ՄՈԼԵԿՈՒԼԱՅԻՆ ՖԻԶԻԿԱ

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ավանդների ապահովագրության համակարգի ձևավորման, գործունեության և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է ավանդների ապահովագրության էությունը, դրա դերը բանկային համակարգի կայունության պահպանման և ավանդատուների շահերի պաշտպանության գործում։ Քննության են առնվում ավանդների ապահովագրության հիմնական սկզբունքները, իրավական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ապահովագրվող ավանդների շրջանակը, փոխհատուցման մեխանիզմները և համակարգի մասնակիցների միջև փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի բանկային համակարգի առանձնահատկություններին և այն տնտեսական ու ֆինանսական գործոններին, որոնք կարող են ազդել ավանդների ապահովագրության արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրվում է ավանդների ապահովագրության ազդեցությունը բնակչության վստահության, խնայողությունների ձևավորման, բանկային համակարգում միջոցների ներգրավման և ֆինանսական կայունության ապահովման գործընթացների վրա։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են նաև ավանդների ապահովագրության համակարգի հնարավոր ռիսկերը, դրանց կառավարման մեխանիզմները և համակարգի արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միջազգային փորձի ուսումնասիրությանը և տարբեր երկրներում կիրառվող մոտեցումների համադրմանը Հայաստանի պայմանների հետ՝ բացահայտելու այն գործիքներն ու սկզբունքները, որոնք կարող են նպաստել ազգային համակարգի կատարելագործմանը։ Քննարկվում են նաև ապահովագրական ֆոնդի ձևավորման, ֆինանսավորման, փոխհատուցման սահմանաչափերի, վերահսկողության և համակարգի կայունության հետ կապված հարցերը։ Աշխատության հիմնական արժեքներից է ավանդների ապահովագրության դիտարկումը ոչ միայն որպես ավանդատուների պաշտպանության միջոց, այլև որպես ֆինանսական համակարգի ընդհանուր կայունությունն ամրապնդող կարևոր ինստիտուտ։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, բանկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, ուսանողների, հետազոտողների և Հայաստանի ֆինանսական համակարգի զարգացման ու կայունության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական հարցի զարգացմանը և մեծ տերությունների քաղաքականությանը 1914–1917 թվականներին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմաքաղաքական ու դիվանագիտական իրադարձությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում պատերազմի սկզբից հետո Հայկական հարցի շուրջ ձևավորված միջազգային իրադրությունը, Օսմանյան կայսրության նկատմամբ տարբեր պետությունների քաղաքական մոտեցումները և հայկական բնակչության դրության վերաբերյալ դիվանագիտական արձագանքները։ Վերլուծվում են Ռուսաստանի, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և ժամանակաշրջանի մյուս ազդեցիկ պետությունների շահերը, նրանց արտաքին քաղաքական նպատակները և Հայկական հարցի տեղը միջազգային հարաբերություններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական փաստաթղթերին, միջպետական բանակցություններին, պաշտոնական հայտարարություններին և պատերազմի ընթացքում հայկական տարածքների ու բնակչության ապագայի վերաբերյալ քննարկումներին։ Դիտարկվում են Հայոց ցեղասպանության տարիներին հայկական բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների վերաբերյալ միջազգային արձագանքները, մարդասիրական նախաձեռնությունները և խնդրի քաղաքական ու իրավական ընկալումները՝ առանց բռնության մանրամասն նկարագրությունների։ Քննարկվում է նաև մեծ տերությունների ռազմավարական շահերի ազդեցությունը հայկական պահանջների և Հայկական հարցի միջազգային ներկայացման վրա։ Կարևորվում է տարբեր պետությունների դիրքորոշումների համեմատական ուսումնասիրությունը և դրանց փոփոխությունների դիտարկումը պատերազմի տարբեր փուլերում։ Անդրադարձ է կատարվում ռուսական հեղափոխությունների և 1917 թվականի քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը տարածաշրջանային հարաբերությունների ու Հայկական հարցի հետագա ընթացքի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Հայկական հարցը դիտարկել ոչ միայն ազգային պատմության, այլև Առաջին համաշխարհային պատերազմի միջազգային դիվանագիտության և մեծ տերությունների քաղաքական մրցակցության շրջանակներում։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության պատմության և Հայկական հարցի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության զարգացման ընթացիկ վիճակը և տարածքային տեղաբաշխման հիմնական խնդիրները՝ ընդգծելով սոցիալ-տնտեսական, աշխարհագրական և կառուցվածքային գործոնների ազդեցությունը երկրի զարգացման վրա։ Գրքում վերլուծվում են արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների և ենթակառուցվածքների զարգացման միտումները, ինչպես նաև դրանց անհավասար տարածքային բաշխվածության պատճառները։ Հեղինակը անդրադառնում է տարածաշրջանային զարգացման տարբերություններին, բնակչության կենտրոնացման խնդիրներին, աշխատանքի շուկայի առանձնահատկություններին և ներդրումային միջավայրի ազդեցությանը տնտեսության կառուցվածքի վրա։ Նյութում քննարկվում են նաև պետական քաղաքականության ուղղությունները՝ ուղղված տնտեսական հավասարակշռության ապահովմանը, տարածաշրջանների զարգացման խթանմանը և կայուն աճի պայմանների ստեղծմանը։ Գիրքը համադրում է տեսական մոտեցումները և վիճակագրական վերլուծությունները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ Հայաստանի տնտեսության զարգացման ժամանակակից մարտահրավերները և հնարավոր հեռանկարները։

