քաղաքակրթություն և մշակույթ

Психология

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Է. Ա. Ասրատյանի գիտական աշխատանքների նշանակությանը հոգեկան երևույթների մեխանիզմների ուսումնասիրության գործում՝ ընդգծելով նրա ներդրումը բարձրագույն նյարդային գործունեության տեսության զարգացման մեջ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Ասրատյանի կողմից ձևակերպված հիմնական գաղափարները՝ կապված գլխուղեղի կեղևի գործունեության, պայմանական ռեֆլեքսների մեխանիզմների, նյարդային համակարգի պլաստիկության և հոգեկան գործընթացների ֆիզիոլոգիական հիմքերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա փորձարարական հետազոտություններին, որոնք նպաստել են հոգեկան երևույթների՝ ընկալման, հիշողության, ուշադրության և վարքի նյարդաֆիզիոլոգիական հիմքերի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Ներկայացվում է նաև Ասրատյանի գիտական դպրոցի ազդեցությունը ժամանակակից նեյրոգիտության և հոգեբանության զարգացման վրա, ինչպես նաև նրա մոտեցումների նշանակությունը միջդիսցիպլինար հետազոտությունների համար։ Աշխատությունը կարևոր է տեսական հոգեբանության և նյարդաֆիզիոլոգիայի համար՝ նպաստելով հոգեկան գործունեության մեխանիզմների գիտական մեկնաբանության զարգացմանը և մարդու վարքի կենսաբանական հիմքերի ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է կենդանական և բուսական ծագման կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների համակցման արդյունքում ստացված փորձարարական պատրաստուկի հնարավոր հակացավային և հակաբորբոքային հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում երկու տարբեր բնական աղբյուրներից ստացվող կենսաակտիվ նյութերի փոխազդեցությունն է և դրանց համատեղ ազդեցության գնահատումը ցավային զգացողության ու բորբոքային պատասխանի հետ կապված կենսաբանական գործընթացների վրա։ Կենդանական թույնը դիտարկվում է որպես կենսաբանական ակտիվ տարբեր բաղադրիչների բարդ համակարգ, իսկ բուսական եթերայուղը՝ որպես ցնդող բնական միացությունների խառնուրդ, որոնց կենսաբանական ազդեցությունները կարող են պայմանավորված լինել բազմաթիվ բաղադրիչների փոխազդեցությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համակցված պատրաստուկի ազդեցության բնույթին՝ պարզելու համար, թե բաղադրիչների միաժամանակյա ներկայությունը կարող է արդյոք փոփոխել դրանց առանձին ազդեցությունների արտահայտվածությունը։ Քննվում են ցավի և բորբոքման զարգացման ընդհանուր ախտաֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, բորբոքային միջնորդանյութերի դերը, հյուսվածքային պատասխանի առանձնահատկությունները և կենսաակտիվ նյութերի հնարավոր ներգործությունը համապատասխան կարգավորիչ գործընթացների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի փորձարարական տվյալների համեմատական գնահատումը՝ տարբերակելով առանձին բաղադրիչների և դրանց համակցման պայմաններում դիտվող ազդեցությունները։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում ազդեցության հնարավոր կախվածությանը կենսաբանական համակարգի վիճակից և հետազոտվող ցուցանիշների փոփոխության բնույթից։ Կարևորվում է նաև անվտանգության գնահատումը, քանի որ կենսաբանորեն ակտիվ բնական նյութերի, հատկապես կենդանական թույների ուսումնասիրությունը պահանջում է հնարավոր անցանկալի և թունաբանական ազդեցությունների համակողմանի դիտարկում։ Առանձին նշանակություն ունի ստացված արդյունքների դեղաբանական մեկնաբանությունը՝ դրանց հնարավոր մեխանիզմների և սահմանափակումների գնահատմամբ։ Նման հետազոտությունները կարող են նպաստել բնական ծագման կենսաակտիվ նյութերի փոխազդեցությունների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը և նոր դեղաբանական ուղղությունների նախնական ուսումնասիրմանը, սակայն փորձարարական արդյունքները ինքնին չեն նշանակում կլինիկական արդյունավետության կամ ինքնուրույն կիրառման անվտանգության հաստատում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է փորձարարական դեղաբանության, թունաբանության, կենսաքիմիայի և բուսական ծագման կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով ցավային ու բորբոքային գործընթացների վրա համակցված ազդեցությունների գիտական գնահատման վրա։

