Հայոց երկրագործական աշխատանքային երգերի՝ հոռովելների երաժշտալեզվական առանձնահատկությունները, ձայնակարգային կառույցներ

History

Այս նյութը վերաբերում է խորհրդային շրջանում գրադարանների դերակատարմանը գաղափարական աշխատանքի և պետական քաղաքականության տարածման գործընթացում՝ հատկապես ՍՄԿՊ Կենտկոմի հունիսյան պլենումի որոշումների պրոպագանդման համատեքստում։ Այն ներկայացնում է, թե ինչպես էին գրադարանները օգտագործվում որպես մշակութային-կրթական ինստիտուտներ՝ զանգվածների քաղաքական իրազեկվածությունը բարձրացնելու, կուսակցական որոշումների բովանդակությունը բացատրելու և հասարակության մեջ գաղափարական ազդեցություն տարածելու նպատակով։ Շեշտադրվում է գրադարանային աշխատողների կազմակերպչական և մեթոդական գործունեությունը՝ գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ քննարկումների, ընթերցողական հանդիպումների և քարոզչական նյութերի տարածման միջոցով։ Նյութը նաև ընդգծում է գրադարանների ինտեգրումը պետական գաղափարախոսական համակարգին, որտեղ դրանք ոչ միայն տեղեկատվության պահպանման վայրեր էին, այլ նաև ակտիվ դեր ունեին հասարակական կարծիքի ձևավորման մեջ՝ համապատասխանեցնելով իրենց աշխատանքը կուսակցական որոշումների պահանջներին և ուղղություններին։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է մասնակցային ժողովրդավարության և ազգային անվտանգության փոխհարաբերությունների քաղաքականագիտական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական ու հասարակական զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում քաղաքացիների, քաղաքացիական հասարակության կառույցների և այլ շահակիցների մասնակցությունն է հանրային որոշումների մշակման, ընդունման, իրականացման և վերահսկման գործընթացներին, ինչպես նաև այդ մասնակցության հնարավոր կապերը պետական կառավարման կայունության և անվտանգության համակարգի հետ։ Մասնակցային ժողովրդավարությունը դիտարկվում է ներկայացուցչական ժողովրդավարությունը լրացնող մեխանիզմների ամբողջության տեսանկյունից՝ ընդգրկելով հանրային քննարկումները, խորհրդակցությունները, քաղաքացիական նախաձեռնությունները, հասարակական վերահսկողությունը և պետական մարմինների ու հասարակության միջև հաղորդակցության տարբեր ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդու, հասարակության և պետության անվտանգության փոխկապակցվածությանը՝ ուսումնասիրելով, թե քաղաքացիների ներգրավվածությունը և պետական կառույցների նկատմամբ վստահությունը ինչպիսի նշանակություն կարող են ունենալ հասարակական կայունության ու պետական ինստիտուտների կենսունակության համար։ Քննվում են քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների զարգացման, հանրային պատասխանատվության, քաղաքական մասնակցության մշակույթի և որոշումների կայացման թափանցիկության հիմնախնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պետական կառավարման համակարգի և հասարակության միջև արդյունավետ հետադարձ կապի ձևավորմանը, քանի որ մասնակցային մեխանիզմների գործնական նշանակությունը կախված է ոչ միայն դրանց իրավական ամրագրումից, այլև իրական կիրառման հնարավորություններից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են մասնակցային կառավարման ինստիտուցիոնալ և իրավական մեխանիզմները, դրանց զարգացման խոչընդոտները և հասարակության տարբեր խմբերի ներգրավվածության առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում քաղաքական անորոշությունների և հասարակական փոփոխությունների պայմաններում մասնակցային գործընթացների նշանակությանը՝ միաժամանակ դիտարկելով անվտանգության պահանջների և ժողովրդավարական մասնակցության սկզբունքների միջև հնարավոր լարվածությունները։ Քննվում է նաև քաղաքական ու քաղաքացիական կրթության դերը՝ որպես գիտակցված մասնակցության և պատասխանատու քաղաքացիական վարքագծի ձևավորման գործոն։ Աշխատությունը ազգային անվտանգությունը դիտարկում է բազմաբաղադրիչ երևույթի շրջանակում՝ այն կապելով ոչ միայն պետական ինստիտուտների գործունեության, այլև մարդու անվտանգության, հասարակական հարաբերությունների, քաղաքական կայունության և քաղաքացիական մասնակցության հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչ պայմաններում կարող են մասնակցային կառավարման մեխանիզմները նպաստել պետություն-հասարակություն փոխհարաբերությունների զարգացմանը և հանրային կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։ Հետազոտությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է քաղաքական ինստիտուտների, ժողովրդավարական գործընթացների, քաղաքացիական հասարակության և անվտանգության ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ներկայացնելով դրանց փոխազդեցության տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է դեղագործական պատրաստուկներում անալգինի քանակական որոշման անալիտիկական մոտեցման ուսումնասիրությանը՝ հիմնված էքստրակցիոն և ֆոտոմետրական մեթոդների համակցված կիրառման վրա։ Հետազոտության հիմքում ուսումնասիրվող նյութի և տրիֆենիլմեթանային շարքի հիմնային ներկանյութերի փոխազդեցության արդյունքում առաջացող անալիտիկ համակարգի սպեկտրային հատկությունների գնահատումն է։ Քննվում են դեղանյութի նույնականացման և քանակական գնահատման համար նշանակություն ունեցող ֆիզիկաքիմիական երևույթները՝ ուշադրություն դարձնելով առաջացող ասոցիատների կամ համալիրների ձևավորմանը և դրանց օպտիկական բնութագրերին։ Էքստրակցիոն փուլը դիտարկվում է որպես նպատակային բաղադրիչը դեղապատրաստուկի մյուս նյութերից առանձնացնելու և հետագա ֆոտոմետրական չափման ընտրողականությունը բարձրացնելու միջոց։ Ուսումնասիրվում են տարբեր ներկանյութերի անալիտիկական հնարավորությունները և դրանց կիրառելիությունը չափման զգայունության, ընտրողականության ու արդյունքների վերարտադրելիության տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սպեկտրային տվյալների վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել ուսումնասիրվող համակարգերի լուսակլանման առանձնահատկությունները և որոշել քանակական վերլուծության համար առավել տեղեկատվական բնութագրերը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև դեղագործական պատրաստուկներում առկա օժանդակ բաղադրիչների հնարավոր ազդեցությանը, քանի որ բազմաբաղադրիչ համակարգերում անալիտիկական ազդանշանը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն որոշվող նյութով։ Մեթոդի գնահատման ժամանակ կարևորվում են անալիտիկական քիմիայի այնպիսի չափանիշներ, ինչպիսիք են ճշտությունը, վերարտադրելիությունը, զգայունությունը, ընտրողականությունը և որոշման հնարավոր սահմանները։ Ստացված մոտեցման կիրառելիությունը դեղագործական նմուշների նկատմամբ հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել դեղերի որակի վերահսկման ֆիզիկաքիմիական մեթոդների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լուծույթների քիմիայի, էքստրակցիայի և մոլեկուլային սպեկտրաչափության սկզբունքները՝ դեղանյութերի քանակական վերլուծության մեթոդաբանական հնարավորությունների ընդլայնման և դեղագործական վերլուծության արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Linguistics

