Հայաստանի ոսկեդարը

Literature

«Թափառական հրեա» վերնագրով հրատարակությունը կապված է եվրոպական քրիստոնեական մշակույթում լայն տարածում գտած համանուն ավանդազրույցի հետ, որի կենտրոնում հավերժ թափառելու դատապարտված մարդու կերպարն է։ Այս ավանդազրույցը ձևավորվել է միջնադարյան քրիստոնեական պատկերացումների շրջանակում և հետագայում տարածվել եվրոպական բանավոր ավանդության, գրականության, թատրոնի ու կերպարվեստի միջոցով՝ ձեռք բերելով տարբեր մեկնաբանություններ և խորհրդանշական իմաստներ։ Ավանդության տարածված տարբերակներում թափառական հրեան ներկայացվում է որպես մարդ, որը, ըստ պատմության որոշ ձևերի, Հիսուս Քրիստոսի չարչարանքների ժամանակ դրսևորած վերաբերմունքի պատճառով զրկվում է հանգստից և դատապարտվում է անվերջ ճանապարհորդելու մինչև Քրիստոսի երկրորդ գալուստը։ Կերպարի շուրջ ձևավորված պատումը միավորում է կրոնական պատկերացումները, մեղքի ու պատժի գաղափարները, ապաշխարության հնարավորության հարցը և ժամանակի ու հավերժության փոխհարաբերության խորհրդածությունը։ Թափառականության մոտիվը ստեղծագործության գաղափարական շրջանակում կարող է ընկալվել որպես հոգևոր անհանգստության, սեփական արարքների հետևանքներից խուսափելու անհնարինության և մարդկային ճակատագրի ծանրության խորհրդանիշ։ Հավերժական ճանապարհի գաղափարը հակադրվում է հաստատուն բնակության, ընտանեկան կապերի և համայնքային պատկանելության զգացումին՝ կերպարին ներկայացնելով որպես մարդ, որը շարունակաբար շարժվում է, բայց չի հասնում վերջնական հանգրվանի։ Այսպիսի պատումներում կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժամանակի անսովոր ընկալումը․ սովորական մարդկային կյանքի սահմանները վերանում են, իսկ կերպարը դառնում է տարբեր դարաշրջանների ու պատմական իրադարձությունների վկան։ Այդ հանգամանքը ավանդազրույցին տալիս է պատմական լայն ընդգրկում և հնարավորություն ստեղծում տարբեր ժամանակների հասարակական ու բարոյական խնդիրները կապելու մեկ խորհրդանշական կերպարի հետ։ Եվրոպական գրականության մեջ թափառական հրեայի կերպարը տարբեր ժամանակներում մեկնաբանվել է որպես պատժի, զղջման, փրկության որոնման, միայնության և մարդկային գոյության իմաստի շուրջ խորհրդածելու միջոց։ Որոշ ստեղծագործություններում շեշտադրվել են կրոնական մեղքի և աստվածային արդարության հարցերը, իսկ ավելի ուշ գրական ու փիլիսոփայական մեկնաբանություններում կերպարը երբեմն ձեռք է բերել նաև հասարակությունից օտարված մարդու, անընդհատ տեղաշարժվող անհատի կամ պատմական հիշողության կրողի իմաստ։ Այս ավանդազրույցի պատմական տարածումը, միաժամանակ, կապված է եվրոպական քրիստոնեական հակահրեական նախապաշարմունքների հետ։ Հետևաբար, այն ուսումնասիրելիս կարևոր է տարբերակել կրոնական ավանդության պատմությունը և հրեա ժողովրդի մասին ձևավորված կարծրատիպային պատկերացումները՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են մշակութային պատումները որոշ ժամանակաշրջաններում արտացոլել կրոնական անհանդուրժողականությունը և ինչպես են հետագա գրական մեկնաբանությունները վերաիմաստավորել այդ ժառանգությունը։ Կերպարի երկարակեցությունն ու տարբեր մշակույթներում տարածվածությունը վկայում են այն մասին, որ այն դարձել է եվրոպական գրական ավանդույթի ճանաչելի խորհրդանիշներից մեկը՝ անցնելով զուտ կրոնական պատմության սահմաններից և ներգրավվելով ավելի լայն բարոյական ու փիլիսոփայական քննարկումների մեջ։ 19-րդ դարում նման ավանդազրույցների տարածումը կապված էր նաև ընթերցանության հանրամատչելի ձևերի, թարգմանական գրականության և կարճ ծավալի պատմողական հրատարակությունների նկատմամբ հետաքրքրության աճի հետ։ Կոստանդնուպոլիսը հայ գրահրատարակչական կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ տպագիր գրքի միջոցով շրջանառվում էին կրոնական, պատմական, կրթական և գեղարվեստական տարբեր թեմաներ։ Այդ միջավայրում նման վերնագրով հայերեն հրատարակության առկայությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում եվրոպական ավանդազրույցների տարածման, թարգմանական մշակույթի և հայ ընթերցողական միջավայրի ընդլայնման տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես այն մշակութային կապերի արտահայտություններից մեկը, որոնց միջոցով եվրոպական կրոնական ու գրական պատումները հասնում էին հայ ընթերցողին և ներգրավվում տեղական գրական շրջանառության մեջ։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է 19-րդ դարի հայերեն գրքարվեստի և հանրամատչելի