Մանրամասն օրացույց կամ 1881 թվականի տարեգիրք

Psychology

Психология самоотношения աշխատությունը հոգեբանության ոլորտի գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է անձի ինքնաարժևորման, ինքնընկալման և ինքնահաստատման հոգեբանական մեխանիզմների վերլուծությանը, այն բացատրում է «սամոօթնոշենիե» (self-attitude) հասկացության կառուցվածքը՝ ներառելով ինքնագնահատականը, ինքնաընկալումը, հուզական վերաբերմունքը սեփական անձի նկատմամբ և վարքային դրսևորումները, գիրքը ուսումնասիրում է նաև անձի ինքնակարգավորման գործընթացները, ներքին կոնֆլիկտների ձևավորումը և դրանց ազդեցությունը հոգեկան առողջության վրա, միաժամանակ անդրադառնում է զարգացման հոգեբանությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ինքնաառնչությունը ձևավորվում մանկությունից մինչև հասունություն սոցիալական միջավայրի ազդեցության ներքո, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հոգեբանության, անձի զարգացման և կլինիկական հոգեբանության ոլորտների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Վախթանգ Անանյանի վեպերի լեզվի առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հայ գեղարվեստական արձակի լեզվաոճական և բառապաշարային համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործություններում կիրառվող լեզվական միջոցներն են, դրանց ընտրության ու գործածության օրինաչափությունները, ինչպես նաև գրական լեզվի, խոսակցական տարրերի և ժողովրդական լեզվամտածողության փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել հեղինակի բառապաշարի առանձնահատկությունները, դարձվածքները, բարբառային և ժողովրդախոսակցական բառերն ու արտահայտությունները, հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունները, ինչպես նաև բնության, կենդանական աշխարհի, որսորդական կյանքի և գյուղական կենցաղի հետ կապված մասնագիտական ու առօրյա բառապաշարը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ Անանյանի արձակում բնաշխարհը ոչ միայն թեմատիկ միջավայր է, այլև լեզվական պատկերների, համեմատությունների, փոխաբերությունների և բնորոշ արտահայտությունների կարևոր աղբյուր։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի նախադասության կառուցվածքին, շարահյուսական բազմազանությանը, խոսքի ռիթմին, երկխոսությունների կառուցմանը և կերպարների անհատական խոսքի առանձնահատկություններին։ Երկխոսությունների միջոցով գրողը կարող է տարբերակել հերոսների սոցիալական, տարածքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները՝ նրանց խոսքը դարձնելով կերպարակերտման կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է լեզվական պատկերավորման համակարգը․ բնության նկարագրություններում, գործողությունների դինամիկ ներկայացման և հերոսների ներաշխարհի բացահայտման ժամանակ օգտագործվող գեղարվեստական միջոցները նպաստում են ստեղծագործությունների պատկերավորությանն ու արտահայտչականությանը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև հեղինակային նորաբանությունները, բառերի իմաստային վերաիմաստավորումները, դարձվածքային կապակցությունները և ժողովրդական խոսքի տարրերի գեղարվեստական մշակումը։ Աշխատության կարևորությունն այն է, որ գրողի լեզվական համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա անհատական ոճի առանձնահատկությունները և նրա ներդրումը հայ արձակի զարգացման գործում։ Միաժամանակ նման վերլուծությունը արժեքավոր նյութ է տալիս ժամանակի խոսակցական և ժողովրդական լեզվի, բնաշխարհին առնչվող բառապաշարի ու հայկական մշակութային մտածողության լեզվական դրսևորումների ուսումնասիրության համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի և գրականության մասնագետներին, ոճաբաններին, գրականագետներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ գեղարվեստական արձակի լեզվով հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը բացահայտում է Վախթանգ Անանյանի վեպերի լեզվական ինքնատիպությունը՝ ուսումնասիրելով բառապաշարի, դարձվածաբանության, շարահյուսության, խոսքային անհատականացման և գեղարվեստական պատկերավորման առանձնահատկությունները և ցույց տալով դրանց դերը հեղինակի ստեղծագործական աշխարհի ձևավորման մեջ։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Երևան քաղաքի տարածքի էկոլոգագեոմորֆոլոգիական գնահատմանը՝ քաղաքային միջավայրի ձևավորման, բնական պայմանների և մարդածին ազդեցությունների փոխկապակցված ուսումնասիրության միջոցով։ Հեղինակը վերլուծում է քաղաքի ռելիեֆի առանձնահատկությունները, երկրաբանական և գեոմորֆոլոգիական պայմանները, բնական գործընթացների դրսևորումները և դրանց ազդեցությունը տարածքի էկոլոգիական վիճակի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում գնահատվում են քաղաքաշինական գործունեության, հողօգտագործման փոփոխությունների, տեխնածին ծանրաբեռնվածության և