Քաղաքական մարդաբանություն

History

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Մովսես Բաղրամյանի «Հայ քաղաքական հրապարակախոսության սկզբնավորումը» աշխատությունը՝ որպես հայ քաղաքական մտքի և հրապարակախոսական ավանդույթի ձևավորման կարևոր փուլ։ Այն վերլուծում է XVIII դարի երկրորդ կեսի հասարակական-քաղաքական գաղափարները, ազգային ազատագրական շարժման գաղափարական հիմքերը և լուսավորական մտածողության ազդեցությունը հայ իրականության վրա։ Հեղինակը (Բաղրամյանը) դիտարկվում է որպես հայ քաղաքական հրապարակախոսության սկզբնադիր գործիչներից մեկը, որի գործերում ձևակերպվում են ազգային ինքնության, ազատության, պետականության և հասարակական արդարության գաղափարներ։ Գրքում ընդգծվում է նաև նրա կապը Մադրասի խմբակի գաղափարական միջավայրի հետ և այն դերը, որ այդ շրջանը ունեցել է հայ քաղաքական մտքի զարգացման մեջ։ Նյութը համադրում է աղբյուրագիտական, պատմագիտական և գաղափարական վերլուծությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվել հայ քաղաքական հրապարակախոսության ավանդույթը և ինչ ազդեցություն է այն ունեցել հետագա հասարակական մտքի վրա։

Other Subjects

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի տեղեկատու աշխատություն է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել հայկական տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ տվյալները և ստեղծել համապատասխան ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեությունն արտացոլող տեղեկատվական շտեմարան։ Այն կարող է ընդգրկել գրքերի, գրքույկների, պարբերականների, գիտական աշխատությունների, ուսումնական հրատարակությունների, գրական-գեղարվեստական ստեղծագործությունների և այլ տպագիր նյութերի մատենագիտական նկարագրություններ՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին արագ կողմնորոշվել հրատարակված գրականության բազմազանության մեջ։ Նյութերը սովորաբար կազմակերպվում են որոշակի դասակարգման և մատենագիտական նկարագրության սկզբունքներով, որոնց միջոցով հնարավոր է տեղեկություններ ստանալ հեղինակների, հրատարակությունների բովանդակային ուղղվածության, հրատարակչական կազմակերպությունների և տպագիր ժառանգության ընդհանուր կառուցվածքի վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նման ցանկերի տեղեկատվական և փաստագրական գործառույթը, քանի որ դրանք ոչ միայն սպասարկում են ընթացիկ գրականության որոնումը, այլև ժամանակի ընթացքում վերածվում են պատմամատենագիտական արժեքավոր սկզբնաղբյուրների։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական գրահրատարակչության զարգացման միտումները, տարբեր գիտակարգերի և թեմատիկ ուղղությունների ներկայացվածությունը, հեղինակային շրջանակը և ընթերցողական պահանջներին համապատասխան հրատարակությունների ձևավորումը։ Մատենագիտական գրանցումների համակարգվածությունը նպաստում է նաև գրադարանային ֆոնդերի համալրմանը, գրականության հաշվառմանը, տեղեկատվական սպասարկմանը և հետազոտողների աղբյուրագիտական աշխատանքին։ Կարևոր է նաև հրատարակության դերը ազգային տպագիր ժառանգության պահպանման և ուսումնասիրության գործում, քանի որ մեկտեղված մատենագիտական տվյալները հնարավորություն են տալիս վերականգնելու տարբեր ժամանակաշրջանների հրատարակչական պատկերը և հետևելու հայկական գրքի զարգացման շարունակականությանը։ Այն օգտակար կարող է լինել գրադարանագետների, մատենագետների, գրականագետների, պատմաբանների, մշակույթի ուսումնասիրողների և այլ մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ նման աշխատությունը միավորում է հաշվառման, որոնման, տեղեկատվական և պատմական գործառույթները՝ նպաստելով հայկական տպագիր արտադրանքի ամբողջական ներկայացմանը, ազգային մատենագիտության զարգացմանը և գրավոր մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության պահպանմանն ու հասանելիությանը։