գեղարվեստական ընթերցանության պատմության ուսումնասիրության համար՝ հատկապես այն առումով, թե ինչպիսի ավանդազրույցներ էին ընտրվում ընթերցողին ներկայացնելու և ինչ դեր էին կատարում նման պատմությունները կրոնական ու բարոյական պատկերացումների փոխանցման գործում։ Ընթերցողական տեսանկյունից այս հրատարակությունը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել ավանդազրույցների, քրիստոնեական մշակույթի, եվրոպական գրականության պատմության և կրոնական խորհրդանիշների ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու մեղքի, պատժի, ապաշխարության, հավերժական թափառման և մարդկային ճակատագրի թեմաներին, ինչպես նաև դիտարկելու, թե ինչպես է մի ավանդական կերպար տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում ստացել նոր իմաստներ։ Միաժամանակ այն խթանում է քննադատական ընթերցումը՝ օգնելով հասկանալու կրոնական պատումների ազդեցությունը հասարակական պատկերացումների վրա և բացահայտելու մշակութային ավանդույթներում պահպանված պատմական նախապաշարմունքները։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ներկայացնում է հետաքրքրություն ներկայացնող նյութ կրոնական ավանդազրույցների, եվրոպական մշակութային ժառանգության և 19-րդ դարի հայերեն գրական շրջանառության ուսումնասիրության համար՝ թափառական կերպարի միջոցով միավորելով հավերժության, բարոյական պատասխանատվության, միայնության և պատմական հիշողության թեմաները։

Economics

Գիտատնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի ագրարային ոլորտում գույքային ապահովագրության ձևավորման, գործող վիճակի և հետագա զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում է գյուղատնտեսական գործունեությանը բնորոշ գույքային ռիսկերի շրջանակը, դրանց ազդեցությունը տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսական կայունության և արտադրական գործունեության շարունակականության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական գույքի, տեխնիկական միջոցների, շինությունների, բերքի և արտադրության հետ կապված այլ նյութական արժեքների ապահովագրական պաշտպանության կազմակերպմանը։ Քննարկվում են ապահովագրական համակարգի գործունեության տնտեսական և կազմակերպական մեխանիզմները, ապահովագրական ծառայությունների հասանելիությունը, ռիսկերի գնահատման և ապահովագրական պայմանների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում է նաև պետության, ապահովագրական կազմակերպությունների և գյուղատնտեսական տնտեսությունների համագործակցության նշանակությունը ոլորտի արդյունավետ զարգացման համար։ Վերլուծության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են սահմանափակել ապահովագրության տարածումը գյուղատնտեսությունում, ինչպես նաև դիտարկվում են համակարգի կատարելագործման և ապահովագրական պաշտպանության ընդլայնման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ագրարային ոլորտում ռիսկերի կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորման և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական կայունության բարձրացման վերաբերյալ մասնագիտական ուսումնասիրություններին։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ապահովագրության մասնագետների, ագրարային ոլորտի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է գոմաղբի աերոբային մշակման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը և դրա իրականացման համար անհրաժեշտ տեխնոլոգիական սարքավորումների հիմնական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում գյուղատնտեսական արտադրությունում առաջացող օրգանական թափոնների արդյունավետ օգտագործման խնդիրն է, քանի որ կենդանական ծագման թափոնների չկառավարվող կուտակումը կարող է հանգեցնել հողի, ջրի և օդի աղտոտման, իսկ ճիշտ մշակման դեպքում դրանք կարող են վերածվել արժեքավոր օրգանական պարարտանյութի։ Աերոբային մշակման էությունը օրգանական զանգվածի կենսաբանական քայքայումն է թթվածնի առկայությամբ, որի ընթացքում միկրոօրգանիզմների գործունեության շնորհիվ տեղի են ունենում օրգանական նյութերի փոխակերպման, խոնավության նվազեցման, ջերմության առաջացման և զանգվածի կայունացման գործընթացներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է մշակման օպտիմալ տեխնոլոգիական ռեժիմների որոշումը՝ հաշվի առնելով գոմաղբի խոնավությունը, բաղադրությունը, օդավորման ինտենսիվությունը, ջերմաստիճանը, մշակման տևողությունը և զանգվածի խառնման հաճախականությունը։ Այս գործոնների ճիշտ համադրումը հնարավորություն է տալիս արագացնել կենսաբանական քայքայման գործընթացը և ստանալ ավելի կայուն ու ագրոնոմիական տեսանկյունից պիտանի օրգանական պարարտանյութ։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի օդավորման գործընթացի ուսումնասիրությունը, քանի որ թթվածնի բավարար մատակարարումը աերոբային միկրոօրգանիզմների ակտիվության հիմնական պայմաններից է։ Օդի մատակարարման ոչ բավարար մակարդակը կարող է դանդաղեցնել քայքայումը և նպաստել անաերոբային գործընթացների առաջացմանը, մինչդեռ չափազանց ինտենսիվ օդավորումը կարող է մեծացնել էներգիայի ծախսերը և առաջացնել ջերմության ու խոնավության ավելորդ կորուստներ։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է ուղղված լինել օդավորման այնպիսի ռեժիմի ընտրությանը, որը կապահովի տեխնոլոգիական արդյունավետության և էներգետիկ ծախսերի օպտիմալ հարաբերակցություն։ Կարևոր խնդիր է նաև գոմաղբի զանգվածի խառնումը։ Միատարր խառնումը նպաստում է թթվածնի ավելի հավասար բաշխմանը, ջերմաստիճանային դաշտի կարգավորմանը և ամբողջ զանգվածի համաչափ մշակմանը։ Այս գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է օգտագործվող սարքավորման կառուցվածքից և աշխատանքային օրգանների երկրաչափական ու կինեմատիկական պարամետրերից։ Այդ պատճառով աշխատության մեջ կարող են հիմնավորվել խառնիչների, օդափոխիչ համակարգերի, փոխադրող մեխանիզմների և մշակման խցիկների կառուցվածքային չափերը, արտադրողականությունը, շարժման արագությունը և էներգետիկ պահանջները։ Հետազոտության տեխնոլոգիական մասը կարող է ներառել նաև մշակման տարբեր եղանակների համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե որ տեխնոլոգիական սխեման է առավել արդյունավետ տվյալ հումքի և արտադրական պայմանների համար։ Արդյունավետության գնահատման չափանիշներ կարող են լինել մշակման տևողությունը, ստացված պարարտանյութի որակը, օրգանական նյութերի քայքայման աստիճանը, խոնավության փոփոխությունը, էներգիայի ծախսը, սարքավորման արտադրողականությունը և աշխատանքի ինքնարժեքը։ Աշխատության կարևոր արդյունքներից կարող է լինել տեխնոլոգիական գործընթացի մեքենայացման և ավտոմատացման հնարավորությունների հիմնավորումը։ Գոմաղբի մեծածավալ մշակման դեպքում ձեռքի աշխատանքների նվազեցումը և տեխնոլոգիական գործողությունների մեքենայացումը կարող են զգալիորեն բարձրացնել արտադրողականությունը, նվազեցնել աշխատուժի ծախսերը և ապահովել մշակման ավելի կայուն ռեժիմ։ Ստացված օրգանական պարարտանյութի օգտագործումը կարող է նպաստել հողի օրգանական նյութի համալրմանը, սննդատարրերի վերադարձին գյուղատնտեսական շրջանառություն և հանքային պարարտանյութերից կախվածության որոշակի նվազեցմանը։ Միաժամանակ գոմաղբի պատշաճ աերոբային մշակումը կարևոր է բնապահպանական տեսանկյունից, քանի որ թույլ է տալիս ավելի վերահսկելի պայմաններում կառավարել գյուղատնտեսական օրգանական թափոնները։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է գյուղատնտեսական տնտեսություններում կիրառելի, տեխնիկապես հիմնավորված և էներգետիկորեն արդյունավետ մշակման տեխնոլոգիայի ու համապատասխան սարքավորումների պարամետրերի առաջարկման հնարավորության մեջ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսական ինժեներներին, ագրոնոմներին, ագրոէկոլոգներին, կենսատեխնոլոգներին, գյուղատնտեսական մեքենաների նախագծմամբ զբաղվող մասնագետներին, օրգանական պարարտանյութերի արտադրության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ագրարային մասնագիտությունների ուսանողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է Սևանա լճի ավազանի մ.թ.ա. VIII–VI դարերի մշակույթի հնագիտական ուսումնասիրությանը՝ հիմնական սկզբնաղբյուր դիտարկելով տվյալ ժամանակաշրջանի դամբարանային համալիրները։ Հետազոտության հիմքում դամբարանների կառուցվածքի, թաղման ծեսերի և դրանցում հայտնաբերված նյութական մշակույթի առարկաների համադրական քննությունն է, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության սոցիալ-տնտեսական և մշակութային զարգացման որոշ առանձնահատկություններ։ Թեման ընդգրկում է երկաթի դարաշրջանի կարևոր փուլերից մեկը, երբ Սևանի ավազանի մշակութային միջավայրում տեղի էին ունենում նշանակալի փոփոխություններ և նկատվում էին ինչպես տեղական ավանդույթների շարունակականություն, այնպես էլ հարակից տարածաշրջանների հետ փոխառնչությունների դրսևորումներ։ Դամբարանային համալիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դասակարգել