Կրոնի և փիլիսոփայության փոխհարաբերության հարցը իրանական մշակույթում (9-13-րդ դդ.)

Linguistics

Լեզվաբանական, լեզվաոճաբանական և գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից ֆրանսիական արձակում հուզականության ներակա արտահայտության հաղորդակցային-գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հուզականության լեզվական արտահայտման տեսական հիմունքները, բացահայտ և ներակա հուզականության տարբերակման սկզբունքները, ինչպես նաև գեղարվեստական տեքստում զգացմունքային իմաստների ձևավորման ու ընկալման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն լեզվական և խոսքային միջոցներին, որոնց միջոցով հուզական վերաբերմունքը փոխանցվում է առանց զգացմունքների անմիջական անվանման։ Վերլուծվում են բառային ընտրության, շարահյուսական կառուցվածքների, ենթատեքստի, խոսքային ակնարկների, լռության և իմաստային հակադրությունների դերը կերպարների հոգեվիճակների ու միջանձնային հարաբերությունների ներկայացման գործում։ Քննարկվում են ներակա հուզականության հաղորդակցական նպատակները, խոսողի մտադրության և հասցեատիրոջ ընկալման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև համատեքստի ազդեցությունը հուզական իմաստների մեկնաբանության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ժամանակակից ֆրանսիացի արձակագիրների ստեղծագործություններից ընտրված օրինակներ՝ կիրառելով խոսույթի վերլուծության, գործաբանության, իմաստաբանության և գործառական ոճագիտության մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակային խոսքի, կերպարների երկխոսությունների, ներքին մենախոսությունների և պատմողական տարբեր ձևերի միջոցով հուզականության անուղղակի արտահայտման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է ներակա հուզականության դերը գեղարվեստական տեքստի արտահայտչականության, հոգեբանական խորության, հաղորդակցական ազդեցության և ընթերցողական մեկնաբանության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆրանսերենի լեզվաբանության, տեքստի լեզվաոճաբանության, հաղորդակցական լեզվաբանության, գործաբանության և ժամանակակից ֆրանսիական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալական ապահովագրության համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են սոցիալական ապահովագրության էությունը, նպատակները, հիմնական սկզբունքները և դրա նշանակությունը բնակչության սոցիալական պաշտպանության համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաթոշակային ապահովությանը, ժամանակավոր անաշխատունակության, մայրության, ծերության, հաշմանդամության և այլ սոցիալական ռիսկերի դեպքում եկամտի մասնակի փոխհատուցման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են սոցիալական ապահովագրության ֆինանսավորման աղբյուրները, աշխատողների և գործատուների մասնակցության ձևերը, պետական աջակցության դերը և սոցիալական վճարների ու ստացվող ապահովագրական հատուցումների փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համակարգի զարգացման պատմական փուլերին և Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական պայմանների փոփոխության ազդեցությանը սոցիալական ապահովագրության ինստիտուտների ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև պարտադիր և կամավոր ապահովագրական մեխանիզմների հարաբերակցությանը, սոցիալական ռիսկերի կառավարմանը և ապահովագրական պաշտպանության ընդգրկման ընդլայնման խնդիրներին։ Ժամանակակից փուլում Հայաստանի սոցիալական պաշտպանության համակարգը ներառում է կենսաթոշակային և սոցիալական ապահովության տարբեր ծրագրեր, իսկ Միասնական սոցիալական ծառայության շրջանակում իրականացվում են կենսաթոշակների նշանակման և վճարման, ինչպես նաև երեխայի ծննդյան և խնամքի նպաստների տրամադրման գործընթացներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սոցիալական ապահովագրության արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով բնակչության սոցիալական կարիքները, եկամուտների մակարդակը, աշխատաշուկայի փոփոխությունները, ժողովրդագրական միտումները և պետական ֆինանսական հնարավորությունները։ Կարող են վերլուծվել նաև համակարգի հասցեականության, ֆինանսական կայունության և սոցիալական արդարության ապահովման խնդիրները։ Հայաստանի սոցիալական պաշտպանության ոլորտում վերջին տարիներին իրականացվում են նաև սոցիալական աջակցության առավել հասցեականացման և կարիքներին համաչափ ծառայությունների տրամադրման բարեփոխումներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ սոցիալական ապահովագրության և սոցիալական աջակցության տարբերությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ապահովագրական և պետական աջակցության մեխանիզմները փոխլրացնում միմյանց սոցիալական ռիսկերի նվազեցման գործընթացում։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև համակարգի թվայնացումը, տվյալների փոխանակման կատարելագործումը, վարչարարության պարզեցումը և քաղաքացիների համար ծառայությունների հասանելիության բարձրացումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի սոցիալական ապահովագրության համակարգի առկա խնդիրների բացահայտմանը և դրա հետագա զարգացման ուղղությունների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բնակչության սոցիալական պաշտպանվածությունը, համակարգի ֆինանսական կայունությունն ու արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, սոցիալական ապահովության ոլորտի աշխատակիցներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է պարտադիր ապահովագրության համակարգի տնտեսական և կազմակերպական զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես հիմնական ուսումնասիրության դաշտ դիտարկելով ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող պատասխանատվության ապահովագրության փորձը Հայաստանում։ Հետազոտության առանցքում պարտադիր ապահովագրության դերն է ապահովագրական շուկայի զարգացման, ռիսկերի վերաբաշխման և պատահարների հետևանքով վնաս կրած անձանց փոխհատուցման համակարգի ձևավորման տեսանկյունից։ Քննվում են ապահովագրական հարաբերությունների մասնակիցների՝ ապահովագրողների, ապահովադիրների, վնաս կրած անձանց և ոլորտը կարգավորող կառույցների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև համակարգի արդյունավետ գործունեության համար անհրաժեշտ տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ապահովագրավճարների և ապահովագրական հատուցումների փոխհարաբերությանը, ռիսկերի գնահատմանը, ապահովագրական կազմակերպությունների ֆինանսական կայունությանը և վնասների կարգավորման գործընթացների արդյունավետությանը։ Դիտարկվում է նաև պարտադիր ապահովագրության առանձնահատկությունը կամավոր ապահովագրության համեմատությամբ, քանի որ դրա կիրառումը պայմանավորված է ոչ միայն անհատական ռիսկերի կառավարմամբ, այլև հանրային շահի և երրորդ անձանց գույքային պաշտպանության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել ապահովագրական դեպքերի հաճախականությունը, վնասների կառուցվածքը, համակարգի ֆինանսական ցուցանիշները և ապահովագրական ծառայություններից օգտվողների վարքագծային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ապահովագրական մշակույթի և հասարակության վստահության խնդիրը, քանի որ համակարգի արդյունավետությունը կապված է նաև քաղաքացիների կողմից դրա նպատակների, իրավունքների և պարտականությունների ընկալման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, տվյալների միասնական համակարգերի և գործընթացների թվայնացման նշանակությանը՝ ապահովագրական դեպքերի գրանցման, վնասների գնահատման և փոխհատուցման կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։ Զարգացման հեռանկարները դիտարկվում են ապահովագրական ծառայությունների որակի, ռիսկերի գնահատման մեխանիզմների, շուկայի մրցակցային պայմանների և վերահսկողության կատարելագործման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ապահովագրության տեսության, ֆինանսական շուկաների, ռիսկերի կառավարման և ոլորտային կարգավորման մոտեցումները՝ պարտադիր ապահովագրության համակարգի զարգացման հնարավոր ուղղությունները և դրա տնտեսական նշանակությունը գնահատելու նպատակով։

History

Պատմագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Միքայել Պապաջանյանի հասարակական-քաղաքական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ հայ ժողովրդի նորագույն պատմության և ազգային-քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Քննության են առնվում գործչի կենսագրության հիմնական փուլերը, հասարակական հայացքների ձևավորման պատմական նախադրյալները և նրա գործունեության վրա ժամանակաշրջանի քաղաքական ու սոցիալական իրադրության ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական կյանքում նրա ներգրավվածության, քաղաքական դիրքորոշումների, ազգային խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքի և հանրային նախաձեռնություններին մասնակցության հնարավոր ուղղություններին։ Վերլուծվում են նրա գործունեության պատմական միջավայրը, հայ հասարակության առջև ծառացած քաղաքական մարտահրավերները և հասարակական կազմակերպությունների ու քաղաքական շրջանակների փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են ազգային շահերի պաշտպանության, հասարակական համախմբման, քաղաքական ներկայացուցչության և պետականության զարգացման հետ կապված հիմնախնդիրները՝ Միքայել Պապաջանյանի գործունեության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևորվում են արխիվային փաստաթղթերի, ժամանակի մամուլի, հուշագրությունների, պաշտոնական նյութերի և պատմագիտական գրականության համադրական վերլուծության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում անհատի դերակատարությանը հասարակական-քաղաքական գործընթացներում, քաղաքական գաղափարների ձևավորման առանձնահատկություններին և պատմական իրադարձությունների գնահատման տարբեր մոտեցումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց նորագույն պատմության, հասարակական-քաղաքական շարժումների, քաղաքական մտքի պատմության և հայ հասարակական գործիչների կենսագրությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի հայ եկեղեցական, հասարակական և մշակութային նշանավոր գործիչ Սիմեոն Ա Երևանցու կենսագրության, հոգևոր ծառայության և բազմակողմ գործունեության ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է նրա ձևավորման միջավայրի, կրթության, եկեղեցական գործունեության և Ամենայն Հայոց կաթողիկոս ընտրվելուց հետո իրականացրած նախաձեռնությունների վրա։ Նրա գործունեությունը դիտարկվում է ժամանակաշրջանի Հայաստանի քաղաքական, տնտեսական և հոգևոր կյանքի բարդ պայմանների համատեքստում, երբ հայկական բնակավայրերը գտնվում էին