշտական ստեղծագործությունների վերլուծությանը, երաժշտական լեզվի տարրերի գիտակցված ընկալմանը, երաժշտական նյութի ինքնուրույն մեկնաբանմանը, ստեղծագործական առաջադրանքների կատարմանը և տեսական հասկացությունների կիրառմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսանողին ոչ միայն յուրացնել երաժշտության տեսության օրենքներն ու սկզբունքները, այլև դրանք օգտագործել սեփական ստեղծագործական գաղափարների իրականացման համար։ Աշխատությունը կարևորում է նաև դասավանդողի դերը ստեղծագործական միջավայրի ձևավորման գործում՝ ընդգծելով անհատական մոտեցման, համագործակցային աշխատանքի, գործնական առաջադրանքների և ուսանողների նախաձեռնողականության խթանման նշանակությունը։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են նպաստել երաժշտական մտածողության զարգացմանը, ստեղծագործական խնդիրների ինքնուրույն լուծման կարողության ձևավորմանը և ուսանողների մասնագիտական ինքնարտահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել երաժշտության ուսուցիչներին, դասախոսներին, երաժշտական կրթության մասնագետներին, մանկավարժներին, հետազոտողներին և երաժշտական բուհերի ու ուսումնական հաստատությունների ուսանողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև երաժշտական կրթության մեթոդաբանության կատարելագործման և այնպիսի ուսումնական գործընթացի կազմակերպման համար, որտեղ տեսական գիտելիքը հանդես է գալիս ոչ թե որպես ինքնանպատակ նյութ, այլ որպես ստեղծագործական գործունեության զարգացման արդյունավետ գործիք։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ցածրաչափ համակարգերի որոշ օպտիկական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը։ Ցածրաչափ կառուցվածքները, որոնց բնորոշ է մասնիկների շարժման սահմանափակվածությունը մեկ կամ մի քանի տարածական ուղղություններով, առանձնահատուկ ֆիզիկական հատկություններ են դրսևորում, որոնք կարող են էապես տարբերվել ծավալային նյութերի հատկություններից։ Հետազոտության կենտրոնում այդ համակարգերի կողմից լույսի կլանման, ճառագայթման, անդրադարձման և այլ օպտիկական երևույթների տեսական նկարագրությունն է, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը համակարգի չափերից, կառուցվածքից, նյութական պարամետրերից և քվանտային սահմանափակման պայմաններից։ Աշխատության շրջանակում մաթեմատիկական և ֆիզիկական մոդելների միջոցով կարող են ուսումնասիրվել ցածրաչափ համակարգերի էլեկտրոնային էներգետիկ վիճակները և դրանց ազդեցությունը օպտիկական անցումների վրա։ Քանի որ համակարգի չափերի նվազեցման դեպքում էներգետիկ մակարդակների կառուցվածքը կարող է փոխվել, դրա հետևանքով փոխվում են նաև լույսի հետ փոխազդեցության բնութագրերը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել սպեկտրային հատկություններին, օպտիկական անցումների հավանականությանը, էլեկտրոն-ֆոտոն փոխազդեցությանը և այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են ուսումնասիրվող համակարգերի օպտիկական արձագանքը։ Տեսական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանց անմիջական փորձարարական միջամտության կանխատեսել համակարգի վարքը տարբեր պարամետրերի պայմաններում և բացահայտել այն օրինաչափությունները, որոնք կարող են հիմք ծառայել նոր նյութերի ու նանոկառուցվածքների նախագծման համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն ժամանակակից նանոտեխնոլոգիաների, օպտոէլեկտրոնիկայի, քվանտային տեխնոլոգիաների և կիսահաղորդչային սարքավորումների զարգացման համար, քանի որ ցածրաչափ համակարգերի օպտիկական հատկությունները կարող են օգտագործվել մանրաչափ լուսային աղբյուրների, դետեկտորների, սենսորների և այլ ֆունկցիոնալ սարքերի ստեղծման մեջ։ Աշխատության գիտական արժեքը կայանում է ցածրաչափության պայմաններում առաջացող քվանտային և օպտիկական երևույթների տեսական բացահայտման և դրանց միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրման մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել տեսական և կիրառական ֆիզիկայի մասնագետներին, օպտիկայի ու նանոֆիզիկայի հետազոտողներին, նյութագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ցածրաչափ համակարգերը որպես յուրահատուկ օպտիկական հատկություններով ֆիզիկական օբյեկտներ և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են դրանց չափային ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները ազդել լույսի հետ փոխազդեցության բնույթի վրա։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային համակարգի ձևավորման, զարգացման և դրա գործունեության ընթացքում առաջացող տնտեսական, ֆինանսական ու կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիփոթեքային վարկավորման՝ որպես բնակարանային պայմանների բարելավման, անշարժ գույքի շուկայի ակտիվացման և ֆինանսական համակարգի զարգացման կարևոր գործիքի առանձնահատկություններն են։ Քննության են առնվում հիփոթեքային հարաբերությունների ձևավորման նախադրյալները, վարկատու կազմակերպությունների և վարկառուների փոխհարաբերությունները, անշարժ գույքի գրավադրման նշանակությունը և երկարաժամկետ ֆինանսավորման կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակչության եկամուտների, բնակարանների արժեքի, վարկերի տոկոսադրույքների, մարման ժամկետների և սկզբնական վճարի չափի փոխկապակցվածությանը, քանի որ այս գործոններն էական ազդեցություն ունեն բնակարանային վարկերի հասանելիության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև հիփոթեքային վարկերի ֆինանսավորման աղբյուրները, բանկային համակարգի մասնակցությունը, վերաֆինանսավորման հնարավորությունները և երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման մեխանիզմները։ Կարևոր ուղղություն է հիփոթեքային շուկային բնորոշ ռիսկերի գնահատումը, ներառյալ վարկային, տոկոսադրույքային, իրացվելիության և անշարժ գույքի արժեքի փոփոխության հետ կապված ռիսկերը։ Հիփոթեքային համակարգի զարգացումը դիտարկվում է նաև անշարժ գույքի շուկայի հետ փոխադարձ կապի մեջ, քանի որ բնակարանային պահանջարկի, շինարարության ծավալների և գների փոփոխությունները կարող են ազդել վարկավորման պայմանների ու ֆինանսական կազմակերպությունների վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրության առանձին բաղադրիչ կարող է լինել պետական աջակցության և բնակարանային ֆինանսավորման ծրագրերի դերի գնահատումը՝ բնակչության տարբեր խմբերի համար հիփոթեքի հասանելիության տեսանկյունից։ Միաժամանակ կարևորվում են վարկառուների իրավունքների պաշտպանությունը, պայմանագրային հարաբերությունների թափանցիկությունը, անշարժ գույքի գնահատման արժանահավատությունը և գրավի հետ կապված իրավական հարաբերությունների արդյունավետ կազմակերպումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բանկային գործի, անշարժ գույքի տնտեսագիտության, ֆինանսական շուկաների և բնակարանային ֆինանսավորման մոտեցումները՝ բացահայտելով Հայաստանում հիփոթեքային համակարգի զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, առկա սահմանափակումները և դրա գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։