Հայ Առաքելական եկեղեցու հասարակական աղոթքների կարգավորություն

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և մասնագետների արագ կողմնորոշումը ժամանակակից տեխնիկական գրականության հոսքում։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ճյուղերին՝ մեքենաշինությանը, էլեկտրոնիկային, ավտոմատացմանը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին, էներգետիկային, շինարարությանը և այլ կիրառական ոլորտներին վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական առաջընթացի արդի միտումները և նորագույն հետազոտությունների ուղղությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտությունն ու համակարգված ներկայացումը, և ծառայում է որպես կարևոր օժանդակ գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել անհրաժեշտ գրականություն, գնահատել դրա արդիականությունը և կիրառել այն ուսումնական կամ հետազոտական նպատակներով։

Finance

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ագրոբիզնեսի զարգացման տնտեսական և ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ այլընտրանքային ֆինանսավորման աղբյուրների ներգրավման և արդյունավետ օգտագործման համատեքստում։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական ձեռնարկատիրության զարգացման առանձնահատկությունները, ագրոբիզնեսի ֆինանսական ապահովման համակարգը, ներդրումային միջավայրի պայմանները և ոլորտի կազմակերպությունների ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդական բանկային վարկավորման սահմանափակումներին, գյուղատնտեսական գործունեության սեզոնայնությանը, արտադրական ռիսկերին և փոքր ու միջին ագրարային ձեռնարկությունների ֆինանսավորման դժվարություններին։ Քննարկվում են այլընտրանքային ֆինանսավորման հնարավորությունները, այդ թվում՝ լիզինգը, ֆակտորինգը, վենչուրային ներդրումները, դրամաշնորհային ծրագրերը, կոոպերատիվ ֆինանսավորումը և ներդրումային այլ մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում պետական աջակցության, միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների մասնակցության, մասնավոր ներդրումների խթանման և ֆինանսական գործիքների կիրառման հնարավորություններին։ Կարևորվում են ֆինանսավորման աղբյուրների դիվերսիֆիկացումը, ներդրումային ռիսկերի կառավարումը, ագրոբիզնեսի մրցունակության բարձրացումը և գյուղատնտեսական արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ագրարային ոլորտի ֆինանսավորման քաղաքականության կատարելագործմանը, ձեռնարկատիրական նախաձեռնությունների ընդլայնմանը և գյուղական տարածքների կայուն տնտեսական զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, ագրոբիզնեսի մասնագետների, ներդրողների, պետական կառավարման աշխատակիցների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի անտառների պահպանության, վերականգնման և կայուն կառավարման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է անտառային էկոհամակարգերի նշանակությունը երկրի բնապահպանական հավասարակշռության, կենսաբազմազանության պահպանության, հողերի պաշտպանության, ջրային ռեսուրսների կարգավորման և կլիմայի փոփոխության բացասական ազդեցությունների մեղմման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել Հայաստանի անտառների ներկա վիճակը, դրանց տարածքային առանձնահատկությունները, անտառային ռեսուրսների օգտագործման հիմնական ուղղությունները և անտառային էկոհամակարգերի վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անտառահատումների, հրդեհների, վնասատուների և հիվանդությունների, հողերի դեգրադացիայի, ապօրինի ռեսուրսօգտագործման և կլիմայական փոփոխությունների հետևանքով առաջացող վտանգներին։ Առանձին կարևորություն է տրվում անտառների վերականգնման և ընդլայնման, բնական վերարտադրության խթանման, կենսաբազմազանության պահպանության և անտառային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև անտառների կառավարման ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերին, պետական և համայնքային կառույցների դերակատարությանը, հասարակության մասնակցությանը և բնապահպանական իրազեկվածության բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Կայուն կառավարման սկզբունքների կիրառումը դիտարկվում է որպես տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի հավասարակշռման կարևոր պայման՝ ապահովելու անտառային ռեսուրսների երկարաժամկետ պահպանությունն ու արդյունավետ օգտագործումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի անտառային քաղաքականության կատարելագործմանը, պահպանության և վերականգնման ծրագրերի արդյունավետության բարձրացմանը և անտառային էկոհամակարգերի կայունության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել անտառագետներին, բնապահպաններին, էկոլոգներին, բնական ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, պետական և համայնքային կառավարման ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Linguistics

