Հայ մանկական բանահյուսություն․ ժողովրդական օրորոցային և մանկական երգեր

Philosophy

Աշխատությունը ներկայացնում է փիլիսոփայության պատմության համառոտ ակնարկ՝ ընթերցողին ծանոթացնելով մարդկային մտքի զարգացմանը, փիլիսոփայական գաղափարների ձևավորմանն ու տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց փոփոխությանը։ Փիլիսոփայությունը՝ որպես իրականության, մարդու, գիտելիքի, բարոյականության և հասարակական կյանքի հիմնարար հարցերն ուսումնասիրող գիտակարգ, կարևոր դեր է ունեցել քաղաքակրթությունների մտավոր ու մշակութային զարգացման մեջ։ Դրա պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր դարաշրջանների մտածողները փորձել բացատրել աշխարհի ծագումը և կառուցվածքը, ճանաչողության սահմանները, ճշմարտության չափանիշները, մարդու էության առանձնահատկությունները, բարու և չարի հարաբերակցությունը և հասարակության կազմակերպման սկզբունքները։ Պատմական համառոտ շարադրանքի ձևաչափը նպաստում է փիլիսոփայական գիտելիքների հիմնական ուղղությունների և գաղափարական զարգացումների ընդհանուր պատկերի ձևավորմանը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով տեսնելու տարբեր մտածողությունների միջև եղած ընդհանրություններն ու հակադրությունները։ Աշխատության ճանաչողական նշանակությունը պայմանավորված է փիլիսոփայության՝ որպես ինքնուրույն մտածողության, քննադատական վերլուծության և բանական դատողության մշակույթի ներկայացմամբ։ Այն կարող է ծառայել որպես նախնական ուսումնական նյութ փիլիսոփայության պատմությունն ուսումնասիրողների համար՝ օգնելով ձևավորել պատկերացում փիլիսոփայական հարցադրումների շարունակականության և մարդկության մտավոր ժառանգության մասին։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայերեն գիտակրթական գրականության պատմության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է փիլիսոփայական գիտելիքները հայալեզու ընթերցողին մատչելի դարձնելու և ընդհանուր կրթության շրջանակն ընդլայնելու ձգտումը։ Այն կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության, պատմության, մշակույթի և կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև մտքի պատմությանն ու աշխարհայացքային հարցերին ծանոթանալ ցանկացող ընթերցողներին։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից տեխնոլոգիական առաջընթացի պայմաններում գրադարանի և գրադարանավարի դերի ու գործառույթների փոխակերպման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ թվային տեխնոլոգիաների, ինտերնետի, էլեկտրոնային տեղեկատվական ռեսուրսների և ավտոմատացված համակարգերի արագ զարգացումը էապես փոխում է ինչպես գրադարանների գործունեության կազմակերպումը, այնպես էլ տեղեկատվության որոնման, պահպանման, մշակման և օգտագործման եղանակները։ Ուսումնասիրվում է գրադարանի ավանդական՝ գրքի պահպանման և տրամադրման վրա հիմնված մոդելի անցումը դեպի բազմաֆունկցիոնալ տեղեկատվական և մշակութային միջավայր, որտեղ ֆիզիկական հավաքածուներին զուգահեռ կարևոր դեր են ստանում թվային շտեմարանները, էլեկտրոնային գրադարանները, թվայնացված հավաքածուները և առցանց ծառայությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարի մասնագիտական դերի փոփոխությանը։ Տեխնոլոգիական միջավայրում գրադարանավարը այլևս միայն գրականություն տրամադրող մասնագետ չէ, այլ տեղեկատվության որոնման, գնահատման, համակարգման և տարածման գործընթացների կազմակերպիչ, թվային ռեսուրսների կառավարման մասնագետ և տեղեկատվական գրագիտության զարգացմանը նպաստող մասնակից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մասնագիտական նոր հմտությունների անհրաժեշտությունը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման մեջ, էլեկտրոնային կատալոգների և թվային շտեմարանների զարգացումը, ինչպես նաև հեռավար սպասարկման և առցանց տեղեկատվական ծառայությունների ընդլայնումը։ Քննարկվում են նաև տեխնոլոգիական փոփոխությունների հետ կապված մարտահրավերները՝ թվային անհավասարությունը, տեղեկատվության հսկայական ծավալը, հեղինակային իրավունքի հարցերը, թվային նյութերի երկարաժամկետ պահպանությունը և տեղեկատվության հավաստիության գնահատման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է այն տեսակետը, որ տեխնոլոգիական առաջընթացը չի նվազեցնում գրադարանի նշանակությունը, այլ փոխում է դրա գործունեության ձևերը և ընդլայնում հնարավորությունները։ Ժամանակակից գրադարանը կարող է հանդես գալ որպես կրթական, գիտական, մշակութային և տեղեկատվական հարթակ՝ ապահովելով հասարակության տարբեր խմբերի հասանելիությունը գիտելիքին և մշակութային ժառանգությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետներին, մշակութաբաններին, կրթության մասնագետներին, հետազոտողներին և գրադարանային գործի ապագա մասնագետներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու մասնագիտության և հաստատության զարգացման հիմնական ուղղությունները թվային դարաշրջանում։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Կասպից ծովի հարավային ափամերձ տարածքների գեոտեխնիկական խոցելիության գնահատմանը՝ հաշվի առնելով բնական երկրաբանական գործընթացների, գրունտային պայմանների և մարդածին ազդեցությունների փոխկապակցվածությունը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ափամերձ գոտիների երկրաբանական և ինժեներաերկրաբանական կառուցվածքի, գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, ստորերկրյա ջրերի պայմանների և տարածքի կայունության վրա ազդող հիմնական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ափերի էրոզիան, նստվածքների տեղաշարժը, սողանքային գործընթացները, հողի նստվածքը, ջրածածկման վտանգը և գրունտների կրողունակության փոփոխությունները, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ բնակավայրերի, ճանապարհների, նավահանգստային կառույցների և այլ ենթակառուցվածքների անվտանգության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Կասպից ծովի մակարդակի տատանումներին և դրանց հնարավոր ազդեցությանը ափագծի փոփոխության, գրունտային ջրերի մակարդակի և ափամերձ տարածքների ինժեներական կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև տարածաշրջանի սեյսմիկ պայմանները, քանի որ երկրաշարժերը կարող են նպաստել անկայուն լանջերի ակտիվացմանը, գրունտների ամրության նվազմանը և տարբեր գեոտեխնիկական վտանգների ուժեղացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դաշտային դիտարկումների, երկրաբանական հետախուզության, լաբորատոր փորձարկումների, քարտեզագրական նյութերի և տարածական տվյալների արդյունքները՝ առավել խոցելի հատվածները առանձնացնելու նպատակով։ Կարևորվում է գեոտեխնիկական ցուցանիշների համակարգված գնահատումը, որի միջոցով հնարավոր է տարածքները դասակարգել ըստ վտանգավորության և խոցելիության աստիճանի։ Անդրադարձ է կատարվում նաև քաղաքաշինական զարգացման, արդյունաբերական գործունեության, ճանապարհաշինության և ափամերձ ենթակառուցվածքների ընդլայնման հետևանքով առաջացող լրացուցիչ ծանրաբեռնվածությանը, որը որոշ պայմաններում կարող է արագացնել բնական գործընթացները կամ մեծացնել դրանց հետևանքները։ Գեոտեխնիկական խոցելիության գնահատումը դիտարկվում է որպես տարածքային պլանավորման և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս նախապես բացահայտել շինարարության համար անբարենպաստ հատվածները և հիմնավորել համապատասխան ինժեներական պաշտպանական միջոցառումների անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել գեոտեխնիկական քարտեզների կազմման, տարածքների ինժեներական յուրացման պայմանների գնահատման, ենթակառուցվածքային նախագծերի պլանավորման և ափամերձ գոտիների կայուն կառավարման համար։ Աշխատությունը միավորում է ինժեներական երկրաբանության, հողերի մեխանիկայի, գեոմորֆոլոգիայի, հիդրոերկրաբանության և բնական վտանգների գնահատման մեթոդները՝ ձևավորելով Կասպից ծովի հարավային ափերի տարածքային խոցելիության համալիր պատկեր։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գեոտեխնիկայի, երկրաբանության, քաղաքաշինության, բնապահպանության և բնական ռիսկերի կառավարման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, նախագծողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Medicine

