Երեք զրույց փրկության ճանապարհի մասին՝ քահանայի և աշխարհականի միջև

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է բարենպաստ եղանակային պայմաններում և ամպրոպների ժամանակ Երկրի մակերևամերձ էլեկտրական դաշտի վարքի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով մթնոլորտային էլեկտրականության փոփոխության օրինաչափություններն ու դրանց վրա ազդող գործոնները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են մակերևամերձ էլեկտրական դաշտի հիմնական բնութագրերը, դրանց ժամանակային փոփոխությունները և բնական պայմաններում դիտվող տատանումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանգիստ եղանակի և ամպրոպային իրավիճակների համեմատությանը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են ամպամածությունը, մթնոլորտային էլեկտրական ակտիվությունը, տեղումները և ամպրոպային գործընթացները փոխում էլեկտրական դաշտի ուժգնությունն ու կառուցվածքը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել էլեկտրական դաշտի չափումների արդյունքները, դրանց կապը օդերևութաբանական և մթնոլորտային այլ պարամետրերի հետ, ինչպես նաև տարբեր տևողության և ինտենսիվության ամպրոպային երևույթների ժամանակ գրանցվող փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մթնոլորտային էլեկտրականության ձևավորման ֆիզիկական մեխանիզմներին, ամպերում էլեկտրական լիցքերի տարանջատմանը և այդ գործընթացների՝ Երկրի մակերևույթի մոտ էլեկտրական դաշտի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել բնական էլեկտրական երևույթների և մթնոլորտային գործընթացների փոխկապակցվածության ավելի խոր ըմբռնմանը, ինչպես նաև էլեկտրական դաշտի փոփոխությունների միջոցով ամպրոպային ակտիվության բնութագրման հնարավորությունների գնահատմանը։ Ստացված տվյալները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ մթնոլորտային ֆիզիկայի, օդերևութաբանության և ամպրոպային երևույթների դիտարկման ու կանխատեսման հետազոտություններում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մթնոլորտային ֆիզիկոսներին, երկրաֆիզիկոսներին, օդերևութաբաններին, էլեկտրամագնիսական երևույթներ ուսումնասիրող մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Geography

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հորատանցքերի բնական կորացման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և դրանց նպատակային կիրառմանը ուղղորդված հորատման գործընթացում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն երկրաբանական, տեխնիկական և տեխնոլոգիական գործոնները, որոնք պայմանավորում են հորատանցքի առանցքի բնական շեղումն ու կորացումը, և այդ երևույթը վերածել կառավարելի տեխնոլոգիական գործոնի՝ անհրաժեշտ տարածական ուղղությամբ հորատանցք անցկացնելու համար։ Հորատման ընթացքում հորատանցքը միշտ չէ, որ պահպանվում է նախագծված ուղղության վրա․ դրա հետագիծը կարող է փոխվել ապարների ֆիզիկական և մեխանիկական հատկությունների, շերտավորման ուղղության, հորատման գործիքի կառուցվածքի, առանցքային և կողային ուժերի, հորատման ռեժիմների ու այլ պայմանների ազդեցությամբ։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է այդ բնական շեղումների պատճառների համակարգված ուսումնասիրությունը և դրանց ազդեցության քանակական գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ապարների կարծրությունը, ամրությունը, անիզոտրոպությունը, ճեղքավորվածությունը և շերտավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հորատման գործիքի շարժման և հորատանցքի հետագծի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են հորատման տեխնիկական պարամետրերը՝ առանցքային բեռնվածությունը, պտտման արագությունը, հորատման արագությունը, գործիքի երկրաչափական կառուցվածքը և հորատման խողովակաշարի աշխատանքային վիճակը։ Ուղղորդված հորատման համար հատկապես կարևոր է հորատանցքի տարածական դիրքի կանխատեսումը։ Այդ նպատակով կարող են մշակվել մաթեմատիկական մոդելներ, որոնց միջոցով նկարագրվում է հորատանցքի կորացման ինտենսիվությունը և դրա փոփոխությունը տարբեր խորություններում։ Մոդելների կիրառումը հնարավորություն է տալիս կանխատեսել հորատանցքի հետագիծը և ընտրել այնպիսի տեխնոլոգիական պայմաններ, որոնց դեպքում բնական շեղումը կարող է օգտագործվել որպես ուղղորդման միջոց՝ առանց չափազանց մեծ թվով հատուկ ուղղորդող գործողությունների։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է բնական կորացման և ուղղորդված հորատման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Եթե հնարավոր է նախապես որոշել տվյալ ապարային պայմաններում հորատանցքի շեղման բնույթը, ապա կարելի է համապատասխանաբար ընտրել հորատման ուղղությունը, գործիքի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական ռեժիմները։ Այս մոտեցումը կարող է բարձրացնել հորատման գործընթացի արդյունավետությունը և նվազեցնել հետագծի շտկման համար անհրաժեշտ լրացուցիչ աշխատանքների ծավալը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են օգտագործվել տարբեր հորատանցքերի փաստացի հետագծերի չափումների տվյալներ, որոնց հիման վրա վերլուծվում են կորացման անկյունները, ազիմուտային փոփոխությունները և դրանց կախվածությունը խորությունից ու երկրաբանական պայմաններից։ Փորձնական տվյալների և տեսական մոդելների համադրումը հնարավորություն է տալիս ստուգել առաջարկվող օրինաչափությունների կիրառելիությունը և կատարել հորատանցքի հետագծի կանխատեսման ճշգրտության գնահատում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ուղղորդված հորատման տեխնիկական կառավարման խնդիրներին։ Հորատանցքի ցանկալի հետագիծը պահպանելու համար անհրաժեշտ է համատեղել բնական կորացման օրինաչափությունների իմացությունը և տեխնիկական կառավարման միջոցները։ Այդպիսի մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ հորատանցքը պետք է հասնի տարածության մեջ նախապես որոշված թիրախային կետի կամ անցնի բարդ երկրաբանական կառուցվածքով։ Բնական կորացման ճիշտ հաշվառումը կարող է նվազեցնել վթարների, հորատանցքի պատերի անկայունության, գործիքի խցանման կամ հետագծի չափազանց մեծ շեղման հավանականությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ մշակված մեթոդներն ու մոդելները կարող են կիրառվել նավթի և գազի հորատման, երկրաբանական հետախուզության, հանքային հումքի որոնման և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է հորատանցքը անցկացնել որոշակի ուղղությամբ և տարածական հետագծով։ Դրանք կարող են նպաստել հորատման աշխատանքների արդյունավետության բարձրացմանը, ժամանակի և նյութական ծախսերի կրճատմանը և հորատանցքի վերջնական հետագծի ավելի ճշգրիտ վերահսկմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հորատման ինժեներներին, երկրաբաններին, հանքարդյունաբերության մասնագետներին, մեխանիկներին և հորատման գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը բնականորեն առաջացող հորատանցքի կորացումը դիտարկում է ոչ միայն որպես հորատման անցանկալի շեղում, այլև որպես օրինաչափորեն կանխատեսելի երևույթ, որի ճիշտ ուսումնասիրման և հաշվառման դեպքում հնարավոր է այն օգտագործել ուղղորդված հորատման արդյունավետությունը բարձրացնելու և պահանջվող տարածական հետագիծը ձևավորելու համար։

Chemistry

Այս աշխատանքը նվիրված է պոլիհալոգենօրգանական թթուների կիրառությանը կարբոցիկլային միացությունների սինթեզում՝ ընդգծելով դրանց ռեակտիվության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և օրգանական սինթեզի մեջ դերակատարման մեխանիզմները։ Հետազոտության մեջ պոլիհալոգենացված օրգանական թթուները դիտարկվում են որպես բազմաֆունկցիոնալ միջանկյալներ, որոնք իրենց էլեկտրոնաքաշող հալոգենային ատոմների շնորհիվ ունեն բարձր ռեակտիվություն և կարող են մասնակցել տարբեր նուկլեոֆիլ և ռադիկալային փոխակերպումների։ Աշխատությունը վերլուծում է այն հիմնական սինթետիկ ուղիները, որոնց միջոցով այս միացությունները նպաստում են փակ ածխածնային օղակների՝ կարբոցիկլերի ձևավորմանը, ներառյալ ցիկլացման, կոնդենսացման և վերախմբավորման ռեակցիաները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիոն միջավայրի պայմանների՝ ջերմաստիճանի, լուծիչների, կատալիզատորների և հալոգենների տեսակի ազդեցությանը սինթեզի ելքի և ընտրողականության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են մեխանիստական մոդելները, որոնք բացատրում են միջանկյալ ակտիվ համալիրների ձևավորումը և դրանց վերածումը կայուն կարբոցիկլային կառուցվածքների։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ պոլիհալոգենօրգանական թթուները հանդիսանում են արժեքավոր գործիքներ օրգանական սինթեզում՝ հնարավորություն տալով արդյունավետ կառուցել բարդ կարբոցիկլային համակարգեր, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն դեղագործության, նյութագիտության և սինթետիկ քիմիայի տարբեր ոլորտներում։

