Հայկազյան լեզվի քերականություն

Economics

Աշխատությունը նվիրված է մայրաքաղաքի սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնական օրինաչափությունների, առկա խնդիրների և դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բնակչության թվաքանակի և կառուցվածքի փոփոխությունները, զբաղվածության ու գործազրկության առանձնահատկությունները, բնակչության եկամուտները, կենսամակարդակը և սոցիալական ենթակառուցվածքների զարգացման վիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքային տնտեսության կառուցվածքին, արդյունաբերության, առևտրի, ծառայությունների, շինարարության և ձեռնարկատիրական գործունեության զարգացման միտումներին ու դրանց ազդեցությանը քաղաքի տնտեսական ներուժի վրա։ Վերլուծվում են բնակարանային ապահովվածության, տրանսպորտային համակարգի, կոմունալ ծառայությունների, կրթության, առողջապահության և քաղաքային այլ ծառայությունների կազմակերպման հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են քաղաքի տարբեր վարչական տարածքների զարգացման անհամաչափությունները, բնակչության և տնտեսական գործունեության տարածքային կենտրոնացումը, ինչպես նաև քաղաքային ենթակառուցվածքների նկատմամբ աճող պահանջարկը։ Անդրադարձ է կատարվում ներդրումային միջավայրի, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և համայնքային ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման նշանակությանը։ Կարևորվում են նաև շրջակա միջավայրի պահպանության, քաղաքաշինական զարգացման, կանաչ տարածքների, տրանսպորտային ծանրաբեռնվածության և բնակչության համար բարենպաստ կենսապայմանների ապահովման հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու քաղաքային կառավարման և տնտեսական քաղաքականության դերը սոցիալական ու տնտեսական խնդիրների լուծման գործում և բացահայտելու զարգացման առաջնահերթ ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, քաղաքային և տարածքային զարգացման մասնագետների, քաղաքաշինարարների, հանրային կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Literature

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆոթովվաթնամեների՝ որպես իրանական դպրության կարևոր գրական և մշակութապատմական հուշարձանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գրավոր աղբյուրներն են, որոնք ձևավորվել են ֆոթովվաթի՝ ասպետականության, բարոյական վարքականոնի, առաքինության և փոխօգնության գաղափարների շուրջ և արտացոլում են իրանական հասարակության հոգևոր, բարոյական ու մշակութային պատկերացումների մի ամբողջ համակարգ։ Աշխատանքում ֆոթովվաթնամեները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրական երկեր, այլև որպես պատմական սկզբնաղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու միջնադարյան և հետագա իրանական հասարակության արժեքային համակարգը, սոցիալական հարաբերությունները և մշակութային միջավայրը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ֆոթովվաթի գաղափարական հիմքերի բացահայտումը։ Քննարկվում են առաքինության, ազնվության, առատաձեռնության, քաջության, համեստության, հյուրասիրության, հավատարմության և կարիքավորին օգնություն ցուցաբերելու սկզբունքները, որոնք տարբեր ձևերով արտահայտվում են այդ երկերում։ Այս արժեքները ներկայացվում են ոչ միայն որպես անհատական վարքականոն, այլև որպես հասարակական հարաբերությունների կարգավորման բարոյական հիմք։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ֆոթովվաթնամեների կառուցվածքային և ժանրային առանձնահատկություններին։ Դրանք կարող են ներառել բարոյական կանոնների, պատվիրանների, վարքագծային նորմերի, ծիսական կամ արարողակարգային նկարագրությունների, առակների, պատմությունների և օրինակելի կերպարների ներկայացում։ Այս բազմաբաղադրիչ կառուցվածքը թույլ է տալիս ֆոթովվաթնամեները դիտարկել միաժամանակ որպես գրական, դաստիարակչական և սոցիալական բնույթի տեքստեր։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում իրանական դպրության զարգացման