քաղաքակրթություն և մշակույթ

Economics

Տնտեսագիտական և հաշվապահական հաշվառման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության սննդարդյունաբերության ոլորտում ռազմավարական հաշվառման ներդրման հիմնախնդիրների, դրա կազմակերպման մեթոդաբանական մոտեցումների և ձեռնարկությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ռազմավարական հաշվառման տեսական հիմունքները, դրա տեղը կառավարչական հաշվառման համակարգում և նշանակությունը կազմակերպությունների երկարաժամկետ զարգացման նպատակների իրականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սննդարդյունաբերական ձեռնարկությունների արտադրական և տնտեսական գործունեության առանձնահատկություններին, ծախսերի կառուցվածքին, ինքնարժեքի ձևավորմանը և ֆինանսական ու ոչ ֆինանսական տեղեկատվության օգտագործմանը ռազմավարական որոշումների ընդունման ժամանակ։ Վերլուծվում են ռազմավարական հաշվառման գործիքների կիրառման հնարավորությունները, մրցակցային միջավայրի գնահատումը, արտադրանքի շահութաբերության վերլուծությունը և կազմակերպության գործունեության հիմնական ցուցանիշների վերահսկման մեխանիզմները։ Քննարկվում են նաև արտադրական ծախսերի ռազմավարական կառավարման, արժեքի ստեղծման շղթայի վերլուծության, բյուջետավորման և երկարաժամկետ ֆինանսական պլանավորման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի սննդարդյունաբերական կազմակերպություններում հաշվառման տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործման, կառավարման գործընթացների թվայնացման և ռազմավարական հաշվառման ներդրման կազմակերպական ու մեթոդական նախադրյալները։ Անդրադարձ է կատարվում ռազմավարական հաշվառման նշանակությանը ձեռնարկությունների մրցունակության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման, տնտեսական ռիսկերի գնահատման և կայուն զարգացման ապահովման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հաշվապահական և կառավարչական հաշվառման, ռազմավարական կառավարման, սննդարդյունաբերության տնտեսագիտության և Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերական ձեռնարկությունների զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Agriculture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի գյուղատնտեսական ակադեմիայում իրականացված խաղողի սելեկցիոն հետազոտությունների տեսական և կիրառական արդյունքների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ստացված նոր սորտերի բուսաբանական և ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունների բնութագրմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ներկայացնել խաղողի սելեկցիայի գիտական հիմքերը, նոր գենոտիպերի ստացման և ընտրության սկզբունքները, դրանց կենսաբանական հատկությունների գնահատման մեթոդները և գյուղատնտեսական արտադրության մեջ կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը խաղողի տարբեր ձևերի և սորտերի ժառանգական ու կենսաբանական հատկանիշների բացահայտումն է, ինչը հնարավորություն է տալիս ընտրել արժեքավոր ծնողական ձևեր և ձևավորել նոր սորտերի ստացման նպատակային սելեկցիոն ծրագրեր։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել խաղողի վազերի աճի ուժը, վեգետացիայի փուլերի տևողությունը, ծաղկման և հասունացման ժամկետները, բերքատու ընձյուղների ձևավորումը, ողկույզների կառուցվածքը, հատապտուղների չափը, ձևը, գույնը, հյութայնությունը և քիմիական կազմը։ Նոր սորտերի ագրոկենսաբանական գնահատման ժամանակ առանձնահատուկ նշանակություն ունեն բերքատվության մակարդակը, բերքի կայունությունը, շաքարների և թթուների հարաբերակցությունը, տեխնոլոգիական որակները, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի անբարենպաստ պայմաններին դիմադրողականությունը։ Հայաստանի խաղողագործական պայմանների համար կարևոր են նաև սորտերի երաշտադիմացկունությունը, ցրտադիմացկունությունը, հիվանդությունների նկատմամբ հարաբերական դիմադրությունը և տարբեր հողակլիմայական պայմաններին հարմարվողականությունը։ Աշխատության տեսական նշանակությունն այն է, որ սելեկցիոն գործընթացի արդյունքում ստացված տվյալները հնարավորություն են տալիս ավելի լավ հասկանալ խաղողի ժառանգական բազմազանության օգտագործման, արժեքավոր հատկանիշների համակցման և նոր սորտերի ձևավորման օրինաչափությունները։ Կիրառական տեսանկյունից նոր սորտերի ստեղծումն ու դրանց արտադրական գնահատումը կարող են նպաստել Հայաստանի խաղողագործության սորտային կազմի բարելավմանը, բարձր բերքատվությամբ և որակյալ բերքով ձևերի տարածմանը և տարբեր նշանակության՝ թարմ սպառման, հյութերի կամ գինեգործության համար հարմար սորտերի ընտրությանը։ Բուսաբանական նկարագրությունների միջոցով աշխատանքում հնարավոր է տարբերակել նոր սորտերի արտաքին և կառուցվածքային հատկանիշները, իսկ ագրոկենսաբանական տվյալների միջոցով գնահատել դրանց վարքը մշակության իրական պայմաններում։ Նման համակցված գնահատումը կարևոր է, քանի որ նոր սորտի գիտական արժեքը որոշվում է ոչ միայն նրա առանձնահատուկ ձևաբանական հատկանիշներով, այլև արտադրական պայմաններում կայուն բերք ապահովելու ունակությամբ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել խաղողագործության, բույսերի սելեկցիայի, գենետիկայի, բուսաբանության և գյուղատնտեսական կենսատեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող մասնագետներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է խաղողի սելեկցիայի տեսական հիմքերի և գործնական արդյունքների փոխկապակցված վերլուծություն՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նոր սորտերի բուսաբանական նկարագրությանը, ագրոկենսաբանական արժեքավորմանը և Հայաստանի խաղողագործության մեջ դրանց հնարավոր կիրառմանը։

