Լսողության խանգարումով անձանց խոսքի զարգացման փուլերը

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բյուջետային համակարգի շրջանակում սոցիալական հիմնախնդիրների լուծման ֆինանսատնտեսական և կառավարչական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման գործընթացներն են՝ սոցիալական քաղաքականության նպատակների իրականացման տեսանկյունից։ Բյուջետային համակարգը դիտարկվում է որպես պետական սոցիալական քաղաքականության կարևոր գործիք, որի միջոցով ֆինանսավորվում են սոցիալական պաշտպանության, կրթության, առողջապահության և հասարակական նշանակություն ունեցող այլ ոլորտների ծրագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բյուջետային ծախսերի կառուցվածքին և սոցիալական ուղղվածությանը՝ գնահատելով, թե ֆինանսական միջոցների բաշխման մեխանիզմներն ինչպես կարող են նպաստել բնակչության սոցիալական կարիքների բավարարմանը և հանրային ծառայությունների հասանելիության ապահովմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սոցիալական ծախսերի պլանավորման սկզբունքները, պետական ծրագրերի ֆինանսավորման աղբյուրները, բյուջետային առաջնահերթությունների սահմանման մեխանիզմները և պետական ֆինանսների սահմանափակ հնարավորությունների պայմաններում ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման խնդիրները։ Կարևորվում է սոցիալական ծրագրերի ֆինանսավորման արդյունավետության գնահատումը՝ համադրելով հատկացված միջոցները նախատեսված նպատակների և արձանագրված սոցիալ-տնտեսական արդյունքների հետ։ Առանձին ուղղություն է պետական բյուջեի եկամուտների և սոցիալական պարտավորությունների միջև հավասարակշռության ուսումնասիրությունը, քանի որ երկարաժամկետ սոցիալական քաղաքականության իրականացումը կապված է նաև պետական ֆինանսների կայունության հետ։ Կարող են քննության առնվել աղքատության նվազեցման, սոցիալական աջակցության, զբաղվածության խթանման, կենսաթոշակային ապահովության և հանրային ծառայությունների ֆինանսավորման հետ կապված բյուջետային մեխանիզմները՝ առանց դրանք մեկուսացնելու ընդհանուր տնտեսական քաղաքականությունից։ Ուշադրության է արժանի նաև բյուջետային գործընթացի թափանցիկության, վերահսկողության և ծրագրային բյուջետավորման նշանակությունը՝ պետական միջոցների նպատակային և արդյունքահեն օգտագործման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել կենտրոնական և տեղական մակարդակներում սոցիալական խնդիրների ֆինանսավորման փոխհարաբերությունները՝ բացահայտելով ֆինանսական պատասխանատվության և ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանրային ֆինանսների, բյուջետային քաղաքականության, սոցիալական պաշտպանության և պետական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել սոցիալական հիմնախնդիրների լուծման գործում բյուջետային մեխանիզմների դերն ու դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։