Pedagogy

Մանկավարժական և կրթագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դպրոցական միջավայրում տնտեսագիտական գիտելիքների ձևավորման բովանդակային և մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են սովորողներին տնտեսության հիմնական հասկացություններին, տնտեսական գործընթացներին, շուկայական հարաբերություններին, անձնական և հասարակական ֆինանսներին, արտադրությանը, սպառմանը և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը ծանոթացնելու սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական նյութի ընտրությանը և կառուցվածքին՝ հաշվի առնելով աշակերտների տարիքային առանձնահատկությունները, գիտելիքների մակարդակը և առօրյա կյանքի հետ տնտեսական երևույթները կապելու անհրաժեշտությունը։ Վերլուծվում են դասավանդման տարբեր մեթոդներ, գործնական առաջադրանքների, խնդիրների, քննարկումների և իրական իրավիճակների օրինակների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է ոչ միայն տեսական գիտելիքների փոխանցումը, այլև տնտեսական մտածողության, ինքնուրույն որոշումներ ընդունելու, տեղեկատվությունը վերլուծելու և ֆինանսական պատասխանատվություն ձևավորելու կարողությունների զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցչի դերին, ուսումնական ծրագրերի կազմակերպմանը, միջառարկայական կապերին և սովորողների գիտելիքների գնահատման առանձնահատկություններին։ Աշխատանքը կարող է նպաստել դպրոցում տնտեսագիտական առարկաների դասավանդման արդյունավետության բարձրացմանը և համապատասխան կրթական ծրագրերի կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, տնտեսագիտության ուսուցիչների, կրթական ծրագրեր մշակողների, հետազոտողների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

«Նահանջը առանց երգի»-ն անդրադառնում է 20-րդ դարի հայ ժողովրդի ճակատագրին, սոցիալական և ազգային խնդիրներին, ինչպես նաև անհատի ներքին պայքարներին։ Վեպը բնութագրվում է սուր սոցիալական վերլուծությամբ, հոգեբանական խորությամբ և մարդասիրական մոտեցմամբ։ Շահան Շահնուրը ներկայացնում է անձնական ու ազգային փորձառությունների սիմբիոզը՝ զուգորդելով դրամատիզմն ու հուզականությունը։ Հիմնական թեմաները․ Ազգային ճակատագիր և հայ ժողովրդի պատմական փորձառություններ Սոցիալական անհավասարություն և արդարության որոնումներ Մարդկային հոգեբանություն, ներքին պայքար և ինքնազգացողություն Սեր, կորուստ և անձնական ինքնահաստատում Պատմական ու քաղաքական իրողությունների անդրադարձ Գրքի առանձնահատկությունները․ Խորքային հոգեբանական վերլուծություն և սոցիալական ընկալում Հստակ ներկայացված ազգային և պատմական թեմաներ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և հայ ժամանակակից գրականության սիրահարների համար Միավորում է վեպի, հոգեբանական և սոցիալական մոտեցումները

