Երեք զրույց փրկության ճանապարհի մասին՝ քահանայի և աշխարհականի միջև

Law

Պատիժը քրեական իրավունքի կարևորագույն ինստիտուտներից է, որը կիրառվում է պետության կողմից հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ և արտահայտում է հասարակության ու պետության բացասական վերաբերմունքը կատարված արարքի նկատմամբ։ Այն հանդիսանում է իրավական հարկադրանքի միջոց և նշանակվում է միայն դատարանի դատավճռով՝ օրենքով սահմանված կարգով։ Պատժի հիմնական էությունը կայանում է նրանում, որ այն սահմանափակում է անձի որոշ իրավունքներ և ազատություններ՝ նպատակ ունենալով վերականգնել արդարությունը, կանխել նոր հանցագործությունները և ուղղել հանցագործություն կատարած անձին։ Քրեական պատիժը տարբերվում է իրավական պատասխանատվության մյուս ձևերից իր խստությամբ և հասարակական վտանգավորությամբ, քանի որ այն կիրառվում է միայն այն դեպքերում, երբ կատարված արարքը համարվում է հանցագործություն։ Պատժի նպատակները բազմաբնույթ են և կարևոր նշանակություն ունեն հասարակության անվտանգության ապահովման գործում։ Առաջին հերթին պատիժը նպատակ ունի վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ցույց տալ, որ օրենքի խախտումը անպատիժ չի մնում։ Բացի դրանից, պատժի կարևոր նպատակներից է դատապարտյալի ուղղումը և վերադաստիարակումը, որպեսզի նա հետագայում հրաժարվի հակաիրավական վարքագծից և վերադառնա հասարակության լիարժեք կյանքին։ Մյուս կարևոր նպատակը նոր հանցագործությունների կանխարգելումն է՝ ինչպես դատապարտյալի, այնպես էլ մյուս անձանց կողմից, քանի որ պատժի անխուսափելիությունը զսպող ազդեցություն է ունենում հասարակության վրա։ Քրեական օրենսդրությամբ նախատեսվում են պատժի տարբեր տեսակներ՝ կախված հանցագործության ծանրությունից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից։ Ամենատարածված տեսակներից են տուգանքը, հանրային աշխատանքները, որոշ իրավունքներից զրկելը, կալանքը, ազատազրկումը և որոշ դեպքերում ցմահ ազատազրկումը։ Տուգանքը կիրառվում է հիմնականում ոչ ծանր հանցագործությունների դեպքում և արտահայտվում է դրամական վճարի ձևով։ Հանրային աշխատանքները նախատեսում են հասարակության օգտին որոշակի աշխատանքների կատարում, իսկ ազատազրկումը ենթադրում է անձի մեկուսացում հասարակությունից որոշակի ժամկետով։ Ցմահ ազատազրկումը համարվում է ամենախիստ պատիժներից մեկը և կիրառվում է առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար։ Ժամանակակից քրեական իրավունքում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև մարդասիրության սկզբունքին, որի համաձայն պատիժը չպետք է նպատակ ունենա ֆիզիկական տառապանք պատճառել կամ նվաստացնել անձի արժանապատվությունը։ Կարևոր է, որ պատիժը լինի արդար, համաչափ և համապատասխանի կատարված հանցագործության բնույթին։ Այսպիսով, պատիժը հանդիսանում է իրավական պետության կարևոր միջոցներից մեկը, որն ապահովում է հասարակական կարգի պահպանումը, մարդու իրավունքների պաշտպանությունը և հանցավորության դեմ արդյունավետ պայքարը։

Environmental Science

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի հազվագյուտ և անհետացող դեղաբույսերի ուսումնասիրմանը, դրանց պահպանության, բնական պոպուլյացիաների վերականգնման և վերարտադրության հիմնախնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում են Հայաստանի դեղաբույսերի կենսաբազմազանությունը, դրանց տարածվածության առանձնահատկությունները, կենսաբանական և էկոլոգիական հատկանիշները, ինչպես նաև բնական միջավայրում դրանց թվաքանակի նվազման հիմնական պատճառները։ Հեղինակը վերլուծում է հազվագյուտ տեսակների պահպանության ժամանակակից մոտեցումները, սերմնաբուծության, վեգետատիվ բազմացման, արհեստական աճեցման և բնական պաշարների վերականգնման մեթոդները՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունը և կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև դեղաբույսերի տնտեսական, բուժական և գիտական արժեքին, դրանց ռացիոնալ օգտագործման սկզբունքներին, պահպանվող տարածքների դերին և բնապահպանական քաղաքականության նշանակությանը բուսական կենսաբազմազանության պահպանման գործում։ Գրքում ներկայացված են գիտական ուսումնասիրությունների արդյունքներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել Հայաստանի արժեքավոր դեղաբույսերի գենոֆոնդի պահպանմանը, կայուն օգտագործմանը և հետագա վերարտադրությանը։ Գիրքը նախատեսված է բուսաբանների, կենսաբանների, բնապահպանների, դեղաբույսերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, անտառագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի բուսական աշխարհի պահպանության և կենսաբազմազանության հիմնահարցերով։