պատմության մեջ այդ ստեղծագործությունների ունեցած դերին։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել պարսկերեն գրավոր մշակույթի տարբեր շերտերի, գրական լեզվի զարգացման, բարոյափիլիսոփայական գաղափարների տարածման և ավանդույթների փոխանցման մասին։ Ֆոթովվաթնամեները նաև արժեքավոր են լեզվաբանական տեսանկյունից, քանի որ կարող են պարունակել ժամանակաշրջանին բնորոշ բառապաշար, դարձվածքներ, մասնագիտական արտահայտություններ և սոցիալ-մշակութային հասկացություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ֆոթովվաթի և իրանական հասարակության տարբեր մասնագիտական ու սոցիալական խմբերի փոխհարաբերության դիտարկումը։ Ֆոթովվաթական ավանդույթները տարբեր ժամանակաշրջաններում կարող էին կապված լինել արհեստավորների, առևտրականների և այլ քաղաքային խմբերի հետ, ինչի արտացոլումը որոշ տեքստերում հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մասնագիտական էթիկայի և համայնքային ինքնակազմակերպման պատմական ձևերը։ Այս համատեքստում ֆոթովվաթնամեները կարող են արժեքավոր տեղեկություններ տրամադրել ոչ միայն կրոնական կամ բարոյական գաղափարների, այլև առօրյա կյանքի, աշխատանքի մշակույթի և սոցիալական վարքականոնի վերաբերյալ։ Աշխատանքում դիտարկվում է նաև ֆոթովվաթի կապը իսլամական բարոյական և հոգևոր մտածողության հետ։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն տեղական և նախաիսլամական ավանդույթներին, որոնք տարբեր ձևերով կարող էին ներգործել ֆոթովվաթական պատկերացումների ձևավորման վրա։ Այդ փոխազդեցությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել իրանական մշակույթի պատմական շարունակականության և տարբեր գաղափարական շերտերի փոխներթափանցման մասին։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է նաև ֆոթովվաթնամեների աղբյուրագիտական նշանակությունը։ Տարբեր ժամանակաշրջաններում կազմված տեքստերի համեմատությունը կարող է բացահայտել գաղափարների շարունակականությունը, փոփոխությունները և նոր սոցիալական պայմաններին դրանց հարմարեցումը։ Ձեռագրերի, տարբեր խմբագրությունների և տեքստային տարբերակների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ստեղծագործությունների թվագրման, հեղինակության, տարածման և փոխազդեցությունների վերաբերյալ հարցերի պարզաբանմանը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև գրական և պատմական կերպարների դերին։ Ֆոթովվաթական տեքստերում օրինակելի անձանց ներկայացումը ծառայում է որոշակի բարոյական իդեալի ձևավորմանը։ Նրանց վարքագիծը, որոշումները և փոխհարաբերությունները կարող են օգտագործվել որպես առաքինի վարքի օրինակներ, ինչի միջոցով տեքստերը կատարում են նաև դաստիարակչական գործառույթ։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ֆոթովվաթնամեները ներկայացնում է որպես իրանական գրավոր մշակույթի բազմաշերտ հուշարձաններ, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ անդրադառնալ գրականության, լեզվի, բարոյական փիլիսոփայության, սոցիալական պատմության և մշակութային ավանդույթների խնդիրներին։ Դրանք արժեքավոր նյութ են իրանական քաղաքային մշակույթի, մասնագիտական էթիկայի, հասարակական փոխհարաբերությունների և բարոյական պատկերացումների պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել իրանագետներին, արևելագետներին, բանասերներին, գրականագետներին, մշակույթի պատմաբաններին և պարսկերեն միջնադարյան գրավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Շաղախի խոսվածքային համակարգի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Հադրութի ենթաբարբառային միջավայրի և հայերենի տարածքային տարբերակների փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ խոսվածքի հնչյունական, ձևաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկություններն են, որոնց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու դրա տեղը շրջանի բարբառային համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն լեզվական հատկանիշներին, որոնք մի կողմից