History

Աշխատությունը նվիրված է Փոքր Ասիայի պատմական Գամիրք (Կապադովկիա) երկրամասում բնակված հայերի պատմությանը, նրանց ազգային ինքնության ձևավորմանը, հասարակական կյանքին, կենցաղին և մշակութային ժառանգությանը։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Գամիրքի հայության պատմական անցյալը՝ անդրադառնալով տարածաշրջանում հայկական բնակչության հաստատման, բնակության տարածքների ձևավորման և պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում համայնքների զարգացման խնդիրներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայաբնակ բնակավայրերի առանձնահատկություններին, բնակչության զբաղմունքներին, տնտեսական գործունեությանը, սոցիալական կառուցվածքին և համայնքային հարաբերություններին։ Պատմական տեղեկությունների ու ազգագրական դիտարկումների համադրությամբ բացահայտվում են տեղի հայերի առօրյա կյանքի կազմակերպման ձևերը, ընտանեկան հարաբերությունները, հասարակական սովորույթները, ավանդույթները և սերնդեսերունդ փոխանցվող մշակութային արժեքները։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև նյութական մշակույթի դրսևորումները՝ բնակարանի ու կենցաղային միջավայրի առանձնահատկությունները, հագուստը, սնունդը, արհեստներն ու տնտեսական զբաղմունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի հայ բնակչության կենսակերպի և տեղական պայմաններին հարմարվելու ձևերի մասին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է հոգևոր և հասարակական մշակույթը՝ կրոնական կյանքը, եկեղեցական ու համայնքային կառույցները, ժողովրդական հավատալիքները, ծեսերը, տոները, ընտանեկան սովորույթները, բանավոր ավանդույթներն ու ազգային հիշողության պահպանման միջոցները։ Այս երևույթների դիտարկումը ցույց է տալիս, թե ինչպես են Գամիրքի հայերը պահպանել իրենց լեզվական, կրոնական և մշակութային առանձնահատկությունները՝ միաժամանակ գտնվելով շրջակա ժողովուրդների ու տարածաշրջանի ընդհանուր պատմամշակութային միջավայրի ազդեցության ներքո։ Աշխատանքը կարևորում է նաև տեղական և համահայկական մշակութային տարրերի փոխհարաբերությունը՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու, թե ինչ առանձնահատկություններ են բնորոշ եղել Գամիրքի հայության ինքնատիպ կենցաղին, սովորույթներին և հասարակական կազմակերպմանը։ Պատմաազգագրական մոտեցումը թույլ է տալիս համայնքի անցյալը դիտարկել ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների և պատմական տեղաշարժերի, այլև հասարակ մարդկանց կյանքի, նրանց աշխատանքային փորձի, ընտանեկան միջավայրի, ավանդույթների և մշակութային ժառանգության միջոցով։ Այս առումով ուսումնասիրությունը նպաստում է Փոքր Ասիայի հայության պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը և կարևոր նյութ է տրամադրում տարածաշրջանի հայկական բնակավայրերի ու համայնքների պատմական նկարագրության համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայկական սփյուռքի ձևավորման, տարածքային համայնքների ինքնության պահպանման, տեղական մշակութային առանձնահատկությունների և պատմական հիշողության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայագիտությամբ, պատմությամբ, ազգագրությամբ, մշակութաբանությամբ և հայկական գաղթօջախների պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար՝ ներկայացնելով Գամիրքի հայությանը որպես հայկական պատմամշակութային ժառանգության կարևոր և ինքնատիպ հատված։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է բջջային ազդանշանային գործընթացներում և սպիտակուցների քայքայման կարգավորման մեջ ներգրավված ֆերմենտների նկատմամբ ազդեցություն ունեցող նոր ցածրամոլեկուլային արգելակիչների հայտնաբերման և կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում p38 միտոգենով ակտիվացվող պրոտեին կինազն է՝ որպես բջջի տարբեր արտաքին և ներքին ազդակներին արձագանքող ազդանշանային համակարգերի կարևոր բաղադրիչ, ինչպես նաև պրոտեինազները, որոնք մասնակցում են սպիտակուցների սահմանափակ ճեղքմանը, վերափոխմանը և բազմաթիվ ֆիզիոլոգիական գործընթացների կարգավորմանը։ Քննվում է փոքր