Հիշարժան տարեթվեր 1984: Հոկտեմբեր, նոյեմբեր, դեկտեմբեր

Technology

Աշխատությունը նվիրված է նվազ էներգասպառմամբ թվային ինտեգրալ սխեմաների նախագծման համար նախատեսված ստանդարտ տարրերի գրադարանի մշակման և դրա հիմնական էլեկտրական ու գործառական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տրամաբանական տարրերի այնպիսի կառուցվածքների ձևավորումն է, որոնք ապահովում են անհրաժեշտ արագագործություն և հուսալիություն՝ միաժամանակ նվազեցնելով ստատիկ ու դինամիկ էներգասպառումը։ Քննվում են թվային բազային հանգույցների՝ տրամաբանական փականների, ինվերտորների, տրիգերների և այլ ստանդարտ բջիջների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց փոխկապակցման սկզբունքները և ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ավտոմատացված գործընթացներում օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էներգասպառման, ազդանշանի տարածման ուշացման և բջջի զբաղեցրած մակերեսի միջև փոխզիջմանը, քանի որ այդ ցուցանիշների համատեղ օպտիմալացումը թվային միկրոէլեկտրոնիկայի նախագծման կարևոր խնդիրներից է։ Ուսումնասիրվում են սնուցման լարման, աշխատանքային հաճախականության, բեռնվածության և տեխնոլոգիական պարամետրերի փոփոխությունների ազդեցությունները տարրերի աշխատանքի վրա։ Կարևորվում է նաև անցումային գործընթացների ժամանակ առաջացող էներգետիկ կորուստների գնահատումը և այն կառուցվածքային լուծումների համեմատությունը, որոնք նպաստում են անարդյունավետ էներգասպառման սահմանափակմանը։ Գրադարանի յուրաքանչյուր տարրի համար կարող են ձևավորվել համապատասխան մոդելներ և բնութագրեր, որոնք անհրաժեշտ են ավելի բարդ թվային համակարգերի տրամաբանական սինթեզի, ժամանակային վերլուծության և էներգետիկ գնահատման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է մշակված տարրերի աշխատանքային կայունության ուսումնասիրությունը տարբեր պայմաններում՝ հաշվի առնելով տեխնոլոգիական շեղումները և արտաքին գործոնների հնարավոր ազդեցությունները։ Գրադարանային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բազմակի օգտագործման համար ստեղծել նախապես ուսումնասիրված և բնութագրված տարրերի միասնական հավաքածու՝ արագացնելով ինտեգրալ սխեմաների նախագծման գործընթացը և բարձրացնելով ստացված նախագծերի կանխատեսելիությունը։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է շարժական սարքավորումների, ներկառուցված համակարգերի և էներգետիկ արդյունավետություն պահանջող այլ էլեկտրոնային համակարգերի համար թվային սխեմաների նախագծման կատարելագործման հետ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է միկրոէլեկտրոնիկայի, թվային սխեմատեխնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման և էներգաարդյունավետ հաշվարկային համակարգերի մոտեցումները՝ ցածր էներգասպառմամբ թվային սարքերի նախագծման համար արդյունավետ տարրային բազա ձևավորելու նպատակով։

Culture

Թանգարանային գործը մշակութային և գիտական գործունեության կարևոր ոլորտ է, որի հիմնական նպատակը պատմական, մշակութային, գեղարվեստական և գիտական արժեքների հավաքագրումը, պահպանումը, ուսումնասիրությունը և հանրությանը ներկայացնելն է։ Թանգարանները հանդիսանում են հասարակության մշակութային հիշողության պահպանման կենտրոններ, որտեղ կուտակվում և պահպանվում են տարբեր ժամանակաշրջանների ու ժողովուրդների ժառանգությունը ներկայացնող նյութական և հոգևոր արժեքներ։ Թանգարանային գործը ներառում է բազմաթիվ ուղղություններ, որոնցից կարևոր են հավաքածուների համալրումը, ցուցանմուշների հաշվառումը, վերականգնումը, գիտական ուսումնասիրությունը և ցուցադրությունների կազմակերպումը։ Թանգարանները նաև իրականացնում են կրթական և դաստիարակչական գործունեություն՝ կազմակերպելով էքսկուրսիաներ, դասախոսություններ, սեմինարներ և մշակութային միջոցառումներ, որոնք նպաստում են հասարակության գիտելիքների ընդլայնմանը և մշակութային արժեքների նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը։ Ժամանակակից թանգարանային գործում մեծ նշանակություն ունեն նոր տեխնոլոգիաները, թվային արխիվները, վիրտուալ ցուցահանդեսները և ինտերակտիվ մեթոդները, որոնք թանգարանային ծառայությունները դարձնում են առավել հասանելի և հետաքրքիր լայն հասարակության համար։ Թանգարանային գործը կարևոր դեր է կատարում ազգային ինքնության պահպանման, պատմական հիշողության փոխանցման և մշակույթի զարգացման գործընթացում։ Բացի այդ, թանգարանները համագործակցում են գիտական, կրթական և միջազգային կազմակերպությունների հետ՝ նպաստելով մշակութային կապերի ամրապնդմանը և փորձի փոխանակմանը։ Այսպիսով, թանգարանային գործը հանդիսանում է հասարակության հոգևոր, կրթական և մշակութային զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը միավորում է անցյալի արժեքների պահպանումն ու ժամանակակից տեխնոլոգիական հնարավորությունները։