Law

Աշխատանքը նվիրված է III–XIII դարերի միջնադարյան Հայաստանում իրավական աղբյուրների ձևավորման, զարգացման և կիրառության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի իրավական հարաբերությունների և իրավական մշակույթի պատկերը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի ոչ միայն ձևական ամրագրումն է, այլև դրանց արտացոլումը պատմագրական, եկեղեցական, վիմագրական և այլ գրավոր ու նյութական աղբյուրներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել սովորութային իրավունքը, աշխարհիկ իշխանությունների իրավական ակտերը, կանոնական կամ եկեղեցական իրավունքը, օտար իրավական համակարգերի ազդեցությունն ու դրանց առանձին դրույթների ընդունումը, ինչպես նաև ազգային իրավական ժողովածուները։ Միջնադարյան Հայաստանի իրավական համակարգում սովորույթը, աշխարհիկ օրենքը և կանոնական իրավունքը կարևոր իրավական ձևեր էին, իսկ ժամանակի ընթացքում նկատվում է չգրված սովորութային նորմերից դեպի գրավոր ամրագրված իրավական կարգավորումներ անցման գործընթաց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո եկեղեցական կանոնների դերի մեծացմանը և դրանց ազդեցությանը հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է օտար իրավական ավանդույթների՝ հատկապես հռոմեաբյուզանդական և այլ իրավական համակարգերի ներթափանցման ու տեղայնացման հարցը, քանի որ միջնադարյան հայկական իրավունքը զարգանում էր տարբեր քաղաքական և մշակութային ազդեցությունների պայմաններում։ Առանձին նշանակություն կարող է տրվել իրավական բնույթի պատմագրական երկերին, վիմագիր արձանագրություններին և այլ փաստական նյութերին, որոնք, նույնիսկ եթե անմիջականորեն օրենքներ չեն, հնարավորություն են տալիս բացահայտելու իրավական նորմերի գործնական կիրառությունը և հասարակական հարաբերությունների իրական պատկերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև հայկական իրավական մտքի կարևորագույն գրավոր հուշարձանների ձևավորումն ու զարգացումը՝ սկսած վաղ միջնադարյան կանոնական ժողովածուներից մինչև XII–XIII դարերի դատաստանագրքերը։ Մասնավորապես, Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրքը» ներկայացնում է միջնադարյան հայկական իրավագիտության կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկը, իսկ Կիլիկյան Հայաստանում XIII դարում իրավական համակարգի զարգացմանը նպաստեցին նաև Սմբատ Սպարապետի դատաստանագիրքը, բյուզանդական իրավական նյութերի թարգմանությունները և Անտիոքի ասիզները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ իրավական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնելու իրավունքի առանձին ճյուղերի պատմությունը, այլև հասկանալու միջնադարյան հայկական հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, սեփականության հարաբերությունները, ընտանեկան ու ժառանգական իրավունքը, քրեական և դատավարական կարգավորումները, եկեղեցու ու աշխարհիկ իշխանության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել իրավական մշակույթի զարգացման վրա քաղաքական կայունության, պետականության, տնտեսական հարաբերությունների և կրոնական գործոնի ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ներդրում է միջնադարյան Հայաստանի իրավական պատմության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրության մեջ՝ հնարավորություն տալով տարբեր բնույթի աղբյուրների համադրմամբ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական իրավունքի ձևավորման, շարունակականության և փոխակերպումների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, պատմաբաններին, հայագետներին, իրավունքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, աղբյուրագետներին և միջնադարյան Հայաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։