Linguistics

Գրքում ներկայացվում են արդյունավետ խոսքի կառուցվածքը, վերլուծության, ճառի ձևավորման և դիալոգի տեխնիկաները, լսարանի հետ փոխազդեցության և համոզման մեթոդները։ Անդրադառնում է նաև բանավոր և գրավոր հաղորդակցության, արտասանության ու ժեստերի նշանակությանը, ինչպես նաև խոսքի ազդեցության բարոյական և մշակութային ասպեկտներին։ Աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, լրագրողների, ուսուցիչների, հասարակական գործիչների և այն անձանց համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց հաղորդակցական հմտություններն ու խոսքի ազդեցիկությունը տարբեր միջավայրերում։

Geography

Ճանապարհորդական բնույթի այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է ուղևորության, աշխարհաճանաչողության և նոր վայրերի բացահայտման գաղափարները՝ ընթերցողին հրավիրելով ծանոթանալու ճանապարհորդության՝ որպես ճանաչողական, կրթական և մշակութային փորձառության նշանակությանը։ Ստեղծագործության հիմքում ընկած է մարդու ձգտումը՝ դուրս գալու իրեն ծանոթ միջավայրի սահմաններից, տեսնելու նոր աշխարհներ, ճանաչելու տարբեր ժողովուրդների կենցաղը, սովորույթները, հասարակական հարաբերություններն ու մշակութային առանձնահատկությունները։ Ճանապարհորդությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տարածական տեղաշարժ, այլև որպես մտավոր զարգացման, անձնական փորձի հարստացման և աշխարհայացքի ընդլայնման միջոց։ Այսպիսի գրական երկերի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ ճանապարհի նկարագրությունը կարող է միավորել տեղագրական, աշխարհագրական, պատմական և ազգագրական տեղեկությունները՝ միաժամանակ պահպանելով պատմողական շարադրանքի գրավչությունը։ Ստեղծագործության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու տարբեր բնակավայրերի ու միջավայրերի ճանաչմանը, մարդկանց կենսակերպի բազմազանությանը, հասարակական ու մշակութային տարբերություններին, ինչպես նաև ճանապարհորդության ընթացքում ձեռք բերվող գիտելիքի և անձնական դիտարկումների արժեքին։ Գրական առումով ճանապարհորդական արձակը առանձնանում է նկարագրական տարրերի, դիտարկումների, տպավորությունների և պատմողական ընթացքի համադրությամբ, որի շնորհիվ ընթերցողը հնարավորություն է ստանում մտովի մասնակցելու ուղևորությանը և ընդլայնելու սեփական պատկերացումները շրջապատող աշխարհի մասին։ Հայ գրականության պատմության մեջ նման բնույթի հրատարակությունները կարևոր տեղ ունեն նաև կրթական և մտավոր զարգացման տեսանկյունից, քանի որ նպաստել են աշխարհագրական գիտելիքների տարածմանը, այլ ժողովուրդների ու մշակույթների նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը և հայ ընթերցողի աշխարհաճանաչողության ընդլայնմանը։ Մխիթարյանների տպագրական և գիտակրթական գործունեության միջավայրում լույս տեսած այս հրատարակությունը դիտարկելի է նաև որպես 19-րդ դարասկզբի հայ տպագիր մշակույթի և ընթերցողական հետաքրքրությունների արտահայտություն։ Այն արժեքավոր է ճանապարհորդական գրականության, պատմամշակութային ճանաչողության և հայ հին տպագիր գրքի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով անդրադառնալու ճանապարհորդության՝ որպես գիտելիքի ձեռքբերման, աշխարհայացքի ձևավորման և մշակույթների փոխճանաչման կարևոր միջոցի գաղափարին։