Economics

Միջգիտակարգային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է սահմանադրականության գնահատման համար տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդների կիրառման տեսական և մեթոդաբանական հարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում սահմանադրականության մակարդակը բնութագրող չափանիշների և ցուցանիշների ձևավորման սկզբունքները, դրանց քանակական արտահայտման հնարավորությունները և գնահատման համապատասխան մեթոդական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիճակագրական տվյալների, ինդեքսների, բազմագործոն վերլուծության և մաթեմատիկական մոդելավորման միջոցների կիրառմանը սահմանադրական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակ։ Վերլուծվում են տարբեր իրավական, ինստիտուցիոնալ, տնտեսական և հասարակական գործոնների միջև փոխկապակցվածությունների բացահայտման ու դրանց ազդեցության քանակական գնահատման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև գնահատման մոդելների կառուցման, ցուցանիշների ընտրության, տվյալների համադրելիության և ստացված արդյունքների մեկնաբանման մեթոդական խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու իրավագիտական և քանակական վերլուծության մոտեցումները՝ սահմանադրականության վերաբերյալ առավել համակարգված գնահատականներ ձևավորելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, իրավունքի տնտեսագիտության, կիրառական մաթեմատիկայի և ինստիտուցիոնալ վերլուծության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Ասկերանի շրջան-ի վարելահողերի և արոտավայրերի ագրոարտադրական հատկությունները ձևավորվում են լեռնային ռելիեֆի, հողային ծածկույթի բազմազանության, կլիմայական պայմանների և ջրային ռեսուրսների համադրությամբ, որոնք միասին որոշում են տարածքի գյուղատնտեսական ներուժը։ Վարելահողերը հիմնականում բնութագրվում են տարբեր տիպի լեռնային շագանակագույն և կարբոնատային հողերով, որոնք ունեն միջինից բարձր բերրիություն որոշ հատվածներում, բավարար հումուսային պարունակություն և համեմատաբար բարենպաստ ջրաթափանցելիություն, սակայն նաև ենթակա են էրոզիայի՝ լանջային տարածքներում ոչ ճիշտ մշակման դեպքում։ Արոտավայրերը ընդգրկում են ինչպես ցածրադիր, այնպես էլ բարձրալեռնային գոտիներ, որտեղ բուսածածկը բաղկացած է բազմատեսակ խոտաբույսերից, որոնք ապահովում են անասնապահության համար կերային բազա, սակայն դրանց արտադրողականությունը կախված է սեզոնային խոնավությունից և գերարածեցման աստիճանից։ Այս տարածքների ագրոարտադրական ներուժի հիմնական սահմանափակումներից են հողի էրոզիան, օրգանական նյութերի պարբերական նվազումը, ջրային ռեսուրսների անհավասար բաշխումը և արոտավայրերի գերբեռնված օգտագործումը։ Բարելավման ուղիները ներառում են հողապահպան տեխնոլոգիաների կիրառումը՝ տեռասավորման, հակաէրոզիոն ցանքաշրջանառության և բազմամյա խոտաբույսերի ներդրման միջոցով, որոնք նպաստում են հողի կառուցվածքի կայունացմանը և բերրիության բարձրացմանը։ Կարևոր է նաև ոռոգման համակարգերի արդիականացումը՝ ջրի արդյունավետ օգտագործման և չորային շրջաններում արտադրողականության պահպանման համար։ Արոտավայրերի դեպքում անհրաժեշտ է ռոտացիոն արածեցման համակարգերի ներդրում, որը թույլ է տալիս վերականգնել բուսածածկը և կանխել դեգրադացիան, ինչպես նաև սերմնացանային բարելավում՝ բարձրարժեք կերային տեսակների ներմուծմամբ։ Բացի այդ, ագրոքիմիական վերլուծությունների հիման վրա պարարտացման օպտիմալացումը կարող է զգալիորեն բարձրացնել վարելահողերի արտադրողականությունը։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է 4,5-երկտեղակալված-4H-1,2,4-տրիազոլ-3-թիոլների նոր քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրմանը՝ ընդգրկելով դրանց սինթեզի, քիմիական հատկությունների և հետագա վերափոխումների հետ կապված հարցերի համալիր ուսումնասիրություն։ Հետազոտության կենտրոնում 1,2,4-տրիազոլային օղակ պարունակող ծծումբածին հետերոցիկլիկ միացություններն են, որոնք առանձնանում են կառուցվածքային բազմազանությամբ և տարբեր քիմիական փոխազդեցությունների մեջ մտնելու հնարավորությամբ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ելանյութերի կառուցվածքի և տեղակալիչների բնույթի ազդեցությունը միացությունների ռեակցիոնունակության վրա, ինչպես նաև տարբեր ռեագենտների և ռեակցիայի