Linguistics

Անգլերեն-հայերեն բառարան աշխատությունը երկլեզու բառարանային տեղեկատու է, որը նախատեսված է անգլերեն լեզվի բառապաշարի համակարգված ներկայացման և հայերեն համարժեքների տրամադրման համար, այն ընդգրկում է ընդհանուր օգտագործման բառեր, բառակապակցություններ և հաճախ կիրառվող լեզվական կառուցվածքներ՝ հնարավորություն տալով ճիշտ հասկանալ և թարգմանել անգլերեն տեքստերը տարբեր ոլորտներում, գիրքը բացատրում է նաև բառերի բազմիմաստությունը, ոճական տարբերությունները և կիրառության համատեքստային նրբությունները, ինչը օգնում է խուսափել թարգմանական սխալներից և զարգացնել լեզվական ճշգրտությունը, միաժամանակ այն կարևոր ուսումնական և օժանդակ աղբյուր է ուսանողների, ուսուցիչների, թարգմանիչների և անգլերեն լեզու ուսումնասիրողների համար՝ նպաստելով լեզվական կարողությունների զարգացմանը և հաղորդակցական հմտությունների կատարելագործմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի դեֆիցիտի ձևավորման տնտեսական պատճառների, դրա մակրոտնտեսական հետևանքների և կառավարման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական բյուջեի եկամուտների և ծախսերի հարաբերակցությունն է, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնց ազդեցությամբ պետական ծախսերը կարող են գերազանցել համապատասխան ժամանակահատվածում ձևավորվող բյուջետային եկամուտները։ Քննության են առնվում հարկային եկամուտների փոփոխությունները, պետական ծախսերի կառուցվածքը, տնտեսական ակտիվության տատանումները, սոցիալական և ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորումը, ինչպես նաև արտաքին ու ներքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը բյուջետային հավասարակշռության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դեֆիցիտի ֆինանսավորման աղբյուրներին և դրանց տնտեսական նշանակությանը՝ դիտարկելով պետական պարտքի, ներքին ու արտաքին փոխառությունների և ֆինանսավորման այլ մեխանիզմների կապը պետական ֆինանսների երկարաժամկետ կայունության հետ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել բյուջետային դեֆիցիտի և տնտեսական աճի, գնաճի, տոկոսադրույքների, պետական պարտքի ու մասնավոր ներդրումների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցը, թե տարբեր տնտեսական պայմաններում ինչ չափով կարող է դեֆիցիտային ֆինանսավորումը ծառայել տնտեսական ակտիվության խթանմանը, և երբ դրա երկարատև կամ չափազանց բարձր մակարդակը կարող է մեծացնել ֆինանսական ռիսկերը։ Դեֆիցիտի կարգավորման հնարավորությունները դիտարկվում են պետական եկամուտների կառավարման կատարելագործման, ծախսերի արդյունավետության բարձրացման, բյուջետային ծրագրերի առաջնահերթությունների սահմանման և հարկաբյուջետային կարգապահության ամրապնդման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել միջնաժամկետ բյուջետային պլանավորմանը, հարկաբյուջետային կանոնների նշանակությանը և տնտեսական ցիկլերի ազդեցությունը հաշվի առնող քաղաքականության ձևավորմանը։ Կարևորվում է նաև բյուջետային դեֆիցիտի գնահատումը պետական պարտքի սպասարկման հնարավորությունների և ապագա սերունդների վրա ֆինանսական պարտավորությունների ազդեցության տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետական ֆինանսների, մակրոտնտեսագիտության և հարկաբյուջետային քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բյուջետային դեֆիցիտի ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները և դրա արդյունավետ ու կայուն կառավարման հնարավոր ուղղությունները Հայաստանի տնտեսության պայմաններում։