մոլեկուլների և թիրախային ֆերմենտների փոխազդեցության ընտրողականության նշանակությունը, քանի որ արդյունավետ արգելակիչների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է տարբերակել նպատակային ազդեցությունը այլ ֆերմենտների նկատմամբ հնարավոր ոչ ընտրողական ազդեցություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թեկնածու միացությունների կենսաբանական ակտիվության համեմատական գնահատմանը, կառուցվածքի և ակտիվության միջև հնարավոր կապերի բացահայտմանը և առավել հեռանկարային նյութերի ընտրության ընդհանուր սկզբունքներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կենսաքիմիական, բջջային և հաշվարկային մոտեցումներ՝ գնահատելու ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները, բջջային ազդանշանային պատասխանները և ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում p38-ով պայմանավորված ազդանշանային ուղիների դերի ուսումնասիրությունը բջջային սթրեսային և բորբոքային պատասխաններում, ինչպես նաև պրոտեինազների գործունեության փոփոխությունների կենսաբանական նշանակության պարզաբանումը։ Դիտարկվում են նաև ցածրամոլեկուլային արգելակիչների ընտրողականության, կենսաբանական հասանելիության և հնարավոր անցանկալի ազդեցությունների հետ կապված ընդհանուր գիտական խնդիրները, որոնք կարևոր են հետագա նախակլինիկական ուսումնասիրությունների հեռանկարները գնահատելու համար։ Նման հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու ֆերմենտային կարգավորման մեխանիզմները և բացահայտելու կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր միացությունների ուսումնասիրման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, ֆերմենտաբանության և դեղաբանական հետազոտությունների մոտեցումները՝ կենտրոնանալով թիրախային ֆերմենտների ակտիվության ընտրողական կարգավորման գիտական հիմքերի վրա։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է դիմեթիլսուլֆօքսիդի և դիէթիլսուլֆօքսիդի հիմքով լուծույթների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համակարգված ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նիտրիլային խմբեր պարունակող միացություններին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են այդ միացությունների կառուցվածքը, լուծիչի բնույթը, բաղադրությունը և փոխազդեցությունները ազդում լուծույթների ֆիզիկական ու քիմիական վարքագծի վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են մոլեկուլների միջև միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների, լուծման գործընթացների, ասոցիացիայի երևույթների և լուծույթների կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Դիմեթիլսուլֆօքսիդը և դիէթիլսուլֆօքսիդը բևեռային օրգանական լուծիչներ են, որոնք կարող են էապես փոխել լուծված նյութերի հատկությունները՝ պայմանավորված իրենց բևեռայնությամբ, էլեկտրոնադոնոր հատկություններով և տարբեր բնույթի մասնիկների հետ փոխազդելու ունակությամբ։ Նիտրիլային խմբեր պարունակող միացությունների ուսումնասիրությունը հատկապես հետաքրքիր է, քանի որ այդ խմբերի էլեկտրոնային կառուցվածքը և բևեռայնությունը կարող են պայմանավորել լուծիչի հետ արտահայտված փոխազդեցություններ և ազդեցություն ունենալ համակարգի հավասարակշռային ու թերմոդինամիկական բնութագրերի վրա։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել լուծույթների խտության, մածուցիկության, էլեկտրահաղորդականության, ջերմային կամ այլ ֆիզիկաքիմիական պարամետրերի ուսումնասիրություն և դրանց կախվածությունը բաղադրությունից ու ջերմաստիճանից՝ կախված հետազոտության կիրառված մեթոդաբանությունից։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լուծիչ–լուծված նյութ և լուծված նյութ–լուծված նյութ փոխազդեցությունների բնույթը, բացահայտելու լուծույթներում ընթացող կառուցվածքային փոփոխությունները և տեսականորեն մեկնաբանելու դիտարկվող օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրությունն ունի ինչպես հիմնարար, այնպես էլ կիրառական նշանակություն, քանի որ նման տվյալները կարող են օգտակար լինել օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի խնդիրների, նոր լուծույթային համակարգերի ուսումնասիրման, քիմիական սինթեզների պայմանների ընտրության և նիտրիլային միացությունների վարքագծի կանխատեսման համար։