Право

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հողային հարաբերությունների ընթացքում առաջացող վեճերի իրավական բնույթի, դրանց առաջացման պատճառների և լուծման ընթացակարգերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հողամասերի սեփականության, օգտագործման և տիրապետման իրավունքների, հողամասերի սահմանների, գործարքների, ժառանգության, պետական կամ համայնքային հողերի տրամադրման և այլ հողային հարաբերությունների հետ կապված վիճելի հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողային վեճերի տեսակների դասակարգմանը, դրանց մասնակիցների իրավունքներին ու պարտականություններին և իրավական պաշտպանության հասանելի միջոցներին։ Վերլուծվում են վեճերի արտադատական և դատական կարգով լուծման առանձնահատկությունները, իրավասու պետական ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերը, ինչպես նաև դատարան դիմելու և խախտված իրավունքները վերականգնելու հետ կապված դատավարական հարցերը։ Քննարկվում են հողային օրենսդրության կիրառման ընթացքում առաջացող գործնական խնդիրները, իրավական նորմերի մեկնաբանման առանձնահատկությունները և հողային իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել հողային հարաբերությունների իրավական կարգավորման և վեճերի լուծման մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական ու գործնական պատկերացումների խորացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, փաստաբանների, դատավորների, պետական և համայնքային կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Spot Market, օպցիոն, սվոպ և կենտրոնական բանկի ինտերվենցիաները միասին ներկայացնում են ֆինանսական շուկաների հիմնական գործիքներ և կարգավորման մեխանիզմներ, որոնք օգտագործվում են ինչպես առևտրի իրականացման, այնպես էլ ռիսկերի կառավարման և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման համար։ Spot Market-ը վերաբերում է այն շուկային, որտեղ ֆինանսական ակտիվները, արժույթները կամ ապրանքները գնվում և վաճառվում են անմիջապես՝ ընթացիկ շուկայական գնով և կարճաժամկետ հաշվարկով, ինչը ապահովում է բարձր իրացվելիություն և արագ գործարքներ։ Օպցիոնը ածանցյալ ֆինանսական գործիք է, որը գնորդին տալիս է իրավունք, բայց ոչ պարտավորություն՝ ապագայում որոշակի գնով ակտիվ գնելու կամ վաճառելու համար, և այն լայնորեն կիրառվում է ռիսկերի հեջավորման և սպեկուլյացիայի նպատակներով։ Սվոպը պայմանագիր է, որի շրջանակում կողմերը փոխանակում են ֆինանսական հոսքեր, օրինակ՝ տոկոսադրույքներ կամ արժույթներ, ինչը թույլ է տալիս օպտիմալացնել պարտավորությունները և կառավարել տոկոսային կամ արժութային ռիսկերը։ Կենտրոնական բանկի ինտերվենցիաները պետական դրամավարկային քաղաքականության գործիք են, որոնց միջոցով կենտրոնական բանկը միջամտում է արտարժույթի շուկային՝ արժույթի կուրսը կայունացնելու, ինֆլյացիան վերահսկելու կամ ֆինանսական համակարգի տատանումները մեղմելու նպատակով, հաճախ օգտագործելով արտարժույթի պահուստներ կամ տոկոսադրույքային քաղաքականության փոփոխություններ։