Literature

«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (Notre-Dame de Paris) պատմում է տաճարի շուրջ տեղի ունեցող ողբերգական սիրո, վրեժի և սոցիալական հակասությունների պատմությունը։ Վեպում գլխավոր կերպարներն են Քվազիմոդոն՝ խեղված զանգակատան պահապանը, Էսմերալդան՝ գեղեցկուհի գայթակղիչ պարուհին, և Կլոդ Ֆրոլո՝ տաճարի կույսերի հոգևորականը։ Վեպը խորը անդրադառնում է մարդու բնույթին, արդարությանը, կրքին և պատմական միջավայրին։ Հիմնական թեմաները․ Սեր, բարոյականության և արդարության հակադրություն Սոցիալական դասակարգերի և մարդու անհատական ճակատագրի ուսումնասիրություն Քաղաքի, տաճարի և միջնադարյան կյանքի պատկերացում Կենտրոնացված հոգեբանական և էմոցիոնալ վերլուծություն Մարդու ներքին բարոյական ու հոգևոր հակասություններ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միջնադարյան Փարիզի և պատմական միջավայրի մանրամասն պատկերում Հերոսների հոգեբանական խոր վերլուծություն Հարմար է դասական գրականության սիրահարների և պատմական վեպերի ընթերցողների համար Վեպը համարվում է պատմական և սոցիալական վերլուծության զուգորդում

Sociology

Այս գիրքը ուսումնասիրում է պատումի և մեդիատեքստի կառուցվածքը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հակառակ հեռանկարի (reverse perspective) և բազմաշերտ պատմողական տեխնիկաների կիրառությանը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր մեդիա ձևաչափերում՝ գրականություն, կինո, լրագրություն և թվային բովանդակություն, ձևավորվում պատմության ներկայացման տարբեր եղանակներ և տեսանկյուններ։ Հեղինակը անդրադառնում է պատմողի դերին, ընկալման փոփոխականությանը և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով տեքստը կարող է փոխել իրականության ընկալումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև բազմաձայնությանը, ժամանակի և տարածության խաղարկմանը, ինչպես նաև ընթերցողի ակտիվ մասնակցությանը իմաստի կառուցման գործընթացում։ Գիրքը համադրում է մեդիատեքստաբանության, նարատոլոգիայի և մշակութային ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ ժամանակակից պատումային ձևերի բազմազանությունը։