Культура

Հրատարակությունը ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նորահայտ ու տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված գրականության համակարգված մատենագիտական տեղեկատվություն՝ ծառայելով որպես ընթացիկ տեղեկատու և մասնագիտական որոնման գործիք։ Այն միավորում է մշակույթի, արվեստի, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության և հարակից ոլորտների վերաբերյալ տարբեր բնույթի հրատարակությունների մասին տեղեկություններ՝ հնարավորություն տալով ընթերցողներին, հետազոտողներին և մշակութային հաստատությունների մասնագետներին արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ։ Նյութերի մատենագիտական ներկայացումը կարող է ներառել գրքերի, ժողովածուների, հոդվածների, գիտական աշխատությունների և այլ հրապարակումների վերաբերյալ հիմնական տվյալներ՝ նպաստելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնմանը, ընտրությանը և հետագա ուսումնասիրությանը։ Հատուկ նշանակություն ունի ընթացիկ տեղեկատուի բնույթը, քանի որ այն ոչ միայն արձանագրում է արդեն գոյություն ունեցող գրական ժառանգությունը, այլև պարբերաբար տեղեկացնում է մշակույթի և արվեստի ոլորտում նոր ստեղծվող ու հրատարակվող նյութերի մասին։ Հրատարակությունը կարևոր գործառույթ է կատարում գիտական և մշակութային տեղեկատվության տարածման գործում՝ միավորելով տարբեր աղբյուրներից ստացվող մատենագիտական տվյալները և դրանք դարձնելով ավելի հասանելի մասնագետների ու ընթերցողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանների ֆոնդերի համալրման, թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման, գիտահետազոտական աշխատանքների աղբյուրագիտական ապահովման և մշակութային ոլորտի տեղեկատվական սպասարկման համար։ ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական, մշակութային և արվեստագիտական հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղությունների մասին։ Նման տեղեկատուն արժեքավոր աղբյուր է նաև խորհրդային շրջանի հայկական մշակութային կյանքի և գիտական-տեղեկատվական համակարգի ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է այն թեմաները, հեղինակներին և հրատարակությունները, որոնք ներառվել են ժամանակի մասնագիտական տեղեկատվական շրջանառության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել մատենագետներին, գրադարանագետներին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, գրականագետներին, պատմաբաններին, հետազոտողներին և մշակույթի ու արվեստի ոլորտի մասնագետներին։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Կովկասի տարածաշրջանում XX դարի սկզբին ձևավորված հայ-թաթարական (պատմական անվանումներով՝ հայ-ադրբեջանական) բախումների և դրանց սոցիալ-քաղաքական պատճառահետևանքային կապերի վերլուծությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների և ազգային հարցերի դրսևորումներից մեկը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այդ ժամանակաշրջանի էթնիկ լարվածության ձևավորման գործոնները՝ ներառյալ կայսրության վարչական համակարգի ճգնաժամը, սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունները, քաղաքական շարժումների ակտիվացումը և իշխանական վակուումը, որոնք միասին նպաստել են միջհամայնքային հակասությունների խորացմանը։ Վերլուծության մեջ կարևորվում է նաև ազգային շարժումների գաղափարական հիմքերի, քաղաքական նպատակների և տեղական ինքնակազմակերպման ձևերի ուսումնասիրությունը՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես են տարբեր կողմերի գործողությունները փոխազդել տարածաշրջանային անկայունության ընդհանուր ֆոնի վրա։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում արտաքին ուժերի ազդեցության, կենտրոնական իշխանության թուլացման և իրավական կարգավորման բացակայության դերին, որոնք սրել են հակամարտային իրավիճակը։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել այդ գործընթացները ոչ թե մեկակողմանի մեկնաբանությամբ, այլ որպես բազմագործոն պատմական երևույթ, որը ձևավորվել է բարդ քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական փոխազդեցությունների արդյունքում։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է հայրենիքի գաղափարի և ճակատագրի գեղարվեստական արտացոլմանը հայ պոեզիայում 1950-ականներից մինչև 1990-ական թվականները՝ ընդգրկելով հայ գրականության զարգացման մի քանի կարևոր փուլեր։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայրենիքի, ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, ժողովրդի ճակատագրի և ապագայի վերաբերյալ բանաստեղծական պատկերացումներն են, որոնք տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում արտահայտվում են բազմազան գեղարվեստական ու գաղափարական ձևերով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են քաղաքական, հասարակական և մշակութային փոփոխություններն ազդել հայրենիքի թեմայի ընկալման վրա և ինչպես է այդ թեման փոխակերպվել տարբեր տասնամյակների ընթացքում։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հայրենիքի՝ որպես պատմական տարածքի, հոգևոր արժեքի, ազգային հիշողության և ինքնության խորհրդանիշի տարբեր մեկնաբանությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական անցյալի և ներկայի փոխհարաբերությանը, ազգային կորուստների հիշողությանը, ժողովրդի գոյության ու պահպանման խնդիրներին, հայրենի հողի նկատմամբ կապվածությանը և ազգային ապագայի հանդեպ պատասխանատվության գաղափարին։ 1950-ականներից սկսած պոեզիայի մեջ հայրենիքի թեման կարող էր արտահայտվել ինչպես ուղղակի հայրենասիրական պատկերներով, այնպես էլ անձնական ապրումների, բնության, քաղաքի, գյուղի, ընտանեկան հիշողությունների և պատմական կերպարների միջոցով։ Հետագա տասնամյակներում թեմատիկ դաշտը ընդլայնվում է՝ ընդգրկելով ազգային ինքնագիտակցության խորացումը, պատմական ճակատագրի վերաիմաստավորումը և հասարակական փոփոխությունների նկատմամբ բանաստեղծական արձագանքը։ 1980-1990-ականների սահմանագծին հայրենիքի գաղափարը ձեռք է բերում նաև նոր քաղաքական և հասարակական բովանդակություն՝ կապված ազգային զարթոնքի, անկախության ձգտումների և պատմական նոր իրողությունների հետ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել տարբեր սերունդների բանաստեղծների ստեղծագործությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, նրանց կիրառած գեղարվեստական միջոցները, խորհրդանիշները, հայրենիքի կերպավորման եղանակները և ազգային գաղափարների արտահայտման առանձնահատկությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բանաստեղծական «ես»-ի և հավաքական ազգային «մենք»-ի հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հայրենիքի ճակատագիրը հաճախ ներկայացվում է անհատի կենսափորձի, հիշողության և հոգեբանական ապրումների միջոցով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի հայ պոեզիայի գաղափարական բազմազանությունը և հասկանալու, թե ինչպես է գրականությունը մասնակցել ազգային հիշողության պահպանմանն ու հասարակական ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, մշակութաբաններին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ պոեզիայի զարգացման ու ազգային թեմատիկայի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոքր և միջին ձեռնարկատիրության (ՓՄՁ) պետական աջակցության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով այդ հատվածի դերը տնտեսական աճի, զբաղվածության ստեղծման և մրցակցային միջավայրի զարգացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է ՓՄՁ ոլորտի զարգացման հիմնական պայմանները, պետական քաղաքականության գործիքները և դրանց արդյունավետությունը տնտեսության տարբեր ճյուղերում։ Գրքում դիտարկվում են աջակցության հիմնական ձևերը՝ հարկային արտոնություններ, վարկային և երաշխիքային ծրագրեր, սուբսիդիաներ, ինովացիոն և արտահանման խթանման միջոցառումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ծրագրերի հասանելիությանը, դրանց հասցեականությանը և իրական ազդեցությանը ձեռնարկությունների կայուն զարգացման վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ՓՄՁ զարգացման խոչընդոտները՝ ֆինանսավորման սահմանափակումներ, վարչական բեռ, շուկաների սահմանափակ հասանելիություն և կառավարման հմտությունների պակաս։ Համեմատական վերլուծությամբ ներկայացվում է միջազգային փորձը՝ զարգացած և անցումային տնտեսություններում կիրառվող աջակցության մոդելների օրինակներով։ Աշխատությունը ընդգծում է արդյունավետ պետական աջակցության համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը՝ որպես ձեռնարկատիրության զարգացման, տնտեսական դիվերսիֆիկացման և մրցունակության բարձրացման կարևոր նախապայման։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների և ձեռնարկատիրության ոլորտի հետազոտողների համար։