History

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Կ. Յա. Զուբալովի անվան Քաղաքային ժողովրդական տան ստեղծման պատմությանը, դրա ձևավորման նախադրյալներին և հասարակական-մշակութային նշանակությանը։ Աշխատության շրջանակում ներկայացվում են այն պատմական և սոցիալական պայմանները, որոնցում առաջացել է ժողովրդական կրթության, մշակույթի և հանրային ժամանցի համար նախատեսված նման հաստատության անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են լուսաբանվել հաստատության ստեղծման նախաձեռնությունները, կազմակերպչական գործընթացը, դրա գործունեության համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորումը և այն անձանց ու հասարակական շրջանակների դերը, որոնք նպաստել են դրա հիմնադրմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական տան՝ որպես մշակութային և կրթական կենտրոնի գործառույթներին, որտեղ տարբեր սոցիալական խմբերի համար կարող էին կազմակերպվել դասախոսություններ, ներկայացումներ, համերգներ, ընթերցումներ, կրթական միջոցառումներ և այլ հանրային նախաձեռնություններ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս այդ հաստատության պատմությունը դիտարկել ավելի լայն հասարակական-մշակութային գործընթացների համատեքստում՝ բացահայտելով քաղաքային մշակույթի, հանրային կրթության և ինքնակազմակերպման զարգացման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև անվան հետ կապված պատմական համատեքստը և հաստատության ստեղծման ու զարգացման գործում բարեգործության ու հասարակական աջակցության նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքի մշակութային կյանքի, հասարակական կազմակերպությունների և կրթամշակութային հաստատությունների պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար է որպես տեղական պատմության աղբյուր, քանի որ նման հաստատությունների գործունեությունը հաճախ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պահանջները, մշակութային նախասիրությունները և քաղաքային կյանքի կազմակերպման ձևերը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, մշակութաբաններին, թատրոնի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, Երևանագիտության մասնագետներին, արխիվագետներին, ինչպես նաև քաղաքի պատմությամբ և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Culture

Այս կենսամատենագիտական աշխատությունը նվիրված է Ոսկան Երևանցու՝ 17-րդ դարի հայ նշանավոր տպագրիչի, հրատարակչի և մշակութային գործչի կյանքի ու գործունեության փաստագրական և մատենագիտական ներկայացմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակը նրա կենսագրության, գրատպական գործունեության, հրատարակչական ժառանգության և հայ մշակույթի զարգացման գործում ունեցած ավանդի վերաբերյալ տեղեկությունների համակարգումն ու ամբողջացումն է։ Ոսկան Երևանցու գործունեությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայ գրատպության պատմության մեջ, քանի որ նրա անունը կապված է հայկական տպագրության զարգացման կարևոր փուլերից մեկի հետ, երբ հայերեն գրքերի հրատարակությունը աստիճանաբար ընդլայնվում էր և տարածվում եվրոպական տպագրական կենտրոններում։ Կենսամատենագիտական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն գործչի կյանքի հիմնական հանգրվանների ներկայացում, այլև նրա հետ կապված գրքերի, հրատարակությունների, տպագրական աշխատանքների և մատենագիտական աղբյուրների հնարավորինս համակարգված նկարագրություն։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել Ոսկան Երևանցու կրթական և մշակութային միջավայրը, նրա գործունեության աշխարհագրությունը, տպարանների հետ ունեցած կապերը, հրատարակչական նախաձեռնությունները և հայերեն գրքի տարածման գործում նրա ունեցած դերը։ Առանձին կարևորություն ունի նրա հրատարակած գրականության մատենագիտական նկարագրությունը, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հրատարակությունների բովանդակության, կառուցվածքի, տպագրական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային նշանակության մասին։ Նման նյութերի համակարգումը արժեքավոր է հատկապես հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հին տպագիր գրքերը ոչ միայն գրական կամ կրոնական բովանդակության կրողներ են, այլև կարևոր վկայություններ են տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվի, տպագրական տեխնիկայի, կրթական և մշակութային կյանքի մասին։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև Ոսկան Երևանցու մասին հետագա ժամանակաշրջաններում ստեղծված ուսումնասիրությունների, հոդվածների, գրքերի և այլ մատենագիտական աղբյուրների ցանկեր՝ հնարավորություն տալով հետազոտողին հետևելու նրա ժառանգության ուսումնասիրման պատմությանը։ Կենսագրական և մատենագիտական տվյալների համադրումը կարևոր է նաև գործչի իրական պատմական կերպարը ամբողջականորեն ներկայացնելու համար՝ նրա անձնական կյանքի փաստերը կապելով տպագրական և մշակութային գործունեության հետ։ Այսպիսի հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունեցող նյութ հայ գրատպության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության, հրատարակությունների և փաստագրական տեղեկությունների որոնումն ու ուսումնասիրությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել մատենագետներին, գրադարանագետներին, գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, բանասերներին, հայագետներին, մշակութաբաններին և հայ հին գրատպության ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատության կարևորությունն առավել ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ Ոսկան Երևանցու գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անհատական կենսագրություն, այլև որպես հայ գրքի, տպագրության և մշակութային ինքնության զարգացման պատմության կարևոր բաղադրիչ՝ պահպանելով նրա թողած ժառանգության վերաբերյալ գիտական և մատենագիտական տեղեկությունները։