բնատարածքային համակարգերի խախտումների հետևանքները։ Աշխատանքում ներկայացվում են տարածքի կայունության, էկոլոգիական ռիսկերի, վտանգավոր երկրաբանական և գեոմորֆոլոգիական երևույթների գնահատման մոտեցումներ, ինչպես նաև քաղաքային միջավայրի բարելավման և տարածքային կառավարման հնարավոր ուղղություններ։ Հեղինակը համադրում է աշխարհագրական, երկրաբանական և բնապահպանական մեթոդներ՝ բացահայտելով Երևանի տարածքի բնական ներուժն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև առաջարկելով գիտական հիմքերով մոտեցումներ քաղաքային զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության համար։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է աշխարհագրագետների, երկրաբանների, բնապահպանների, քաղաքաշինարարների, էկոլոգիայի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է համեմատական առավելության տեսության կիրառմամբ Հայաստանի Հանրապետության արտահանման կառուցվածքի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման ու դիվերսիֆիկացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ երկրի արտաքին առևտրային մրցունակությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրության բացարձակ արդյունավետությամբ, այլև այն հարաբերական առավելություններով, որոնք ձևավորվում են տարբեր ապրանքների արտադրության այլընտրանքային ծախսերի, ռեսուրսների առկայության, մասնագիտացման, տեխնոլոգիական կարողությունների և միջազգային շուկաների պահանջարկի համադրությամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ՀՀ արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքը, դրա փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում և առանձին ապրանքախմբերի մասնագիտացման մակարդակը։ Համեմատական առավելության գնահատման համար կարող են կիրառվել արտահայտված համեմատական առավելության տարբեր ցուցանիշներ, որոնց միջոցով պարզվում է, թե որ ապրանքների արտահանման մեջ է Հայաստանը տվյալ ապրանքի համաշխարհային կամ համադրելի երկրների արտահանման համեմատությամբ առավել մասնագիտացված։ Հայաստանի վերաբերյալ հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ համեմատական առավելություններ արձանագրվել են մի շարք ապրանքախմբերում, այդ թվում՝ թանկարժեք մետաղների, հանքաքարերի, ծխախոտի, ալկոհոլային խմիչքների, տրիկոտաժի, կենդանի կենդանիների, բանջարեղենի և դրանց վերամշակված արտադրանքի ոլորտներում։ Միաժամանակ վերջին տարիներին որոշ ուղղություններով այդ առավելությունների չափը և ընդգրկումը նվազել են, ինչը մատնանշում է արտահանման կառուցվածքի հետագա դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել ՀՀ արտահանման կառուցվածքի ուժեղ և թույլ կողմերը։ Մի կողմից՝ որոշ ավանդական ճյուղերում առկա են ձևավորված արտադրական փորձ, հումքային ռեսուրսներ, մասնագիտական կարողություններ և միջազգային շուկաներում ճանաչելի արտադրանք, որոնք կարող են հիմք հանդիսանալ արտահանման ընդլայնման համար։ Մյուս կողմից՝ արտահանման չափազանց մեծ կենտրոնացումը սահմանափակ թվով ապրանքների կամ շուկաների վրա կարող է տնտեսությունը դարձնել արտաքին պահանջարկի, միջազգային գների, փոխարժեքների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների նկատմամբ ավելի խոցելի։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև արտահանվող արտադրանքի տեխնոլոգիական բարդության և ավելացված արժեքի խնդիրը։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանի արտահանումը մեծապես կենտրոնացած է համեմատաբար պարզ և ցածր բարդության ապրանքների վրա, մինչդեռ ավելի բարդ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների արտահանման ներուժը լիարժեքորեն չի օգտագործվում։ Այդ պատճառով արտահանման կառուցվածքի բարելավման կարևոր ուղղություն կարող է լինել հումքային և քիչ մշակված արտադրանքից դեպի ավելի վերամշակված, տեխնոլոգիապես ավելի բարդ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների աստիճանական անցումը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել տեքստիլի, քիմիական արտադրանքի, մետաղական պատրաստի արտադրանքի, սննդի վերամշակման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և այլ ոլորտների զարգացման հնարավորությունները։ Նպատակն այն չէ, որ առկա համեմատական առավելությունները պարզապես փոխարինվեն նոր ճյուղերով, այլ այն, որ գործող արտադրական կարողությունների հիման վրա ստեղծվեն փոխկապակցված նոր արտադրություններ և ավելի բարձր արժեքային շղթաներ։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս արտահանման ընդլայնումը կապել արտադրության կառուցվածքային վերափոխման և տնտեսական բարդության բարձրացման հետ։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև արտահանման աշխարհագրական դիվերսիֆիկացումը։ Հայաստանի փոքր ներքին շուկան և որոշ արտահանման ուղղությունների բարձր կենտրոնացվածությունը