Այս աշխատանքը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցներում կիրառվող լեզվի և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով տպագիր մամուլի, հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների նյութերի վրա։ Նյութում վերլուծվում են լրագրողական խոսքի հիմնական բնութագրերը՝ տեղեկատվական ճշգրտություն, հասկանալիություն, հակիրճություն և ազդեցիկություն, ինչպես նաև տարբեր ժանրերում՝ նորություն, մեկնաբանություն, հարցազրույց և վերլուծական հաղորդում, լեզվական միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը առանձնացնում է գրական լեզվի և խոսակցական տարրերի փոխհարաբերությունը մեդիա տեքստերում, ինչպես նաև դիտարկում է լեզվական նորմերի պահպանումը և դրանցից շեղումների գործառական դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հեռուստառադիոհաղորդումների բանավոր խոսքի առանձնահատկություններին՝ ինտոնացիա, արտասանություն, խոսքի տեմպ և ազդեցության միջոցներ, որոնք ձևավորում են լսարանի ընկալումը։ Նյութը կարևոր է լրագրության, լեզվաբանության և մեդիա ուսումնասիրությունների ոլորտների համար՝ նպաստելով զանգվածային հաղորդակցության լեզվի ավելի խորքային ընկալմանը և վերլուծությանը։