Mathematics

Այս աշխատությունը նվիրված է փոքրագույն քառակուսիների մեթոդում հանրահաշվական բազմամակարդակային վերապայմանավորիչների կառուցման և կիրառման խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է մեծածավալ գծային հանրահաշվական համակարգերի արդյունավետ լուծման անհրաժեշտությունը, հատկապես այն դեպքերում, երբ փոքրագույն քառակուսիների մեթոդի կիրառության արդյունքում առաջացող համակարգերը ունեն մեծ չափեր, վատ պայմանավորվածություն կամ բարդ կառուցվածք։ Վերապայմանավորիչների հիմնական նպատակն է փոխակերպել ելակետային խնդիրը այնպիսի ձևի, որը բարելավում է թվային կայունությունը և արագացնում կրկնողական մեթոդների կոնվերգենցիան։ Աշխատության մեջ բազմամակարդակային մոտեցումը դիտարկվում է որպես հաշվարկային բարդությունը նվազեցնելու և տարբեր մասշտաբների վրա առաջացող սխալներն ավելի արդյունավետ կառավարելու միջոց։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հանրահաշվական համակարգի կառուցվածքի վերլուծությունը, տարբեր մակարդակների ձևավորումը, մատրիցային օպերատորների մոտարկումը և վերապայմանավորիչի կառուցման ալգորիթմական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի մեթոդների մշակմանը, որոնք թույլ են տալիս պահպանել լուծման բավարար ճշտությունը՝ միաժամանակ նվազեցնելով հաշվարկային ծախսերը և հիշողության պահանջները։ Փոքրագույն քառակուսիների մեթոդի շրջանակում այս խնդիրն ունի առանձնահատուկ նշանակություն, քանի որ տվյալների մշակման, մոդելավորման և հակադարձ խնդիրների ժամանակ հաճախ անհրաժեշտ է լուծել մեծ չափերի և ոչ ստանդարտ կառուցվածքով համակարգեր։ Աշխատությունը կարող է ներառել առաջարկվող բազմամակարդակային վերապայմանավորիչների տեսական հիմնավորումը, դրանց կառուցման ալգորիթմների նկարագրությունը և թվային փորձարկումների միջոցով արդյունավետության գնահատումը։ Համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է գնահատել հաշվարկների քանակը, հիշողության ծախսը, կրկնությունների թիվը, կոնվերգենցիայի արագությունը և ստացված լուծումների ճշտությունը։ Այս մոտեցումները կարող են կիրառվել գիտատեխնիկական հաշվարկներում, թվային մոդելավորման, տվյալների մշակման, դիֆերենցիալ հավասարումների թվային լուծման և այլ ոլորտներում, որտեղ առաջանում են մեծածավալ փոքրագույն քառակուսիների խնդիրներ։ Աշխատությունը հիմնականում ունի տեսական և հաշվողական բնույթ և կարող է հետաքրքրել կիրառական մաթեմատիկայով, թվային անալիզով, գծային հանրահաշվով և բարձր արտադրողականության հաշվարկներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Այն կարևոր է հատկապես մեծ չափերի համակարգերի լուծման արդյունավետության բարձրացման և ժամանակակից կրկնողական ալգորիթմների համար կայուն ու արագ գործող հանրահաշվական մեխանիզմների մշակման տեսանկյունից։