Այս աշխատանքը նվիրված է ծննդաբերական գործունեության թուլության (սլաբոստ ռոդովոյ դեյատելնոստի) կանխատեսման և կանխարգելման հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով դրա կլինիկական նշանակությունը մանկաբարձական պրակտիկայում։ Ներկայացվում են ծննդաբերության նորմալ ընթացքի ֆիզիոլոգիական հիմքերը և այն պաթոլոգիական գործոնները, որոնք կարող են հանգեցնել արգանդի կծկողական ակտիվության նվազման։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկի գործոնների վերլուծությանը՝ ներառյալ հորմոնալ խանգարումները, բազմաբեղուն հղիությունները, արգանդի կառուցվածքային փոփոխությունները, ինչպես նաև հոգեֆիզիոլոգիական և սոցիալական ազդեցությունները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են կանխատեսման մեթոդները՝ կլինիկական գնահատում, գործիքային և լաբորատոր հետազոտություններ, որոնք թույլ են տալիս վաղ փուլերում հայտնաբերել ծննդաբերական գործունեության թուլության վտանգը։ Ներկայացվում են նաև կանխարգելման և բուժման մոտեցումները՝ դեղորայքային խթանում, ծննդաբերության ճիշտ վարում և անհատական մոտեցման կիրառություն։ Աշխատությունը կարևոր է մանկաբարձության ոլորտի համար՝ նպաստելով մայրական և պերինատալ բարդությունների նվազեցմանը և ծննդաբերության անվտանգ ընթացքի ապահովմանը։