Культура

Սա Կիլիկյան Հայաստանի միջնադարյան գրքարվեստի բացառիկ և բարձրարժեք հուշարձաններից է, որը պահպանվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում՝ 7651 համարի ներքո։ Ձեռագիրը ստեղծվել է XIII դարի վերջին քառորդում և առանձնանում է իր չափազանց հարուստ ու բազմազան պատկերազարդմամբ։ Այն հատկապես հայտնի է նրանով, որ նրա նկարազարդմանը մասնակցել են մի քանի վարպետներ, իսկ հետագա փուլում՝ 1320 թվականին, Սարգիս Պիծակը շարունակել և ավարտին է հասցրել ձեռագրի պատկերազարդումը։ Հիշատակարանի տեղեկություններից հայտնի է, որ Սեբաստիայի Ստեփանոս եպիսկոպոսը Կիլիկիայի Օշին արքայի հրամանով պալատական մատենադարանից ընտրել է այս ձեռագիրը և այն հանձնել Սարգիս Պիծակին՝ կիսատ մնացած պատկերազարդումն ավարտելու նպատակով։ Ձեռագրում արդեն իսկ առկա էին ավարտված, ուրվագծված և դեռևս չպատկերազարդված տեսարաններ, որոնց մի մասը Պիծակը լրացրել է գույներով, իսկ բաց թողնված հատվածները՝ նոր մանրանկարներով։ Ձեռագրի ամենանշանակալի առանձնահատկություններից մեկը մանրանկարների բացառիկ առատությունն է․ գրեթե բոլոր էջերը պատկերազարդված են, իսկ ընդհանուր առմամբ պահպանվել է ավելի քան 250 մանրանկար։ Դրանք ներկայացված են ոչ միայն ամբողջական էջերի, այլև տեքստի ներսում, լուսանցքներում, ֆրիզաձև շարքերով և միմյանց հետ սյուժետային կապ ունեցող պատկերային խմբերով։ Նման կառուցվածքը ձեռագիրը դարձնում է հատկապես արժեքավոր հայ միջնադարյան պատկերագրության և ձեռագրային ձևավորման ուսումնասիրության համար։ Մանրանկարների խորքերում օգտագործված են ոսկեգույն, կարմիր, կապույտ և կանաչ երանգներ, որոնք ստեղծում են հարուստ և արտահայտիչ գունային միջավայր։ Հետազոտություններում նշվում է, որ XIII դարի կիլիկյան ձեռագրերում բնագրային մանրանկարները լայն տարածում էին ստացել, իսկ այս ձեռագրում դրանց կիրառությունը հասել է առանձնահատուկ կատարելության։ Պատկերազարդման համակարգի վրա նկատելի են տարբեր գեղարվեստական աղբյուրների ազդեցություններ։ Մանրանկարների մի մասը կապված է XI–XII դարերի բյուզանդական հարուստ պատկերազարդ ձեռագրերի ավանդույթի հետ, մասնավորապես՝ Ֆլորենցիայի Լաուրենցիանա գրադարանում պահպանվող ձեռագրի հետ, որից ուղղակիորեն ընդօրինակվել են մի շարք տեսարաններ։ Մյուս կարևոր աղբյուրը Հեթում Բ թագավորի Ճաշոցի պատկերագրական ավանդույթն է, որի ազդեցությունը դրսևորվում է ինչպես ֆրիզաձև, այնպես էլ ոսկե ֆոնով և ճարտարապետական տարրերով շրջանակված պատկերներում։ Ձեռագրի առանձնահատկությունն այն է, որ տարբեր նկարիչների ձեռագիրը նկատելի է պատկերների կատարման եղանակներում, գունային լուծումներում, կերպարների կառուցվածքում և կոմպոզիցիոն մոտեցումներում։ Սարգիս Պիծակի միջամտությունն առավել ակնհայտ է ավետարանիչների, առակների և այլաբանական պատկերների մի մասում։ Նրա արվեստին բնորոշ վառ գույները, նուրբ դիմագծերով մարդկային կերպարները և արտահայտիչ հայացքները կարևոր դեր են խաղում ձեռագրի ընդհանուր գեղարվեստական կերպարի ձևավորման գործում։ Ստեղծագործության նշանակությունը հատկապես մեծ է Կիլիկյան մանրանկարչության պատմության տեսանկյունից, քանի որ այն ներկայացնում է այդ դպրոցի պատկերագրական, տեխնիկական և գեղագիտական ավանդույթների բարդ փոխազդեցությունը։ Ձեռագիրը հետագայում ևս ունեցել է ազդեցություն․ Կիլիկյան մանրանկարչության օրինակները, այդ թվում այս ձեռագիրը, օգտագործվել են Ղրիմի հայկական մանրանկարչության դպրոցի վարպետների կողմից որպես նախօրինակ։ Հետազոտություններում նշվում է, որ Նիկողայոս Մելանավորը ամբողջությամբ կրկնօրինակել է այս ձեռագիրը՝ ստեղծելով դրա կարևոր վերարտադրությունը։ Այսպիսով, ձեռագիրը ոչ միայն XIII–XIV դարերի հայ գրքարվեստի բացառիկ նմուշ է, այլև կարևոր վկայություն Կիլիկյան Հայաստանի մշակութային միջավայրի, բյուզանդական և հայկական պատկերագրական ավանդույթների փոխազդեցության, ինչպես նաև միջնադարյան հայ մանրանկարիչների բարձր մասնագիտական վարպետության մասին։ Այն առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում արվեստաբանների, ձեռագրագետների, միջնադարյան մշակույթի պատմաբանների և հայկական մանրանկարչության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Технология

Այս գիտատեխնիկական ուսումնասիրությունը նվիրված է բարձր ճշգրտության հիդրոնիվելավորման մեթոդների և սարքավորումների մշակմանը՝ ինժեներաերկրաչափական չափումների ճշգրտության բարձրացման նպատակով։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հիդրոնիվելավորման տեսական հիմքերը, հեղուկների հավասարակշռության սկզբունքի կիրառումը բարձրությունների տարբերությունների որոշման գործընթացում և չափումների վրա ազդող գործոնների վերլուծությունը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է չափման սխալների աղբյուրները, դրանց նվազեցման ուղիները, ինչպես նաև նոր տեխնիկական լուծումներ՝ ուղղված սարքավորումների զգայունության, կայունության և հուսալիության բարելավմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավտոմատացման տարրերի, վերահսկման համակարգերի և բարձր ճշգրտություն պահանջող ինժեներական կառույցներում հիդրոնիվելավորման կիրառման հնարավորություններին։ Աշխատությունը համադրում է երկրաչափության, չափագիտության և ինժեներական տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ առաջարկելով արդյունավետ միջոցներ բարդ տեխնիկական օբյեկտների մոնիթորինգի և դեֆորմացիաների վերահսկման համար։ Այն օգտակար է գեոդեզիստների, չափագետների, շինարարական ինժեներների և տեխնիկական մոնիթորինգի ոլորտի մասնագետների համար։