Technology

Գիտական աշխատանքը նվիրված է պղնձաձուլական արտադրության խարամներից և պղնձատար թափոններից երկաթ-պղնձային լիգատուրաների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ որպես մետալուրգիական թափոնների արդյունավետ վերամշակման և օգտակար բաղադրիչների երկրորդային օգտագործման միջոց։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, որ պղնձի արտադրության ընթացքում առաջացող խարամներն ու տարբեր պղնձատար թափոնները կարող են պարունակել զգալի քանակությամբ մետաղական և մետաղակիր բաղադրիչներ, որոնց կորուստը ոչ միայն նվազեցնում է հումքի օգտագործման արդյունավետությունը, այլև ստեղծում է թափոնների պահպանման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության խնդիրներ։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է մշակել տեխնոլոգիական գործընթաց, որը հնարավորություն կտա այդ երկրորդային հումքից ստանալ պահանջվող բաղադրությամբ և հատկություններով երկաթ-պղնձային լիգատուրաներ։ Ուսումնասիրության կարևոր փուլ է ելանյութերի քիմիական և միներալոգիական կազմի որոշումը։ Խարամների և պղնձատար թափոնների բաղադրության մեջ կարող են առկա լինել պղինձ, երկաթ, սիլիցիում, կալցիում, ալյումին և այլ տարրեր, որոնց քանակական հարաբերակցությունը որոշում է վերականգնման գործընթացի ընթացքը և վերջնական արտադրանքի որակը։ Հումքի նախնական բնութագրումը հնարավորություն է տալիս ընտրել տեխնոլոգիական համապատասխան ռեժիմ և որոշել վերամշակման առավել նպատակահարմար պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալյումինաթերմային վերականգնման մեթոդին։ Այս գործընթացի հիմքում ընկած է մետաղների օքսիդներից դրանց վերականգնումը ալյումինի միջոցով, որի արդյունքում առաջանում են մետաղական բաղադրիչներ և ալյումինի օքսիդային միացություններ։ Գործընթացի ջերմային էֆեկտը և բարձր ջերմաստիճանային պայմանները կարող են ապահովել վերականգնման անհրաժեշտ աստիճանը և նպաստել մետաղական փուլի ձևավորմանը։ Տեխնոլոգիայի մշակման ընթացքում անհրաժեշտ է որոշել ալյումինի և վերամշակվող հումքի օպտիմալ հարաբերակցությունը, խառնուրդի բաղադրությունը, ջերմաստիճանային պայմանները, ռեակցիայի ընթացքը և ստացված մետաղական փուլի առանձնացման հնարավորությունները։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև խարամի և թափոնների տարբեր բաղադրիչների ազդեցությունը վերականգնման գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հումքի նախնական մանրացումը, տեսակավորումը կամ հարստացումը կարող են փոխել վերականգնման պայմանները և բարձրացնել օգտակար մետաղների կորզման աստիճանը։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիական սխեմայի մշակումը պետք է ներառի ոչ միայն բուն վերականգնման փուլը, այլև հումքի նախապատրաստման և վերջնական արտադրանքի առանձնացման գործընթացները։ Ստացված երկաթ-պղնձային լիգատուրաների կարևոր բնութագրերից են քիմիական բաղադրությունը, պղնձի և երկաթի պարունակությունը, մետաղական փուլի համասեռությունը, խառնուրդների քանակը և հետագա մետալուրգիական օգտագործման համար համապատասխանությունը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակված տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը և որոշելու ստացված արտադրանքի հնարավոր կիրառության ոլորտները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև նյութական հաշվեկշռի և մետաղների կորզման աստիճանի որոշումը։ Պղնձի և երկաթի առավելագույն հնարավոր վերականգնումը թույլ է տալիս նվազեցնել արժեքավոր մետաղների կորուստները և բարձրացնել երկրորդային հումքի օգտագործման տնտեսական արդյունավետությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գործընթացում առաջացող երկրորդային խարամի կամ այլ մնացորդների կազմն ու հատկությունները՝ դրանց հետագա օգտահանման կամ անվտանգ կառավարման հնարավորությունները գնահատելու համար։ Տեխնոլոգիայի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը կարող է ներառել հումքի արժեքը, վերականգնիչի ծախսը, էներգետիկ պահանջները, մետաղների կորզման աստիճանը, ստացված լիգատուրայի արժեքը և արտադրական գործընթացի կազմակերպման ծախսերը։ Եթե թափոններից արժեքավոր մետաղների վերականգնումը տեխնիկապես և տնտեսապես հիմնավորված է, ապա նման մոտեցումը կարող է նպաստել մետալուրգիական արտադրության ռեսուրսաարդյունավետության բարձրացմանը։ Բնապահպանական տեսանկյունից տեխնոլոգիայի կիրառումը կարող է նպաստել կուտակված պղնձատար թափոնների ծավալի նվազեցմանը և դրանցում պարունակվող արժեքավոր բաղադրիչների վերադարձին արտադրական շրջանառության մեջ։ Սա համապատասխանում է շրջանաձև տնտեսության այն սկզբունքին, որի համաձայն արդյունաբերական մնացորդները հնարավորության դեպքում պետք է դիտարկվեն որպես երկրորդային հումքի աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է մետալուրգիական հումքի բնութագրման, բարձր ջերմաստիճանային վերականգնման, լիգատուրաների ստացման և տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման խնդիրները։ Մշակվող տեխնոլոգիայի հիմնական նշանակությունը պղնձաձուլական արտադրության խարամների և պղնձատար թափոնների արժեքավոր բաղադրիչների առավել արդյունավետ օգտագործումն է՝ երկաթ-պղնձային լիգատուրաների ստացման միջոցով, ինչը կարող է միաժամանակ ապահովել մետաղների կորզման բարձրացում, երկրորդային հումքի օգտահանում և արտադրական գործընթացների տնտեսական ու բնապահպանական արդյունավետության բարելավում։