Политология

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական փաստարկման ուսումնասիրությանը՝ որպես քաղաքական հաղորդակցության, հանրային համոզման և քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորման կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են քաղաքական խոսքում փաստարկների կառուցման, ներկայացման և ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության վրա ազդող տրամաբանական, հռետորական, հոգեբանական և սոցիալական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական գործիչների, կուսակցությունների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ քաղաքական դերակատարների կողմից կիրառվող հիմնավորման ռազմավարություններին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել փաստարկի կառուցվածքը, թեզի և հիմնավորումների փոխհարաբերությունը, ապացույցների օգտագործումը, հակափաստարկների ներկայացումը և տարբեր տեսակի տրամաբանական ու հռետորական հնարքների կիրառումը քաղաքական բանավեճերում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քաղաքական խոսքի առանձնահատկություններին, որտեղ փաստարկման արդյունավետությունը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն տրամաբանական հիմնավորվածությամբ, այլև խոսողի հեղինակությամբ, լսարանի արժեքային համակարգով, հույզերով և տվյալ քաղաքական իրավիճակի առանձնահատկություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական բանավեճերի, նախընտրական քարոզարշավների, խորհրդարանական ելույթների, լրատվամիջոցների և հանրային քննարկումների ընթացքում կիրառվող փաստարկման ձևերին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական փաստարկման և մանիպուլյատիվ հաղորդակցության սահմանների բացահայտումը, ինչպես նաև այն մեխանիզմների վերլուծությունը, որոնց միջոցով փաստարկները կարող են ազդել հանրային կարծիքի և քաղաքական վարքագծի վրա։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քարոզչական տեխնիկաները, հռետորական ազդեցությունը, քաղաքական շրջանակավորումը և տեղեկատվության ընտրովի ներկայացումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել քաղաքական հաղորդակցության մեխանիզմների, հանրային կարծիքի ձևավորման և քաղաքական բանավեճերի կառուցվածքի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ քաղաքական խոսքի վերլուծության, ընտրական հաղորդակցության, հանրային բանավեճերի և քննադատական մտածողության զարգացման ոլորտներում։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, լրագրողներին, սոցիալական հոգեբաններին, քաղաքական խորհրդատուներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։