պայմանների կիրառմամբ նոր ածանցյալների ստացման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր փոխարկումների օրինաչափությունների բացահայտմանը, ռեակցիաների ուղղության և ընտրողականության ուսումնասիրմանը, ստացվող միացությունների կառուցվածքի հաստատմանը և դրանց ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի որոշմանը։ Աշխատությունը կարող է ներառել օքսիդացման, վերականգնման, տեղակալման, ցիկլացման կամ այլ տիպի քիմիական գործընթացների ուսումնասիրություն, որոնց միջոցով հնարավոր է ընդլայնել տվյալ հետերոցիկլիկ համակարգի հիման վրա ստացվող միացությունների բազմազանությունը։ Ստացված նոր միացությունների կառուցվածքի հաստատման համար կարող են կիրառվել ժամանակակից սպեկտրոսկոպիկ և անալիտիկ մեթոդներ, այդ թվում՝ միջուկային մագնիսական ռեզոնանս, ինֆրակարմիր սպեկտրոսկոպիա, զանգվածային սպեկտրոմետրիա և տարրային անալիզ։ Հետազոտության արդյունքները հնարավորություն են տալիս խորացնելու 1,2,4-տրիազոլային համակարգերի քիմիական վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումները և բացահայտելու դրանց հիման վրա նոր կառուցվածքային տիպերի ստացման հնարավորությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նպատակային հատկություններով նոր օրգանական միացությունների որոնման, հետերոցիկլիկ քիմիայի զարգացման և հետագա կիրառական հետազոտությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական և դեղագործական քիմիայի, հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի և նոր նյութերի ստացման ուղղություններով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայ կոմպոզիտորական արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկի երաժշտական ժառանգության ոճական առանձնահատկությունների, ստեղծագործական մտածողության և արտահայտչամիջոցների համակարգի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում կոմպոզիտորի անհատական երաժշտական լեզվի ձևավորումն է՝ դիտարկված 20-րդ դարի հայկական և համաշխարհային երաժշտական մշակույթի զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մեղեդային մտածողությանը, հարմոնիկ լեզվին, ռիթմական կառուցվածքներին, տեմբրային լուծումներին, երաժշտական ձևի կազմակերպման սկզբունքներին և նվագախմբային մտածողությանը։ Քննվում է ազգային երաժշտական ավանդույթների և ժամանակակից կոմպոզիտորական տեխնիկաների փոխհարաբերությունը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են հայկական ժողովրդական ու մասնագիտական երաժշտությանը բնորոշ ինտոնացիոն տարրերը վերաիմաստավորվում անհատական հեղինակային ոճում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ժանրերի ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոճական կայուն հատկանիշները և ստեղծագործական տարբեր փուլերում դրանց փոփոխությունները։ Ուսումնասիրվում են սիմֆոնիկ մտածողության առանձնահատկությունները, թեմատիկ նյութի զարգացման սկզբունքները, երաժշտական հակադրությունների կառուցումը և դրամատուրգիական ամբողջականության ձևավորման միջոցները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նվագախմբային գունային մտածողությանը, գործիքային խմբերի փոխհարաբերությանը և տեմբրի՝ որպես երաժշտական կերպարի ստեղծման ինքնուրույն գործոնի կիրառմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է նաև ավանդույթի և նորարարության հարաբերակցությունը՝ բացահայտելով դասական ձևերի, ժամանակակից հարմոնիկ միջոցների և ազգային երաժշտական մտածողության համադրությունը։ Կոմպոզիտորի ստեղծագործական անհատականությունը ներկայացվում է նաև իր ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի և հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման ընդհանուր գործընթացների հետ փոխկապակցված։ Կարևորվում է երաժշտական նյութի կառուցվածքային և ինտոնացիոն վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս տարբեր ստեղծագործություններում հայտնաբերել կրկնվող ոճական սկզբունքներ և դրանց բազմազան դրսևորումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երաժշտագիտության, ոճաբանության, երաժշտական ձևի և կոմպոզիցիոն տեխնիկայի վերլուծության մոտեցումները՝ նպաստելով Ղազարոս Սարյանի ստեղծագործական ժառանգության և հայկական պրոֆեսիոնալ երաժշտության զարգացման մեջ նրա արվեստի նշանակության առավել ամբողջական ընկալմանը։