History

Այս աղբյուրագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ալ-Մակրիզիի Kitāb al-Sulūk աշխատության դերին որպես Կիլիկյան Հայաստանի 1250-1310 թվականների պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրի։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են միջնադարյան արաբ պատմագրության առանձնահատկությունները, աղբյուրի կառուցվածքը, տեղեկատվական շերտերը և դրանց վստահելիության աստիճանը՝ կապված Կիլիկիայի հայկական թագավորության քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական իրադարձությունների հետ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է տեքստում առկա տվյալների համադրելիությունը այլ միջնադարյան աղբյուրների հետ՝ բացահայտելով դրանց փոխլրացնող և երբեմն հակասական բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղբյուրի քննադատական ընթերցմանը, պատմական փաստերի ընտրության սկզբունքներին և միջմշակութային դիտարկումների ազդեցությանը պատմագրական պատկերի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը նաև ցույց է տալիս արաբական պատմագրության կարևորությունը Կիլիկյան Հայաստանի քաղաքական և տարածաշրջանային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն օգտակար է պատմաբանների, աղբյուրագետների, արևելագետների և միջնադարյան պատմության հետազոտողների համար։

Biology

Օձային թույների ազդեցության առանձնահատկությունները մարդու օրգանիզմի վրա պայմանավորված են դրանց բարդ կենսաքիմիական կազմով, որը ներառում է ֆերմենտներ, պեպտիդներ և ցիտոտոքսիններ, որոնք տարբեր մեխանիզմներով ազդում են նյարդային, արյան շրջանառության, մկանային և իմունային համակարգերի վրա։ Կախված օձի տեսակից՝ թույնը կարող է լինել նեյրոտոքսիկ, հեմոտոքսիկ կամ ցիտոտոքսիկ, և յուրաքանչյուր տեսակ առաջացնում է տարբեր պաթոֆիզիոլոգիական փոփոխություններ։ Նեյրոտոքսիկ թույները արգելակում են նյարդամկանային փոխանցումը՝ հանգեցնելով պարալիզի և շնչառական անբավարարության, հեմոտոքսիկները խանգարում են արյան մակարդելիությանը, առաջացնում են հեմոլիզ և անոթային վնասումներ, իսկ ցիտոտոքսիկները վնասում են հյուսվածքները՝ առաջացնելով նեկրոզ և ուժեղ բորբոքային պատասխան։ Օրգանիզմի վրա ազդեցությունը կախված է նաև թույնի քանակից, ներմուծման տեղից և տուժածի ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններից։ Միևնույն ժամանակ, օձային թույների որոշ բաղադրիչներ ունեն բարձր կենսաբանական ակտիվություն, ինչը վերջին տասնամյակներում դարձել է դեղագործական հետազոտությունների կարևոր ուղղություն։ Դրանց հիման վրա մշակվում են նոր դեղամիջոցներ՝ հակամակարդիչներ, ցավազրկողներ, հակաքաղցկեղային և սրտանոթային հիվանդությունների բուժման համար նախատեսված միջոցներ։ Օրինակ՝ որոշ պեպտիդներ կիրառվում են արյան ճնշման կարգավորման և թրոմբոզի կանխարգելման նպատակով, իսկ այլ մոլեկուլներ ուսումնասիրվում են որպես ուռուցքային բջիջների աճը արգելակող գործակալներ։ Բացի այդ, թունաբանական հետազոտությունները նպաստում են հակաթույնների (antivenom) ավելի արդյունավետ ձևակերպումների ստեղծմանը, որոնք կարող են նվազեցնել օձահարության մահացությունը։