Law

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանրային ծառայության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հանրային ծառայության իրավական հիմքերը, պետական և համայնքային ծառայության կազմակերպման սկզբունքները, ծառայողների իրավական կարգավիճակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև հանրային կառավարման համակարգում նրանց դերն ու պատասխանատվությունը։ Քննարկվում են հանրային ծառայության արդյունավետության բարձրացման, կադրային քաղաքականության կատարելագործման, մասնագիտական պատրաստվածության, էթիկական նորմերի պահպանման, ծառայողական կարգապահության և հակակոռուպցիոն մեխանիզմների զարգացման հարցերը։ Ներկայացվում են գործող օրենսդրության կիրառման առանձնահատկությունները, բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները և միջազգային փորձի ներդրման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել հանրային կառավարման համակարգը և բարձրացնել պետական ծառայությունների որակը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հանրային ծառայողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, իրավաբանական և կառավարման մասնագիտությունների ուսանողների, ինչպես նաև հանրային կառավարման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Geography

Այս աշխատությունը նվիրված է «ռուսական Հայաստանի» պատմաաշխարհագրական տարածքներում գտնվող աղակալված նստվածքների (սոլոնչակային և սոլոնեցային հողերի) էկոհամակարգերի բուսական և կենդանական աշխարհի համալիր ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով այդ յուրահատուկ միջավայրերի ձևավորման պայմանները, կենսաբանական առանձնահատկությունները և էկոլոգիական նշանակությունը։ Աշխատության մեջ մանրամասն ներկայացվում է, թե ինչպես են բարձր աղայնությունը, խոնավության պակասը, կլիմայական խիստ տատանումները և հողային կառուցվածքի առանձնահատկությունները ձևավորում հատուկ կենսամիջավայր, որտեղ կարողանում են գոյատևել միայն հարմարեցված տեսակներ՝ հիմնականում հալոֆիտ բույսեր և էքստրեմոֆիլ կենդանական օրգանիզմներ։ Բուսական աշխարհի նկարագրության մեջ առանձնացվում են աղադիմացկուն բույսերի խմբերը, որոնք ունեն հատուկ ֆիզիոլոգիական մեխանիզմներ՝ աղի արտազատում, ջրի պահպանման բարձր կարողություն և կարճ վեգետացիոն շրջան, ինչի շնորհիվ դրանք կարողանում են գոյատևել բարձր աղայնության պայմաններում։ Նշվում է նաև բուսական ծածկույթի սեզոնային փոփոխականությունը, երբ որոշ տարիներին կամ եղանակներին աղակալված տարածքները կարող են ժամանակավորապես ծածկվել էֆեմերային բուսականությամբ, որը արագ ավարտում է իր կենսական ցիկլը։ Կենդանական աշխարհի բաժնում ընդգծվում է տեսակների սահմանափակ բազմազանությունը, սակայն բարձր հարմարվողականությունը, ներառյալ միջատների, սարդակերպերի և մանր ողնաշարավորների խմբերը, որոնք կարողանում են դիմակայել չորությանն ու աղային ճնշմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև սողունների և կրծողների դերին, որոնք օգտագործում են այս տարածքները որպես սննդային և ժամանակավոր կենսատարածք, ինչպես նաև թռչունների միգրացիոն վարքագծին, երբ աղակալված լանդշաֆտները ծառայում են որպես կանգառային գոտիներ։ Աշխատությունը նաև քննարկում է մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությունը՝ ոռոգման համակարգերի զարգացումը, հողերի մելիորացիան և գյուղատնտեսական յուրացումը, որոնք զգալիորեն փոխել են բնական աղակալված էկոհամակարգերի կառուցվածքը և կրճատել դրանց տարածքը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է այս միջավայրերը որպես յուրահատուկ բնական լաբորատորիաներ, որտեղ կարելի է դիտարկել կենսաբանական հարմարվողականության և էկոլոգիական հավասարակշռության բարդ մեխանիզմները։