Քաղաքացիական հասարակության ձևավորման տեսական-իրավական հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 80–90-ական թվականներին Արևելյան Հայաստանի բնակչության սոցիալական կազմի, հասարակական շերտավորման և սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակաշրջանի պատմական, ժողովրդագրական և վարչաքաղաքական իրողությունների համատեքստում։ Քննարկվում են Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող հայկական տարածքների բնակչության սոցիալական խմբերը, դրանց տնտեսական գործունեության առանձնահատկությունները, զբաղվածության հիմնական ոլորտները և հասարակական դիրքի ձևավորման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղացիության, արհեստավորների, առևտրականների, արդյունաբերական ձեռնարկատերերի, բանվորների, մտավորականության և հասարակական այլ խավերի կազմին ու փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրվում են գյուղական և քաղաքային բնակչության սոցիալական կառուցվածքի տարբերությունները, հողատիրական հարաբերությունները, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպումը և ապրանքադրամական հարաբերությունների զարգացման ազդեցությունը հասարակական կյանքի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքների տնտեսական ակտիվության աճին, առևտրի ու արհեստագործության զարգացմանը, արդյունաբերական գործունեության ընդլայնմանը և նոր սոցիալական խմբերի ձևավորման գործընթացներին։ Կարևորվում են բնակչության էթնիկական ու դավանական կազմի, տեղաբաշխման, միգրացիոն շարժերի և ժողովրդագրական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը՝ սոցիալական շերտավորման առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև Ռուսական կայսրության վարչական և տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունը տեղական հասարակության վրա, սոցիալական անհավասարության դրսևորումները և տարբեր խավերի կենսապայմանների փոփոխությունները։ Հետազոտության համար նշանակություն ունեն ժամանակաշրջանի մարդահամարային և վիճակագրական տվյալները, արխիվային փաստաթղթերը, պաշտոնական հաշվետվությունները և պատմագիտական ուսումնասիրությունները։ Աշխատությունը նպաստում է Արևելյան Հայաստանի հասարակական զարգացման, տնտեսական վերափոխումների և սոցիալական հարաբերությունների պատմական օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ժողովրդագիրների, սոցիոլոգների, տնտեսական պատմության հետազոտողների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենում և անգլերենում սննդամթերքի անվանումներ պարունակող դարձվածային միավորների զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով դրանց իմաստային, կառուցվածքային, մշակութային և գործառական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են սննդանուն բաղադրիչներով կազմված դարձվածքների ձևավորման օրինաչափությունները, փոխաբերական նշանակությունները և դրանց կիրառությունը առօրյա խոսքում, գրականության մեջ ու հաղորդակցական տարբեր իրավիճակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկու լեզուներում սննդի անվանումների խորհրդանշական իմաստներին, ազգային մտածողության, ավանդույթների և մշակութային պատկերացումների արտացոլմանը դարձվածային համակարգերում։ Քննարկվում են հայերենի և անգլերենի համապատասխան դարձվածքների իմաստային ընդհանրություններն ու տարբերությունները, կառուցվածքային համարժեքության աստիճանները, ինչպես նաև բառացի և փոխաբերական նշանակությունների փոխհարաբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դարձվածքների թարգմանության ընթացքում առաջացող դժվարություններին, մշակութային առանձնահատկությունների փոխանցման եղանակներին և համատեքստին համապատասխան համարժեքների ընտրության սկզբունքներին։ Զուգադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև սննդի հետ կապված պատկերացումների դերը տարբեր ժողովուրդների լեզվամտածողության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, բանասերների, թարգմանիչների, լեզուների դասավանդողների, մշակութաբանների և համեմատական դարձվածաբանությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերի էլեկտրոնային և օպտիկական հատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը՝ քվանտային սահմանափակման պայմաններում ձևավորվող ֆիզիկական երևույթների և օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության առանցքում այն կառուցվածքներն են, որոնցում լիցքակիրների շարժումը տարածական մեկ կամ մի քանի ուղղություններով սահմանափակված է նանոմետրային մասշտաբներում, ինչի հետևանքով դրանց էներգետիկ սպեկտրը և օպտիկական արձագանքը զգալիորեն տարբերվում են ծավալային կիսահաղորդիչների համապատասխան հատկություններից։ Քննվում են քվանտային հորերի, քվանտային լարերի, քվանտային կետերի և հարակից հետերոկառուցվածքների տեսական նկարագրության ընդհանուր սկզբունքները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով էլեկտրոնների ու խոռոչների էներգետիկ վիճակներին, ալիքային ֆունկցիաներին և էներգետիկ մակարդակների ձևավորմանը։ Քվանտային սահմանափակման ազդեցությունը դիտարկվում է որպես համակարգի չափերից, երկրաչափությունից, նյութական պարամետրերից և սահմանային պայմաններից կախված երևույթ, որը կարող է էապես փոփոխել լիցքակիրների վարքագիծը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում էլեկտրոնային սպեկտրի և օպտիկական անցումների միջև կապի ուսումնասիրությանը, քանի որ էներգետիկ մակարդակների կառուցվածքն անմիջականորեն պայմանավորում է լույսի կլանման, ճառագայթման և այլ օպտիկական գործընթացների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են նաև էլեկտրոն-խոռոչ փոխազդեցությունները, էքսիտոնային վիճակները և դրանց ազդեցությունը կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքների օպտիկական սպեկտրների վրա։ Տեսական վերլուծության շրջանակում կարող են կիրառվել քվանտային մեխանիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և կիսահաղորդիչների տեսության մոդելներ՝ համակարգի հիմնական էներգետիկ ու օպտիկական բնութագրերի հաշվարկման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտաքին էլեկտրական կամ մագնիսական դաշտերի, կառուցվածքային անհամասեռությունների և միջերեսների հնարավոր ազդեցություններին, որոնք կարող են փոխել էներգետիկ մակարդակների դիրքը, վիճակների խտությունը և օպտիկական անցումների բնութագրերը։ Ցածրաչափության պայմաններում քվանտային երևույթների ուժեղացումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նյութի հատկությունների և կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերի միջև նուրբ փոխկապակցվածությունները։ Նման տեսական հետազոտությունները կարևոր են ոչ միայն հիմնարար ֆիզիկայի տեսանկյունից, այլև ժամանակակից նանոէլեկտրոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի զարգացման համար, քանի որ ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերը կարող են հիմք հանդիսանալ տարբեր լուսարձակող, լուսազգայուն և քվանտային էլեկտրոնային սարքերի ֆիզիկական սկզբունքների ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը նպաստում է կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքներում քվանտային երևույթների վերաբերյալ տեսական պատկերացումների խորացմանը և դրանց էլեկտրոնային ու օպտիկական հատկությունների փոխկապակցվածության համակարգային ըմբռնմանը։

Economics

Ինվեստիցիոն գործունեությունը տնտեսական գործընթաց է, որի ընթացքում իրականացվում է կապիտալի ներդրում տարբեր ոլորտներում՝ նպատակ ունենալով ստանալ եկամուտ, ապահովել արտադրական կարողությունների ընդլայնում կամ բարձրացնել տնտեսական արդյունավետությունը, և այն կարող է ընդգրկել ինչպես իրական ներդրումներ (արտադրություն, ենթակառուցվածքներ, շինարարություն), այնպես էլ ֆինանսական ներդրումներ (արժեթղթեր, բաժնետոմսեր, պարտատոմսեր), որտեղ հիմնական նպատակն է կապիտալի աճը և ռիսկի ու եկամտաբերության օպտիմալ համադրությունը։ Ինվեստիցիոն գործունեությունը կարևոր դեր ունի տնտեսական աճի ապահովման մեջ, քանի որ այն խթանում է նոր տեխնոլոգիաների ներդրումը, աշխատատեղերի ստեղծումը և արտադրողականության բարձրացումը։ Ինվեստիցիոն քաղաքականությունը պետության կամ կազմակերպության կողմից իրականացվող նպատակային միջոցառումների համակարգ է, որը ուղղված է ներդրումային միջավայրի ձևավորմանը, ներդրումների խրախուսմանը և դրանց արդյունավետ ուղղորդմանը դեպի տնտեսության առաջնահերթ ոլորտներ։ Այն ներառում է հարկային և մաքսային արտոնություններ, պետական երաշխիքներ, կարգավորող դաշտի բարելավում, օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման ծրագրեր և ռազմավարական զարգացման ուղղությունների սահմանում։ Ինվեստիցիոն քաղաքականության նպատակն է ապահովել կայուն և կանխատեսելի միջավայր ներդրողների համար, նվազեցնել ռիսկերը և բարձրացնել տնտեսության մրցունակությունը։

History

Нюрнбергский процесс. I աշխատությունը պատմագիտական և իրավագիտական բազմահատոր ուսումնասիրության առաջին հատորն է, որը ներկայացնում է Նյուրնբերգյան միջազգային ռազմական տրիբունալի ստեղծման պատմական նախադրյալները, իրավական հիմքերի ձևավորումը և դատավարության նախնական փուլերը, այն մանրամասնորեն վերլուծում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո ձևավորված միջազգային արդարադատության մեխանիզմները, մեղադրական կողմի դիրքորոշումները և գլխավոր ռազմական հանցագործների նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքների կառուցվածքը, գիրքը անդրադառնում է նաև դատավարության կազմակերպչական գործընթացներին, փաստաթղթային հիմքերին և միջազգային իրավունքի նոր սկզբունքների ձևավորմանը, միաժամանակ ընդգծելով այդ գործընթացի ազդեցությունը հետպատերազմյան աշխարհակարգի և միջազգային իրավական համակարգի զարգացման վրա, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր պատմագիտության, միջազգային իրավունքի և քաղաքական գիտությունների ուսումնասիրության համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման համակարգում օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների գործառութային տարանջատման, փոխադարձ վերահսկողության և հավասարակշռման սահմանադրաիրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում իշխանությունների բաժանումը դիտարկվում է որպես սահմանադրական պետության կազմակերպման հիմնարար սկզբունք, որի նպատակը պետական լիազորությունների կենտրոնացման սահմանափակումն է, տարբեր մարմինների իրավասությունների հստակեցումը և դրանց միջև հակակշիռների ու փոխադարձ վերահսկողության համակարգի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ազգային ժողովի, կառավարության, Հանրապետության նախագահի, դատարանների և սահմանադրական վերահսկողություն իրականացնող մարմինների իրավական կարգավիճակին ու փոխհարաբերություններին՝ դրանց սահմանադրորեն ամրագրված լիազորությունների համատեքստում։ Քննվում են այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով իշխանության տարբեր ճյուղերը մասնակցում են պետական որոշումների ընդունմանը, վերահսկում միմյանց գործունեությունը կամ սահմանափակում լիազորությունների հնարավոր անհամաչափ կենտրոնացումը։ Կարևորվում են խորհրդարանական վերահսկողության գործիքները, կառավարության քաղաքական պատասխանատվության մեխանիզմները, օրենսդրական գործընթացում տարբեր պետական մարմինների դերերը և դատական իշխանության անկախության իրավական երաշխիքները։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա են դատական իշխանության ինստիտուցիոնալ անկախության, դատավորների կարգավիճակի և սահմանադրական արդարադատության հետ կապված հարցերը, քանի որ արդյունավետ հակակշիռների համակարգում անկախ դատական իշխանությունը կարևոր դեր ունի իրավական սահմանների պահպանման և պետական մարմինների գործունեության նկատմամբ իրավական վերահսկողության իրականացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Հայաստանի սահմանադրական զարգացման ընթացքում պետական իշխանության կառուցվածքի փոփոխություններին և դրանց ազդեցությանը իշխանության ճյուղերի միջև լիազորությունների հարաբերակցության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սահմանադրական նորմերի և դրանց գործնական կիրառության հարաբերակցության վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իրավական կարգավորումների իրականացման ընթացքում առաջացող ինստիտուցիոնալ խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են պետական մարմինների իրավասությունների հնարավոր հատումները, պատասխանատվության և վերահսկողության մեխանիզմների արդյունավետության հարցերը, ինչպես նաև իշխանությունների համագործակցության և ինքնուրույնության միջև անհրաժեշտ հարաբերակցության ապահովման իրավական միջոցները։ Համեմատական սահմանադրաիրավական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս Հայաստանի համակարգը դիտարկել նաև իշխանությունների բաժանման տարբեր մոդելների ընդհանուր համատեքստում՝ առանց որևէ մոդելի առավելության կանխադրման։ Աշխատությունը կարող է նպաստել պետական իշխանության կազմակերպման սահմանադրական սկզբունքների, հակակշիռների համակարգի և իրավական պետության ինստիտուցիոնալ հիմքերի վերաբերյալ գիտական քննարկումների զարգացմանը և հետաքրքրություն ներկայացնել սահմանադրական իրավունքի, պետության և իրավունքի տեսության ու հանրային կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։