Economics

Զբոսաշրջության մարքեթինգ աշխատությունը հանդիսանում է զբոսաշրջության ոլորտում մարքեթինգային գործունեության տեսական և կիրառական հիմունքներին նվիրված ուսումնական գիրք, որը նպատակ ունի ներկայացնել զբոսաշրջային ծառայությունների շուկայավարման առանձնահատկությունները, ռազմավարությունները և ժամանակակից մոտեցումները։ Հեղինակ Սելվինազյան Բ.-ն գրքում մանրամասն վերլուծում է զբոսաշրջության մարքեթինգի հիմնական հասկացությունները՝ սկսած շուկայի ուսումնասիրությունից, սպառողների վարքագծի վերլուծությունից և պահանջարկի ձևավորման գործոններից մինչև զբոսաշրջային ապրանքների և ծառայությունների դիրքավորման ու առաջխաղացման մեթոդները։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է զբոսաշրջային արդյունքի յուրահատկությունը՝ որպես ոչ նյութական ծառայություն, որի որակի ընկալումը մեծապես կախված է փորձից, սպասարկման մակարդակից և մշակութային միջավայրից։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարքեթինգային ռազմավարությունների մշակմանը, բրենդավորման գործընթացներին, գովազդային քաղաքականությանը, թվային մարքեթինգի գործիքների կիրառմանը և զբոսաշրջային ուղղությունների մրցունակության բարձրացման ուղիներին։ Հեղինակը նաև ներկայացնում է զբոսաշրջության միջազգային շուկաների առանձնահատկությունները, տարածաշրջանային մրցակցության գործոնները և զբոսաշրջային հոսքերի կառավարման մեթոդները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է արդյունավետորեն խթանել զբոսաշրջային պահանջարկը տարբեր թիրախային խմբերի համար։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին կիրառել մարքեթինգային գործիքները իրական զբոսաշրջային նախագծերում և բիզնես միջավայրում։ Այն հատկապես օգտակար է զբոսաշրջության, մարքեթինգի, հյուրանոցային և սպասարկման ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև ոլորտի մասնագետների և ձեռնարկատերերի համար։

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է Անդրեյ Բելիի «Պետերբուրգ» վեպի կառուցվածքային և իմաստային կազմակերպման խորքային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես են վեպի տարբեր բաղադրիչները՝ սյուժեն, կերպարները, խորհրդանիշները, տարածությունը, ժամանակը, լեզվական արտահայտչամիջոցները և կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, միավորվում մեկ ամբողջական գեղարվեստական համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրության ընթացքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն սկզբունքներին, որոնց միջոցով ստեղծվում է ստեղծագործության բարդ ու բազմաշերտ աշխարհը։ Վեպը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատմողական ստեղծագործություն, այլև որպես նշանների, խորհրդանշական պատկերների և իմաստային հակադրությունների համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր դետալ կարող է ունենալ միաժամանակ մի քանի գործառույթ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կոմպոզիցիայի ուսումնասիրությունը․ ցույց է տրվում, թե ինչպես են իրադարձությունների դասավորությունը, կրկնվող մոտիվները, զուգահեռ կառուցվածքները և տարբեր սյուժետային գծերի փոխկապակցվածությունը ձևավորում ստեղծագործության ընդհանուր տրամաբանությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև կերպարների վերլուծությունը, քանի որ նրանց հարաբերությունները հաճախ արտահայտում են ավելի լայն գաղափարական և փիլիսոփայական հակադրություններ։ Հետազոտության տեսանկյունից էական են հատկապես քաղաքային տարածության, Պետերբուրգի կերպարի և նրա խորհրդանշական նշանակության հարցերը․ քաղաքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գործողությունների վայր, այլև որպես ինքնուրույն իմաստային ու գեղարվեստական միավոր, որը ներգործում է հերոսների հոգեբանական վիճակի և ամբողջ պատմողական կառուցվածքի վրա։ Աշխատությունը նաև հնարավորություն է տալիս հասկանալու մոդեռնիստական գեղագիտության առանձնահատկությունները, քանի որ ստեղծագործության կառուցվածքում կարևոր դեր են խաղում իրականության և պատրանքի սահմանների խախտումը, բազմիմաստ խորհրդանիշները, ներքին հոգեբանական գործընթացների արտացոլումը և տարբեր մշակութային ու փիլիսոփայական շերտերի միավորումը։ Արդյունքում ուսումնասիրությունը ներկայացնում է վեպի կառուցվածքը որպես փոխկապակցված համակարգ, որտեղ ձևն ու բովանդակությունը մշտապես փոխազդում են միմյանց հետ, իսկ սյուժետային, լեզվական և խորհրդանշական տարրերը միասին ձևավորում են ստեղծագործության ընդհանուր իմաստային տարածքը։