տարբեր տերությունների իշխանության ներքո, իսկ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը կարևոր դեր էր կատարում հայ ժողովրդի կրոնական ու մշակութային միասնականության պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կաթողիկոսական կառավարման կազմակերպմանը, եկեղեցական կարգապահության ամրապնդմանը, Մայր Աթոռի տնտեսական և վարչական վիճակի բարելավմանն ուղղված քայլերին, ինչպես նաև տարբեր հայկական համայնքների հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Կարևորվում է նրա կրթական և հրատարակչական գործունեությունը, հատկապես Էջմիածնում տպագրական գործի զարգացմանը ցուցաբերած աջակցությունը, որը նշանակալի իրադարձություն դարձավ հայ գրավոր մշակույթի և գրահրատարակչության պատմության մեջ։ Ուսումնասիրվում են նաև նրա պատմագրական և մատենագրական աշխատությունները, նամակագրությունը և եկեղեցական փաստաթղթերը, որոնք արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում XVIII դարի Հայաստանի, Հայ Առաքելական եկեղեցու, հայկական համայնքների և տարածաշրջանի հասարակական հարաբերությունների մասին։ Անդրադարձ է կատարվում Երևանի, Էջմիածնի և հայկական այլ կենտրոնների հետ նրա կապերին, ինչպես նաև տարբեր իշխանությունների և հոգևոր կառույցների հետ ունեցած հարաբերություններին։ Նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե եկեղեցին տվյալ ժամանակաշրջանում ինչպես էր իրականացնում ոչ միայն կրոնական, այլև կրթական, մշակութային, հասարակական և ազգային համախմբման գործառույթներ։ Հատուկ նշանակություն ունի նրա թողած գրավոր ժառանգությունը, որի միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի բազմաթիվ պատմական իրադարձություններ, վարչական հարաբերություններ և հասարակական իրողություններ։ Դիտարկվում է նաև նրա ներդրումը Մայր Աթոռի հեղինակության ամրապնդման, հայկական հոգևոր կենտրոնների միջև կապերի զարգացման և ազգային մշակութային արժեքների պահպանման գործում։ Կենսագրական նյութի և պատմական աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնել նրան ոչ միայն որպես բարձրաստիճան հոգևորական, այլև որպես կազմակերպիչ, պատմագիր, մշակութային գործիչ և իր ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի ակտիվ մասնակից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, XVIII դարի Հայաստանի, հայ մշակույթի, տպագրության պատմության, աղբյուրագիտության և հայագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է սուլֆանիլամիդային միացությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը շան ստամոքսի և աղիքների ֆունկցիոնալ վիճակի վրա՝ փորձարարական ֆարմակոլոգիայի և մարսողական համակարգի ֆիզիոլոգիայի տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում դեղաբանական ազդեցության պայմաններում ստամոքսաղիքային համակարգի հիմնական ֆունկցիաների հնարավոր փոփոխություններն են՝ ներառելով ստամոքսային սեկրեցիան, շարժողական ակտիվությունը, աղիքային գործընթացները և մարսողական համակարգի ընդհանուր ֆունկցիոնալ արձագանքը։ Սուլֆանիլամիդները պատմականորեն կարևոր տեղ են զբաղեցրել հակամանրէային դեղաբանության զարգացման մեջ, իսկ դրանց ուսումնասիրությունները նպաստել են ոչ միայն բուժական ազդեցության, այլև տարբեր օրգան համակարգերի վրա հնարավոր կողմնակի և ֆիզիոլոգիական ազդեցությունների վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր սուլֆանիլամիդային միացությունների ազդեցության առանձնահատկությունները՝ պարզելու, թե դրանց քիմիական և դեղաբանական տարբերությունները որքանով են կապված ստամոքսի ու աղիքների ֆունկցիոնալ արձագանքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ստամոքսային հյութի արտազատման և դրա ֆիզիոլոգիական բնութագրերի փոփոխություններին, քանի որ պատմական փորձարարական ուսումնասիրություններում որոշ սուլֆոնամիդային միացությունների դեպքում ուսումնասիրվել է ստամոքսային սեկրեցիայի վրա ազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև աղիքային ներծծման և շարժողական գործընթացների ընդհանուր գնահատումը՝ որպես մարսողական համակարգի գործունեությունը բնութագրող փոխկապակցված երևույթներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են դիտարկվել դեղանյութերի համակարգային ազդեցության և օրգանիզմի ֆունկցիոնալ պատասխանների փոխհարաբերության համատեքստում։ Միաժամանակ նման աշխատանքները պատմական նշանակություն ունեն փորձարարական դեղաբանության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ կենդանական մոդելների միջոցով իրականացված ուսումնասիրությունները ժամանակին օգտագործվել են դեղանյութերի ազդեցության մեխանիզմների և օրգանային արձագանքների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնման համար։ Ժամանակակից տեսանկյունից նման տվյալները պահանջում են զգուշավոր մեկնաբանություն՝ հաշվի առնելով հետազոտական մեթոդաբանության զարգացումը և կենդանիների մասնակցությամբ գիտական աշխատանքի ներկայիս բարեկեցության ու էթիկական չափանիշները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է փորձարարական ֆարմակոլոգիայի, մարսողական համակարգի ֆիզիոլոգիայի և անասնաբուժական դեղաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բնութագրել սուլֆանիլամիդային միացությունների և ստամոքսաղիքային համակարգի ֆունկցիոնալ գործընթացների միջև առկա փոխազդեցությունները։