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի բայի և գոյականի փոխկապակցելիության առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ հաշվի առնելով դրանց դասային խմբավորումները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են բայի և գոյականի միջև ձևավորվող քերականական, շարահյուսական և իմաստային հարաբերությունները, ինչպես նաև այն օրինաչափությունները, որոնք պայմանավորում են նրանց համատեղ գործածությունը խոսքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բայերի և գոյականների դասային խմբերին, դրանց բնութագրական հատկանիշներին և տարբեր խմբերի ներկայացուցիչների փոխկապակցման հնարավորություններին։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են բայի իմաստային և քերականական առանձնահատկությունները սահմանում գոյականի ընտրությունն ու գործառույթը, և հակառակը՝ գոյականի իմաստային բնույթն ինչպես կարող է ազդել բայական կառույցի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության ընթացքում բացահայտվում են բայ-գոյական կապակցության հիմնական տեսակները, դրանց կիրառության օրինաչափությունները և լեզվական համակարգում ունեցած նշանակությունը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու ժամանակակից հայերենի շարահյուսական կառուցվածքը, բառերի համատեղելիության սկզբունքները և լեզվական միավորների միջև առկա համակարգային հարաբերությունները։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայերենի քերականության, շարահյուսության, բառագիտության և լեզվական տիպաբանության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար, ինչպես նաև օգտակար լինել բանասիրության ուսանողներին, դասախոսներին, հետազոտողներին և հայոց լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է ահաբեկչության վերաբերյալ քրեական գործերի քննության մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ոլորտի նյութերի հիման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են ահաբեկչական բնույթի հանցագործությունների բացահայտման, նախաքննության կազմակերպման և ապացույցների հավաքման ու գնահատման հետ կապված քրեադատավարական և կրիմինալիստիկական հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման գործերի քննության պլանավորմանը, քննության հիմնական ուղղությունների որոշմանը, քրեական վարույթի մասնակիցների միջև անհրաժեշտ համագործակցության կազմակերպմանը և ապացուցման գործընթացի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ահաբեկչության վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանգամանքների բացահայտման, հանցավոր մտադրության և շարժառիթների պարզաբանման, հնարավոր մասնակիցների դերերի բացահայտման և փաստական տվյալների համակարգված գնահատման հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև քննչական գործողությունների կազմակերպման ընդհանուր մեթոդաբանական մոտեցումներին, փորձագիտական հետազոտությունների նշանակությանը, նյութական և էլեկտրոնային ապացույցների հայտնաբերման ու ամրագրման իրավական պահանջներին։ Կարևորվում է ազգային անվտանգության ապահովման և քրեական վարույթի ընթացքում մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների պաշտպանության միջև անհրաժեշտ հավասարակշռության պահպանումը։ Քննության են առնվում նաև ահաբեկչության գործերով ապացույցների թույլատրելիության, գաղտնի կամ սահմանափակ հասանելիությամբ տեղեկությունների օգտագործման, ինչպես նաև դրանց դատավարական պատշաճ ձևակերպման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմել ահաբեկչական բնույթի հանցագործությունների քննության կազմակերպական և մեթոդաբանական առանձնահատկությունների, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների և դրանց հաղթահարման հնարավոր մոտեցումների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել քննիչների, դատախազների, դատավորների, քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետների, կրիմինալիստների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ծանր ու բարդ հանցագործությունների քննության մեթոդիկայով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Medicine

Աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության հարավ-արևմտյան շրջաններում համաճարակաբանական իրավիճակի տարածական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և բնակչության հիգիենիկ ու հակահամաճարակային անվտանգության ապահովման արդյունավետ համակարգերի հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում բժշկական աշխարհագրության և համաճարակաբանության փոխկապակցված մոտեցումն է, որի միջոցով հիվանդությունների տարածվածությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բժշկական խնդիր, այլև որպես տարածքի բնական, սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական, կենցաղային և սանիտարահիգիենիկ պայմանների հետ կապված երևույթ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարածաշրջանի բնակավայրերի աշխարհագրական դիրքը, բնակչության խտությունը և տեղաբաշխումը, կլիմայական ու բնական պայմանները, ջրային ռեսուրսները, բնակարանային և կոմունալ ենթակառուցվածքների վիճակը, խմելու ջրի ապահովվածությունը, սննդի պահպանման և օգտագործման պայմանները, ինչպես նաև առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունը։ Այս գործոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն տարածքային գոտիները, որտեղ բնակչությունը կարող է առավել խոցելի լինել վարակիչ հիվանդությունների առաջացման կամ տարածման նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակիչ հիվանդությունների տարածման օրինաչափություններին և դրանց հնարավոր կապին շրջակա միջավայրի ու բնակչության կենսապայմանների հետ։ Համաճարակաբանական աշխարհագրության տեսանկյունից կարևոր է ոչ միայն հիվանդությունների ընդհանուր տարածվածության գնահատումը, այլև դրանց տարածական և ժամանակային փոփոխությունների բացահայտումը, հնարավոր օջախների առանձնացումը և ռիսկային տարածքների քարտեզագրումը։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել կանխարգելիչ միջոցառումների ավելի նպատակային կազմակերպմանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը բնակչության հիգիենիկ և հակահամաճարակային անվտանգության համակարգի ուսումնասիրությունն է։ Այդ համակարգը ենթադրում է վարակիչ հիվանդությունների վաղ հայտնաբերում, համաճարակաբանական հսկողություն, հիվանդությունների կանխարգելում, սանիտարական կանոնների պահպանում, շրջակա միջավայրի գործոնների վերահսկողություն, անհրաժեշտ ախտահանիչ միջոցառումների իրականացում և բնակչության հիգիենիկ իրազեկվածության բարձրացում։ Հայաստանի սանիտարահամաճարակային անվտանգության իրավական համակարգում ևս ընդգծվում են հիվանդությունների կանխարգելումը, շրջակա միջավայրի առողջացումը, սանիտարական նորմերի պահպանումը, պետական հիգիենիկ և հակահամաճարակային հսկողությունը և բնակչության առողջության վրա միջավայրի գործոնների ազդեցության գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի, բնակավայրերի սանիտարական վիճակի, կենցաղային թափոնների հեռացման, սննդի անվտանգության և բժշկական սպասարկման հետ կապված գործոնները, քանի որ դրանց թերությունները կարող են նպաստել վարակիչ հիվանդությունների տարածմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բնակչության հիգիենիկ կրթությունը․ տեղեկատվության տարածումը, անձնական և հասարակական հիգիենայի կանոնների ուսուցումը և հիվանդությունների կանխարգելման վերաբերյալ իրազեկումը կարող են էապես նպաստել համաճարակաբանական ռիսկերի նվազեցմանը։ Պաշտոնական սանիտարահամաճարակային մոտեցումներում հիգիենիկ գիտելիքների տարածումը նույնպես դիտարկվում է որպես բնակչության անվտանգության ապահովման բաղադրիչ։ Աշխատանքը կարող է ներառել համաճարակաբանական ցուցանիշների վիճակագրական վերլուծություն, հիվանդությունների տարածական բաշխման համեմատություն, ռիսկի գործոնների գնահատում և տարբեր շրջանների միջև համաճարակաբանական իրավիճակի համադրում։ Այդ տվյալների հիման վրա հնարավոր է մշակել տարածքային ռիսկի գնահատման չափանիշներ և առաջարկություններ՝ կանխարգելիչ միջոցառումների առաջնահերթությունները որոշելու համար։ Հատկապես կարևոր է տարբերակել բնակչության ընդհանուր հիգիենիկ անվտանգության և արտակարգ իրավիճակներում հակահամաճարակային պատրաստվածության խնդիրները, քանի որ բնական աղետները, բնակչության տեղաշարժերը, ենթակառուցվածքների վնասումը կամ առողջապահական համակարգի ծանրաբեռնվածությունը կարող են փոխել վարակիչ հիվանդությունների տարածման ռիսկը։ Ժամանակակից հանրային առողջապահական փորձը ցույց է տալիս, որ ճգնաժամային և հակամարտությունից տուժած միջավայրերում անհրաժեշտ է պահպանել համաճարակաբանական զգոնությունը և ապահովել առողջապահական, հումանիտար ու այլ կառույցների համակարգված համագործակցությունը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է այնպիսի գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների մշակման մեջ, որոնք կարող են օգտագործվել բնակչության առողջության տարածքային գնահատման, վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման, հիգիենիկ պայմանների բարելավման և հակահամաճարակային միջոցառումների պլանավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է համաճարակաբանության, բժշկական աշխարհագրության, հիգիենայի և հանրային առողջապահության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ուսումնասիրվող տարածքի համաճարակաբանական առանձնահատկությունները, գնահատել բնակչության առողջության վրա ազդող հիմնական ռիսկային գործոնները և հիմնավորել դրանց նվազեցման ու բնակչության հիգիենիկ-հակահամաճարակային անվտանգության բարձրացման առավել արդյունավետ ուղղությունները։