մեծացնում են արտաքին ցնցումների նկատմամբ խոցելիությունը։ Միջազգային կառույցների գնահատականները նույնպես ընդգծում են արտահանման շուկաների և ապրանքային կառուցվածքի դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև լոգիստիկայի, միջազգային չափանիշներին համապատասխանության և կարգավորող միջավայրի բարելավման կարևորությունը։ Հետևաբար աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նոր շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունները, առևտրային համաձայնագրերի օգտագործումը, միջազգային սերտիֆիկացման խնդիրները, տրանսպորտային ծախսերը և արտահանող ընկերությունների մրցունակության բարձրացման մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել համեմատական առավելության ցուցանիշների և արտահանման հեռանկարների միջև կապին։ Այն ապրանքները, որոնցում երկիրն արդեն ունի համեմատական առավելություն, կարող են դիտարկվել որպես զարգացման անմիջական հիմք, իսկ այն ապրանքները, որոնց արտադրության համար առկա են անհրաժեշտ կարողություններ և հարակից գիտելիքներ, կարող են դիտարկվել որպես ապագա մասնագիտացման ուղղություններ։ Այս մոտեցումը համահունչ է «արտադրական հնարավորությունների» զարգացման գաղափարին, ըստ որի նոր ապրանքների յուրացումը սովորաբար ավելի իրատեսական է այն դեպքում, երբ դրանք տեխնոլոգիական և գիտելիքային առումով մոտ են արդեն գոյություն ունեցող արտադրություններին։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել ՀՀ արտահանման խթանման և արդյունաբերական քաղաքականության մշակման ժամանակ՝ առանձնացնելով այն ապրանքներն ու ոլորտները, որոնց զարգացման համար կան առավել բարենպաստ նախադրյալներ։ Կարող են առաջարկվել արտահանման խթանման, արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացման, նոր շուկաների որոնման, ներդրումների ներգրավման, միջազգային ստանդարտների ներդրման և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի ստեղծման ուղղություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համեմատական առավելության սկզբունքը դիտարկում է որպես Հայաստանի արտահանման կառուցվածքի գնահատման և դրա հետագա կատարելագործման գործիք՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկրի առկա մասնագիտացման ուժեղ կողմերը, նվազեցնել արտահանման կենտրոնացվածությունն ու խոցելիությունը, բարձրացնել արտադրանքի տեխնոլոգիական և արժեքային մակարդակը և ձևավորել ավելի բազմազան, մրցունակ ու կայուն արտահանման կառուցվածք։

Informatics

Այս աշխատանքը նվիրված է մեծածավալ տվյալների ամպային պահուստավորման (cloud storage) միջոցների հետազոտությանը և դրանց արդյունավետ լուծումների մշակմանը՝ դիտարկելով տվյալների պահպանման, մշակման և հասանելիության ժամանակակից տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ տվյալների ծավալների արագ աճը պահանջում է բարձր մասշտաբայնությամբ, հուսալիությամբ և անվտանգության մակարդակով ամպային համակարգերի կիրառում, որոնք կարող են ապահովել տեղեկատվության երկարաժամկետ պահպանում և արագ հասանելիություն ցանկացած աշխարհագրական միջավայրից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բաշխված պահեստավորման ճարտարապետություններին, տվյալների կրկնօրինակման (replication) և հատվածավորման (sharding) մեխանիզմներին, ինչպես նաև բեռնաբաշխման և սխալների հանդուրժողականության ալգորիթմներին, որոնք ապահովում են համակարգերի կայուն աշխատանքը մեծածավալ տվյալների պայմաններում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև տվյալների անվտանգ պահպանման խնդիրները՝ ներառյալ գաղտնագրումը, մուտքի վերահսկման մեխանիզմները և կիբեռանվտանգության ռիսկերի նվազեցումը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է բնության մեջ նախագծերի տեղադրման և նշահարման գեոդեզիական աշխատանքների կատարելագործմանը էլեկտրոնային տախեոմետրերի կիրառմամբ։ Գրքում ներկայացվում են էլեկտրոնային տախեոմետրերի տեխնիկական հնարավորությունները, չափման ճշգրտության ապահովման մեթոդները և տվյալների արագ մշակման համակարգերը։ Հեղինակը վերլուծում է ավանդական չափումների և էլեկտրոնային սարքերի համադրության առավելություններն ու սահմանափակումները, առաջարկում օպտիմալ տեխնոլոգիական ընթացակարգեր՝ շինարարական և ինժեներական աշխատանքների արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունում ընդգրկված են տեղական շինարարական պայմանների և լանդշաֆտի ազդեցությունը չափումների ճշգրտության վրա, սխալների նվազեցման մեխանիզմներ, ինչպես նաև ստացված տվյալների մշակման և քարտեզագրման համակարգերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է գեոդեզիստների, ինժեներների, շինարարական նախագծերի ղեկավարների և տեխնիկական չափումների մասնագետների համար՝ նպաստելով նախագծերի իրականացման ճշգրիտ և արդյունավետ կազմակերպմանը՝ ժամանակի և ռեսուրսների խնայմամբ։