Շաղախի խոսվածքը կապում են Հադրութի ենթաբարբառի հետ, իսկ մյուս կողմից ձևավորում են դրա տեղային ինքնատիպությունը։ Հնչյունաբանական մակարդակում կարող են ուսումնասիրվել ձայնավորների և բաղաձայնների արտասանական առանձնահատկությունները, պատմական հնչյունափոխությունների դրսևորումները, շեշտադրությունը և գրական հայերենի համապատասխան ձևերից շեղվող օրինաչափությունները։ Ձևաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գոյականի հոլովման, հոգնակի թվի կազմության, դերանունների, բայական խոնարհման, ժամանակային ու եղանակային ձևերի և այլ քերականական կարգերի տեղային առանձնահատկությունները։ Բառապաշարի ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են տեղական բառերը, հնաբանությունները, իմաստային յուրահատկությունները և հարակից խոսվածքների հետ ընդհանուր բառային շերտերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև լեզվական փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ աշխարհագրորեն մերձակա բնակավայրերի խոսվածքները երկարատև հաղորդակցության պայմաններում կարող են փոխադարձաբար ազդել միմյանց վրա՝ ձևավորելով անցումային կամ համատեղ հատկանիշներ։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է նպաստել տարբերակիչ և ընդհանուր բարբառային երևույթների առանձնացմանը, ինչպես նաև դրանց պատմական զարգացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Նման նյութերի գրանցումն ու համակարգումը կարևոր նշանակություն ունեն նաև բարբառային բառապաշարի և ոչ գրական խոսքային ձևերի պահպանման տեսանկյունից, հատկապես այն պայմաններում, երբ բնակչության տեղաշարժերը և գրական լեզվի ազդեցությունը կարող են արագացնել ավանդական խոսվածքների փոփոխությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ բարբառագիտության, պատմական լեզվաբանության, հնչյունաբանության և համեմատական լեզվաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բնութագրել տեղային խոսվածքի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ճշգրտել դրա հարաբերությունը Հադրութի ենթաբարբառային համակարգի հետ։

History

Աշխատությունը ներկայացնում է Շուշիի հայ բնակչության վերադարձի և քաղաքի հետպատերազմյան կյանքի ձևավորման գործընթացը 1992–2002 թվականներին՝ ազգագրական դիտանկյունից։ Ուսումնասիրության առանցքում ազատագրված քաղաքի բնակեցման, բնակչության առօրյայի վերականգնման և համայնքային կյանքի կազմակերպման հետ կապված գործընթացներն են։ Նյութը կարևոր է Շուշիի բնակչության սոցիալական և մշակութային միջավայրի փոփոխությունները, բնակության պայմանները, ընտանեկան ու համայնքային հարաբերությունները և տեղական ավանդույթների շարունակականությունը դիտարկելու համար։ Հայերի վերադարձը ներկայացվում է ոչ միայն որպես բնակչության տեղաշարժ, այլև որպես քաղաքի հետ կապերի վերականգնման, սոցիալական միջավայրի ձևավորման և պատմական հիշողության պահպանման գործընթաց։ Ազգագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուշադրություն դարձնելու մարդկանց կենսափորձին, առօրյա դժվարություններին, համայնքային փոխհարաբերություններին և նոր պայմաններում հասարակական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունն արժեքավոր է Շուշիի նորագույն պատմության և Արցախի բնակչության սոցիալական ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է ծառայել որպես հետազոտական նյութ պատմաբանների, ազգագրագետների, սոցիոլոգների, մշակութաբանների և Արցախի պատմությամբ ու հասարակական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է էներգետիկայի ոլորտում ռազմավարական կառավարման մոդելի ձևավորման տեսական և մեթոդաբանական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվեկշռված ցուցանիշների համակարգի կիրառման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ոլորտի երկարաժամկետ նպատակները չափելի ցուցանիշների, կառավարման առաջնահերթությունների և փոխկապակցված գործողությունների համակարգի վերածելու խնդիրն է։ Ռազմավարական