թաղման կառույցների հիմնական տիպերը, ուսումնասիրել դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և համադրել տարբեր հնավայրերից ստացված տվյալները։ Կարևոր նշանակություն ունի դամբարաններում հայտնաբերված խեցեղենի, զարդերի, աշխատանքային գործիքների և այլ հնագիտական նյութերի տիպաբանական ու ժամանակագրական վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է ճշգրտել առանձին համալիրների ժամանակագրությունը և բացահայտել նյութական մշակույթի զարգացման օրինաչափությունները։ Լճաշենի և Սևանի ավազանի այլ հնավայրերի ուսումնասիրությունները փաստում են, որ տարածաշրջանի դամբարանային նյութը կարևոր սկզբնաղբյուր է երկաթեդարյան մշակութային գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել թաղման սովորույթների փոփոխություններին, դամբարանային գույքի կազմին և դրանց տարածական բաշխմանը՝ հասարակության կառուցվածքի ու մշակութային ավանդույթների վերաբերյալ պատկերացումներ ձևավորելու նպատակով։ Հնագիտական նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև Սևանի ավազանի բնակչության կապերը Հայաստանի այլ շրջանների և հարակից մշակութային կենտրոնների հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տեղական մշակութային ավանդույթների և ուրարտական ժամանակաշրջանի ազդեցությունների փոխհարաբերության քննությունը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հնագիտական, ժամանակագրական, տիպաբանական և համեմատական մեթոդները՝ Սևանի ավազանի մ.թ.ա. VIII–VI դարերի պատմամշակութային պատկերը դամբարանային համալիրների միջոցով վերականգնելու և տարածաշրջանի տեղը Հայաստանի հին մշակույթների զարգացման ընդհանուր գործընթացում գնահատելու նպատակով։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում տարածված ճակնդեղի (Beta L.) վայրի տեսակների և պոպուլյացիոն սորտերի գենետիկական բնութագրման ուսումնասիրությանը՝ որպես բույսերի սելեկցիայի համար արժեքավոր ելանյութի։ Վերլուծվում են տարբեր գենոտիպերի գենետիկական բազմազանությունը, ժառանգական առանձնահատկությունները և մորֆոլոգիական ու կենսաբանական հատկանիշների փոփոխականությունը՝ կիրառելով ժամանակակից գենետիկական և մոլեկուլային հետազոտության մեթոդներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արժեքավոր տնտեսական հատկանիշների՝ հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականության, շրջակա միջավայրի անբարենպաստ պայմաններին հարմարվողականության, բերքատվության և որակական ցուցանիշների հետ կապված գենետիկական ռեսուրսների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է Հայաստանի բնական պոպուլյացիաների գենոֆոնդի պահպանման և արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները՝ նոր, բարձրարտադրողական և կայուն սորտերի ստեղծման նպատակով։ Աշխատությունը ներկայացնում է գիտականորեն հիմնավորված տվյալներ և առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել ճակնդեղի սելեկցիայի, գենետիկական ռեսուրսների պահպանման և գյուղատնտեսական արտադրության զարգացմանը։

Informatics

Գիրքը նվիրված է արդյունաբերական ինֆորմացիոն կառավարման համակարգերի գործիքային միջոցների նախագծման և իրականացման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են արդյունաբերական գործընթացների կառավարման համար նախատեսված տեղեկատվական համակարգերի կառուցման սկզբունքները, ծրագրային և ապարատային լուծումների մշակման մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները արտադրական միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է տվյալների հավաքագրման, մշակման, պահպանման և փոխանցման մեխանիզմներին, կառավարման համակարգերի արդյունավետության բարձրացման եղանակներին և ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Ներկայացվում են համակարգերի նախագծման փուլերը, գործիքային միջոցների ընտրության չափանիշները, ինտեգրման խնդիրները և արդյունաբերական օբյեկտների ավտոմատացված կառավարման հնարավորությունները։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի արտադրական գործընթացների թվայնացման, կառավարման արդյունավետության բարձրացման և տեղեկատվական ենթակառուցվածքների զարգացման տեսանկյունից։ Այն արժեքավոր աղբյուր է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետների, ավտոմատացման ինժեներների, համակարգային վերլուծաբանների, հետազոտողների, տեխնիկական բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար։