Կառավարման դեստրուկտիվ մոտիվացիայի դրսևորումները արժեհամակարգի վերափոխման համատեքստում

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է հեռահաղորդակցական ազդանշանների մշակման ընթացքում շեմային սարքերի կիրառման տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ազդանշանի որոշակի մակարդակի նկատմամբ սարքի արձագանքն է, որի միջոցով հնարավոր է առանձնացնել անհրաժեշտ ազդանշանային բաղադրիչները, նվազեցնել անցանկալի խանգարումների ազդեցությունը և կատարել մուտքային տվյալների պարզեցված կամ նախնական դասակարգում։ Շեմային սարքերը հեռահաղորդակցության համակարգերում կարող են օգտագործվել ազդանշանների հայտնաբերման, վերականգնման, ձևափոխման, իմպուլսների ձևավորման և թվային մշակման նախնական փուլերում։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ իրական կապի համակարգերում փոխանցվող ազդանշանները հաճախ ենթարկվում են աղմուկների, միջամտությունների, աղավաղումների և մակարդակի տատանումների, ուստի ընդունված ազդանշանը ճիշտ ճանաչելու համար անհրաժեշտ է որոշել այն սահմանային մակարդակը, որի գերազանցումը կամ չգերազանցումը կարող է հիմք հանդիսանալ համապատասխան որոշման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել շեմային սարքերի աշխատանքի սկզբունքները, դրանց հիմնական տեխնիկական բնութագրերը, շեմի ընտրության մեթոդները, ազդանշանի և աղմուկի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև շեմային մշակման ազդեցությունը կապի համակարգի հուսալիության և տեղեկատվության փոխանցման որակի վրա։ Կարևոր խնդիր է նաև շեմի օպտիմալ կարգավորումը, քանի որ չափազանց ցածր շեմի դեպքում աղմուկը կարող է սխալմամբ ընկալվել որպես օգտակար ազդանշան, իսկ չափազանց բարձր շեմի դեպքում կարող են չհայտնաբերվել թույլ, բայց տեղեկատվական նշանակություն ունեցող ազդանշանները։ Այսպիսով, աշխատանքը կապված է ազդանշանների հայտնաբերման և որոշումների ընդունման այնպիսի մեթոդների հետ, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել հեռահաղորդակցական համակարգերի արդյունավետությունն ու կայունությունը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել կապի ինժեներներին, ռադիոտեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի մասնագետներին, ազդանշանների թվային և անալոգային մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է շեմային սարքերը որպես հեռահաղորդակցական ազդանշանների մշակման կարևոր գործիք և ուսումնասիրում է դրանց կիրառման հնարավորությունները՝ ազդանշանի օգտակար բաղադրիչների առանձնացման, խանգարումների ազդեցության նվազեցման և կապի համակարգերի աշխատանքի բարելավման նպատակով։

Pedagogy

Տեսողության խանգարումներով նախադպրոցականների տարածական կողմնորոշման կարողությունների ձևավորումն ընտանիքում Այս աշխատանքը նվիրված է տեսողության խանգարում ունեցող նախադպրոցական երեխաների տարածական կողմնորոշման ունակությունների զարգացման գործընթացին՝ ընտանիքում կիրառվող մեթոդների և ռազմավարությունների միջոցով։ Նյութում վերլուծվում են երեխաների տեսողական, լսողական և հպողական զգայական համակարգերի ինտեգրումը՝ տարածական ընկալման ձևավորման համար, ընտանեկան միջավայրի նշանակությունը ուսուցման գործընթացում և ծնողների ներգրավվածությունը։ Աշխատությունը ներկայացնում է տարբեր խաղային և ուսումնաօժանդակ տեխնիկայի կիրառումը, որոնք նպաստում են երեխաների ուղղահայաց և հորիզոնական կողմնորոշմանը, առարկաների և տարածության հարաբերությունների ընկալմանը, ինչպես նաև շարժումների վերահսկմանը։ Կից քննարկվում են անհատական մոտեցումների կարևորությունը՝ հաշվի առնելով երեխայի տեսողության խանգարման աստիճանը, զարգացման առանձնահատկությունները և ընտանեկան ռեսուրսները։ Աշխատությունը ընդգծում է ընտանիքի ու ծնողների ներգրավվածության դերը երեխաների ինքնուրույնության, վստահության և սոցիալական հմտությունների զարգացման մեջ, ինչը նպաստում է մանկապատանեկան զարգացման համապարփակությանը և կրթության արդյունավետությանը։

Religion

Այս հրատարակությունը քրիստոնեական սուրբ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկի՝ Նոր Կտակարանի հայերեն հրատարակությունն է։ Նոր Կտակարանը քրիստոնեական հավատքի հիմնարար գրքերից է, որն ընդգրկում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, քարոզչության, ուսմունքի, մահվան և հարության մասին ավետարանական պատմությունները, ինչպես նաև վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորման, առաքյալների գործունեության և քրիստոնեական վարդապետության զարգացման վերաբերյալ գրությունները։ Այն կարևոր նշանակություն ունի քրիստոնեական աստվածաբանության, եկեղեցական կյանքի, ծիսական ավանդույթների և հավատացյալների հոգևոր կրթության համար։ Նոր Կտակարանի կենտրոնական դեմքը Հիսուս Քրիստոսն է, որի կյանքի ու գործունեության միջոցով ներկայացվում են քրիստոնեական հավատքի հիմնական գաղափարները՝ Աստծու և մարդու հարաբերությունը, սերը, ներողամտությունը, խոնարհությունը, արդարությունը, ապաշխարությունը և փրկության հույսը։ Նրա քարոզներում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում մերձավորի հանդեպ սերը, թշնամիներին ներելու անհրաժեշտությունը, կարիքավորներին օգնելու պարտականությունը և մարդու ներքին բարոյական վերափոխման կարևորությունը։ Այս ուսմունքները քրիստոնեական ավանդության մեջ դիտարկվում են ոչ միայն որպես անձնական վարքի սկզբունքներ, այլև որպես մարդկային հարաբերությունների և հասարակական կյանքի բարոյական հիմքեր։ Նոր Կտակարանի կառուցվածքում առանձնահատուկ տեղ ունեն չորս Ավետարանները՝ ըստ Մատթեոսի, Մարկոսի, Ղուկասի և Հովհաննեսի։ Դրանք ներկայացնում են Հիսուս Քրիստոսի կյանքի և ծառայության տարբեր դրվագները, նրա քարոզները, առակները, հրաշքների մասին պատմությունները, աշակերտների հետ հարաբերությունները և Երուսաղեմում տեղի ունեցած վերջին իրադարձությունները։ Ավետարանները կարևոր են քրիստոնեական հավատքի ձևավորման համար, քանի որ դրանց միջոցով ընթերցողը ծանոթանում է Քրիստոսի անձին, նրա ուսմունքին և քրիստոնեական փրկագործական պատկերացումներին։ Նոր Կտակարանի մեկ այլ կարևոր բաղադրիչն են Գործք առաքելոց գիրքը, առաքելական թղթերը և Հայտնությունը։ Գործք առաքելոցը ներկայացնում է վաղ քրիստոնեական համայնքների տարածումը և առաքյալների քարոզչական գործունեությունը։ Առաքելական թղթերում քննարկվում են հավատքի, բարոյական կյանքի, եկեղեցական համայնքի կազմակերպման, քրիստոնեական սիրո և հավատացյալի պարտականությունների վերաբերյալ հարցեր։ Հայտնության գիրքը, իր խորհրդանշական պատկերներով և ապագայի վերաբերյալ տեսիլքներով, քրիստոնեական մեկնողական ավանդության մեջ ունի առանձնահատուկ տեղ։ Այս գրությունները միասին ձևավորում են Նոր Կտակարանի բովանդակային ամբողջությունը և արտացոլում վաղ քրիստոնեության կրոնական, բարոյական ու համայնքային կյանքի տարբեր կողմերը։ Հայ ժողովրդի համար Նոր Կտակարանը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն որպես հավատքի գիրք, այլև որպես հայերեն գրավոր մշակույթի և թարգմանական ավանդույթի հիմնարար բաղադրիչ։ Քրիստոնեության ընդունումից հետո Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությունը մեծ դեր է ունեցել հայոց գրական լեզվի զարգացման, եկեղեցական կրթության տարածման և ազգային հոգևոր մշակույթի ձևավորման գործում։ Հայերեն սուրբգրային տեքստերը դարեր շարունակ օգտագործվել են եկեղեցական արարողությունների, քարոզչության, ուսուցման և անձնական ընթերցանության մեջ։ Դրանց միջոցով փոխանցվել են քրիստոնեական գաղափարները, բարոյական սկզբունքները և հոգևոր ավանդույթները՝ միաժամանակ նպաստելով հայերեն գրավոր խոսքի հարստացմանը։ Նոր Կտակարանի հայերեն հրատարակությունները կարևոր աղբյուր են նաև լեզվաբանական և մատենագիտական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ դրանց համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու գրային ձևերը, ուղղագրական առանձնահատկությունները, լեզվական փոփոխությունները և տպագրական ավանդույթի զարգացումը։ Վենետիկը հայ տպագրության պատմության կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ Մխիթարյան միաբանության գործունեության շնորհիվ ստեղծվել և տարածվել են բազմաթիվ կրոնական, կրթական, պատմագիտական ու գրական աշխատություններ։ Սուրբ Ղազարի տպարանում լույս տեսած հայերեն գրքերը նպաստել են հայերեն գրավոր ժառանգության պահպանմանը, հոգևոր գրականության տարածմանը և հայագիտական գիտելիքի զարգացմանը։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ եկեղեցու պատմությամբ, Աստվածաշնչի հայերեն հրատարակություններով, գրքի պատմությամբ և հայերենի պատմական ձևերով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է օգտագործվել նաև որպես համեմատական նյութ՝ Նոր Կտակարանի տարբեր հրատարակությունների տեքստային և լեզվական առանձնահատկություններն ուսումնասիրելիս։ Որպես սուրբգրային հրատարակություն՝ այն ունի հոգևոր, կրոնական, մշակութային և պատմամատենագիտական նշանակություն։ Միաժամանակ, միայն մատենագիտական տվյալներից հնարավոր չէ որոշել, թե տվյալ օրինակում ինչ խմբագրական առանձնահատկություններ կան, արդյոք այն պարունակում է նախաբան, ծանոթագրություններ կամ մեկնություններ, և ինչ ուղղագրական կամ լեզվական սկզբունքներով է պատրաստվել տեքստը։ Այդ մանրամասները հաստատելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել հենց հրատարակության բնագիրը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում սովորող օտարերկրացի ուսանողների սոցիալ-մշակութային ինտեգրման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուսուցման գործընթացի կազմակերպման և միջմշակութային հաղորդակցության զարգացման համատեքստում։ Դիտարկվում են օտարերկրացի ուսանողների կրթական միջավայրին հարմարվելու, լեզվական և մշակութային տարբերությունները հաղթահարելու, հասարակական հարաբերություններում ներգրավվելու և նոր սոցիալական պայմաններին ինտեգրվելու հիմնական հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման գործընթացում լեզվական պատրաստվածության, հաղորդակցական կարողությունների, ազգային և մշակութային ինքնության պահպանման, ինչպես նաև միջմշակութային փոխըմբռնման նշանակությանը։ Քննարկվում են ուսանողների սոցիալական հարմարման հոգեբանական և մանկավարժական գործոնները, կրթական հաստատությունների աջակցող միջավայրի ձևավորման հնարավորությունները և դասախոսների ու տեղացի ուսանողների հետ արդյունավետ փոխգործակցության պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի պատմության, մշակույթի, ավանդույթների և հասարակական արժեքների ճանաչման դերին օտարերկրացի ուսանողների ինտեգրման գործընթացում։ Կարևորվում են կրթական ծրագրերի մշակութային բաղադրիչների զարգացումը, հայերենի ուսուցման հնարավորությունները, ուսանողական նախաձեռնություններին մասնակցությունը և սոցիալ-մշակութային միջոցառումների կազմակերպումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել բարձրագույն կրթության միջազգայնացմանը, բազմամշակութային կրթական միջավայրի զարգացմանը և օտարերկրացի ուսանողների ուսումնառության արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, սոցիոլոգների, հոգեբանների, միջմշակութային հաղորդակցության մասնագետների, բուհերի միջազգային համագործակցության պատասխանատուների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած քաղաքական և հումանիտար զարգացումների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ստեղծված իրավիճակի, բնակչության տեղահանման գործընթացների և հակամարտող կողմերի միջև սկսված բանակցությունների վերլուծության վրա։ Նյութում ներկայացվում են տարածաշրջանային ճգնաժամի պատճառները, դրա հետևանքները բնակչության անվտանգության, սոցիալական վիճակի և քաղաքական հարաբերությունների վրա, ինչպես նաև կողմերի դիրքորոշումների ու բանակցային գործընթացների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում հակամարտությունների կարգավորման մեխանիզմներին, միջազգային դերակատարների ներգրավվածությանը և խաղաղության հաստատման հնարավոր ուղիներին։ Վերլուծվում են նաև հումանիտար խնդիրները, տեղահանված մարդկանց իրավիճակը և տարածաշրջանի հետագա զարգացման վրա ազդող գործոնները։ Աշխատությունը կարևոր է Հարավային Կովկասի ժամանակակից քաղաքական գործընթացների, անվտանգության խնդիրների և միջազգային հարաբերությունների համատեքստում տարածաշրջանային իրադարձությունները հասկանալու համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է խառատային հաստոցների տեխնիկական վիճակի ախտորոշման մեթոդի մշակմանը՝ մշակված մակերևույթի անհարթությունների մեջ պարունակվող տեղեկատվական հատկանիշների վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական գաղափարն այն է, որ դետալի մեխանիկական մշակման արդյունքում ձևավորվող մակերևույթի երկրաչափական և միկրոերկրաչափական առանձնահատկությունները կարող են տեղեկատվություն պարունակել ոչ միայն ընտրված կտրման ռեժիմների, գործիքի և մշակվող նյութի, այլև հաստոցի առանձին հանգույցների տեխնիկական վիճակի մասին։ Քննվում են մակերևույթի անհարթության պարամետրերի ձևավորման օրինաչափությունները և դրանց կապը խառատային մշակման ընթացքում առաջացող թրթռումների, առանցքակալային հանգույցների վիճակի, շարժական միացությունների ճշգրտության, իլիկի աշխատանքի, գործիքի ամրացման և հաստոցի կառուցվածքային համակարգի այլ բնութագրերի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն տեղեկատվական հատկանիշների ընտրությանը, որոնք առավել զգայուն են տեխնիկական վիճակի փոփոխությունների նկատմամբ և կարող են կիրառվել հնարավոր անսարքությունների կամ կարգավորման խախտումների հայտնաբերման համար։ Մշակված մակերևույթի պրոֆիլի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել անհարթությունների բարձրության, քայլի, պարբերականության և այլ բնութագրերի գնահատում, ինչպես նաև չափման արդյունքում ստացված ազդանշանների մաթեմատիկական ու վիճակագրական մշակում։ Կարևորվում է մակերևույթի վրա տեխնոլոգիական բնականոն գործընթացով պայմանավորված հետքերի և հաստոցի տեխնիկական վիճակի վատթարացման հետևանքով առաջացող փոփոխությունների տարբերակումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում ստացված մակերևույթները՝ բացահայտելու համար կտրման արագության, մատուցման, մշակման խորության և գործիքի վիճակի ազդեցությունը ախտորոշիչ հատկանիշների վրա։ Առանձին ուղղությամբ դիտարկվում է փորձարարական տվյալների հիման վրա տեխնիկական վիճակի գնահատման չափանիշների և ախտորոշիչ ալգորիթմների ձևավորումը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաստոցի վիճակի մասին տեղեկատվություն ստանալ անմիջապես արտադրական գործընթացի արդյունքից՝ մշակված դետալի մակերևույթից, ինչը կարող է լրացնել թրթռումների, աղմուկի, ջերմաստիճանի կամ այլ ֆիզիկական պարամետրերի վրա հիմնված ավանդական ախտորոշման մեթոդները։ Մեթոդի արդյունավետության գնահատման համար կարող է իրականացվել մակերևույթի չափված հատկանիշների և հաստոցի հայտնի տեխնիկական վիճակների համեմատություն՝ որոշելով ընտրված ցուցանիշների զգայունությունն ու ախտորոշիչ նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է նպաստել հաստոցների տեխնիկական սպասարկման արդյունավետության բարձրացմանը, անսարքությունների վաղ հայտնաբերմանը, արտադրանքի որակի կայունացմանը և սարքավորումների չնախատեսված կանգառների նվազեցմանը։ Այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մեքենաշինության, մետաղների կտրմամբ մշակման, հաստոցաշինության, տեխնիկական ախտորոշման և արտադրական գործընթացների ավտոմատացման ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։