կառավարումը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի շրջանակում անհրաժեշտ է համադրել տնտեսական արդյունավետությունը, արտադրական և տեխնոլոգիական զարգացումը, սպառողների պահանջները, ներքին կառավարման գործընթացները, մարդկային կապիտալը և կազմակերպությունների զարգացման հնարավորությունները։ Հաշվեկշռված ցուցանիշների համակարգը կարող է ծառայել որպես ռազմավարության իրականացման և վերահսկման գործիք՝ հնարավորություն տալով ֆինանսական արդյունքները դիտարկել ոչ ֆինանսական ցուցանիշների հետ միասին և բացահայտել դրանց միջև պատճառահետևանքային կապերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել էներգետիկ ոլորտի առանձնահատկություններին համապատասխան ռազմավարական նպատակների խմբեր և դրանց գնահատման հիմնական ցուցանիշներ՝ ներառելով տնտեսական արդյունավետությունը, էներգամատակարարման հուսալիությունը, արտադրական կարողությունների օգտագործումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը և կառավարման որակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ռազմավարական քարտեզի ձևավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է ներկայացնել ոլորտի նպատակների փոխկապակցվածությունը և որոշել, թե կառավարման տարբեր ուղղություններում իրականացվող փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ վերջնական արդյունքների վրա։ Կարևորվում է նաև ցուցանիշների ընտրության հիմնավորվածությունը, քանի որ չափազանց մեծ կամ ոչ համապատասխան ցուցանիշների համակարգը կարող է դժվարացնել ռազմավարական վերահսկողությունը և կառավարչական որոշումների ընդունումը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել նպատակային և փաստացի արդյունքների համեմատման, շեղումների բացահայտման և ռազմավարության ճշգրտման մեխանիզմների ձևավորումը։ Էներգետիկայի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարող են դիտարկվել նաև ներդրումային ծրագրերի, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, էներգաարդյունավետության, տեխնոլոգիական նորարարությունների և համակարգի կայունության հետ կապված ցուցանիշները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ռազմավարական կառավարման, էներգետիկ տնտեսագիտության, կատարողականի գնահատման և հաշվեկշռված ցուցանիշների համակարգի մեթոդաբանությունը՝ նպատակ ունենալով ձևավորել էներգետիկ ոլորտի զարգացման նպատակների պլանավորման, իրականացման, գնահատման և վերահսկման միասնական կառավարչական մոտեցում։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է աշխատանքի նորմավորման էությանը, դրա մեթոդներին և կիրառման դերին ժամանակակից արտադրական ու կառավարչական համակարգերում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է աշխատանքի նորմավորումը՝ որպես աշխատանքի ծախսերի չափման, կարգավորման և արդյունավետության բարձրացման համակարգ, որը թույլ է տալիս սահմանել օպտիմալ աշխատանքային ժամանակ, արտադրողականության չափանիշներ և ռեսուրսների օգտագործման սահմաններ։ Հեղինակը անդրադառնում է նորմավորման հիմնական տեսակներին՝ ժամանակային, արտադրողականության, սպասարկման և անձնակազմի թվաքանակի նորմեր՝ բացատրելով դրանց հաշվարկման մեթոդները և կիրառման ոլորտները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքի կազմակերպման կատարելագործման ուղիներին, տեխնոլոգիական գործընթացների ազդեցությանը նորմերի վրա և արտադրական արդյունավետության բարձրացման գործոններին։ Գրքում քննարկվում է նաև աշխատանքի վերլուծության դերը նորմավորման գործընթացում, աշխատանքային պայմանների բարելավման և արդար վարձատրության համակարգի ձևավորման հարցերը։ Վերլուծվում է աշխատանքի նորմավորման կապը արտադրողականության, ծախսերի նվազեցման և ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման հետ։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական մեթոդները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, արտադրության կազմակերպիչների, մարդկային ռեսուրսների մասնագետների և ուսանողների համար։